05 PoD+STaWy WieDzy o Je”ZyKo+ZNa+WSTWie i Z’+Ro”D+L”o+SL”oWa(c)H, na przykładzie Pra-Słowiańskiego rdzenia / słowa Z”oNa,.. czyli o manowcach ofitzjalnej etymologii

PoD+STaWy WieDzy o Je”ZyKo+ZNa+WSTWie,.. i PieR+WS”e TRo”D+Ne PyTa+Nia…

Oto pierwszy z dwóch filmów, w których zawarte jest wiele cennych wiadomości o ofitzjalnym jęsykosnafstfie,.. jak i kilka uroczych błędów, czy też sprzeczności logicznych, za które to błędy i sprzeczności ciągać będę tych, co to fieżą w tę naukę bezgranicznie… czyli będę wystawiał tu tę ich niezachwianą fiarę… na ciężką próbę…

Etymology – sound change, roots & derivation (Etymology 1 of 2)

2.20
Przykład atestowanego, czyli zapisanego germańskiego słowa QueeN, KL”iN <- QueNe, KL”eNa <- CWeN, KL”eND… (wymyślono do tego tzw. drugą przesuwkę germańską [choć dla mnie jest to przestawka] i inne zmiany… i nowe „prawa”)…

… podczas gdy w drugą stronę przejście dźwięku zapisywanego znakiem D -> T… opisano ostatecznie, podobnie jak w wikipedii

Dlaczego w tym Proto-Germanic / Pra-Germańskie – *KWeN+iZ dźwięk zapisany znakiem *K nie przeszedł zgodnie ze wzorem w dźwięk zapisany znakiem *H, czyli w postać *HWeN+iZ?!!

Ktoś zaraz powie, że przecież wszystko zgadza się, bo zgodnie ze wzorem :

tzw. PIE *G (*GWeN) -> Proto-Germanic / Pra-Germańskie – *K (*KWeN+iZ)… tyle tylko kiedy istniała ta postać „Pra-Germańska”,.. a kiedy zaszła pierwsza przesuwka / przestawka germańska?!!

Wg np. Jagodzińskiego można mówić tu o okresie nawet… hm… między tzw. 3500 – 2800pne… do nawet… i tu pojawiają się różne datowania, w ciągu tysiąca lat pne, do nawet pierwszych wieków tzw. ne,.. a nawet do 9 wieku, czyli może być tu mowa nawet o 3000 lat różnicy… czyli 3000 lat BRAKU ZMIAN JĘZYKOWYCH, czyli zastoju albo 30 wiecznej językowej zamarzliny!!! Brrr…

Czy nie jest to bardzo dziwne?!! Proszę pomyśleć…

Skoro postać Pra-Germańska – *K (*KWeN+iZ) mogła zmienić się tak dawno od postaci tzw. PIE *G (*GWeN),.. to dlaczego nie nastąpiła przez np. 3000 lat zmiana z tego *K (*KWeN+iZ), do Germańskiego już *H (*HWeN+iZ).. tylko pozostała już niezmieniona… ale za to wszystkie inne dźwięki zgodnie z tym prawem Raska / Grimma i innymi zmieniły się?!!

A no i proszę pamiętać, że do postaci jaka by ona nie była w tym tzw. PIE… w „odtworzonej” Pra-Germańskiej postaci… DODANO końcówkę +iS, KTÓREJ WG TYCH SAMYCH JĘSYKOSNAFTZÓF W PIERWOTNEJ POSTACI NIE BYŁO… po to by później w rzeczywistych i zapisanych postaciach… ją UTRACIĆ!!!

Dziwne to wszystko?!! NIE, BO TAKIE TŁUMACZENIE JEST TYPOWE DLA GERMAŃSKICH JĘSYKOSNAFTZÓW!!!

A i zapomniałbym… o słowiańskim słowie Z”oNa

Dlaczego to słowo „zsatemizowało się” u Słowian, Osetyńców i Persów… ale już u Hindusów nie do końca?!!

A może było odwrotnie..? Pamiętacie jeszcze o tzw. utracie dźwięczności, czyli tzw. disybilacji, patrz:

https://skribh.wordpress.com/2016/08/03/332-o-jezykoznawstwie-i-nie-tylko-czyli-podsumowania-i-wyjasnienia-do-przygotowan-przed-wielkim-marszem-w-nieznane-01/

Na to można np. nałożyć problem z tzw. zapożyczeniami od-irańskimi… ale tu znów pojawia się więcej pytań, np:

Dlaczego pojawiają się różnice w postaciach tych (i nie tylko tych) rdzeni i słów… widoczne w różnych źródłach, patrz poniżej?!!! Czyżby do tej pory nie ustalono jednej poprawnej „odtworzonej” postaci… np. tego słowa?!! 150 lat i nie ustalono jak ci tzw. PIE lub inni wołali na swoje Z”oNy, GoNy, JoNy, HoNy, KoNy, itp?

Dlaczego w sanskrycie występują obie postacie tego rdzenia i w postaci tzw. satem, jak: janis (JaN+iS) „a woman,” gná (GNa) „wife of a god, a goddess;”…?!! Pytania można jeszcze mnożyć…

http://www.etymonline.com/index.php?term=queen

queen (n.) Old English cwen „queen, female ruler of a state, woman, wife,” from Proto-Germanic *kwoeniz (source also of Old Saxon quan „wife,” Old Norse kvaen, Gothic quens), ablaut variant of *kwenon (source of quean), from PIE *gwen- „woman, wife” supposedly originally „honored woman” (source also of Greek gyné „a woman, a wife;” Gaelic bean „woman;” Sanskrit janis „a woman,” gná „wife of a god, a goddess;” Avestan jainish „wife;” Armenian kin „woman;” Old Church Slavonic zena, Old Prussian genna „woman;” Gothic qino „a woman, wife; qéns „a queen”).

The original sense seems to have been „wife,” specialized by Old English to „wife of a king.” In Old Norse, still mostly of a wife generally, as in kvan-fang „marriage, taking of a wife,” kvanlauss „unmarried, widowed,” kvan-riki „the domineering of a wife.” English is one of the few Indo-European languages to have a word for „queen” that is not a feminine derivative of a word for „king.” The others are Scandinavian: Old Norse drottning, Danish dronning, Swedish drottning „queen,” in Old Norse also „mistress,” but these also are held to be ultimately from male words, such as Old Norse drottinn „master.”

Used of chess piece from mid-15c. (as a verb in chess, in reference to a pawn that has reached the last rank, from 1789), of playing card from 1570s. Of bees from c. 1600 (until late 17c., they generally were thought to be kings; as in „Henry V,” I.ii); queen bee in a figurative sense is from 1807. Meaning „male homosexual” (especially a feminine and ostentatious one) first certainly recorded 1924; probably here an alteration of quean, which is earlier in this sense. Queen Anne first used 1878 for „style characteristic of the time of Queen Anne of Great Britain and Ireland,” who reigned 1702-14. Cincinnati, Ohio, has been the Queen City (of the West) since 1835.

http://www.etymonline.com/index.php?term=quean&allowed_in_frame=0

quean (n.) „young, robust woman,” Old English cwene „woman,” also „female serf, hussy, prostitute” (as in portcwene „public woman”), from Proto-Germanic *kwenon (source also of Old Saxon quan, Old High German quena, Old Norse kona, Gothic qino „wife, woman”); see queen. Popular 16c.-17c. in sense „hussy.” Sense of „effeminate homosexual” is recorded from 1935, especially in Australian slang.

https://en.wiktionary.org/wiki/queen

(…)
Alternative forms

Etymology
From Middle English queen, quene, cwen, from Old English cwēn, cwǣn ‎(woman; wife, consort; queen, empress, royal princess), from Proto-Germanic *kwēniz ‎(woman), from Proto-Indo-European *gʷḗn ‎(woman). Cognate with Scots queen, wheen ‎(queen), Old Saxon quān („wife”; > Middle Low German quene ‎(elderly woman)), Dutch kween ‎(woman past child-bearing age), Swedish kvinna ‎(woman), Icelandic kvon ‎(wife), Gothic 𐌵𐌴𐌽𐍃 ‎(qēns, wife), Norwegian dialectal kvån ‎(wife). Related to Old English cwene ‎(woman; female serf, quean), see quean.
(…)

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/g%CA%B7%E1%B8%97n

Reconstruction: Proto-Indo-European/gʷḗn

Proto-Indo-European

Etymology

From a root *gʷen- + *-h₂-.

Noun

*gʷḗn f ‎(oblique stem *gʷnéh₂-)

  1. woman

Inflection

[less ▲]Athematic, proterokinetic
singular dual plural
nominative *gʷénh₂s *gʷénh₂h₁(e) *gʷénh₂es
vocative *gʷḗn *gʷénh₂h₁(e) *gʷénh₂es
accusative *gʷénh₂m̥ *gʷénh₂h₁(e) *gʷénh₂n̥s
genitive *gʷnéh₂s *? *gʷnéh₂oHom
ablative *gʷnéh₂s *? *gʷnéh₂mos
dative *gʷnéh₂ey *? *gʷnéh₂mos
locative *gʷnéh₂, *gʷnéh₂i *? *gʷnéh₂su
instrumental *gʷnéh₂h₁ *? *gʷnéh₂bʰi

Descendants

  • Anatolian:
    • Luwian: (wanattis)
  • Armenian:
  • Balto-Slavic: *genāˀ (see there for further descendants)
    • Old Prussian: genno (vocative singular)
    • Slavic: *žena (see there for further descendants)
  • Celtic: *ben (archaic form)
    • Old Irish:
  • Celtic: *benā (re-formation as regular ā-stem) (see there for further descendants)
  • Germanic: *kwenǭ (see there for further descendants), *kwēniz (see there for further descendants)
  • Hellenic:
    • Mycenaean Greek: (ku-na-ja)
  • Proto-Indo-Iranian: *ǰanH-
  • Phrygian: [script needed] ‎(knaika)
  • Tocharian:

Proszę zwrócić uwagę na postacie dźwięków tzw. satem odnajdywane w języku tzw. Tocharskim / Tocharian (rzekomo tzw. kentum), Tocharian A: śäṃ (SaM), Tocharian B: śana,..(SaNa) jak i na postać tego słowa odnajdywaną w języku Osetyjskim,.. ale w znaczeniu „dzieci, potomstwo”… Ossetic: зӕнӕг ‎(zænæg, “children, offspring”)ZaeNaeG…

Jak to możliwe, że np. „irańscy i sarmaccy” Osetyńcy, przywieźli tym niemym Słowianom swoje słowo ZaeNaeG… oznaczające „dzieci, potomstwo”… ale jakimś magicznym cudem w języku słowiańskim znaczenie tego słowa zamieniło się… w jego pierwotne znaczenie, jako… kobieta, czyli Z”oNa?!!

A no i ciekawostka z postacią tzw. Mykeńską / Ahaiską tego słowa, czyli Mycenaean Greek: (ku-na-ja) Ko”Na+Ja,.. czyli wcześniejszą niż ta „grecka” Go”Ne

Jak to jest , a właściwie było, że z postaci tzw. PIE, gdzie rzekomo występował dźwięk *G… coś, jakoś, kiedyś zmieniło ten dźwięk w dźwięk zapisywany znakiem K,.. by potem znów jakoś, gdzieś itp,.. zamienić go z powrotem w dźwięk w tym Ancient Greek γυνή ‎(gunḗ)… zapisywany znakiem G?!!

A po co to wszystko piszę? A po to żebyście pamiętali i nie zapominali, że w języku Pra-Słowiańskim, wg mnie tożsamym z tym tzw. PIE, jak i w jego potomku w prostej linii, czyli tzw. języku Polskim / Lechickim… WYSTĘPOWAŁY I NADAL WYSTĘPUJĄ OBIE POSTACIE DŹWIĘKÓW (JAK I RDZENI I SŁÓW NA NICH ZBUDOWANYCH) TZW. SATEM I TZW. KENTUM!!!, patrz:

KNiaZ, KNiGa, KNieJa,..
SeN, SyN, SNieG, SNaDz’,..
GNieW, GiN’, GoN’, GNiJ, GNaT,..
Z”oNa, o+Z”eN+eK, ZNa, ZNaK, Z+NiK+aJ, Zno”J,..
HeN, (c)He”/eNT+Na, He/eNT+Ka, HoN+oR,..

…..

O kim w ogóle jest tu mowa:

https://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%BCona

 Podobna pisownia Podobna pisownia: zonazonăzónažona

żona (język polski)

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʒɔ̃na], ASõna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta będąca w związku małżeńskim z kimś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Czy twoja żona jest brunetką?
(1.1) Chciałabym wreszcie poznać żonę Karola.
(1.1) Cierpliwość, cnotę, przyjaciela i żonę sprawdzić można tylko w niedoli.
synonimy:
(1.1) małżonka; żart. połowica
antonimy:
(1.1) mąż, małżonek
wyrazy pokrewne:
rzecz. ożenek m, żonkoś m, żenienie n, ożenienie n

zdrobn. żonka f, żoneczka f, żonusia f
zgrub. żonisko n
czas. żenić się, żenić ndk., ożenić dk.
przym. żonaty, żoniny, żonin
związki frazeologiczne:
biedna żona taka, która ma pijakaco strona, to żonadobra żona – mężowi koronakogo akademia, dwór, obóz w rozum nie wypoleruje, tego żona rozumu, dowcipu douczyć powinnakto się zaleca w adwenta, ten będzie miał żonę na świętani do ambony, ni do żonystare wino, żona młoda, niejednemu życia dodaśmierć i żona od Boga przeznaczonau dobrego męża dobra żonadobra żona tym się chlubi, że gotuje co mąż lubiżona ładna, zawsze zdradnaco mąż, to wąż; co żona to męczeńska koronamąż doradza, a przy żonie władza
etymologia:
prasł. *žena (→ kobieta, małżonka) < praindoeur. *gʷenā (→ kobieta, małżonka)[1]
por. białor. жонка, bośn. žena, bułg. жена, chorw. žena, czes. žena, dłuż. žona, głuż. žona, mac. жена, ros. жена, scs. жєна, słc. žena, słń. žena, serb. жена, ukr. жінка
tłumaczenia:
źródła:

Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83–08–03648–1.

…..

Na czerwono zaznaczyłem słowa podobne… Zwracam uwagę na np. nieregularności germańskie, w porównaniu do postaci tego słowa np. w językach islandzkim, duńskim, itp… 🙂

20 uwag do wpisu “05 PoD+STaWy WieDzy o Je”ZyKo+ZNa+WSTWie i Z’+Ro”D+L”o+SL”oWa(c)H, na przykładzie Pra-Słowiańskiego rdzenia / słowa Z”oNa,.. czyli o manowcach ofitzjalnej etymologii

  1. piekna strona ! no cóż, tłumaczenie anglojęzycznym skąd naprawdę pochodzą ich słowa to jak rozmowa ze ślepym o kolorach , te głąby nawet mogą nie być świadome że wprowadzają tysiące ludzi w błąd .
    Wszystkie przykłady których użył ten miły pan to słowa mające swoje źródło w pranaszym języku , chief to od CaPo , czyli GłoWa , a SKiRT to SKRóCona suknia ( from Proto-Germanic *skurtjon „a short garment”)
    pytanie więc, czy ten pan to oszust , czy (nie)pożyteczny idiota?
    pozdrawiam!
    najnowszy felieton:
    http://unknownorigin.blox.pl/2016/11/07-Wrazliwy-Przyjaciel.html

    Polubienie

        • Zrozumiałe, jak i dla kogo? Musisz poczytać trochę o SEO i o odnośnikach na strony z mocniejszym SEO niż Twoja… Przełam się i spróbuj, a zrozumiesz po co o tym kolejny raz już Ci mulę nerę… Odnośniki na źródła są ważne, bo pomagają i Tobie i czytelnikom…

          Polubienie

        • Przykład, na rozwinięcie:

          „a SKiRT to SKRóCona suknia (from Proto-Germanic *skurtjon „a short garment”)”

          Ja napisałbym tak:

          Kiedy odkryto tzw. Białe Mumie z Basenu Tarim i zobaczono tkaniny, którymi byli odziani (szkocka krata), no to od razu okrzyknięto ich Celtami… Kiedy jednak badania DNA obaliły to pobożne życzenie, bo okazało się, że haplogrupy Celtów R1b nie mają wiele wspólnego z haplogrupami tych mumii R1a… Jaki z tego wniosek?

          Ano taki, że to np. przodkowie tych ludzi także niosących haplogrupę R1a raczej przekazali umiejętność wytwarzania takich kraciastych materiałów przodkom tzw. Celtów… a z tym wiąże się właśnie to, co napisałeś!

          Dodatkowo patrz:

          https://en.wikipedia.org/wiki/Kilt

          https://pl.wikipedia.org/wiki/Kilt

          Kilt – narodowy strój szkocki. Jest to spódnica zrobiona z tartanu, czyli materiału w kraciasty wzór. Kilt szyje się z pasa materiału o bardzo dużej szerokości, plisując go i składając na fason spódnicy kopertowej. Każdy ze szkockich klanów posiada własny wzór tartanu. Kilt jest strojem odświętnym, zakładanym na święta i uroczystości rodzinne. U skautów kilt jest częścią umundurowania.

          Kilt jest tradycyjnie strojem męskim, choć dostępne są kobiece stroje wykonane z tartanu, oparte na tym wzorze[1]. Mężczyźni mogą dodatkowo do kiltu nosić sporran − skórzaną lub futrzaną torebkę przyczepioną do paska na biodrach. Na kilcie często można spotkać broszę z symbolem klanu. Jest ona wpinana w dolny prawy róg.

          Pierwsze wzmianki o kilcie pochodzą z XVI stulecia. Według opisu, ówczesny szkocki strój składał się z długiej lnianej koszuli, krótkiej kurteczki oraz wełnianego pledu. W zimie Szkoci zakładali wełniane obcisłe spodnie, a w lecie wełniane skarpetki pod kolana. Za obuwie służyły im lekkie kierpce z surowej skóry, chociaż zazwyczaj chodzili boso.

          Ta koszula zanikła dopiero pod koniec XVI w. Na jej miejsce pojawił się wielki pled, mający prawie 2 metry szerokości i od 4 do 6 metrów długości. Żeby go założyć, Szkot musiał położyć pled na ziemi, specjalnie go zwinąć i zmarszczyć, a następnie, kładąc się na nim, owijał go sobie wokół ciała, przypinając skórzanym pasem. Na to wkładał kurtkę, a koniec pledu zarzucał na lewe ramię i spinał broszą. Tę postać kiltu określa się mianem the great kilt – wielki kilt. Na początku XVIII w. pojawiła się forma philabeg (small kilt − mały kilt), będąca dolną częścią wielkiego kiltu[2][3].
          (…)

          https://pl.wiktionary.org/wiki/kilt

          https://en.wiktionary.org/wiki/kilt
          (…)
          Etymology 1

          Apparently of Scandinavian origin; compare Danish kilt(to tuck), Swedish kilta(to swathe), Old Norse kjalta(skirt; lap) (perhaps from Proto-Germanic kelt-, kelþōn, kelþīn(womb), from Proto-Indo-European gelt-(round body, child)).[1]
          (…)

          A teraz patrz:

          http://www.etymonline.com/index.php?term=skirt

          skirt (n.) early 14c., „lower part of a woman’s dress,” from Old Norse skyrta „shirt, a kind of kirtle;” see shirt. Sense development from „shirt” to „skirt” is possibly related to the long shirts of peasant garb (compare Low German cognate Schört, in some dialects „woman’s gown”). Sense of „border, edge” (in outskirts, etc.) first recorded late 15c. Metonymic use for „women collectively” is from 1550s; slang sense of „young woman” is from 1906; skirt-chaser first attested 1942.

          http://www.etymonline.com/index.php?term=shirt&allowed_in_frame=0

          shirt (n.) Old English scyrte „skirt, tunic,” from Proto-Germanic skurtjon „a short garment” (source also of Old Norse skyrta, Swedish skjorta „skirt, kirtle;” Middle Dutch scorte, Dutch schort „apron;” Middle High German schurz, German Schurz „apron”), related to Old English scort, sceort „short,” from PIE (s)ker- (1) „to cut” (see shear (v.)).

          http://www.etymonline.com/index.php?term=shear&allowed_in_frame=0

          shear (v.) Old English sceran, scieran (class IV strong verb; past tense scear, past participle scoren) „to cleave, hew, cut with a sharp instrument; cut (hair); shear (sheep),” from Proto-Germanic *sker- „to cut” (source also of Old Norse and Old Frisian skera, Dutch scheren, German scheren „to shear”), from PIE *(s)ker- (1) „to cut, to scrape, to hack” (source also of Sanskrit krnati „hurts, wounds, kills,” krntati „cuts;” Hittite karsh- „to cut off;” Greek keirein „to cut, shear;” Latin curtus „short;” Lithuanian skiriu „to separate;” Old Irish scaraim „I separate;” Welsh ysgar „to separate,” ysgyr „fragment”).

          https://en.wiktionary.org/wiki/skirt

          (…)
          Etymology

          Borrowing from Old Norse skyrta, from Proto-Germanic *skurtijǭ. Compare shirt.
          (…)

          https://en.wiktionary.org/wiki/shirt#English

          (…)
          Etymology

          From Middle English shurte, sherte, schirte, from Old English sċyrte(a short garment; skirt; kirtle), from Proto-Germanic *skurtijǭ. Cognate with Dutch schort, German Schürze(apron), Faroese skjúrta(shirt). Skirt is a parallel formation from Old Norse; compare also short, from the same ultimate source.
          (…)

          https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Germanic/skurtij%C7%AD

          (…)
          Reconstruction:Proto-Germanic/skurtijǭ

          Proto-Germanic

          Etymology

          Related to *skurtaz(short).

          Noun

          *skurtijǭ f

          1. skirt, apron

          Declension

          Descendants

          …..

          Masz materiał… 🙂 Działaj… a jak nie to ja napisze o tym wpis, bo jak sam widzisz wszystko jest pięknie podane na tacy… srebrnej… hehehe

          Polubienie

          • to wszystko pięknie , jednak nie mam nawet tyle czasu żeby to wszystko przeczytać , a co dopiero napisać :), pozostaje więc wiara na słowo w to co wynajduję, ale jak widać mam trochę racji , szczegółowe wyjaśnienia pozostawię fachowcom .
            co do madonny :
            from Old Italian ma donna (Italian mia donna) „my lady,” from ma „my” + donna „lady,” from Latin domina (see dame) –
            from Old French dame „lady, mistress, wife,” from Late Latin domna, from Latin domina „lady, mistress of the house,”
            widoczna tu staropolska końcówka – ina
            czy takie wyjaśnienia wystarczą ?

            Polubienie

            • Nie potrzebujesz czasu, żeby uciec z GWN i przejść na wordpressa… jak i zacząć załączać odnośniki… Chcesz pomocy… dostaniesz ją, ale najpierw musisz jej chcieć…

              A tak przy okazji…

              „co do madonny :
              from Old Italian ma donna (Italian mia donna) „my lady,” from ma „my” + donna „lady,” from Latin domina (see dame) – from Old French dame „lady, mistress, wife,” from Late Latin domna, from Latin domina „lady, mistress of the house,””

              To dokładnie odpowiada znaczeniu Ma ZoNa

              Polubienie

    • Pozwalam sobie zamieścić tu cały Twój wpis, bo warto! 🙂 Przy okazji popraw literówki i zacznij zamieszczać odnośnik na źródła, bo to poprawi Ci SEO i pełne cytaty z nich! 😦 A i mówię Ci jeszcze raz rzuć to GWN w cholerę, bo nie warto męczyć się z tym!!! PZDRWM SKRiBHa

      http://unknownorigin.blox.pl/2016/11/07-Wrazliwy-Przyjaciel.html

      07 – Wrażliwy Przyjaciel
      05.11.2016 unknownorigin

      Wynajdywanie ciekawych angielskich słówek , których pochodzenie może być interesujące , wymaga wrażliwości i zaprzyjaźnienia się z językiem . Każde angielskie słowo może być potencjalnie naszym przyjacielem w dziele odkłamywania etymologii.Weźmy zatem ,delikatne słowo
      fragile – from Latin fragilis „easily broken,” (czyli kruchy-podatny na razy ) Porównajmy więc zapis z polskim synonimem-odpowiednikiem :

      F R A G I L E
      W R A Ż L I W E

      Jak widać , kolejny przykład słówka złożonego z przedrostkiem W , które w łacinie stopiło się w jedno niepodzielne słowo , więc kierunek zapożyczenia oczywisty, a przeniesienie znaczenia niewielkie.

      Kolejnym przykładem ze sporej grupy wyrazów zaczynających się na fr- jest… friend – from PIE *priy-ont-, „loving,”(???) , i tu nie sposób się nie zdenerwować, na nieznających polskiego anglosasów. Czy nigdy nie słyszeli oni o słówku „przyjąć”? Toż osoba ,którą przyjmujemy do swego grona to przyjaciel ! Dodatkowo to znów słowo złożone , z przedrostkiem i czasownikiem „jąć” , czy tego szanowni fachowcy od języków nie wiedzą, czy nie chcą wiedzieć? Przy okazji to następny dowód na starożytność naszego „ą” , a jest ich wiele i na pewno się jeszcze w tym miejscu pojawią!

      Polubienie

      • o, dziękuję za zamieszczenie, i za krytykę również . Szkoda że nie skopiowały się pogubiennia tekstu,ważne są!
        W sprawie odnośników powtórzę jeszcze raz, każdy może znależć żródło dzięki wyszukiwarce , dlatego nie zamieszczam, a także nie chcę wydłużać artykułów o nudne linki .
        żona to mąż ,tylko na odwrót 🙂 potwierdzam ! , już twórcy naszego języka to zauważyli 🙂

        Polubienie

        • „żona to mąż ,tylko na odwrót🙂 potwierdzam ! , już twórcy naszego języka to zauważyli🙂”

          Ja wierzę Ci na słowo, ale to mało… ponieważ nie udowadniasz tego o czym piszesz… To, że sobie o tym pogadamy to se pogadamy i nic więcej… a mogłoby być więcej… no ale Ty wiesz swoje…

          Polubienie

  2. Ciekawe, czy taka Ma+DoNNa nie pochodzi od Z”oN(N)y,.. patrz: kataloński: (1.1) dona f..?

    Jednak wygląda że raczej nie, ale… i tak wszystko to jest nawet ciekawsze… 🙂

    Pamiętajcie, jak tylko zaczynacie SK+RoB+aC/T… tym więcej Wy+SK+RoB+o”JeC/Tie… To wciąga lepiej jak BaG+No… 🙂

    Polubienie

      • Niby tak, ale należy sprawdzić czy nie pochodzi jednak np. od

        Ma+DoNNa
        Ma+DzoNNa
        Ma+ZoNNa
        Ma+ZoNa…

        Dodatkowo i tak inne ciekawostki wylazły przy tej okazji… i będzie o tym wpis.

        Polubienie

  3. Właśnie w artykule, który w tej chwili piszę, przywołuję podobne argumenty. Dochodzę do wniosku, że wszystkie te tzw. innowacje językowe, to żadne innowacje, tylko preferencje wymowy, które funkcjonowały równolegle od niepamiętnych czasów w różnych dialektach języka praindoeuropejskiego, prasłowiańskiego. A czas, w którym zostały zapisane, to moment, w którym piśmienny skryba, posługujący się takim czy innym dialektem, dorwał się aktualnie do pióra, dłuta.

    Polubienie

    • Też tak uważam, patrz np. OCS, czyli Staro Cerkiewno Słowiański zapisany w Salonikach przez Romaiów, a złożony z jakichś gwar bułgarskich… No ale to zostało zapisane… powiedzą ofitzjalni jęsykosnaftzy… Cudofnie…

      Polubienie

  4. Dokładnie!
    Prawdopodobnie błędnie przyjmuje się, że preferencje fonetyczne wyrażone w scs były charakterystyczne dla całej słowiańszczyzny, podczas gdy mogły dotyczyć jedynie dialektów sołuńskich lub ościennych. Zabytki piśmiennicze lechickiej grupy językowej zniszczono do szczętu, nie mamy więc obecnie możliwości porównania tekstów. Niemniej nawet dziś słyszymy wyraźnie, że dialekty lechickie różnią się znacznie od języków wschodnio- i południowosłowiańskich.

    Polubienie

  5. Przy okazji spis imion słowiańskich:

    https://slowianskibestiariusz.pl/zycie-slowian/imiona-slowianskie/

    Zamieszczam te na literę C, bo jak wiecie lubię ten dźwięk… i na literę T, tak dla porównania i wyciągnięcia wniosków…

    C

    Chwalimira
    Chwalisława
    Ciechosława
    Ciecirada
    Ciesława
    Cieszysława
    Cirzpisława
    Czcibora, Cibora
    Czasława, Czesława
    Czębira
    Częstobrona
    Częstowojna

    Chociebąd
    Chociebor
    Chociemir, Chocimier, Chocimir, Chocimirz
    Chociesław, Chocsław
    Choroman
    Chwalibog
    Chwalimir, Chalimir
    Chwalisław, Chalisław
    Ciechomir
    Ciechosław
    Ciecierad, Ciecirad, Cieciered, Cieciurad, Ciećrad
    Ciecimiar
    Cierpisław
    Ciesław
    Cieszybor, Cieszbor
    Cieszygor
    Cieszymir, Cieszymiar, Cieszymier, Cieszmir, Cieszmiar, Cieszmier
    Cieszymysł
    Cieszyrad
    Cieszysław
    Cirzpibog
    Czabor
    Czcirad
    Czcisław, Cisław
    Czedrog
    Czesław, Czasław
    Czębor
    Częstobor, Częsbor
    Częstogoj
    Częstomir
    Częstowoj
    Czścibor, Czcibor, Cibor, Czesbor

    T

    Tolisława
    Tomiła
    Tomira
    Tomisława
    Tosława
    Trzebiesława, Trzebosława
    Tworzysława

    Tasław
    Tatomir, Tatomier, Tatumir
    Tęgomir
    Toligniew
    Tolisław
    Tomił
    Tomir
    Tomisław
    Tosław
    Trzebiebor
    Trzebiegost
    Trzebiemir, Trzebiemiar, Trzebiemier
    Trzebiemysł, Trzebomysł
    Trzebiesław, Trzebisław
    Trzebor
    Trzebowit
    Twardomir
    Twardosław
    Twardostoj
    Tworzymir
    Tworzysław

    …..

    I na koniec pytanie… Skoro rzekomo dźwięk zapisywany znakiem C nie istniał aż może i do hm… tzw. 13w… no to dlaczego mamy te imiona inne,.. przecież one nie powstały po 13w, nieprawdaż?

    Polubienie

  6. http://bialczynski.pl/2016/11/08/scientific-research-an-academic-publisher-kontra-polskie-lemingi-antyslowianskie-na-uslugach-niemieckiej-miedzynarodowej-banksterki/#comment-29702

    Scientific Research an Academic Publisher kontra Polskie Lemingi Antysłowiańskie na usługach niemieckiej międzynarodowej banksterki!

    Scientific Research an Academic Publisher kontra Polskie Lemingi Antysłowiańskie na usługach niemieckiej międzynarodowej banksterki!

    Opublikowano 09:39 8 listopada 2016 przez Białczyński

    Bez komentarza. CB

    scientific-reaserch

    Open Access

    The Philistine Inscription 4.5 from Ashkelon (Israel)

    Download Download as PDF (Size:752KB) HTML XML PP. 45-50
    DOI: 10.4236/aa.2016.63006 570 Downloads 1 168 Views

    ABSTRACT

    The origin and the nature of the Philistines is an enigma for the contemporary historical studies. They appear to have first settled the Aegean area and then, as a Sea People, around 1200 B.C. to have invaded and settled the south part of present Israel. The recent Harvard Leon Levy Expedition excavations in the area of the port of the ancient Philistine Ashkelon recovered 18 jar handles and one inscribed ostracon made from local clay. The ostracon, classified as RN 9794, hosts the inscription 4.5 that is particularly illuminating about the origin and nature of the Philistines. The analysis of all the possible 27 spellings of the inscription reveals one of them which, compared with the present surviving Slavic languages, appears to have the specific meaning of: People come in, we see, or in loose translation: Come and see. The inscription and the considerations developed in this article indicate that the Philistines of the ancient Ashkelon, or the Philistines in general, was a Proto-Slavic tribe or people which spoke a non-survived Proto-Slavic language, which settled in the south part of present Israel in the Iron Age, i.e. well before the VII century A.D. generally accepted period of the Slavs arrival in Eastern Europe.

    Cite this paper

    Tomezzoli, G. and Stein, R. (2016) The Philistine Inscription 4.5 from Ashkelon (Israel). Advances in Anthropology, 6, 45-50. doi: 10.4236/aa.2016.63006.

    References

    [1] Ambrozic, A. (2005). The “Warrior” Stele from Lemnos. In Proceedings of the 10th International Topical Conference Ancient Settlers of Europe (pp. 107-120). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    http://www.korenine.si/zborniki/zbornik05/ambrozic_warrior.pdf
    [2] Chadwick, J. (1987). Linear B and Related Scripts (pp. 50-56). Berkeley: University of California Press.
    [3] Chadwick, J. (1995). Linear B and related scripts. British Museum Press., London. ISBN 0-7141-8068-8.
    [4] Colless, E. B. (no date), Cyprus Scripts. Proposed decipherment by Brian E. Colless.
    [5] Cross, F. M., & Stager, L. E. (2006). Cypro-Minoan Inscriptions Found in Ashkelon. Israel Exploration Journal, 56, 129-159. https://sites.google.com/site/collesseum/cyprusscripts
    [6] Evans, A., & Myres, J. (1961). Inscriptions in the Minoan Linear Script of Class A. W. C. Brice (Ed.), London: Oxford University Press.
    [7] Facchetti, G., & Negri, M. (2014). Riflessioni preliminari sul ciprominoico. Do-so-mo, 10, 9-25.
    [8] Faucounau, J. (1977). études Chypro-Minoennes. Syria Tome, 54, 209-249.
    http://www.persee.fr/doc/syria_0039-7946_1977_num_54_3_6604
    [9] Faucounau, J. (1980). études Chypro-Minoennes. Syria Tome, 57, 375-410.
    http://www.persee.fr/doc/syria_0039-7946_1980_num_57_2_6701
    http://dx.doi.org/10.3406/syria.1980.6701
    [10] Faucounau, J. (1994). The Cypro-Minoan Scripts: A Reappraisal Fifty Years after John F. Daniel’s Paper. Κυπριακη Αρχαιολογiα Τóμοxi ΙΙI. Archaeologia Cypria, IΙI, 93-106. https://lekythos.library.ucy.ac.cy/bitstream/handle/10797/6383/Faucounau.pdf?sequence=1
    [11] Faucounau, J. (2007). Les Inscriptions Chypro-Minoennes. Paris: L’Harmattan.
    [12] Lytov, D. (2015).
    http://dmitri-lytov.livejournal.com/233453.html
    [13] Masson, O. (1994). La plus ancienne inscription chypriote syllabique (opheltau). Cahier du Centre d’études Chypriotes, 22, 33-36.
    [14] Serafimov, P. (2007). New Reading of the Thracian Inscription on the Golden Ring From Ezerovo. In Proceedings of the Fifth International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 176-183). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    http://www.korenine.si/zborniki/zbornik07/serafimov_ezer07.pdf
    [15] Serafimov, P. (2007). Translation of Eteocretan Epioi Inscription. In Proceedings of the 5th International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 199-206). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    http://www.korenine.si/zborniki/zbornik07/serafimov_epioi07.pdf
    [16] Serafimov, P., & Perdih, A. (2009). Translation of the Linear Tablet HT 13From Crete. In Proceedings of the 7th International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 58-73). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    http://www.korenine.si/zborniki/zbornik09/seraf_ht13.pdf
    [17] Serafimov, P., & Tomezzoli, G. (2011). Evidence for Early Slavic Presence in Minoan Crete. In Proceedings of the 9th International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 219-229). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    http://www.korenine.si/zborniki/zbornik11/serafimov_slavic_crete.pdf
    [18] Serafimov, P., & Tomezzoli, G. (2012). New Reading of the Linear A Inscription on the Golden Pin CR-ZF-1 from Crete. In Proceedings of the Tenth International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 83-89). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    [19] Stein, S. R., & Tomezzoli, G. T. (2016). The Inscription of Parvomai (Bulgaria). Advances in Anthropology, 6, 25-29.
    http://file.scirp.org/pdf/AA_2016051914541451.pdf
    [20] Tomezzoli, G., & Serafimov, P. (2013). The Linear A Inscriptions II.1, II.2 from the Palace of Knossos. In Proceedings of the Eleventh International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 105-114). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
    [21] Uziel, J. (2007). The Development Process of Philistine Material Culture: Assimilation, Acculturation and Everything in between. Levant, 39, 165-173.
    http://blogs.bu.edu/aberlin/files/2011/09/Philistine-Material-Culture.pdf
    http://dx.doi.org/10.1179/lev.2007.39.1.165
    [22] Wilford, J. N. (2007). Philistines but Less and Less Philistines. The New York Times Online Edition, 13 March 2007.

    …..

    SKRiBHa 8 listopada 2016 o 10:35

    Ten sam Giancarlo T. Tomezzoli jest współautorem tej pracy:

    http://file.scirp.org/pdf/AA_2013051612554944.pdf
    DNA Genealogy and Linguistics. Ancient Europe
    Anatole A. Klyosov, Giancarlo T. Tomezzoli

    Bardzo dziękuję za upowszechnienie tych wiadomości! 🙂

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.