19 Jak powstała litera zapisywana znakiem Qq, czyli przykład od-semickiego zapożyczenia i zniekształcenia pierwotnego pra-słowiańskiego wzorca dźwiękowego występującego w językach kreolskich, jak np. tzw. łacina i greka.

 Fenicka litera kof

Jak powstała litera zapisywana znakiem Qq, czyli przykład od-semickiego zapożyczenia i zniekształcenia pierwotnego pra-słowiańskiego wzorca dźwiękowego, występującego w językach kreolskich, jak np. tzw. łacina i greka.

Na szybko zapisuję, na co przez przypadek wpadłem. Proszę zwrócić uwagę na drogę zapożyczania tego znaku i jego wykorzystania do zapisu dźwięku… no właśnie jakiego?

…..

Tym razem od tyłu…

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kof

Kof

Hebrajska litera kof w kroju pisma (kolejno od prawej do lewej): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym

Kof, kuf (ק) lub qāf (ق‍) – dziewiętnasta litera alfabetów semickich, m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego, hebrajskiego. Odpowiada wartości numerycznej 100.

W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [k] (w wymowie aszkenazyjskiej) lub [q] (w wymowie sefardyjskiej).

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Qoph

Qoph or Qop (Phoenician Qōp Phoenician qoph.svg) is the nineteenth letter of the Semitic abjads. Aramaic Qop Qoph.svg is derived from the Phoenician letter, and derivations from Aramaic include Hebrew Qof ק‎, Syriac Qōp̄ ܩ and Arabic Qāf ق.

Its original sound value was a West Semitic emphatic stop, presumably [] or [q]. In Hebrew gematria, it has the numerical value of 100.

Origins

The origin of the glyph shape of qōp (Phoenician qoph.svg) is uncertain. It is usually suggested to have originally depicted either a sewing needle, specifically the eye of a needle (the Hebrew קוף means „hole”), or the back of a head and neck (qāf in Arabic meant „nape„).[1] According to an older suggestion, it may also have been a picture of a monkey and its tail.[2]

Besides Aramaic Qop, which gave rise to the letter in the Semitic abjads used in classical antiquity, Phoenician qōp is also the origin of the Latin letter Q and Greek Ϙ (qoppa) and Φ (phi).[3]

Arabic qāf

The main Pronunciations of written <ق> in Arabic dialects.

The Arabic letter ق is named قاف qāf. It is written is several ways depending in its position in the word:

Position in word: Isolated Final Medial Initial
Glyph form: ق‎ ـق‎ ـقـ‎ قـ‎

It is usually transliterated into Latin script as q, though some scholarly works use .[4]

Pronunciation

According to Sibawayh, author of the first book on Arabic grammar, the letter is pronounced as a voiced phoneme.[5] As noted above, Modern Standard Arabic has the voiceless uvular plosive /q/ as its standard pronunciation of the letter, but dialectical pronunciations vary as follows:

Note, however, that most dialects of Arabic do use the sound [q] for this letter when it is found in learned words borrowed from standard Arabic into the respective dialect. (…)

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Q

Q jest siedemnastą literą alfabetu łacińskiego (pochodzi od greckiej litery koppa). W językach europejskich prawie zawsze występuje w połączeniu qu, oznaczającym dźwięk [kw] lub [kv]. W transliteracji języka arabskiego oznacza [q] (w oryginalnej pisowni ), w języku maltańskimzwarcie krtaniowe.

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Q

Q (named cue /ˈkjuː/[1]) is the 17th letter of the modern English alphabet and the ISO basic Latin alphabet. It is a consonant, not a vowel.

History

Egyptian hieroglyph
wj
Phoenician
qoph
Etruscan
Q
Greek
Qoppa
V24
PhoenicianQ-01.png EtruscanQ-01.svg GreekQ-01.png

The Semitic sound value of Qôp (perhaps originally qaw, „cord of wool”, and possibly based on an Egyptian hieroglyph) was /q/ (voiceless uvular stop), a sound common to Semitic languages, but not found in English or most[citation needed] Indo-European ones. In Greek, this sign as Qoppa Ϙ probably came to represent several labialized velar stops, among them /kʷ/ and /kʷʰ/. As a result of later sound shifts, these sounds in Greek changed to /p/ and /pʰ/ respectively. Therefore, Qoppa was transformed into two letters: Qoppa, which stood for a number only, and Phi Φ which stood for the aspirated sound /pʰ/ that came to be pronounced /f/ in Modern Greek.[citation needed]

In the earliest Latin inscriptions, the letters C, K and Q were all used to represent the two sounds /k/ and /ɡ/, which were not differentiated in writing. Of these, Q was used before a rounded vowel (e.g. ⟨EQO⟩ ‚ego’), K before /a/, and C elsewhere. Later, the use of C (and its variant G) replaced most usages of K and Q: Q survived only to represent /k/ when immediately followed by a /w/ sound.[2] The Etruscans used Q in conjunction with V to represent /kʷ/. (…)

…..

Przypomnę, że np. QueeN / K(L”)o”iN, to wcześnie KueeN / K(L”)o”iN, a jeszcze wcześniej GueeN / G(L”)o”iN, a jeszcze wcześniej Z”o”iN, Z”oNa, ale także i JoNi,.. itp, patrz:

https://skrbh.wordpress.com/2016/11/05/05-podstawy-wiedzy-o-jezykoznawstwie-i-zrodloslowach-na-przykladzie-pra-slowianskiego-rdzenia-slowa-zona-czyli-o-manowcach-ofitzjalnej-etymologii/

Pojawienie się znaków Qq (i Ff) odzwierciedla pojawienie się zapożyczeń od-semickich w tzw. grece, etruskim, łacinie itd.

 

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “19 Jak powstała litera zapisywana znakiem Qq, czyli przykład od-semickiego zapożyczenia i zniekształcenia pierwotnego pra-słowiańskiego wzorca dźwiękowego występującego w językach kreolskich, jak np. tzw. łacina i greka.

Odpowiedz na Stefan Urynowicz Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.