117 Ja”/oND+aR lub Ja”/oN+Dar J/Z”a”/oNDzi, czyli Je”D+RNe Ja”/oND+Ra JiNDRy, czyli PRa-SL”oW+iaN’+SKie+Go Je”/eND+RuSia 05

A oto i piąta… i wcale nie ostatnia część wpisu poświęconego wywiedzeniu znaczenia Pra-Słowiańskiego słowa Jantar / Ja”/oN+DaR. Oto następne słowa, które wg Mię mają coś wspólnego ze znaczeniami innych słów, które wymieniłem w poprzednich 4 częściach.

Zwracam szczególną uwagę na słowa Żądać / J/Z”a”/oN+DaC’, Żądza / J/Z”a”/oNDza, Jurny / Jo”R+Ny i Horny / HoR+Ny, a także Górny / Go”R+Ny, Korzeń / KoR”eN’, itp, które zestawiłem ze sobą pod koniec tego wpisu. Piję tu do jaśniewielebnych i jedynie prawdziwych allo-allo „odtfoszeń”… Mam nadzieję, że rozumiecie co mam na myśli, ten teges… hehehe

A przy okazji, to wygląda mi to na tzw. rough breathing, tyle tylko, że dźwięk zapisywany znakiem J/Z/S/G… przeszedł w późniejsze ubezdźwięcznione H… także i w j. germańskim, jakim jest tzw. j. angielski…

W ostatniej części skupię się na jeszcze nie omówionym i zapomnianym przeze mnie Pra-Słowiańskim słowie i rdzeni, jak Dar / DaR, czy Dać / DaC’, itp.

…..

https://pl.wikisource.org/wiki/Strona:M._Arcta_S%C5%82ownik_Staropolski.djvu/0128

Strona:M. Arcta Słownik Staropolski.djvu/0128

Janaki, jednaki.

Janako, jednako.

Janczarychajanczaryczka, niewola turecka, tyranja.

Janczaryn, janczar, piechur turecki, przysposobiony z porwanego dziecka chrześcijańskiego.

Janczyk (z tur. jaudżúk), rodzaj czapraka.

Jandowajanduła (z lit. indas), czara.

Jandziar, p. Andziar.

Janiczarjaniczer, janczar; p. Janczaryn.

Jankorrankor, uraza, gniew.

Jankorliwy, złośnik, popędliwy, obraźliwy.

Jantar (śr. łac. gentarum, lit. jentaras), bursztyn.

January, styczeń.

Jany, jeden.

Japończa (tur. japondża), opończa, burka.

Japrahljaprakłajapralemajaprał, dera wełniana.

Jarjaro, 1) wiosna; 2) zboże jare.

Jarak (tur.), szturmak, petarda.

Jarczak, lekki gatunek kulbaki, siodło tatarskie.

Jarki, jasny, słoneczny.

Jarko, gorąco, żwawo, krzepko.

Jarlak (z niem. Jährling), roczniak, jagnię tegoroczne.

Jarlik, jarłyk (z tur. jarleg), dyplom, piśmienne pozwolenie.

Jarmak, 1) p. Giermak; 2) jarmark.

Jarmica, jarmo, jarzmo.

Jarmulach, p. Jarmułach.

Jarmułuk (z tur. jagmurlek, płaszcz), rodzaj tkaniny, barchan podwójny

Jarmurka, jarmułka, p. Jalmurka.

Jarny, letni.

Jaro, jędrnie, krzepko.

Jarować, 1) przebywać gdzie wiosną; 2) trenować konia.

Jaruga, kałuża, jar błotnisty, wądół.

Jarz, jarzyna, zboże jare.

Jarzęcy, wiosenny, letni, jary.

Jarzmojerzmo, uprząż na woły; niewola, ciężar; wiązanie drewniane, rusztowanie.

…..

https://pl.wikisource.org/wiki/Strona:M._Arcta_S%C5%82ownik_Staropolski.djvu/0129

Strona:M. Arcta Słownik Staropolski.djvu/0129

Jarzny, jary, wiosenny, letni, tegoroczny,

Jasieńjasin, jesion.

Jasiotr, jesiotr.

Jaskolczyjaskołczyn, jaskółczy.

Jaskrzawy, jaskrawy.

Jasłka, jasełka, żłobik.

Jasły, jasła, jasełka.

Jasnowdzięczny, miły, piękny.

Jasnowschodny, wschodzący jasno.

Jastewny, żarłoczny.

Jastkolicajastkoła, jaskółka.

Jastrych, p. Astrych.

Jasyr, jeńcy, niewola tatarska.

Jaszczerzycajaszczorka, jaszczurka.

Jaszczurcyjaszczorczyjaszczorowy, jaszczurczy.

Jaszczyć się, podskakiwać z radości, cieszyć się.

Jaśle, (lm.) jasła, żłób.

Jaślicejaśliskajaśliszka, jasełka, żłób.

Jaśnia, światło dzienne; na jaśnią wyciągnąć: wydobyć na światło dzienne, wyświetlić.

Jata, schronienie, budka, szałas, szopa.

Jato, stado.

Jatro, krostka.

Jawien, jawny, okazały, wydatny.

Jawisko, zjawisko, widzenie.

Jaz, grobla kierująca wodę na koło młyńskie; zagroda na rzece do wstrzymywania i łowienia ryb; przyrząd z wikliny do chwytania ryb; miejsce płytkie łączące wody głębsze; skała wystająca z pod wody.

Jaz, ja.

Jazgot, pisk, wrzask, hałas, krzyk; mamrotanie.

Jazgotliwy, opryskliwy, kłótliwy.

Jaże, aż.

Jądro, skorupa; łupina.

Jątrewjątrewkajątrzewka, bratowa.

Ją-ż, którą, (od dawnego zaimka względnego: iże, jaże, jeże).

Jecyjedkijeńcy, obżarty, żarłoczny.)

Jedbaw, jedwab.

Jedejnaćcie, jedenaście.

Jeden, ktoś, jakiś.

…..

https://sjp.pl/%C5%BC%C4%85dza

żądza

chęć, pragnienie, życzenie

…..

https://sjp.pwn.pl/slowniki/%C5%BC%C4%85dza.html

żądza

żądza -dzę; żądz

1. «niepohamowane pragnienie posiadania lub doznawania czegoś»
2. «silny pociąg fizyczny»
• żądny

Synonimy

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%BC%C4%85dza

żądza (język polski)

wymowa:
IPA[ˈʒɔ̃nʣ̑a]ASõnʒa], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) silne pragnieniechęć[1]
(1.2) fizyczne pożądanie
odmiana:
(1)

przykłady:
(1.1) Nie mógł powstrzymać swoich materialistycznych żądzyco doprowadziło go do bankructwa.
(1.2) Widział w jej oczach żądzęlecz nie zdobył się na pierwszy krok.
kolokacje:
(1.1) żądza władzy / pieniądza
wyrazy pokrewne:
czas. żądać
przym. żądny
etymologia:
od prasł. *žęžda, od czasownika prasł. *žędati → pragnąć[2]
tłumaczenia:
źródła:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%C5%BC%C4%85dza

żądza

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *žęďa.

Pronunciation

IPA(key)/ˈʐɔn.d͡za/

Noun

żądza f

  1. lustcraving

Declension

Related terms

(verbs):

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/żądać

żądać (język polski)

wymowa:
IPA[ˈʒɔ̃ndaʨ̑]ASõndać], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) domagać się czegoś kategorycznie
odmiana:
(1.1) koniugacja I

przykłady:
(1.1) Strajkujący żądają podwyżek.
(1.1) Pan Jan żądał odszkodowania od pracodawcy.
synonimy:
(1.1) domagać się / dopominać siępostulowaćwymagać
wyrazy pokrewne:
rzecz. żądanieżądza
przym. żądny
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%C5%BC%C4%85da%C4%87#Polish

żądać

See also: zadać

Etymology

From Proto-Slavic *žędati.

Pronunciation

  • IPA(key)/ˈʐɔn.dat͡ɕ/

Verb

żądać impf (perfective zażądać)

  1. to demand

Conjugation

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%BC%C4%85danie

żądanie (język polski)

wymowa:
IPA[ʒɔ̃nˈdãɲɛ]AS[žõndãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: żądać
(1.2) kategorycznie wyrażone życzenie
odmiana:
(1.1)

(1.2)

wyrazy pokrewne:
rzecz. pożądanie n
czas. żądać
przym. pożądliwyżądny
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%C5%BC%C4%85danie

żądanie

Polish

Etymology

żądać +‎ -nie

Pronunciation

Noun

żądanie n

  1. verbal noun of żądać demandrequest
  2. (computing) requestquery

Declension

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/zada%C4%87

zadać (język polski)

wymowa:
IPA[ˈzadaʨ̑]AS[zadać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: zadawać
odmiana:
(1.1) koniugacja I

wyrazy pokrewne:
czas. zadawać ndk.
rzecz. zadanie nzadanko n
związki frazeologiczne:
zadać bobu • zadać chleba • zadać kłam • zadać sobie trud
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zadawać

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/zada%C4%87

zadać

See also: żądać

Polish

Pronunciation

Verb

zadać pf (imperfective zadawać)

  1. to give
  2. (mathematics) to fix, to set (to assign a particular fixed value)

Usage notes

  • The „give” sense is predominantly used in set expressions like zadać pytanie (to raise a question)zadać cios (to punch) or zadać pracę domową (to give homework).

Conjugation

Further reading

  • zadać in Polish dictionaries at PWN

…..

https://sjp.pwn.pl/sjp/jedza;2468154.html

jędza

1. «zgarbiona starucha z długim nosem – postać z bajki uosabiająca zło»
2. pogard. «kłótliwa i dokuczliwa kobieta»

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99dza

Jędza, jęza, jęga, zła baba, jędza baba, jędzyna – demon starosłowiański, pierwotnie zła bogini, wyobrażająca chorobę i gniew, po chrystianizacji zdegradowana do miana gniewliwej, wychudzonej czarownicy, o charakterze strzygi, porywająca i pożerająca dzieci.

Była starą, wysoką, chudą, bardzo złą kobietą, zamieszkującą pustkowia. Wykradała matkom dzieci, zasadzała do klatek, wykarmiała, a następnie upieczone lub surowe pożerała.[1]

Zobacz też

Przypisy

  1. Skocz do góry Barbara i Adam Podgórscy: Wielka Księga Demonów Polskich. Leksykon i antologia demonologii ludowej. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 219. ISBN 83-89375-40-0.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/j%C4%99dza

jędza

See also: jedzą

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *ędza*ęga.

Pronunciation

Noun

jędza f

  1. witchhagharridan
  2. vixenvirago

Declension

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/%C5%BE%C4%99dati

Reconstruction:Proto-Slavic/žędati

Proto-Slavic

Etymology

From Proto-Balto-Slavic *gend-, from Proto-Indo-European *gʷʰedʰ-, with a nasal infix. Cognate with Lithuanian pasigèsti (to miss) (3sg. pasigeñda), gedáuti (to desire, to yearn) (1sg.  gedáuju), gedė́ti (to seek, to yearn) (1sg. gedùgedžiù). Also cognate with Ancient Greek  θέσσασθαι (théssasthaito pray for)ποθέω (pothéōto desire)Avestan (jaidiiathe asked)Old Irish guidim (to ask), probably English bid.

Verb

*žę̄dàti ?

  1. to wish, to desire

Inflection

Accent paradigm b.

  • 1sg. *žęďǫ*žędajǫ

This verb needs an inflection-table template.

Related terms

Descendants

  • West Slavic:
    • Czech: žádat (to ask, to demand)
    • Polish: żądać (to demand)
    • Slovak: žiadať (to ask, to demand)
    • Sorbian:
      • Upper Sorbian: žadać (to wish, to desire, to demand)
      • Lower Sorbian: žedaś (to demand)

References

  • Černyx, P. Ja. (1999), “жа́дный”, in Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 1, 3rd reprint edition, Moscow: Russkij jazyk, page 290
  • Černyx, P. Ja. (1999), “жа́жда”, in Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 1, 3rd reprint edition, Moscow: Russkij jazyk, page 290
  • Derksen, Rick (2008), “*žę̄dàti”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 560
  • Vasmer, Max (1964–1973), “жада́ть”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačev O. N., Moscow: Progress

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/g%CA%B7%CA%B0ed%CA%B0-

Reconstruction:Proto-Indo-European/gʷʰedʰ-

Proto-Indo-European

Root

*gʷʰedʰ-

  1. to requestprayask for

Derived terms

  • *gʷʰédʰ-ye-ti (ye-present)
  • *gʷʰ-ne-dʰ- ~ *gʷʰ-n̥-dʰ- (nasal-infix present)
  • *gʷʰédʰ-ti-s ~ *gʷʰdʰ-téy-s
    • Celtic: *gʷeddis
      • Brythonic:
      • Old Irish: geiss (curse, taboo)
  • *gʷʰedʰ-eh₂
    • Germanic: *bedō (request, plea) (see there for further descendants)
  • *gʷʰodʰ-yeh₂
    • Celtic:
      • Old Irish guide (prayer)
        • Irish guí (prayer)
  • Unsorted formations:

References

…..


UWAGA! Tu stawiam pytanie czy słowa Rząd / Z”/R”aD, Rządzić / Z”/R”a”/oND+iC’, nie pochodzą znaczeniowo od Żądać / Z”a”/oND+aC’, Żądza / Z”/R”a”Dza, a nie od Rada / RaDa, Radzić / RaDziC’, itp? Wiecie, rozumiecie żądania, podatki, jumanie, 🙂

Dodatkowo wg Mię, Jurny / Jo”R+Ny, to nic innego jak Górny / Go”R+Ny, Horny / HoR+Ny, Yearn / YeaR+N, czyli górujący, uniesiony, itp.


…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/jurno%C5%9B%C4%87#pl

jurność (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. cecha tegoco jurnececha tychktórzy  jurni
odmiana:
(1.1)

składnia:
(1.1) jurność + D.
kolokacje:
(1.1) męska jurność
hiperonimy:
(1.1) namiętność
wyrazy pokrewne:
przym. jurny
przysł. jurnie
etymologia:
(1.1) pol. jurny + -ość
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2]Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
źródła:
  1. Skocz do góry publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło jurność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Skocz do góry publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło jurność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Skocz do góry publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/jurny#pl

jurny (język polski)

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przest. pełen temperamentużywotności[1]
odmiana:
(1.1)

przykłady:
(1.1) Jurny chłopak chwycił dziewczę.
wyrazy pokrewne:
rzecz. jurność f
związki frazeologiczne:
jurny wał → mężczyzna żądny przygód seksualnych
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) horny
źródła:
  1. Skocz do góry publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

…..

https://www.etymonline.com/word/yearn

yearn (v.)

Old English giernan (West Saxon), geornan (Mercian), giorna (Northumbrian) „to strive, be eager, desire, seek for, beg, demand,” from Proto-Germanic *gernjan (source also of Gothic  gairnjan „to desire,” German begehren „to desire;” Old High German gern, Old Norse gjarn  „desirous,” Old English georn „eager, desirous,” German gern „gladly, willingly„), from PIE root  *gher- (2) „to like, want.” Related: Yearned; yearning.

Related Entries

*gher-, yearning, yen

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/yearn

yearn (język angielski)

wymowa:
IPA[jɜːn] wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) tęsknićpragnąć
(1.2) wzdychać (do)
(1.3) solidaryzować
(1.4) współczuć
odmiana:
(1.1) yearned, yearining, yearns
przykłady:
(1.1) They all yearn for freedom. → Oni wszyscy tęsknią za wolnością.
(1.1) He just yearns for a second chance. → On pragnie jedynie drugiej szansy.
synonimy:
long
wyrazy pokrewne:
rzecz. yearning

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/yearn

yearn

English

Pronunciation

Etymology 1

From Old English giernan, from Proto-Germanic *girnijaną.

Verb

yearn (third-person singular simple present yearnspresent participle yearningsimple past and past participle yearned)

  1. (intransitive, construed with for) To long, have a strong desire (for something).
  2. (intransitive, construed with for) To long for something in the past with melancholy, nostalgically
  3. (intransitive) To be pained or distressed; to grieve; to mourn.
  4. (transitive) To pain; to grieve; to vex.

Derived terms

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/yearny#English

yearny

English

Etymology

From yearn +‎ -y.

Adjective

yearny (comparative yearnier or more yearnysuperlative yearniest or most yearny)

  1. Indicating strong desirepassion, or longingeager.
  2. Overly desiroussentimental.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/horny#en

horny (język angielski)

horny (1.2) animal
wymowa:
amer.IPA/ˈhɔɹ.ni/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zrogowaciały
(1.2) zool. mający róg/rogi
(1.3) pot.podnieconyseksualnie
(1.4) pot.jurny
odmiana:
(1.1–2) st. wyższy hornier; st. najwyższy horniest
synonimy:
(1.1) corneous
(1.3) sexuallyaroused
wyrazy pokrewne:
rzecz.horn
przysł.hornily
etymologia:
horn + –y

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/horny

horny

English

A horny male Nubian ibex.

Etymology

From Middle English horny, equivalent to horn +‎ -y. Compare German hornig. Compare also Dutch hoornachtigSwedish hornaktig.

Pronunciation

Adjective

horny (comparative horniersuperlative horniest)

  1. Hard or bony, like an animal’s horn.
  2. Having horns
    „In 1997, 4th and 5th grade Waterville Elementary students told me they saw Short-horned lizards (commonly known as Horny toads) all around their area.”  http://depts.washington.edu/natmap/projects/waterville/begin.html
  3. (informal) Sexually aroused.
    That girl makes me feel horny.
  4. (informal) Sexually arousing.

Synonyms

Derived terms

Descendants

  • (sexually aroused):  Irish: adharcach (calque)

Translations

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/horn#English

horn

English

Etymology

From Middle Englishhornhorne, from Old Englishhorn, from Proto-Germanic *hurną  (compare West Frisian hoarnDutch hoornLow German HoornhornGerman HornDanish  and Swedish hornGothic 𐌷𐌰𐌿𐍂𐌽 (haurn)), ultimately from Proto-Indo-European *ḱerh₂-, (compare Breton kern (horn)Latin cornūAncient Greek κέρας (kéras)Old Church Slavonic  сръна (srŭnaroedeer)Hittite (surnahorn)Persian سور‎ (sur)Sanskrit शृङ्ग  (śṛṅgahorn)).

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/%E1%B8%B1erh%E2%82%82-

Reconstruction:Proto-Indo-European/ḱerh₂-

Proto-Indo-European

Alternative reconstructions

References

Potentially a collective derivation in *-h₂ from *ḱer- (horn).[2] A possible loan relation with Proto-Semitic *qarn- (horn) has also been suggested.

Root

*ḱerh₂-

  1. headtop
  2. horn

Derived terms

References

  1. ^ Pokorny, Julius (1959), “¹k̑er-”, in Indogermanisches etymologisches Wörterbuch [Indo-European Etymological Dictionary] (in German), volume II, Bern, München: Francke Verlag, page 574
  2. ↑ Jump up to:2.0 2.1 Kloekhorst, Alwin (2008), “(SI)karāu̯ar / karaun”, in Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 5), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 517-518
  3. ↑ Jump up to:3.0 3.1 3.2 Kroonen, Guus (2013), “*hersan- ~ *herzan-”, in Etymological Dictionary of Proto-Germanic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 11), Leiden, Boston: Brill, pages 221–222
  4. ↑ Jump up to:4.0 4.1 Beekes, Robert S. P. (2010), “κάρᾱ”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), volume I, with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, page 641
  5. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “κρᾱνίον”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), volume I, with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, page 770
  6. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “κέρας”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), volume I, with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, pages 676-677
  7. ^ Olsen, Birgit Anette (1999) The noun in Biblical Armenian: origin and word-formation: with special emphasis on the Indo-European heritage(Trends in linguistics. Studies and monographs; 119), Berlin, New York: Mouton de Gruyter, page 906
  8. ^ Martirosyan, Hrach (2010) Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 8), Leiden, Boston: Brill, pages 570–571
  9. ^ Derksen, Rick (2008), “*sьrna”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 485
  10. ^ Derksen, Rick (2015), “stirna”, in Etymological Dictionary of the Baltic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 13), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 428-429
  11. ^ Matasović, Ranko (2009), “*karno-”, in Etymological Dictionary of Proto-Celtic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 9), Leiden: Brill, →ISBN, pages 190-191
  12. ^ Kroonen, Guus (2013), “*hurna-”, in Etymological Dictionary of Proto-Germanic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 11), Leiden, Boston: Brill, page 259
  13. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “κεραός”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), volume I, with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, page 676
  14. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “κερᾱΐς”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), volume I, with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, page 674
  15. ^ Čong (Cheung), Dž. (2009) Očerki istoričeskovo razvitija osetinskovo vokalizma [Studies in the Historical Development of the Ossetic Vocalism] (in Russian), Translated into Russian from the 2002 English original by Salbiev T. K., Vladikavkaz: Izdatelʹsko-poligrafičeskoje predprijatije im. V. Gassijeva, pages 22, 82, 177, 178, 320
  16. ^ Abajev, V. I. (1979) Istoriko-etimologičeskij slovarʹ osetinskovo jazyka[Historical-Etymological Dictionary of the Ossetian Language] (in Russian), volume III, Moscow, Leningrad: USSR Academy of Sciences, pages 179–181
  17. ^ Derksen, Rick (2015), “karvė”, in Etymological Dictionary of the Baltic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 13), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 230
  18. ^ Derksen, Rick (2008), “*kòrva”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 236
  19. ^ De Vaan, Michiel (2008), “cerebrum”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, page 109
  20. ^ Derksen, Rick (2008), “*sьršenь”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 485-486
  21. ^ Derksen, Rick (2015), “širšuo”, in Etymological Dictionary of the Baltic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 13), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 449-450
  22. ^ De Vaan, Michiel (2008), “crābrō”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, page 140
  23. ^ Kroonen, Guus (2013), “*hurznuta/ō-”, in Etymological Dictionary of Proto-Germanic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 11), Leiden, Boston: Brill, page 259
  24. ^ De Vaan, Michiel (2008), “cernuus”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, pages 110-111

UWAGA! Dla mnie to całe odtfoszone *ḱerh₂- to po prostu Korona / KoR+oNa, jako GoR+oNa, czyli górująca, na górze…


…..

https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/korona

Słownik etymologiczny języka polskiego/korona

korona, dawniej koruna, koronować, koronka, koronny, koroniarz, koronacja, z łac. corōna z grec. korōnē, ‘pierścień’, ‘wieniec’; koronkanietylko ‘obszycie’, dawniej ‘forboty’, ale i ‘różaniec’, i ‘wieniec’, i ‘plesz, tonsura księża’; pierwsze znaczenie wyłącznie polskie.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/korona

korona (język polski)

korona (1.1)

korony (1.2) szwedzkie

korony (1.3)

korona (1.5) drzewa

korona (1.7)

korona (1.9) cesarska

korona (1.10)

korona (1.12) zapory

wymowa:
IPA[kɔˈrɔ̃na]AS[korõna], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
(1.2) jedn. monet. waluta w Skandynawiizob. też korona szwedzka w Wikipedii
(1.3) jedn. monet. waluta w Czechachzob. też korona czeska w Wikipedii
(1.4) jedn. monet. daw. waluta w Czechosłowacjina Węgrzech i na Słowacjiw Austro-Węgrzech
(1.5) bot. część drzewa składająca się z gałęzizob. też korona drzewa w Wikipedii
(1.6) stomat. metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębiezob. też korona protetyczna w Wikipedii
(1.7) muz. element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość
(1.8) monarchia
(1.9) bot. Fritillaria L.[1]rodzaj roślin z rodziny liliowatych
(1.10) środ. kosmet. rodzaj koka wykonany z warkoczy upiętych dookoła głowy
(1.11) bot. wewnętrzna część okwiatu złożona z płatków
(1.12) bud. górna część tamyobwałowania lub murów obronnych
(1.13) zob. Korona Ziemi
odmiana:
(1.1–12)

(1.13)

przykłady:
(1.1) Król wystąpił nieoficjalnie – bez korony.
(1.2) Ta książka kosztuje dwieście koron i piętnaście øre.
(1.3) Ta płyta kosztuje trzysta koron i pięćdziesiąt halerzy.
(1.5) Drzewo to wieloletnia roślina składająca się z korzenipnia i korony.
(1.6) Dentysta wyleczył mi ząb i założył koronęwięc na jakiś czas powinienem mieć spokój.
kolokacje:
(1.2) korona duńska / islandzka / norweska / szwedzka
(1.4) korona słowacka
(1.5) rozłożysta korona
synonimy:
(1.2) 100 øre
(1.3) CZK100 halerzy
(1.6) koronka
(1.7) fermata
(1.8) monarchia
(1.9) szachownica
wyrazy pokrewne:
rzecz. Korona fkoronka fkoroneczka fkoronacja fkoronat mkoroniarz mkoronczarstwo nkoronkarstwo nkoronkarnia fkoronkarzmkoronkarka fkoronczarka fkoronkowość fkoronarografia fkoronografia fkoronograf mkoroniec mkoruna fkoronowanie n
przym. koronkowykoronkarskikoronnykoronacyjnykoronarograficznykoronograficznykoroniasty
przysł. koronkowo
czas. koronować
związki frazeologiczne:
(1.1) korona z głowy nie spadnie
etymologia:
łac. corona → wieniec[2][3]
uwagi:
zob. też korona w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Skocz do góry Hasło Fritillaria w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Skocz do góry Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 138.
  3. Skocz do góry publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło korona w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/korona

korona

Polish

korona

Etymology

From Latin corona

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/corona#Latin

corona

Latin

Etymology

Borrowed from Ancient Greek κορώνη (korṓnēgarland, wreath).

Pronunciation

Noun

corōna f (genitive corōnae); first declension

  1. garlandchapletlaurel, or wreath; presented to athletes, the gods, or the dead
  2. crown

Declension

First declension.

Case Singular Plural
nominative corōna corōnae
genitive corōnae corōnārum
dative corōnae corōnīs
accusative corōnam corōnās
ablative corōnā corōnīs
vocative corōna corōnae

Related terms

Descendants

References

  • corona in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • corona in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • corona in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
  • corona in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français [Illustrated Latin-French Dictionary], Hachette
  • Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co. [Collapse]
  • corona in The Perseus Project (1999) Perseus Encyclopedia[2]
  • corona in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
  • corona in William Smith et al., editor (1890) A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CE%BF%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B7#Ancient_Greek

κορώνη

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)ker- (to turn, bend). See also κορωνός (korōnóscurved, bent).

Pronunciation

Noun

κορώνη  (korṓnēf (genitive κορώνης); first declension

  1. a type of sea-bird, perhaps shearwater
  2. crow
  3. anything curved, especially a door handle
  4. the tip of a bow, on which the string is hooked
  5. the curved stern of a ship, especially its crown (ornamental top)
  6. the tip of a plow-beam, upon which the yoke was attached
  7. apophysis (the part of a bone where the tendon is attached)
  8. endtippoint

Inflection

Descendants

  •  Latin: corōna (see there for further descendants)

Further reading

  • κορώνη in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
  • κορώνη in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
  • κορώνη in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
  • κορώνη in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
  • κορώνη in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
  • Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited. [Collapse]
  • Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CE%BF%CF%81%CF%89%CE%BD%CF%8C%CF%82#Ancient_Greek

κορωνός

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)ker- (to turn, bend). Cognates include Latin curvus, Old Irish  cruind, and Proto-Slavic *krivъ (Russian кривой (krivoj)). See also κορώνη (korṓnē).

Pronunciation

Adjective

κορωνός  (korōnósm (feminine κορωνήneuter κορωνόν); first/second declension

  1. curvedcrooked

Inflection

Further reading

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/(s)ker-

Reconstruction:Proto-Indo-European/(s)ker-

Proto-Indo-European

Root

*(s)ker-

  1. to cut off
  2. to turn

Extensions

Derived terms

References

Root

*(s)ker-

  1. to turnbend

Derived terms

See also

References


UWAGA! Jak komuś pasuje wywodzenie znaczenie Korony, od Kroić / KRoiC’, Krzywy / KR”yWy, Kręty / KRe”/eNTY, itp, a nie od Góra / Go”Ra, Górny / Go”R+Ny, itp.. no cóż… 


Reklamy

24 uwagi do wpisu “117 Ja”/oND+aR lub Ja”/oN+Dar J/Z”a”/oNDzi, czyli Je”D+RNe Ja”/oND+Ra JiNDRy, czyli PRa-SL”oW+iaN’+SKie+Go Je”/eND+RuSia 05

  1. HoRNy – jasne, że górny? Ale:
    SaRNa – to już nie górna?
    S”a RaNa – to jak cięta rana, przedmiot polowań, w domyśle jedzenie.

    Żądać. To też ciekawa zabawa. Na podstawie prardzenia „żą” oznaczającego cięcie i rdzenia „duk” oznaczającego dziurę można pokusić się o odtworzenie anatomii przewodu pokarmowego:
    Z”o” B – ząb
    Jo” Z”y K – język
    G Z” DuKa – gżdyka (tak wychodzi)
    P Z”e L”yK – pżełyk, no co?
    Z”o” L”o” DuK – żołądek
    Ki S”o” Ka – kiszka
    DuK Ka – dupa.
    W ten sposób określona została droga pociętego przez zęby pokarmu, aż do jego opuszczenia ciała. 😃
    Zainspirował mnie Irek Ć. tłumaczeniem napisów etruskich ze złotych tabliczek.
    W tej tonacji „żądać”, to być głodnym, łaknąć .

    Nie mogę się oprzeć .
    S”a S” L”y K – pocięte (jedzenie) na uciętym (patyku), albo pewniej: drobno pocięte do łykania. Za tym z kolei:
    Gu La S” – ku ogniu cięte, czyli posiekane i gotowane. Szaszłyk, gdy brak garnka a gulasz, gdy garnek jest.

    Najlepszy ponoć z sarny jest gulasz.😂

    Skrbh, czy ja wyważam otwarte drzwi? Coś za łatwo mi idzie.

    Polubienie

    • HoRNy – jasne, że górny? Ale:
      SaRNa – to już nie górna?
      S”a RaNa – to jak cięta rana, przedmiot polowań, w domyśle jedzenie. (…)

      Pamiętaj, że wg mnie i danych Pra-Słowianie wymawiali dźwięki tzw. satem, czyli wysokoenergetyczne, świszcząco-gwiżdżące, ale i inne także. Z SaRNa to dobry przykład z przekształceniem tego samego rdzenia, patrz SR, ZR, GR, HR, JR. Pamiętaj o tzw. językach syntetycznych i ich odmienia rdzeni, czyli tzw. fleksji… czyli giętkości w wymowie także.

      A co do Za”/oMB i Ge”/eMBa, to jest jedno i to samo słowo, tyle że w postaci tzw. satem i tzw. kentum. Prof Gołąb powinien tu wymyślić jakąś siekierą ciosaną opowieść o dwóch plemionach Germańskich, co to jedno było tzw. satem, a drugie tzw. kentum, od których to prastarych plemion Pra-Słowianie zapożyczyli byli sobie i te słowa… Patrz jego fyfody etymologiczeskie o słowach G+Ro”D i Z”e+RDz’…

      Polubienie

  2. Sława Wam, Bardzo ciekawe SKRIBHA – dodam tylko, że w pewnym momencie dźwiękonaśladownictwo miało znaczenie wielce duchowe, mistyczne, i mamy S – krótkie Ś, lub ŚRI – długie, SiaRa – to KOBYLE mleko – dalej patrz SiWa – kierunek Północ – Południe
    Sz, SzCz – uznawane za Święte jak Światło.
    Co do JA(ON) DAR – mamy Jędrka, czyli semickiego Andrzeja, który notabene w blebli się nie znalazł chodź prawdę przekazywał, że żadnego zmartwych nie było, ale to było nie zgodnie z linią polityczną pustynnych ogolonych małp przerzucania karmy pustynnych nomadów na ludy łowiecko-rolnicze. Co dla myślących od razu kojarzy się KOLE N-DAR – SOLE – i okres od andrzejek do Szczodrych Godów.
    Pozdrawiam

    Polubienie

  3. Super zajewiaszczo z tą jedzą, jagusią – G – jest mokre, ciepłe – jak JaRuGa – ale JaRuHa – przechodzi w suche H to „wysuszona baba” po przekwicie, gdzie mamy JaRy – dający Ogniste, i w zalezności jak działa – gotuje albo suszy, Kochci – Kuchci- Warzy.
    O-YA ( system 0-1) B – bie -krótkie bezdźwięczne przechodzi w dźwięczne W – energetyczne, lub niskie P.
    G- gie, dźwięczne, silne, prawie jak O, lecz niższe w wartościowaniu ( GiN), przechodzi w h – krótkie, jako sposób na wzmocnienie innych spółgłosek mający nadać charakter ważny – PH – daje F znów krótkie , ale PH w wymowie zanikło, – np. BHARAT, WHARAT – gdzie w zalezności od zawilgocenia w ustach i ilości piasku między zębami zanika H, lub mocna spółgłoska, ale mamy też G jak Ż – bżżżżżżżżży, a to dźwięk najstarszego instrumentu na świecie – zgadniecie jakiego?
    D- die, de, – podobnie jak N – polaryzacja – kolejne z praw natury – gdyż – O -YA BoGa DeVa, Ola Boga, DoLa MoYa – DeVa – Dziewa, Dsiewa, Dziewczyna do wydania, Siew, Siem, – przez Va, który pochodzi z matki Ba, – mamy Van – czyli Pan – ładnie się to matematycznie układa, – ale to jest system 6-0-9 czyli ROD – czyli Nasz system tworzenia z MyŚli, MyŚlący, My Sło(b)wia, ale też MyŚleg -My ŚLeH, My ŚLęŻ

    Polubienie

  4. Pingback: 118 Ja”/oND+aR lub Ja”/oN+Dar J/Z”a”/oNDzi, czyli Je”D+RNe Ja”/oND+Ra JiNDRy, czyli PRa-SL”oW+iaN’+SKie+Go Je”/eND+RuSia 06 | SKRBH

  5. Ciekawostka:

    http://www.forumbiodiversity.com/showthread.php?t=49502&p=1340143&viewfull=1#post1340143

    A dodatkowo to:

    sucinum (język łaciński)

    sucinum (1.1)
    znaczenia:

    rzeczownik, rodzaj nijaki

    (1.1) bursztyn[1]
    odmiana:
    (1.1) sucin|um, ~i (deklinacja II)
    synonimy:
    (1.1) glaesum nglesum nelectrum n
    źródła:
    1. Skocz do góry Hasło sucinum w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 590, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978–83–7195–844–1.

    …..

    https://en.wiktionary.org/wiki/sucinum

    sucinum

    Latin

    Alternative forms

    Etymology

    This entry lacks etymological information. 

    Pronunciation

    Noun

    sūcinum n (genitive sūcinī); second declension

    1. amber

    Declension

    Second declension.

    Case Singular Plural
    nominative sūcinum sūcina
    genitive sūcinī sūcinōrum
    dative sūcinō sūcinīs
    accusative sūcinum sūcina
    ablative sūcinō sūcinīs
    vocative sūcinum sūcina

    Synonyms

    Descendants

    References

    • sucinum in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • sucinum in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • sucinum in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette

    …..

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Bursztyn

    (…) Nazwy

    Nazwa „bursztyn” pochodzi od niemieckiego bernstein (kamień, który się pali). Znany był od dawna pod różnymi nazwami:

    • sukcynit – nazwa geologiczna, pochodzi od succinum – sok, żywica drzewna;
    • Grecy nazywali ten kamień elektron (ηλεκτρον), co oznacza świecący i błyszczący;
    • Rzymianie nazywali bursztyn lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika;
    • succinum to łacińska nazwa bursztynu używana w farmacji. Powstała od łac. succus – sok;
    • Egipcjanie nazywali bursztyn sokal;
    • Arabowie anbar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry;
    • Persowie nazywali kamień karuba – złoty rabuś;
    • Słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitar – żywica morska.
    • Żydzi nazywali go haszmal, co dosłownie oznacza przepływ prądu, ale metafizycznie również Moc BożaMoc AnielskaTchnienie[4]

    Polubienie

  6. https://pl.wiktionary.org/wiki/cycek

    cycek (język polski)

    wymowa:
    IPA[ˈʦ̑ɨʦ̑ɛk]AS[cycek] wymowa ?/i
    znaczenia:

    rzeczownik, rodzaj męski

    (1.1) pot. kobieca pierś
    (1.2) pot. sutek zwierzęcia
    przykłady:
    (1.1) Pokaż cycki!” – zawołał kloszard za przechodzącą kobietą.
    synonimy:
    (1.1) zob. cyc
    wyrazy pokrewne:
    rzecz. cyc mcycowanie ncycatka f

    zdrobn. cycuś m
    czas. cycować ndk.
    przym. cycaty
    związki frazeologiczne:
    cycki Murzynki
    etymologia:
    pol. cyc
    tłumaczenia:
    (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: cyc

    …..

    https://en.wiktionary.org/wiki/cycek

    cycek

    Polish

    Etymology

    cyc +‎ -ek

    Pronunciation

    • IPA(key)/ˈt͡sɨ.t͡sɛk/

    Noun

    cycek m inan (diminutive cycuszekaugmentative cyc)

    1. (mildly vulgar) titnipple

    Declension

    <

    div class=”NavFrame inflection-table-noun”>

    <

    div class=”NavContent”>

    singular plural
    nominative cycek cycki
    genitive cycka cycków
    dative cyckowi cyckom
    accusative cycek cycki
    instrumental cyckiem cyckami
    locative cycku cyckach
    vocative cycku cycki

    …..

    …..

    https://en.wiktionary.org/wiki/cyc#Polish

    cyc

    Polish

    Etymology

    From German Zitze.

    Pronunciation

    Noun

    cyc m inan

    1. (mildly vulgar) augmentative of cycek

    Declension

    Synonyms

    …..

    https://en.wiktionary.org/wiki/Zitze#German

    Zitze

    German

    Etymology

    From Middle High German zitze, from an original titte, compare tit.

    Pronunciation

    Noun

    Zitze f (genitive Zitzeplural Zitzen)

    1. tit

    Further reading

    • Zitze in Duden online

    …..

    https://pl.wiktionary.org/wiki/Zitze

    Zitze (język niemiecki)

    Zitzen (1.1)

    wymowa:
    lp IPA[ˈtsɪtsə]lm IPA[ˈtsɪtsn̩]
    znaczenia:

    rzeczownik, rodzaj żeński

    (1.1) cycek
    odmiana:
    (1.1) lp die Zitze, Zitze, Zitze, Zitze; lm Zitzen, Zitzen, Zitzen, Zitzen

    Polubienie

  7. A tu jest jeszcze inny przykład fietzy i znaczenia tzw. łacińskiego słowa związanego z Jantarem, patrz:

    https://pl.wiktionary.org/wiki/glaesum#la

    glaesum (język łaciński)

    glaesum (1.1)
    znaczenia:

    rzeczownik, rodzaj nijaki

    (1.1) bursztyn[1]
    odmiana:
    (1.1) glaes|um, ~i (deklinacja II)
    synonimy:
    (1.1) glesum nsucinum nelectrum n
    źródła:
    1. Skocz do góry Hasło glaesum w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 298, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978–83–7195–844–1.

    …..

    https://en.wiktionary.org/wiki/glaesum

    glaesum

    Latin

    Etymology

    From Proto-Germanic *glasą, possibly related root *glōaną (to shine) (compare glow), and ultimately from the Proto-Indo-European root *ǵʰel- (to shine, shimmer, glow)[1].

    Noun

    glaesum n (genitive glaesī); second declension

    1. amber (fossil resin)

    Inflection

    Second declension.

    Case Singular Plural
    nominative glaesum glaesa
    genitive glaesī glaesōrum
    dative glaesō glaesīs
    accusative glaesum glaesa
    ablative glaesō glaesīs
    vocative glaesum glaesa

    Synonyms

    References

    • glaesum in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • glaesum in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    1. ^ Pokorny, Julius (1959), “ghlend-”, in Indogermanisches etymologisches Wörterbuch [Indo-European Etymological Dictionary] (in German), volume II, Bern, München: Francke Verlag, pages 432-433

    …..

    https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/%C7%B5%CA%B0elh%E2%82%83-

    Reconstruction:Proto-Indo-European/ǵʰelh₃-

    Proto-Indo-European

    Root

    *ǵʰelh₃-[1][2]

    1. to flourish
    2. greenyellow

    See also

    Colors in Proto-Indo-European ·(layout · text)
         *h₂elbʰós           *kr̥snós     
                              *h₁rewdʰ-, ..?                           *ǵʰelh₃-, ..?
                 *ǵʰelh₃-                                       
                                                       

    Derived terms

    • *ǵʰélh₃-ye-ti (ye-present)
    • *ǵʰolh₃-éh₂
      • Hellenic: *kʰolā́
      • Indo-Iranian:
        • Iranian:
          • Avestan: (zāragall)
          • Old Persian: ?
            • Middle Persian: [script needed] (zahraggall, bile)
    • *ǵʰelh₃-i-s
      • Indo-Iranian:
        • Indo-Aryan:
        • Iranian:
          • Avestan: (zairi)
      • Indo-Iranian:
    • *ǵʰélh₃-os ~ *ǵʰl̥h₃-és-
    • *ǵʰelh₃-en-
      • Balto-Slavic:
        • Slavic: *zelènъ (see there for further descendants)
    • *ǵʰl̥h₃enyom
      • Proto-Indo-Iranian: *ĵʰr̥Hanyam (see there for further descendants)
    • *ǵʰl̥h₃-o-s
      • Germanic: *gulaz (see there for further descendants)
    • *ǵʰl̥h₃-ró-s
    • *ǵʰelh₃-to-s
      • Balto-Slavic:
    • *ǵʰolh₃-to-s
      • Balto-Slavic:
        • Slavic: *zolto (gold) (see there for further descendants)
    • *ǵʰl̥h₃-to-s
      • Balto-Slavic:
        • Slavic: *žьltъ (yellow) (see there for further descendants)
    • *ǵʰl̥h₃-to-m
      • Germanic: *gulþą (gold) (see there for further descendants)
    • *ǵʰelh₃-wo-s

    References

    1. ^ Kroonen, Guus (2013) Etymological Dictionary of Proto-Germanic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 11), Leiden, Boston: Brill
    2. ^ De Vaan, Michiel (2008) Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill

    …..

    LS’Ni, LS’Nia”/oNCy, JaSNy… patrz tzw. przestawka, itp.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.