121 Ja”/oND+aR lub Ja”/oN+Dar J/Z”a”/oNDzi, czyli Je”D+RNe Ja”/oND+Ra JiNDRy, czyli PRa-SL”oW+iaN’+SKie+Go Je”/eND+RuSia 09


dawanie (1.1)

Jak obiecywałem min. w poprzednim wpisie, zajmę się teraz słowami ciągle powiązanymi z Jantarem / Ja”/oND+DaR+eM, jako Jętym / Jątym Darem, ale w znaczeniu wielokrotności i powtarzalności.

W j. polskim istnieją postacie czasowników tzw. dokonane i niedokonane, czyli wielokrotne. Różnica polega na tym, że np. Jantar można Dać / DaC’ raz,.. albo można Dawać / DaW+aC’ wielokrotnie, albo właśnie teraz i ta czynność w obu wypadkach trwa.

Jeśli ktoś myśli, że to, że w j. polskim istnieją obie postacie nie ma żadnego znaczenia, no cóż… To tylko jego problem, bo statystyka mówi coś zupełnie innego…

A i zwróćcie dalej uwagę na to, co w tym dokonanym lub niedokonanym aspekcie… dotyczy j. gruzińskiego i… hebrajskiego odtwarzanego już co najmniej 2 razy…

Jak ktoś może słyszał coś o tzw. podkładzie kartwelskim w tzw. PIE, no to coś może sobie skojarzyć. Przypominam, że twierdzę, że mogło być inaczej niż twierdzi Bomhard… i to język Pra-Słowiański miał wpływ na j. Pra-Kartwelski… Tu znajdziecie jeszcze więcej wiadomości na ten temat.

A i nie jest to wcale ostatni wpis z tej serii, także… jak chcecie, to czekajcie cierpliwie…

https://pl.wikipedia.org/wiki/Aspekt_(j%C4%99zykoznawstwo)

Aspekt (językoznawstwo)

Aspekt (postaćforma) – kategoria gramatyczna wyrażająca sposób przedstawienia czynności lub stanu.

Aspekt w języku polskim

Dla języków słowiańskich charakterystyczna jest leksykalizacjakategorii gramatycznej aspektu – aspekt zawarty jest w znaczeniu danego czasownika (nie zaś w formie gramatycznej, w jakiej jest on użyty)[1] i występuje w dwóch podstawowych wartościach:

  1. aspekt dokonany;
  2. aspekt niedokonany.

Ogólnie mówiąc, aspekt dokonany pozwala przedstawić czynność jako zakończoną, wykonaną. Natomiast aspekt niedokonany nie przedstawia czynności jako czynności zakończonej, lecz raczej jako trwającą lub powtarzającą się. Dokładne opisanie różnicy między aspektem dokonanym a niedokonanym jest bardzo trudne. Polacy intuicyjnie rozumieją tę różnicę, ponieważ aspekt jest jedną z podstawowych kategorii w ich języku ojczystym. Sprawia ona za to ogromne trudności cudzoziemcom uczącym się któregoś z języków słowiańskich.

Czasowniki niedokonane oznaczają:

  • właśnie odbywające się czynności lub zachodzące stany, których przebieg uważa mówiący za istotny, np. jutro o piątej po południu będę czytał książkę;
  • czynności stanowiące tło dla innych wydarzeń (wyrażanych czasownikami dokonanymi), np. czytałem książkę, gdy zadzwonił telefon;
  • czynności równoczesne, np. będę czytać książkę, podczas gdy brat będzie pisać list;
  • czynności duratywne, trwające przez pewien czas, np. krzyczałbędzie drgać;
  • ruch bez określonego celu, np. chodzę;
  • czynności wielokrotne (iteratywne), np. dopisywaćbędziemy wychodziły (wielokrotnie);
  • czynności nierezultatywne, jedynie skierowane w stronę jakiegoś celu (niekoniecznie zmierzające do jego osiągnięcia), np.: będę pisał list;
  • stany ciągłe, np. będę stać.

Czasowniki dokonane oznaczają czynności przeszłe lub przyszłe, ale nie teraźniejsze – czynność właśnie odbywająca się nie może być już zakończona, więc nie może być wyrażona czasownikiem dokonanym. Czasowniki dokonane mogą oznaczać:

  • stany lub czynności, które zakończyły się (choćby przed sekundą) lub które będą zakończone, o nieistotnym przebiegu, krótkotrwałe lub traktowane przez mówiącego jako całość, np. krzyknąłdrgnie;
  • czynności jednorazowe, np. dopisaćwyjdziemy;
  • czynności, których cel został lub zostanie osiągnięty, łatwo lub z trudnością, np. przeczytałemdoczytała się;
  • przyczyny określonego stanu, np. pokochała (a więc kocha), zrozumiesz (a więc będziesz już rozumieć), poznamy (zatem będziemy znać);
  • początek czynności lub stanu, np. wstanęzaczerwienił się;
  • koniec czynności lub stanu, np. dośpiewaj;
  • czynności wykonywane w wielu miejscach, na wielu przedmiotach lub przez wiele podmiotów w tym samym czasie, np. powynosiłpopękająpoucinać;
  • czynności lub stany, które trwały lub będą trwać przez pewien czas, np. postojępobył.

Ze względu na aspekt wyróżnia się w językach słowiańskich cztery grupy czasowników:

  1. czasowniki dokonane (występujące tylko w aspekcie dokonanym) – np. polskie skoczyćprzeczytać;
  2. czasowniki niedokonane (występujące tylko w aspekcie niedokonanym) – np. polskie skakaćczytać;
  3. czasowniki dwuaspektowe (występujące w aspekcie dokonanym i niedokonanym) – np. polskie aresztować.
  4. czasowniki jednoaspektowe (występujące albo w aspekcie dokonanym albo w niedokonanym) – np. polskie być, mieć, musieć, móc, umieć, potrafić.

Czysta para aspektowa to taka para czasowników, między którymi jedyną różnicą znaczenia jest różnica aspektu. Przykładami mogą być takie pary jak skakać – skoczyćczytać – przeczytać. Jedyną różnicą między znaczeniem czasownika skakać a znaczeniem czasownika skoczyć jest to, że pierwszy z nich jest niedokonany, a drugi dokonany.

Większość czasowników o prostej budowie słowotwórczej jest niedokonana w języku polskim, podobnie jak w innych językach słowiańskich, np. iśćnieśćpisać. Istnieje też grupa prostych czasowników dokonanych, np. daćsiąść. Liczne czasowniki dokonane zawierają przyrostek i są pozbawione przedrostków, np. krzyknąćkupić (por. niedokonane kupować z innym przyrostkiem).

Stosunkowo liczne czasowniki dokonane są utworzone od prostych czasowników niedokonanych poprzez dodanie przedrostka. Do tworzenia czasownika dokonanego tworzącego z prostym czasownikiem niedokonanym parę aspektową używa się różnych przedrostków bez jasnych reguł. W języku polskim najczęściej używanym przedrostkiem w tej funkcji jest z-/ze-/s-/ś- (około 42% par aspektowych omawianego rodzaju)[2], stosunkowo często używane są także za- (23%), wy- (11%), po- (8%), u- (8%). Czasami przedrostek zależy od wariantu regionalnego języka lub od konkretnego znaczenia czasownika, np. dokonanym odpowiednikiem malować jest pomalować w znaczeniu ‚kłaść farbę na ścianę’, namalowaćw znaczeniu ‚wykonać obraz’, albo też umalować w znaczeniu ‚wykonać makijaż ust’.

Dany niedokonany czasownik prosty jest zwykle podstawą słowotwórczą przy tworzeniu kilku czasowników dokonanych na drodze prefiksacji. Większość utworzonych tym sposobem czasowników nie stanowi par aspektowych z czasownikiem prostym, a więc ich znaczenie różni się od znaczenia czasownika stanowiącego podstawę słowotwórczą. Z reguły takie czasowniki tworzą własne odpowiedniki niedokonane na drodze sufiksacji lub alternacji rdzenia. Przykład:

  • prać jest prostym czasownikiem niedokonanym;
  • uprać jest jego dokonanym odpowiednikiem (buduje wraz z nim parę aspektową);
  • dopraćprzepraćoprać są czasownikami dokonanymi z nieco innym znaczeniem;
  • dopieraćprzepieraćopierać są wtórnymi czasownikami niedokonanymi tworzącymi pary aspektowe odpowiednio z doprać, przeprać, oprać; forma *upierać nie istnieje, gdyż niedokonanym odpowiednikiem uprać jest prać.

Dodanie przedrostka do czasownika niedokonanego nie zawsze zmienia aspekt na dokonany, np. chodzić – wchodzić. Czasami zmiana aspektu występuje tylko przy określonym znaczeniu czasownika, np. pochodzić jest niedokonany w znaczeniu być skądś, ale dokonany w znaczeniu chodzić przez pewien czas (w żadnym z tych znaczeń pochodzić nie tworzy pary aspektowej z chodzić).

Pewna liczba czasowników tworzy pary z formami utworzonymi przez dodanie jednocześnie przedrostka i przyrostka, np. stawiać – postawić. lub też na drodze supletywnej, np. brać – wziąćwidzieć – zobaczyć.

Specjalną kategorią czasowników niedokonanych są czasowniki wyrażające ruch bez określonego kierunku. Są to czasowniki jednoaspektowe (nie mają odpowiedników dokonanych), tworzone od innych czasowników niedokonanych poprzez wymianę w rdzeniu lub na drodze supletywnej, np. nosić (od nieść), chodzić (od iść). Gdy takie czasowniki otrzymują cel, stają się wielokrotne: chodzić do szkoły.

Kolejną grupę czasowników jednoaspektowych tworzą pozostałe czasowniki wielokrotne. Tworzone są od innych czasowników niedokonanych, wliczając grupę poprzednią: chadzać(od chodzić), jadać (od jeść). Obie te grupy nie są zbyt liczne: większość polskich czasowników nie ma odpowiedników wielokrotnych, a czynność powtarzającą się wyraża po prostu forma niedokonana (także wówczas, gdy istnieje specjalny czasownik iteratywny, np. zamiast czytuję najczęściej używa się formy czytam).

Czasowniki dokonane wyrażające czynności wykonywane jednocześnie w wielu miejscach, na wielu przedmiotach lub przez wiele podmiotów (np. poukładać), a także takie, które wyrażają czynności lub stany trwające przez pewien czas (poleżećpomyśleć w znaczeniu „myśleć przez pewien czas”), nie mają odpowiedników niedokonanych. Utworzone są przy pomocy przedrostka po- (który poza tym posiada też inne funkcje).

Stany i czynności trwające przez pewien czas bywają wyrażane zarówno przez czasowniki niedokonane, jak i dokonane: cały dzień leżał w łóżku znaczy niemal to samo, co cały dzień przeleżał w łóżku. Różnica jest głównie stylistyczna: forma niedokonana jest tu neutralna, dokonana sprawia, że wypowiedź uzyskuje mocniejszy ton.

Aspekt jest kategorią nadrzędną względem czasu i trybu, dlatego niektóre formy czasownika (jak bezokolicznik) rozróżniają aspekt, choć nie rozróżniają czasu. Od aspektu czasownika zależy możliwość utworzenia niektórych form gramatycznych. Na przykład w języku polskim oraz we wszystkich pozostałych współczesnych językach północnosłowiańskich czasowniki dokonane nie tworzą form czasu przyszłego złożonego. Możemy więc powiedzieć  będę skakałbędę czytałbędę aresztował, ale nie *będę skoczył*będę przeczytał[3]. Z kolei od czasowników niedokonanych nie można w języku polskim utworzyć imiesłowu przysłówkowego uprzedniego. Istnieją więc formy skoczywszyprzeczytawszyaresztowawszy, ale nie *skakawszy*czytawszy.

Z powyższego wynika, że kategoria aspektu jest silnie związana z kategorią czasu.

Oto lista form polskiego czasownika, które mogą być utworzone od dowolnego czasownika, niezależnie od aspektu:

  • bezokolicznik: pisać – napisać;
  • imiesłów bierny: pisany – napisany;
  • odsłownikpisanie – napisanie;
  • bezosobnik: pisano – napisano;
  • bezosobnik trybu przypuszczającego: pisano by – napisano by;
  • czas przeszły: pisał – napisał;
  • czas przyszły[4]będzie pisać / będzie pisał – napisze;
  • tryb przypuszczający: pisałby – napisałby;
  • druga forma trybu przypuszczającego: byłby pisał – byłby napisał;
  • tryb rozkazujący: pisz – napisz.

Następujące formy tworzone są jedynie przez czasowniki niedokonane:

  • imiesłów przysłówkowy współczesny – pisząc;
  • imiesłów czynny (przymiotnikowy) – piszący;
  • czas teraźniejszy – pisze.

Jedna forma może być tworzona tylko do czasowników dokonanych, a mianowicie:

  • imiesłów przysłówkowy uprzedni – napisawszy.

W innych językach

Kategoria aspektu istnieje nie tylko w językach słowiańskich.

języku angielskim mówi się nawet o kategoriach ASPEKT1 i ASPEKT2. Pierwszy rodzaj aspektu przybiera wartości „zwykły” (nienacechowany) – ciągły (Continuous), drugi rodzaj aspektu wartości „zwykły” – perfektywny (trudno tłumaczyć go jako „dokonany”, skoro z dokonanym aspektem słowiańskim ma on niewiele wspólnego). W sumie istnieją więc 4 formy aspektowe, np.

1. I write
2. I am writing
3. I have written
4. I have been writing

Wszystkie podane formy to czas teraźniejszy. Analogiczne formy aspektowe występują jednak także w innych czasach (przeszły, przyszły, przyszły w przeszłości), a także w formach niefinitywnych (przede wszystkim w bezokolicznikachto write, to be writing, to have written, to have been writing). Z powyższego widać, że aspekt angielski ma dużo wspólnego ze słowiańskim, gdyż jest kategorią niezależną od czasu. Różnica polega na tym, że aspekt angielski wyrażany jest środkami gramatycznymi, podczas gdy aspekt słowiański – zasadniczo środkami leksykalnymi.


Aspekt podobny do słowiańskiego występuje w języku gruzińskim. Mimo przynależności tego ostatniego do całkiem innej rodziny językowej (kartwelskiej) i odrębności typologicznej (gruziński jest zasadniczo językiem aktywnym, podczas gdy słowiańskie należą do typu akuzatywnego) niektóre podobieństwa są uderzające. Dodanie przedrostka do formy czasu teraźniejszego nadaje jej znaczenie czasu przyszłego dokonanego w obu wypadkach.


W wielu innych wypadkach istnieje kategoria przypominająca aspekt, ale podrzędna względem kategorii czasu. Na ogół przy tym ów „aspekt” jest dobrze rozwinięty w czasie przeszłym. Klasycznymi przykładami języków z tego rodzaju aspektem są łacina i greka. Warto zauważyć, że tzw. aspekt dokonany nie odpowiada w tych językach słowiańskiemu, co jest szczególnie widoczne w przypadku łaciny w odniesieniu do czasownika esse (być). Polskiemu był odpowiadają 2 formy łacińskie: erat i fuit, różniące się właśnie aspektem. To samo zjawisko istnieje w językach wywodzących się z łaciny. Np. w hiszpańskim polskiemu był odpowiada cały szereg form, z których 4 są proste: era, fue, estaba, estuvo (choć przynależą one do dwóch leksemów, to jednak różnica znaczeniowa między tymi leksemami zbliża się do różnicy między różnymi aspektami[5]).

Istnieją także języki, które nie znają kategorii czasu, znają za to kategorię aspektu (na ogół wyrażaną środkami gramatycznymi). Klasycznym przykładem jest tu biblijny język hebrajski, w którym występują aspekt dokonany i niedokonany. W dzisiejszym hebrajskim wygląda to zupełnie inaczej, aspekt właściwie zanikł i „przeobraził się” w czas, tj. dawna forma niedokonana oznacza czas przyszły, dawna forma dokonana – czas przeszły, a czas teraźniejszy jest nową konstrukcją, wyrażaną przez dawny imiesłów czynny.

języku mandaryńskim aspekt i czas tworzą właściwie jedną kategorię.

Zobacz też

Przypisy

  1. Skocz do góry Wśród językoznawców nie ma jednak pełnej zgody co do charakteru kategorii aspektu w językach słowiańskich. Niektórzy uznają ją – na wzór aspektu w innych językach indoeuropejskich – za kategorię fleksyjną. Oznaczałoby to, że czasownik odmienia się przez aspekt, a więc czasowniki dokonane i czasowniki niedokonane danej pary aspektowej (np. skoczyć i skakać) uznawane są w myśl tej teorii za formy jednego czasownika (skoczyć i skakać to odpowiednio bezokolicznik dokonany i niedokonany tego samego czasownika). Rozdział o językach słowiańskich w niniejszym artykule dotyczy jednak aspektu jako kategorii selektywnej, przysługującej na stałe danemu czasownikowi (tak jak rodzaj rzeczownikowi).

…..

Dawać / DaW+aC’ – Postać niedokonana / wielokrotna / powtarzalna

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/dawa%C4%87

dawać (język polski)

kobieta daje (1.1) coś dziecku

wymowa:
IPA[ˈdavaʨ̑]AS[davać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. dać)

(1.1) zob. dać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dać)

(2.1) zob. dać

czasownik zwrotny niedokonany dawać się (dk. dać się)

(3.1) zob. dać się
odmiana:
(1.1) koniugacja IX

(2.1) koniugacja IX

(3.1) koniugacja IX

przykłady:
(1.1) Mieliśmy krowęktóra dawała dużo mleka.
składnia:
(1) dawać +B. (nie dawać +D.) +C.
(2.1) dawać +C.
kolokacje:
(1.1) dawać prezent/kwiaty/długopis/samochód/posadę/córkę za żonę/… komuś
(1.1) dawać komuś coś zrobić
synonimy:
(1.1) wręczaćdarowywaćużyczaćprzekazywaćobdarowywać
(1.1) pozwalaćzezwalaćumożliwiać
(2.1) puszczać się
antonimy:
(1.1) oddawaćzabierać
wyrazy pokrewne:
rzecz. dawca mdawczyni fdawka fdanie ndawanie npodanie nwydawka fpodawanie nrozdanie n
czas. daćpodaćpodawać
związki frazeologiczne:
dawać dupy • dawać po garach • dawać po hamulcach • dawać po pysku • dawać sobie radę
tłumaczenia:
(1–2) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dać

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/dawa%C4%87

dawać

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *davati.

Pronunciation

Verb

dawać impf (perfective dać)

  1. to give
    Nie dawaj mu zapałek, bo zrobi sobie krzywdę.

    Don’t give him matches, or he’ll hurt himself.
    Krowy dają mleko.

    Cows give milk.
  2. to let; to allow; to permit
    Dlaczego nie dajesz mi pojeździć na swoim motorze?

    Why won’t you let me ride your bike for a while?
  3. (vulgar) to put out; to consent to sex (used mainly of women)
    Chodzi cały czas wkurwiony, bo żona już mu nie daje.

    He’s angry all the time because his wife won’t put out anymore.

Conjugation

Derived terms

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/davati

Reconstruction:Proto-Slavic/davati

Proto-Slavic

Etymology

From Proto-Balto-Slavic *dōˀwāˀtei, iterative from the root *dōˀ-, from Proto-Indo-European *deh₃. Constructed as if *da(ti) +‎ *-vati, with the same suffix found in iterative (later imperfective) *stavati  (to stand)*-znavati (to know), etc. Compare Latvian dãvât (to give (iterative))Lithuanian  daviaũ (I gave, past)Ancient Greek δοϝέναι (dowénaito give (iterative)) (Cypriot dialect)Sanskrit दावने (dāváne).

Per Derksen, the 1sg. *dajǫ is built off of the aorist stem.

Verb

*dāvàti impf (perfective *dati)

  1. to give (iterative)

Inflection

Related terms

Descendants

References

  • Derksen, Rick (2008) Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 96–97
  • Vasmer, Max (1964–1973), “дава́ть”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačev O. N., Moscow: Progress
  • Černyx, P. Ja. (1999), “дать”, in Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 1, 3rd reprint edition, Moscow: Russkij jazyk, page 232
  • Trubačev O. N., editor (1977), “*davati”, in Etimologičeskij slovarʹ slavjanskix jazykov [Etymological dictionary of Slavic languages] (in Russian), volume 04, Moscow: Nauka, pages 197–198

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%AF%CE%BD%CF%89#el

δίνω (język nowogrecki)

wymowa:
IPA[ˈðino̞]
znaczenia:

czasownik

(1.1) dawać
przykłady:
(1.1) Ο Νίκος δίνει στην Ελένη ένα δώρο. → Nikos daje Helenie podarunek..

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%AF%CE%BD%CF%89

δίνω

Greek

Alternative forms

Etymology

The earlier form is δίδω (dído), from Byzantine Greek δίδω (dídō), from Ancient Greek δίδωμι  (dídōmi).

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%AF%CE%B4%CF%89%CE%BC%CE%B9#Ancient_Greek

δίδωμι

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *de-deh₃-, reduplicated present of *deh₃- (to give). Cognates include Latin Sanskrit ददाति (dádāti)Old Persian (d-d-a-tu-u-v /dadātuv/) and Old Armenian տամ (tam).

Pronunciation

Verb

δίδωμι  (dídōmi)

  1. givepresentoffer
  2. grantallowpermit
  3. (perfect active) to allow; (perfect passive) to be allowed

Inflection

Derived terms

Descendants

References


UWAGA! Widać, że postać Old Armenian տամ (tam). jest wtórna, patrz D>T!


Wystarczy. Nie che mi się już wypisywać tu tych wszystkich pozostałych słów, które nie zostały jeszcze niewymienione, np. patrz:

Sami widzicie ile tego jest. To nie wzięło się z powietrza… To długotrwała Tradycja Dawania spowodowała, że w j. polskim i innych językach słowiańskich zachowało się do dziś dania tyle słów związanych z Darowaniem komuś czegoś… 

Nie wiem, jak Wam, ale mi czegoś tu wszędzie brakuje. Wiecie czego, ano pewnych niepowiązanych ze sobą oczywistych wzajemnych połączeń, których w ofitzjalnych źródłach nikt jakoś „dziwnie” nie dostrzega… np. Dawać / DaW+aC’ i Dziwić / DziW+iC’ to przecież jest jeden i ten sam rdzeń DW, itp.

O Dziwić / DziW+iC’, przygotuję oddzielny artykuł… W następnej jednak części spróbuję dowiedzieć się jeszcze czegoś więcej, kiedy porównam znaczenia słowa, które gdzieś jakoś pojawiło się już wcześniej, ale nie zostało jakoś szczególnie powiązane ze słowami Dar / DaR i Dać / DaC’, Dawać / Da+WaC’ / Da?+WaC’

Reklamy

16 uwag do wpisu “121 Ja”/oND+aR lub Ja”/oN+Dar J/Z”a”/oNDzi, czyli Je”D+RNe Ja”/oND+Ra JiNDRy, czyli PRa-SL”oW+iaN’+SKie+Go Je”/eND+RuSia 09

    • Jak siądziesz okrakiem na morfenach, to:
      DR – dar
      DR”
      DS”
      DS’
      DC’

      DWC’
      DWS’
      DWS”
      DWR”
      DWR – dwór.
      Nijak jedno z drugim. Tylko sylaby podobne.

      R jako praprardzeń występuje pospolicie, bo jest „Adamem” wielu słów. Jako jeden z najstarszych prezentował działanie. Dla nas jest to ogólne „robić”, prezentujące ten rdzeń najrzetelniej chyba. Że samo R już nic nie znaczy (podobnie jak samo L), to używamy go w parze z B, jako RB „robić być”. Para DR też tak powinna być czytana: do ro. Czyli w rozumieniu: do rąk (bo one robią); do ząb (bo one rąbią). Przy parze DW czasownik R (może być i Ż i Rz i Sz i Cz oraz ich miękkie/cichsze/tańsze wersje) nie występuje, więc z darowaniem nic wspólnego nie ma.
      DWR – dwór, to od drzwi a one też robią, i to we dwie strony😉.

      Trzeba też pamiętać, że „w” ładnie przechodzi w „ł”. Np. „kurła mać”. Albo w angielskim „łapon”, czyli nasz „oręż”.

      Ale też: musi być dwóch, by ktoś komuś coś dać mógł. A to bogatszy daje i to bogatszego stać na drzwi. A jak je ma, to za nimi więcej schowa.
      By biednijszy mu nie zabrał.😄

      Polubienie

      • To nie są żadne morfemy, czy sylaby, ale RDZENIE lub dźwięki z ich graficznym zapisem w tzw. abecadle łacińskim. Uważałbym na te morfemy, bo to już Adam wspomniał na przykładzie, co do którego także i ja mam tylko same wątpliwości. Sensualnych morfemów ci u nas jest niedostatek, nie staje nam i stawać nie będzie. Tu bada się rdzenie i słowa na nich oparte.

        https://pl.wikipedia.org/wiki/Morfem
        https://pl.wikipedia.org/wiki/Morfem_leksykalny
        https://pl.wikipedia.org/wiki/Morfem_fleksyjny
        https://pl.wikipedia.org/wiki/Morf

        https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/morfem;3943464.html

        morfem [gr. morphḗ ‘kształt’, ‘postać’], językozn. najmniejsza abstrakcyjna forma wyrazu mająca znaczenie i/lub funkcję gramatyczną; we współczesnym językoznawstwie morfem jest rozumiany jako jednostka czysto funkcjonalna, tj. jako zbiór morfów pełniących tę samą funkcję, np. morfy (względnie allomorfy) nog-, nóż-, nóg- (fonetycznie nuk-), nodz- reprezentują morfem pierwiastkowy wyrazu noga.

        …..

        Osobiście widzę w tych definicjach i przykładach wiele niespójności, więc nie używam ich i innym też zalecam tego nie robić. Rdzeń to rdzeń, a słowo to słowo, a morfem to rdzeń, rdzeń + samogłoska lub sama samogłoska i tyle. Ja morfemów nie badam i badać nie zamierzam. Badam rdzenie i słowa.

        Polubienie

          • Ja wiem. Tak tylko wyjaśniłem moje stanowisko, żeby nie było żadnych wątpliwości, gdzie stoję, a stoję w tym samym miejscu od jakichś dobrych 4 lat. Sensualne morfemy wypierdalać! 🙂

            Polubienie

            • Po za tym, pokażcie mi jakiś słownik wyjaśniający znaczenia poszczególnych morfemów. Ja czegoś takiego nie znam. Chyba tylko tzw. Orlicki tworzy własny wydumany „słownik morfemów”, aby zabłysnąć, bo rdzeni kompletnie nie rozumie.
              Na polonistyce tylko wspominają o rdzeniach, a więcej bełkoczą o morfemach.
              Rzecz w tym, iż rdzenie niosą praktyczne informacje, a morfemy właściwie żadnych. Do tego morfemy można sobie dowolnie interpretować, tak jak to robi tzw. Orlicki.
              Przyszli nauczyciele j. polskiego, nauczeni znaczenia rdzeni słów, mogliby za dobrze poznać i tłumaczyć słowa j. polskiego, a w nim zawarte jest wszystko, włącznie z historią.

              Polubienie

              • W punkt niestety. Spotkałem kiedyś małżeństwo polonistów i zadałem im pytanie o rdzenie… Nic nie kojarzyli, ani wiedzieli o tym czymś… i nadzwyczaj szybko ode mnie uciekli… I tyle ich widziałem… 🙂

                Polubienie

                • Ale gdy uczą polonistów rdzeni, to chyba całkiem inaczej, niż forumowa rdzeniowość, którą wywodzimy wszelkie słowa na nim oparte?
                  Rdzeniowość jest banalnie prosta, składa się z samych spółgłosek, podmiana samogłosek w rdzeniu= powstaje dialekt, ale ciągle jest to to samo słowo.
                  Na polonistyce chyba nieco inaczej ich uczą.

                  Dalszy rozkład rdzenia, to odczytywanie -np. tak jak zrobił to Kossakowski- znaczenia poszczególnych spółgłosek, ale i samogłosek.

                  Tylko, że Kossakowski twierdzi, że zapis poszczególnych spółgłosek odzwierciedla ułożenie w aparacie mowy języka, warg i zębów, natomiast ja założyłem, że i owszem, ale to ułożenie odzwierciedla dźwiękonaśladowczość znaczeniową samogłosek.

                  Dalej już nie ma nic, słowiańska rdzeniowość jest rozpoznana.

                  Polubienie

                • (…) Rdzeniowość jest banalnie prosta, składa się z samych spółgłosek, podmiana samogłosek w rdzeniu= powstaje dialekt, ale ciągle jest to to samo słowo. Na polonistyce chyba nieco inaczej ich uczą. (…)

                  100%!!! Polonistów na studiach (i nie tylko tam zresztą) nie uczą nic o rdzeniach, bo i po co? Ich profesorowie pewno też wiele nie wiedzą w tym temacie, więc o nich jedynie coś tam wspominają… I dalej nikt tym nie przejmuje się,.. no bo i po co? Zresztą… Czyż morfemy, aspekty, metatezy, fleksja, substraty, adstraty, i wszelkie inne obce gówna nie brzmiom lepi i bardzi naukofo?

                  Ludzie już nie rozumieją, że wpierdalając te pieprzone wtórne makaronizmy, zwyczajnie MORDUJĄ JĘZYK PRZODKÓW. Ludzie dumnie nie umieją napisać bez nich jednego zdania,.. bo tak łatwiej i mondrzej. Wszystko zaczyna się w głowie, a jak tam jest tylko błoto, no to i z ust też tylko błoto wylewa się.

                  Deskrybuję to jako absmak transparentność potencjału polskiej edukacji… A i nie korelujcie, anie nie implikujcie mi tu nic, bo i tak rozumiem tylko po słowiańsku…

                  Przy okazji rdzeni i ich odczytywania. Jak skończę z Jątym / Jętym Darem i rdzeniami z tym słowem powiązanymi, to opiszę moje wywiedzenia znaczenia źródłosłowu dla słowa KNiaZ’, KNeZ, jak zwał. Oczywiście podeprę się przy tym Pra-Słowiańskimi rdzeniami.

                  Podpowiem tylko tyle, że nie będzie to miało wiele wspólnego z tym, co stworzył Sławomir, a właściwie będzie to dalszy ciąg rozważań, nad pierwszeństwem postaci wysokoenergetycznych i ich ubezdźwięcznienia…

                  annaM pewno nie będzie zadowolona, patrz 3 wyparcia…

                  Polubienie

                • Moi rozmówcy próbowali mnie pouczać. Niektórzy argumentowali swoim autorytetem absolwenta studiów z polonistyki.
                  Ogólnie mgła i brak logiki.
                  Wszystko na zasadzie „bo tak jest i już „.

                  Polubienie

                • Hahahaha… A rzucali zaklęcia, uroki i ekskomuniki, czy tylko prychali i nadymali się jak ten kolo na forumbiodiversity?

                  Taka prawda, że rdzenie ich rozpieprzają w drobny mak, Panie i Panowie… Powtórzę, żeby nie było, że omskłem się… RDZENIE I TZW. ROUGH BREATHING, CZYLI UBEZDŹWIĘCZNIENIE ROZPIEPRZAJĄ CAŁE TO JĘSYKOSNAFZTFO I WSZYSTKO Z TYM POWIĄZANE W DROBNY MAK!!! 🙂 A co może mylem siem, hm?

                  Polubienie

                • „annaM pewno nie będzie zadowolona, patrz 3 wyparcia…”

                  Przeczytamy. Zobaczymy.
                  Ja się uparłam, że KNiaZ’, KNeZ są zniekształceniem KSionŻe.
                  Ale zdarza mi się zmiana zdania jeśli widzę argumenty nie do odrzucenia.

                  Polubienie

    • Idąc dalej za „łapą”
      L’aPa
      RaBa – więc łapa robi
      RaWa – no proszę
      LeWa – pięknie się układa
      PRaWa – czy prawa, czy lewa, to i tak łapa.
      A łapy są dwie 😉.

      Polubienie

  1. „Ja się uparłam, że KNiaZ’, KNeZ są zniekształceniem KSionŻe.”
    Anna M. Ksionże – Xnbż -b zanika w obecności ż – a że X – to Ś – w hinduskim Śri to Pan ( Skribha opisał to już) to wyglądać to musi tak:
    Śionż – analogicznie ) Kniga ( żeńskie) Śionż ( męskie). Aspekt czasownika to jeden z cech języków Endemicznych, niekodowych (patrz choćby łacina, angielski, niemiecki), ważna jest biegunowość i przeciwstawienie w celu ustanowienian ŁADU czyli logicznego porządku nie tylko składni ale też wartości skalarnej ja nazwyam to „entropią słowa”.
    Co do naszych polonistów – Panowie i Panie oni uczą się na pamieć wierszy, i czytają multum lektur, gdzie w tym wszystkim czas na PRAVIEDE czyli starożytną dumę Słowian?!
    Wartościowanie słów, znaków, grafów to zapomniana umiejętność „ważenia słów” – Waż słowa mości Panie – i tutaj kolejne ciekawe słowo:
    przyrodzone i niebieskie – WA GA – Ba Ga – Pa Ga – widać jak na dłoni z Waszym Wielkim Dorobkiem mniej więcej zasięg i obszar dawnych kultur – gdyż te słowa – są równoważne.
    i Znów mam zagwóstkę – czy ŁaBa – ŁaPa – czyli Suo Ba co wypłynęły z My Ś Ląc(y)H powstaje w tym samym czasie – gdyż jak Wagę i Łabędźice widzimy na mapie nieba – abstrachuje od znaczenia a skupię się kiedy mniej więcej to mogło zostać utworzone i gdzie i tutaj poszukał bym korelacji tych słów z widocznąścią tych dzisiejszych konstalacji – Waga jest jedna z 12, Łaba i Deneb zaś jest w pasie Drogi Mlecznej przypisana do Panteonu Bogów Słowiańskich – i tak jak jest napisane w Księdze Tura. To ma olbrzymie znaczenie nie tylko w Naszej Kulturze ale ma to też wymiar nieznany, sensoryczny i podświadomy. Stefan pokaże Ci ŁaPę – https://bialczynski.pl/wp-content/uploads/2011/06/kwiat-paproci-symbol-rus-c3b6c3a2c4bac588c3aec499-c48fc595c48fc3aec491c3aec588c3adc48dc499c595.jpg.
    Ten znak jest związany dokładnie z tym miejscem!!!!!!!!! Dział i Tyn ŚWARoGa natomiast WaGa nalezy do innego działu, być może już sztucznego, innego.
    To wydarzenie odnajdziemy też w hinduiźmie i z okresem napływu Ariów i Mazonek na tereny Indii !!!! Pytanie do Was: czy to była pierwsza inwazja Północy na te tereny ( As -ów) AsYa?

    Polubienie

Odpowiedz na Stefan Urynowicz Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.