144 Shield / SHieLD, jako Target / TaRG+eT – Giermański Drag / DRaG i jego pierwotne Pra-Słowiańskie źródłosłowy i znaczenia, czyli tragiczne targnięcie się na najświętsze świętości ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 14


kowal kuje (1.1) żelazny pręt

…..

Kowal / Ko+WaL,.. „kować +‎ -al„, a może jednak Ten, Co Wali i Kuje Kije, co i Złoją i Skłują?

W tym wpisie skupię się na słowach podobnych znaczeniowo lub wprost pochodzących od słowa Kuć / Ko’C’. Ze względu na ilość danych i ograniczenia samego wordpressa, muszę podzielić go znów na co najmniej 2 części…

Ostrzegam, że na samym końcu tej serii wpisów, tak jakby dynda niegrzeczna niespodzianka. W sumie to raczej bardziej jednak sterczy, gotowa do kolejnego kucia i kłucia z chęcią i chucią, jak np. igła nigdy niesyta szycia… 🙂

…..

Mam nadzieję, że nie muszę tłumaczyć, że to Kuć / Ko’C’, no to powinno było siem jakoś ofitzjalnie zmiękczyć, uszczelinowić, udźwięcznić, czyli tzw. zpalatelizować (czy spalatelizować),.. nieprawdaż?

Mówiąc po ludzku Kuć / Ko’C’ powinno było przecież przejść od rzekomo pierwotnej jakiejś tam postaci tego tzw. PIE, rzekomo ubezdźwięcznionej, czyli tzw. kentum,.. do rzekomo wtórnej, jakoś, kiedyś w średniowieczu udźwięcznionej postaci tzw. satem, patrz rzekome średniowieczne tzw. palatalizacje słowiańskie, itp… np. w coś jak hm… Czuć / C”o’C’, Sok / SoK, Suka / So’Ka, Sucz / So’C”, Sącz / Sa”C”, Sęk / Se”K, Siecz / SieC”, Ssać / SSaC’, Ssak / SSaK, czy jakoś podobnie…

Powinno,.. tyle że jakoś dziwnym trafem tego było i nie zrobiło… 🙂

Przy okazji tak se jeszcze rzucę na odchodne: Tocz / ToC”, Skocz / SKoC”, Chuć / (c)Ho’C’, Choć / (c)HoC’,.. czy Kucać / Ko’C+aC’, Kukać / Ko’K+aC’, Szukać / S”o’K+aC’, Iskać / iSK+aC’,.. czy w trochę innej postaci, ale powiązane Kować / KoW+aC’, Chować / (c)HoW+aC’, Suwać / So’W+aC’, Suwak / So’W+aK, Czuwać / C”o’W+aC’, itp, itd…

Nic to i kujmy i kowajmy winc to ofitzjalne żelazo, póki gorunce…

Oto taki to podtytuł do tego zagadnienia wymyśliłem, patrz:

Prawo Brugmanna i pierwotna i współczesna oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni na przykładach: Kuć / Ko’C’, Kuc / Ko’C, Koc / KoC, Kok / KoK, Kot / KoT, Kociak / KoC+iaK, Kos / KoS, Kos’ / KoS’, Kość / K+oS’C’, Kostka / KoST+Ka, Kosa / KoSa, Czasza / C”aS”a, Część / C”e”S’C’, Cząstka / C”a”ST+Ka, Gąska / Ga”S+Ka, Gęś / Ge”S’, Kęs / Ke”S, Kąsać / Ka”S+aC’, Kąsek / Ka”S+eK, Tyć / TyC’, Tyczyć / TyC”+yC’, Tyczka / TyC”+Ka, Tyka / TyKa, Cykać / CyK+aC’, Ssać / SSa+C’, Tkać / TKaC’, Czekać / C”eK+aC’, Czesać / C”eS+aC’, itp, itd…

Część tych słów już była omawiana, część nie. Pisałem już o tym, szczególnie w komentarzach np. tu:

https://skrbh.wordpress.com/2017/12/29/91-katarzyna-jasinska-dziedzictwo-praindoeuropejskie-w-polszczyznie-czyli-zagadnienie-dzwieku-zapisywanego-znakiem-c-lub-t/

Znajdzie siem w końcu jakaś śmiałka, czy śmiałek, co będzie chciał i umioł bronić prafd ofitzjalnego jęsykosnaftzfa, jak i jego niepokalanego i ofitzjalnie jedynie prawdziwego dziefitztfa i dziedzitztfa, hm?

…..

http://www.forumbiodiversity.com/showthread.php?t=50286

Prawo Brugmanna i pierwotna i współczesna oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni na przykładach Kuć, itp.

…..

Ko’K’  (Eee… nie tym razem. Ponieważ w tym akurat przypadku nie można odtfoszyć sobie dźwięku z nagłosu za pomocą rzekomego tzw. miękkiego k’/K’, więc nie będę tego tu bezsensu zapisywał.)

Kuć / Ko’C’

https://sjp.pwn.pl/sjp/kuc;2476289.html

kuć

1. «obrabiać plastycznie wyrób z metalu przez ręczne albo mechaniczne zgniatanie go uderzeniem lub naciskiem»
2. «ozdabiać metalem»
3. «przybijać podkowy pod kopyta konia»
4. «rąbać, kruszyć, np. skałę, lub wykuwać coś, np. w kamieniu»
5. «stukać miarowo»
6. «uczyć się intensywnie, zwykle na pamięć»

…..

https://sjp.pwn.pl/slowniki/ku%C4%87.html

kuć

kuć kuję, kują

kucie

ostro kuty

Synonimy


UWAGA!!!

Kuć / Ko’C’ i Kuta / Ko’Ta, itd.

Jeszcze jakieś pytania, co do wiarygodności twierdzenia o jakoś, kiedyś średniowiecznych tzw. palatelizacjach słowiańskich, hm?

O słowach, jak np. Kuliście / Ko’L+iS’+Cie, Koliście / KoL+iS’+Cie, Koliste / KoL+iS+Te, Koło / KoL”o, Kolec / KoL+eC, Kolić / KoL+iC’,.. ale także i Okalać / o+KaL+aC’, Kolić / KoL+iC’, Golić / GoL+iC’, Solić / SoL+iC’, Źlić / Z’L+iC’, Dzielić / DzieL+iC’, Działać / DziaL”+aC’, Chylić / (c)HyL+iC’, itp, muszę napisać oddzielny wpis.

…..

Czy to nie dziwne, że np. takie Pra-Słowiańskie Koło / KoL”o, Kółko / Ko’L”+Ko, itp, są CIĄGLE UBEZDŹWIĘCZNIONE, jak np. i tzw. greckie Kuklos / Ko’KLo+S,.. hm?

A może… Koło / KoL”o, Kółko / Ko’L”+Ko, itp to tylko kolejne rzekome tzw. od-irańskie / od-sarmacko-scytyjsko-osetyjsko-hukwiejakie zapożyczenia?

A co,.. to, to akurat nie? A dlaczego, hm?

Pewno dlatego,.. że wtedy no to na Słowiańszczyźnie, jakoś, kiedyś, MUSIAŁOBY dojść do ponownego ubezdźwięcznienia, wtórnie już raz udźwięcznionych postaci, rzekomo pierwotnie ubezdźwięcznionych, no i do wtórnego odwrócenia działania tzw. Prawa Brugmanna gdzie:

PIE e/o>a PII (Proto-Indo-Iranian / Pra-Sindo-Irański

Taa… ale zara, zara… To przecież typowe ofitzjalne w dwójnasób podwójne magiczne samopodwojenie (w tym przypadku działań językowych), patrz np. ofitzjalne tłumaczenia o rzekomym wielokrotnym rozdzielaniu i scalaniu wymowy dźwięków nosowych, tzw. nosówek, zapisywanych znakami ą / a” i ę / e”, itp. A to wszystko wyczytane nieomylnie z jakichś koślawych znaczków, napisanych jakoś przez kogoś jakieś np. 800 lat temu…

No dobra, wystarczy. Najpierw kilka kolejnych „nieodpowiednich” pytań, solidnie wspartych na ofitzjalnych jęsykofych faktach, a następnie trochę materiałów…

1

Dlaczego np. rzekomo zapożyczona kiedyś, od-kogoś, od-jakoś sindusko-irańska Czakra / C”aKRa (jak zwoł, czy zapisoł), nie stała się słowiańskim *Ciakla, *Ciekla, *Cziakal, *Cziekal, *Czekal, *Dziakal,.. *Dziakal, *Dzialak, *Dzikla,.. albo *Siakla, *Sikla, *Silka, *Ślika,.. itp, jak tam sobie to samo dalej sami odtfoszycie, hm? 🙂

2

Dlaczego pierwotny dźwięk zapisywany znakiem L, patrz odtfoszenia tzw. PIE, przeszedł wtórnie w językach sindo-irańskich w dźwięk zapisywany znakiem R, patrz np.:

Słowo / Z/S+L”oWo > Srawas / S’+RaWa 

https://en.wiktionary.org/wiki/%E0%A4%B6%E0%A5%8D%E0%A4%B0%E0%A4%B5%E0%A4%B8%E0%A5%8D

श्रवस्

Sanskrit

Etymology


From Proto-Indo-Aryan *śráwas, from Proto-Indo-Iranian  *ĉráwas, from Proto-Indo-European *léwos  (fame). Cognate with Avestan 𐬯𐬭𐬀𐬎𐬎𐬀‎ (srauuaword)Ancient Greek κλέος (kléos)Russian сло́во (slóvo).


(…)

3

Dlaczego CIĄGLE Pra-Słowiańskie Koło / KoL”o, Kółko / Ko’L”+Ko, brzmią jak to tak prastare pra-greckie Kuklos / Ko’KLo+S? Co jest nie tak, jak ofitzjalnie „powinno” niby być, hm?

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%82#Ancient_Greek

κύκλος

Ancient Greek

Etymology


From Proto-Indo-European *kʷékʷlos (circle, wheel). Cognate with  Mycenaean Greek 𐀓𐀐𐀩𐀄 (ku-ke-re-u).


Pronunciation

(…)

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%F0%90%AC%97%F0%90%AC%80%F0%90%AC%91%F0%90%AC%AD%F0%90%AC%80#Avestan

𐬗𐬀𐬑𐬭𐬀

Avestan

Etymology


From Proto-Iranian *čaxrám, from Proto-Indo-Iranian  *čakrám (compare Sanskrit चक्र  (cakrá)), from Proto-Indo-European *élos (wheel, circle).


Noun

𐬗𐬀𐬑𐬭𐬀  (caxra)

wheel

? – To jest zakończenie tego bardzo długiego i bardzo złożonego przeciw-minizdania i jednocześnie bardzo krótkiego dowodu do podważenia, czy może nawet i obalenia w pył…

Twierdzę, że w przypadku Kuć / Ko’C jest dokładnie tak samo, jak ze słowami Koło / KoL”o, Kółko / Ko’L”+Ko, itp.

No jest tam kto? Wsyscy zgadzajom siem ze Mnom, hm? Nie moze być, ale jeśli tak, no to piknie! 🙂

Co… Czyżbym jednak coś niecoś tu i ówdzie UDOWODNIŁ, hm? 🙂


…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/ku%C4%87

kuć (język polski)

kowal kuje (1.1) żelazny pręt

 

kamieniarz kuje (1.2) kamień

 

podkuwacz kuje (1.3) konia

 

kuć (2.1)

wymowa:
IPA[kuʨ̑]AS[kuć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) bić młotkiem metal nadając mu kształt[1]
(1.2) bijąc młotem w dłuto robić wgłębienie[1]
(1.3) zakładać koniowi podkowy[1]
(1.4) przen. robić coś po rzemieślniczemuz wysiłkiemzwłaszcza ucząc się[1]
(1.5) przest. okuwaćzakuwać w cośczymś[1]
(1.6) przest. przykuwać do czegoś[1]
(1.7) przest. stukaćuderzaćkołatać[1]
(1.8) przen. przest. knućplanować[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw. zdrobn. odkuczer[1]

wykrzyknik

(3.1) przest. zob. kuć kuć[1]
odmiana:
(1.1–8) koniugacja Xa

(2.1)

przykłady:
(1.1) Kowal kuje nam stylowe kraty do okien.
(1.2) Robotnik kuje dziurę w ścianie.
(1.3) Dziś u kowala kujemy naszą szkapę.
(1.4) Jacek kuje przed jutrzejszą klasówką.
(2.1) Dawniejgdy kupowano węgielzamawiano kucia z wozem.
kolokacje:
(1.1) kuć na gładko • kuć na zimno
synonimy:
(1.2) zakuwać
(2.1) kuczerfurmanwoźnicawozak
wyrazy pokrewne:
(1.1–8)
rzecz. kucie nkujon mkujonka żkowal mkowalicha żkowalik mkuźnia żkuczer moskujonienie nkujownia ż
czas. kowaćwykućwykuwaćodkućodkuwaćzakućzakuwaćprzykućprzykuwaćokućokuwaćobkuć siękujonić
związki frazeologiczne:
konia kują, żaba nogę podstawia • kuj żelazo, póki gorące • kuty na cztery nogi • rozkłada ją (miłość), jak złotą blachę, gdy się kuje • w Pacanowie kozy kują
tłumaczenia:
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: okuwać
(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przykuwać
(1.7) zobacz listę tłumaczeń w haśle: stukać
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: woźnica
źródła:
  1. ↑ Skocz do:1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 2, s. 619–620, Warszawa 1900–1927.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/ku%C4%87

kuć

Polish

Etymology


From Proto-Slavic *kuti (to forge)[1], from Proto-Balto-Slavic *kouʔ-[1], from Proto-Indo-European *kowh₂- (to beat)[1]. Cognate with Czech kout[1]Bulgarian кова́ (ková)[1]Russian кова́ть (kovátʹ)[1]Lithuanian káuti (to smite)[1][2]kovà (fight)[2]Latin  cūdere[1][2] and Old High German houwan[1].


Pronunciation

Verb

kuć impf

  1. to forge (to shape a metal)
  2. to shoe (to put horseshoes on a horse)
  3. (colloquial) to cram, to swot; to learn by rote

Conjugation

Derived terms

Related terms

References

  1. ↑ Jump up to:1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 Derksen, Rick (2008) Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 241-242. →ISBN
  2. ↑ Jump up to:2.0 2.1 2.2 Brückner, Aleksander (1927) Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna, published 1985, page 279280

Further reading

  • kuć in Polish dictionaries at PWN

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/kucie

kucie (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: kuć
odmiana:
(1.1) blm,

antonimy:
(1.1) niekucie
wyrazy pokrewne:
czas. kućskućkujonićwykućodkuć
rzecz. kujon mkujonienie nkujownia żpodkucie n
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/kuti

Reconstruction:Proto-Slavic/kuti

Proto-Slavic

Verb

*kuti ?

  1. Alternative form of *kovàti (to forge)

Inflection

  • 1sg. *kujǫ

This verb needs an inflection-table template.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/kowh%E2%82%82-&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/kowh₂-.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/kowal#pl

kowa(język polski)

kowal (1.1)

 

kowale (2.1)

wymowa:
wymowa ?/iIPA[ˈkɔval]AS[koval]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metaluzob. też kowal w Wikipedii
(1.2) robotnik obsługujący młoty mechaniczne
(1.3) środ. kujon

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ent. Pyrrhocoris apterus[1]pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłokuzob. też kowal bezskrzydły w Wikipedii
odmiana:
(1.1–3)

(2.1)

przykłady:
(1.1) Kowal miał mi dziś wykuć podkowy dla konia.
hiperonimy:
(1.1) rzemieślnik
(1.2) robotnik
wyrazy pokrewne:
rzecz. kowalstwo nkowalicha żkowalczyk mkowalik mkowalność żkowalka żkowanie nkowadlnia żkowadło nKowadło nKowalczyk mKowalski mKowalska ż
czas. wykućkować ndk.
przym. kowalskikowalny
związki frazeologiczne:
każdy jest kowalem swojego losu • kowal zawinił, a Cygana powiesili • najgorsze buty u szewca, siekiera u kowala / najgorsza siekiera u kowala
uwagi:
zob. też kowal (ujednoznacznienie) w Wikipedii
(1.1–2) zobacz też: Indeks:Polski – Zawody
(2.1) zobacz też: Indeks:Polski – Owady
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kujon
źródła:
  1. Skocz do góry Hasło Pyrrhocoris apterus w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/kowal#Polish

kowal

Polish

Polish Wikipedia has an article on: kowal

Etymology

kować +‎ -al

Pronunciation

Noun

kowal m pers (diminutive kowalik)

  1. smithblacksmith

Declension

Noun

kowal m anim (diminutive kowalik)

  1. firebug (Pyrrhocoris apterus)

Declension

Further reading

  • kowal in Polish dictionaries at PWN

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/kov%C3%A1%C5%99#cs

kovář (język czeski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) kowal
uwagi:
zobacz też: Indeks:Czeski – Zawody

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/kov%C3%A1%C5%99

kovář

Czech

Etymology

kovat +‎ -ář or kov +‎ -ář

Noun

kovář m

  1. smith

Related terms

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/kowad%C5%82o

kowadło (język polski)

kowadło (1.1)

wymowa:
IPA[kɔˈvadwɔ]AS[kovadu̯o] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ciężkastalowa podstawana której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznegozob. też kowadło (narzędzie) w Wikipedii
(1.2) część młota mechanicznegow której kształtowany jest obrabiany przedmiot
odmiana:
(1.1–2)

przykłady:
(1.1) Kowal cisnął młot na kowadło.
wyrazy pokrewne:
rzecz. kowal mkowalicha żkowanie nKowadło n

zdrobn. kowadełko n
czas. kować ndk.
przym. kowadłowy
związki frazeologiczne:
między młotem a kowadłem • spadło sadło na kowadło i potłukło sobie łeb
etymologia:
pol. kować + -dło[1]
uwagi:
zob. też kowadło w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Skocz do góry Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 126.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/kowad%C5%82o

kowadło

Polish

Etymology

From Old Polish kować + -dło.

Pronunciation

Noun

kowadło n (diminutive kowadełko)

  1. anvil

Declension

Related terms

Descendants

Further reading

  • kowadło in Polish dictionaries at PWN

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/kowa%C4%87#Old_Polish

kować

Old Polish

Etymology

From Proto-Slavic *kovati.

Verb

kować

  1. to forge

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/kovati

Reconstruction:Proto-Slavic/kovati

Proto-Slavic

Alternative forms

Etymology


From Proto-Balto-Slavic *kauˀ-, from Proto-Indo-European *kowh₂-, from the root *kewh₂-. Cognate with Lithuanian káuti (to hew, to beat, to murder)Latvian kaût (to fight)Latin cūdere (to forge, to beat, to grind)Old Norse hǫggva (to hew, to beat)Old High German houwan (to hew, to beat)Old Irish cuad (to beat, to fight).


Verb

*kovàti impf

  1. to forge

Inflection

Descendants

References

  • Černyx, P. Ja. (1999), “кова́ть”, in Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 1, 3rd reprint edition, Moscow: Russkij jazyk, p. 407
  • Derksen, Rick (2008), “*kovàti”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pp. 241–242
  • Vasmer, Max (1964–1973), “кова́ть”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačóv O. N., Moscow: Progress
  • Trubačev O. N., editor (1985), “*kovati”, in Etimologičeskij slovarʹ slavjanskix jazykov [Etymological dictionary of Slavic languages] (in Russian), volume 12, Moscow: Nauka, pp. 10–11

UWAGA!!!

From Proto-Balto-Slavic *kauˀ-, from Proto-Indo-European *kowh₂-, from the root *kewh₂-.

Czyli wg pfitzjalnych jęsykosnaftzóf przejście dźwięków, zgodne z tzw. Prawem Brugmanna nastąpiło już w czasie rzekomej tzw. wspólnoty bałtosłowiańskiej,.. by ponownie zmienić się jakoś, kiedyś przeciwnie do działania tego „prawa”…

No tak… Co ja tam wiem, bo przecież to „prawo” „działa” „tylko” w językach indo-irańskich, które z j. słowiańskimi nic, a le to nic nie majom wspólnego… Taa….

Czy to nie przypomina komuś czegoś, hm? Jeśli nie, no to podpowiadam, żeby wrócić do początku, bo tam już o tym było wspomniane.

…..

A i zapomniałbym… Ofitzjalni jęsykoznaftzy nie znajo lub rozróżniajo słów jak: Knuć / KNo’C’, Knocić / KNoC+iC’, itp, patrz:


…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/podkowa

podkowa (język polski)

podkowy (1.1)

wymowa:
IPA[pɔtˈkɔva]AS[potkova], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) metalowe wzmocnienie kopyt końskichzob. też podkowa w Wikipedii
odmiana:
(1.1)

przykłady:
(1.1) Koń powinien mieć cztery podkowy.
wyrazy pokrewne:
rzecz. podkowiak m

zdrobn. podkówka żpodkóweczka ż
czas. podkuwać
związki frazeologiczne:
(1.1) dla gwoździa ginie podkowa • zgrabny jak krowy do podkowy
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/podkowa#Polish

podkowa

Polish

Polish Wikipedia has an article on: podkowa

podkowa

Pronunciation

Noun

podkowa f (diminutive podkówka)

  1. horseshoe

Declension

Further reading

  • podkowa in Polish dictionaries at PWN

…..

W następnej części skupię się raczej na Kuźni / Ko’Z’+Ni, Każni / KaZ’+Ni, itp, itd…

4 uwagi do wpisu “144 Shield / SHieLD, jako Target / TaRG+eT – Giermański Drag / DRaG i jego pierwotne Pra-Słowiańskie źródłosłowy i znaczenia, czyli tragiczne targnięcie się na najświętsze świętości ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 14

    • https://borissoff.wordpress.com/2013/02/12/was-scythian-an-iranian-language/

      Was ‘Scythian’ an ‘Iranian’ language?

      Most people take it for granted that all ‘Scythians’ were Iranian-speakers but few are aware of the quality of the evidence on which this theory is based. There are no direct records or inscriptions in ‘Scythian’ and only a few words and names reached us in the accounts of early Greek historians (Herodotus, Strabo and others). The first extensive attempt to ‘reconstruct’ the ‘Scythian language’ was done in Vasmer  (1923) but the largest vocabulary, numbering 247 ‘bases’ or radicals (approx. 200 considering duplicates), was given in Abaev (1949).

      Both works are difficult to access since not everybody is proficient enough in German and Russian so I would like to bring up the Abaev’s dictionary for your attention. I have translated some of the entries so that you could decide whether you find his etymologies credible or not. Before proceeding with this I would like to present here a part of the introduction to the ‘Scythian’ dictionary by Abaev (1949:150-151) in the English translation (Rus. original is available here) with my comments (which are, of course, optional):

      SCYTHIAN vocabulary elements are scattered in proper names, toponymic and tribal names, preserved for us in many historical, geographical and epigraphic sources. In the following we try to extract them and arrange in the alphabetical order. We shall thus obtain some rudiments of the SCYTHIAN vocabulary. (See the list of Greek words which Abaev used)

      It should be noted that etymologies built on proper names, toponymic and tribal names and appellations are most unreliable and controversial. Almost every such etymology is contested. Etymologies of  the names ‘rus’, ‘slav’, ‘wend’ are good examples.

      Although the preconditions for our endeavour have been done in works of our predecessors, yet we meet with difficulties. The transfer of the Scythian names with the Greek (or Latin) letters was, by force, very imperfect: too great was the difference in the phonetic systems. It is easy to imagine that there were frequent cases of distortion, misprints and errors. To restore, in these circumstances, the true face of the sounding of Scythian is not easy.

      A very fair admission, indeed!

      But if it is difficult to reproduce the real shape of Scythian words, the situation is even more difficult with their meaning. Our sources usually do not give us a hint about the meanings of Scythian words or names. These meanings must be established by the comparative way, based on the data of the Iranian and Indo-European linguistics.

      Another frank admission, especially if we consider that at the time this text was written the “Yaphetic theory” of  Nicholas Marr, which rejected the traditional methods of “historical reconstruction”, was still very much alive. In fact, one will not find any reference to reconstructed IE *forms in Abaev’s vocabulary. Instead, there are numerous references to Marr in the book.

      The main instances to which we can appeal, are, on the one hand, the ancient Iranian languages (Avestan and ancient Persian), on the other the Ossetic language, as the direct successor of SCYTHIAN.

      Note that there is not a shred of doubt in Abaev’s mind that the Ossetian language is “the direct successor of SCYTHIAN”. Before Abaev even approached to the dictionary, he took it for granted that ‘Scythian’ was an Iranian language, therefore, the “SCYTHIAN vocabulary elements” which are “scattered in proper names, toponymic and tribal names” should only be viewed exclusively through Avestan, ancient Persian and, of course, Ossetic. This attitude is not surprising because Abaev was Ossetian and  the Scythian origin of Ossetian was his idée fixe.

      We had to contemplate more than once: what forms to show in our ‘dictionary’ as the cardinal ones? The sources from which we draw our material cover a vast period of about 1000 years. Of course, during this time the language was changing.

      A very reasonable question. It is difficult to imagine that the Scythians, which was for the Greek a generic name applied to any ‘barbaric’ (in their opinion) people living north of their confines, had remained a single ethnos speaking a uniform ‘Scythian’ language over the vast territory for a thousand of years.

      We often meet the same base-form at different stages of phonetic evolution. What form shall we put as the base-form in our dictionary?

      This is another reasonable question. To answer it one has to establish first what were the ‘different stages of phonetic evolution’, what phonetic changes happened at different ‘stages’ and why.

      We have found it most appropriate to propose as the original forms normalised ancient Iranian ones taking into consideration also the peculiarities of the SCYTHIAN group.

      There are several questions I would like to ask at this point. What were the criteria to decide what was the ‘most appropriate’? What are the ‘normalised ancient Iranian forms’? How do we know about ‘peculiarities’ of the ‘SCYTHIAN group’ even before approaching to the analysis? Finally, what exactly is the ‘SCYTHIAN group’?

      In other words, we are putting forms that we believe, would coincide with the ancient Scythian ones if the latter existed.

      What a bold admission! In my view, this phrase should be placed as a sort of a disclaimer: ‘Please be warned that this dictionary is wholly based on our subjective opinion’.

      In cases where there was not enough data for reconstructing ancient Iranian forms, we put the most archaic of the known attested forms.

      It becomes clear by now that by ‘ancient Iranian forms’ Abaev, probably, meant a precursor of Gathic Avestan, otherwise, why reconstruct them? Therefore, he de-facto presupposed that ‘Scythian’ derived from an ‘Iranian’ language older than Avestan which, would be the ‘pra-Indo-Iranian’. This admission needs to be analysed in the context of the current theory.

      There are conflicting views on this. I, for one, have my own opinion, but let us stick to what is called ‘the mainstream theory’ according to which the eastward migration of pra-Indo-Aryans most probably originated in the Pit-grave culture on the northern shore of the Black Sea, supposedly, at the end of the 3rd and the beginning of the 2nd millennia BC (Mallory 1989, Kuz’mina 2007).

      It is generally accepted that the Pit-Grave culture was an organic Eastern continuation of the earlier Tripolye (Cucuteni) culture (4th millennium BC) and that it did not cease after the hypothetical departure of the proto-Indo-Iranians first to southern Siberia (Andronovo culture?) and then to today’s Iran and Hindustan. Therefore, we can reasonably presuppose that in the Circum-Pontic area there always remained an ethnos directly continuing the ‘proto-Sanskrit’ (non-Iranian) dialects (Трубачев 2003, 51). (See my post “Iranian loans in Slavonic“)

      In his analysis Abaev completely ignored any possibility that on the vast territory of what the Greeks referred to as ‘Scythia’ could also live numerous IE tribes who never migrated to Iran and, therefore, never returned from there bringing with them the already changed ‘Iranian’ dialects. According to Trubačev (idem), they were represented by the so-called ‘old Scythians’ while the newer returning wave of Iranians constituted the ‘young Scythians’. The biased ‘pro-Iranian’ approach is clearly seen in the next Abaev’s assertion:

      We include in our lexicon also the Scythian names which were witnessed outside the Scythia – Thrace, Iberia, etc., as long as they have luminous (lit. “яркие” [bright]) signs of their Scythian origin.

      We do not know anything about the Scythian language so how  can we see its “luminous (lit. “яркие” [bright])” signs? Following this logic any appellation or name found in ancient texts relating to a vast territory spanning from the Altai to Iberia should be included here as long as it appeared ‘Scythian’ enough to Abaev.

      In our interpretations of Scythian names and appellations, we are partly contiguous with our predecessors, partly give new ones. In the first case, we refer to the comprehensive paper by M. Vasmer Die Iranier in Südrussland (1923), in which whoever is interested can find further bibliographical details. We avoided strained and dubious affiliations and interpretations, and ventured to do the analysis only when we felt solid ground under the feet.

      In plain words: ‘we selected only what corresponded to our views’.

      Yet in some cases, marked with a question mark, we assume the possibility of other interpretation than ours.

      Effectively means: ‘we allow for other interpretations only in a few cases, otherwise our interpretations are rock-solid’. Let us analyse one of such ‘doubtless’ etymologies. On page 154 Abaev proposes a ‘Scythian’ word ar– :

      ar – ‘to find’, ‘to procure’, ‘to give birth’; Ossetic. aryn | jerun (from bar-→war-?)

      – Γώαρ ‘Alanian leader in the 5th century BC.’ (Olympiodorus and others) = go-ar ‘procuring cattle’; see. gau ‘cattle’;

      – Ξησσάγαρος (0) = Osset. xsæz-sag-ar ‘one who procures six deer’ i.e. ‘lucky hunter’; see xšas ‘six’ sāka ‘deer’;

      – Sagaris (Ovidius), Saggarius (Plinius) ‘river Berezan’ lit. ‘where they find  (аg) deer (sag)’.

      Perhaps there are people who would accept this but for me this sort of reasoning amounts to sheer speculation.

      We  usually take Ossetic parallels from the Digor dialects as the Digor mountain forms are generally more archaic, and, therefore, closer to Scythian.

      Ossetic is a generally accepted as an Iranian language although it can hardly be considered a true genetic continuator of ‘Iranian’ having become an agglutinative language with a phonetic system closely resembling Caucasian languages and only a limited inherited IE lexicon.

      Genetically, Ossetians are also similar to their Caucasian neighbours with only traces of the male M17 (R1a1) haplo-group which is typical for the Scythians: “Y-haplogroup data indicate that North Ossetians are more similar to other North Caucasian groups, and South Ossetians are more similar to other South Caucasian groups, than to each other” (Nasidze et. al. 2004). The only link connecting Ossetians with Iranians can be found in their maternal mtDNA: “with respect to mtDNA, Ossetians are significantly more similar to Iranian groups than to Caucasian groups” (idem). Therefore, by their genetic profile Ossetians are a typical mixed people and their Iranian affiliation can only be established from the maternal side. This is confirmed by the clearly mixed character of the Ossetic language.

      The extreme ‘Osseticocentrism’ lead to some truly preposterous assertions. Such was Abaev’s theory that the Hungarian aladar and the Mongolian (!) aldar were Alanian (read Ossetic) loans:

      ardar ‘master, ruler, knjaz’; Oss. ældarærdar id. From ærmdar(←armadāra) ‘hand-keeper’, ‘Handhaber’; from Alanian adopted into Hungarian (aladar) and Mongolian (aldar): […].

      Let us now move to the dictionary which Abaev entitled as ‘Dictionary of Scythian bases’. The full text of the dictionary can be found here. Since the dictionary is in Russian I translated some parts taken randomly. In my opinion they may give an understanding of the kind of argumentation used by Abaev.

      (Capital letters in parentheses mean location: G – Gorgippia, O – Olvia, P – Panticapeai, T – Tanaida).

      bala ‘military force’, ‘team’, Old. Ind. bala-, Oss. bal:

      – Πάλοι ‘Scythian tribe’ (Diodorus. Sid.);

      – Ούαστόβαλος (Т) varzta-bala ‘loved by the team [meaning military team or troop]’;

      – Ουαρζβάλακος (О) = Old. Osset. warz-bal ‘one who loves the team’ or ‘loved by the team’; see vārz ‘to love’ (ср. Miller “Эпиграфические следы…”, ЖМНП, 1886, окт., стр. 254).

      bānu ‘light’, ‘day’; Avest. baxta, Osset. bon ‘day’, ‘force’, ‘power’, ‘wealth’, Alanian ban (παν) in the Alan. salutation ταπαγχας (tä ban xwarz) ‘good day’ in Byzantine writer Tzetzes (see. below, page. 256):

      – Βάνας (P);

      – Sangibamis ‘Alanian tzar of the V century in Gallia (Jordan) = čаn-gi-ban, Osset. congi-bon “possessing power” (bon) in hand (соngi)”; see. čang ‘hand’.

      axšaina ‘blue, dark grey’, O.Persian, axšaina-, Ossetic. œxsin id., œxsinœ‘pigeon’:

      – ΄Αξεινος in the name of the Black Sea Πόντος ΄Αξεινος (Pindar,. Ευριπιδ, Strabon) ‘blue Pont’, has later been rethought as Πόντος Ευξεινος ‘hospitable Pont’, this witty explanation belongs to Vasmer.

      – Χαράξηνος (O) = xar-axšen ‘dark-grey donkey’ (Old. Iranian хаra, Oss.хœrœg ‘donkey’); this name might not contain anything humiliating; cp. Pers., gūr‘wild donkey’ as an epithet adorning a king (Bahrām-Gūr); such names were also given for magic purposes so as to render a child unattractive for bad spirits; for example the Ossetic name Kuʒœg from kuʒ ‘dog’ is of such origin.

      az ‘to chase’, ‘to rule’, Avestan az-:

      – Νάβαζος (Т) = Old. Iran. nav-āza– ‘steersman’, ‘one who steers a ship’; see.nav ‘ship’ (Vasmer, 45).

      bad– ‘to sit’, Probably from Old Persian upa-had– (Miller), Oss. badun ‘to sit’:

      – Βάδαγος (О) = Oss. ‘one who sits’ (used as a proper name to this day); here also belongs Βαδάκης (О) (Vasmer, 35).

      baga ‘god’, Old. Pers, baga-, Avest. baγa-; not preserved in Ossetic:

      – Βάγης (G), reduced form of some name, containing baga, for example Bagadata ‘god-given’ etc., (Vasmer, 35); here also probably belongs Βάγιος (G).

      Even if we accept these dubious etymologies, ‘Scythian’ emerges here not as much as an ‘Iranian’ but, primarily, as an Indo-European dialect. It is significant that out of the 200 radicals given by Abaev at least 70 (more than a third!) have clear Sanskrit and Slavonic cognates. Here are only the most obvious ones:

      Abaev Meaning Skr. Skr. Meaning Rus Rus. meaning
      abra sky abhra cloud, sky obla(ko) cloud
      ad to eat ada food eda food
      agar many, abundant agra foremost, prominent ogro(men) great, big
      aluθ beer ali spirituous liquor ol spirituous liquor
      arma hand īrma arm ramo shoulder
      arta deified truth artha aim, purpose; art sense
      ašta eight aṣṭā eight osm’ eight
      baga god bhaga dispenser, Lord bog god
      bala war-force bala power, strength bole more
      bora(a) yellow, yellow-brown bhūr earth bur brown
      brin to shave bhrī to injure bri- to shave
      da to give to give da- to give
      dar to hold der- to hold
      darana to demolish, break daraṇa cleaving, breaking dran’ smth. torn
      darga long dīrgha long dolog long
      dasa ten daśa ten desjat’ ten
      dvara door dvār, dvāra door dver’ door
      fri to love pri to please, gladden pri- to treat well, like
      garu heavy guru heavy, weighty gru(z) weight
      gasti guest goṣṭhī assembly, meeting gost’ guest
      gau cow gava cow, cattle gov- bovine
      hvarz good hṛṣu glad, happy xoroš good
      kuti dog kutja little dog
      madu honey madhu honey mjod honey
      mān to think, to want man to think, imagine mni to think, imagine
      mār to kill mṛ to die, kill mor- to kill
      māta mother mātā mother mat’ mother
      mizda reword mīḍha prize, reword mzda reword, bribe
      nava new nava new nov new
      pada foot-print pāda foot, bottom pod under, sole
      panti way patha path, way put’ path, way
      paradata to establish parādā to give over, deliver pereda to give over
      pari- through pari beyond, out of pere over, beyond
      pasu sheep paśu cattle , kine pas- to graze
      pay- to drink pāya water poi- to give to drink
      porata river (big) paratā highest degree porato much, many
      sata hundred śata hundred sto hundred
      šati happiness śita satisfied syt full (not hungry)
      stāna staying sthāna abode, dwelling stan place of staying
      syāva black śyāva dark-coloured, dark siv dark-grey
      taka thread, cloth tka- to weave
      tap to worm up tap to make warm tap- to worm up
      ugra strong, powerful ugra mighty, violent, ugro(za) thread, danger
      vāč word vaca speech veče council
      varka wolf vka wolf, jackal, dog volk woolf
      zevak lazy jabh to one’s jaws wide zevaka gaper
      zura force ra force, energy sila force

      It is well known that “Historical linguistics often resorts to generalizations based on limited evidence, making statements that are far from obvious and often subject to discussion and various interpretations.” (Wencel 2011). The study by Abaev, in my opinion, is a typical case of such ‘generalization based on limited evidence’.

      The very Term “Scythian” has been correctly defined by Adrienne Mayor et al. as: ““Scythian,” a fluid term even in antiquity, does not describe a single ethnic group but is a conventional collective term for the extensive network of loosely connected, culturally similar peoples of the vast territory of “Scythia,” which stretched from the Black Sea and Caucasus region to Central Asia.

      There is no doubt that some Iranian tribes and elements were present in the Circum-Pontic area in the last centuries B.C. and first centuries A.D. but it would be very short-sighted to call the whole multitude of peoples populating the vast area from the Altai mountains to the Baltic Sea,  whom the Greeks routinely named ‘Scythians’, as ‘Iranians’ and even more so to view them exclusively through the Ossetic language.

      References

      Абаев, В. И. (1949), Осетинский язык и фольклор, Ленинград: из-во Акад. Наук СССР.

      Трубачев, О. Н. (2003), Этногенез и культура древнейших славян: Лингвистические исследования, Москва: Наука.

      Kuz’mina, E. E. (2007), The origin of the Indo-Iranians, Leiden, The Netherlands; Boston: Brill.

      Mallory, J. P. (1989), In Search of the Indo-Europeans, London: Thames and Hudson Ltd.

      A. Mayor. J. Colarusso, and D. Saunders (2014), “Making Sense of Nonsense Inscriptions Associated with Amazons and Scythians on Athenian Vases”, Hesperia 83.3.

      Nasidze, I., Quinque, D. Dupanloup, I. Rychkov, S. Naumova, O. Zhukova, & O. Stoneking, M. (2004), “Genetic evidence concerning the origins of south and north Ossetians”, Annals of Human Genetics 68.588–599.

      Vasmer, M. (1923), Untersuchungen über die ältesten Wohnsitze der Slaven, Leipzig, chapter “Die Iraner in Südrussland”.

      Wencel, Maciej (2011) “Making archaeology speak – archaeology and linguistics“.ANTHROJOURNAL – The Collegiate Journal of Anthropology, 1, October 2011.

      Polubienie

    • https://borissoff.wordpress.com/2012/12/01/on-iranian-loans-in-slavonic/

      On ‘Iranian loans’ in Slavonic

      The topic of Iranian loans into Slavonic has become a common place in Slavistics reflecting, to a considerable extent, the stereotype view on Slavonic mainly as a target language for borrowing. In reality, the number of truly attested Iranian loans is confined to a rather short list of words. Strictly speaking, the term ‘iranism (иранизм)’, widely used in Russian linguistic literature, stands for a direct borrowing from one of the attested Iranian languages.  However, according to the academician of the Russian Academy of Sciences Oleg Nikolajevič Trubačev, such loans are limited to a few cultural terms such as *kotъ ‘stall, small cattle shed’, *čьrtogъ ‘inner part of a house’, *gun’a ‘shabby clothes, rags’, *kordъ ‘short sward’, *toporъ ‘axe’ etc., plus a separately standing group of religious terms and names of gods. However, even if any of these words are indeed borrowings they may not  necessarily be ‘iranisms’ in the true sense (i. e. direct borrowings from one of the attested Iranian languages).

      Slavonic dialects, being direct continuators of archaic Indo-European dialects [1], share a considerable part of their word stock with Indo-Iranian. For example, *kotъ `small barn for lambs, goats, chicken coop’ (cp. also Russ. (dial.) кута kuta ‘warm place, hut’) can be easily linked to Vedic कुत kuta ‘house, family’. The word гуня gunja ‘shabby clothes, rags’ does not necessarily have to come from Iranian gaunyā-  ‘coloured’ or Avestan gaōna- ‘hair, colour’ via Ossetic ɣun ‘wool’ [2] but could well be an inherited word cognate with Sanskrit गोण goṇa ‘torn or ragged clothes’ and गुण guṇa ‘a single thread or strand of a cord or twine; string or thread, rope’. Most of the presumed ‘iranisms’ can similarly be  explained from Indo-Aryan.

      Taking religious terms, Svarog cannot be an ‘iranism’ because of the Initial /s/, as will be explained below. However, it organically correlates with Vedic स्वर्ग svarga ‘going or leading to or being in light or heaven, heavenly, celestial; heaven, the abode of light and of the gods’. The other ‘classic’ example бог bog‘god’ has a clear relation both to Avestan baga– ‘distributor’ and Vedic भग bhaga  ‘gracious lord, patron (lit. ‘dispenser’); good fortune, happiness, welfare, prosperity; the Sun’. After a lengthy and meticulous treatment of this word Trubačev had to admit that “we do not have so far the data for a positive reply to the question whether the Slav. bogъ is a loan from Iranian” [3]. Similarly, the next prominent religious word рай rai ‘paradise’ may also be an ancient inherited word and not an iranism but, if one chooses to  treat it as a loan,  it may equally be related to  Vedic रै rai ‘property, possessions, goods, wealth, riches’  and not necessarily to Avesatan raē- ‘wealth’.

      Trubačev is also known for the discovery  of a residual layer of pra-Indo-Aryan language in the Crimea and along the northern shores of the Black Sea in the area which has been traditionally considered as the domain of Iranian speaking Scythians [4] . The ethno-linguistic identity of Scythians still remains a controversial issue but it is generally believed that they spoke Eastern-Iranian dialects which presupposes that they arrived to the Pontic-Caspian steppes from the region of today’s Central Asia and Iran. They represented, therefore, a back wave of an earlier eastward migration of pra-Indo-Aryans which probably originated in the Pit-grave culture on the northern shore of the Black Sea, supposedly, around the end of the 3rd and the beginning of the 2nd millennia BC [5]. If so, the language of the bearers of the Pit-Grave culture could well be considered as ‘proto-Indo-Aryan’ or even ‘proto-Sanskrit’ in terms of Vittore Pisani who used ‘proto-Sanskrit’ in the meaning ‘Indo-European’ as he believed that Sanskrit was the immediate continuation of the ‘lingua pilota’ representing the original Indo-European dialects [6].

      It is generally accepted that the Pit-Grave culture was an organic Eastern continuation of the earlier Tripolye (Cucuteni) culture (4th millennium BC) and that it did not cease after the hypothetical departure of the proto-Indo-Aryans first to southern Siberia (Andronovo culture?) and then to today’s Iran and Hindustan.  Therefore, we can reasonably presuppose that in the Circum-Pontic area there always remained an ethnos directly continuing the ‘proto-Sanskrit’ (non-Iranian) dialects. According to Trubačev, it was represented by the so-called ‘old Scythians’ while the newer returning wave of Iranians constituted the ‘young Scythians’.

      The earliest attested form of Indo-Iranian, directly related to this ‘proto-Sanskrit’, would be the language of the Vedas which is commonly referred to as ‘Vedic Sanskrit’. The Eastern (Iranian) branch of Indo-Aryan is represented by Avestan.

      Sanskrit and Avestan are largely inter-comprehensible but have some significant differences in phonetics.

      One of the most salient features is the change of the original IE /s/, well preserved in Sanskrit, into /x, h/ in Iranian due to a process known as ‘debuccalisation’. Following this process such words as Skr. स्वर्svar ‘the sun, sunshine, light, lustre; heaven (as a paradise and as the abode of the gods)’ became hvarə-, automatically excluding any chance of explaining the prominent Eastern Slavonic supreme deitySvarogas an Iranian loan. Due to the remarkable phono-semantic affinity it would be most natural to connect it with the Sanskrit स्वर्ग svarga ‘heaven, the abode of light and of the gods’ the only obstacle being the extreme spacial gap excluding any chance of any recent direct contact. However, this problem could be resolved if we postulate the existence of non-Iranian Indo-Aryans on the linguistic periphery of the Slavonic world:

       At least in the 1st millennium BC the right-bank Ukraine was already a part (periphery) of the Slavonic linguo-enthic space. Since the complexity of  the ancient ethno-georgraphy of Scythia is now revealing itself more and more insistently and we are arriving at the constatation of the actual preservation in its part (parts) along with the Iranian (Scythian) also of the Indo-Aryan (pra-Indian) component or its relicts, there arises the rightful question about the reality of also Slavo-Indo-Aryan contacts approximately in the Scythian time [7].

      The important implication, directly flowing out of this discovery, is that we should not necessarily seek the origin of presumed iranisms in Slavonic only in Avestan or middle and late Iranian dialects because, at least, some of them may also derive directly from (or continue) the residual proto-Indo-Aryan (proto-Sanskrit) dialects.

      After comparing the numerous Slavonic  and Indo-Iranian cognates Thomas Burrow arrived to this conclusion:

       This absence of Iranian influence on Slavonic is surprising in view of the repeated incursions of Scythian tribes into Europe, and the prolonged occupation by them of extensive territories reaching to the Danube. Clearly at this later period the Slavs must have remained almost completely uninfluenced politically and culturally by the Iranians. On the other hand at a much earlier period (c. 2000 B.C.) before the primitive Aryans left their European homeland, Indo-Iranian and the prototypes of Baltic and Slavonic must have existed as close neighbours for a considerable period of time. [8]

      This effectively means that that the widespread  assertions about the specific influence of “Iranians” on Slavonic is greatly exaggerated. It could also testify that the Scythians and Sarmatians with whom the Slavonic peoples were in contact were not as much “Iranian” as it is usually imagined.

      See other posts

      Notes:

      [1] “B настоящее время отмечается объективная тенденция углубления датировок истории древних индоевропейских диалектов, и это касается славянского как одного из индоевропейских диалектов. Однако вопрос сейчас не в том, что древняя история праславянского может измеряться масштабами II и III тыс. до н.э., a в том, что мы в принципе затрудняемся даже условно датировать “появление” или “выделение” праславянского или праславянских диалектов из индоевропейского именно ввиду собственных непрерывных индоевропейских истоков славянского. [Presently, there is an objective tendency to push back the dating of the history of ancient Indo-European dialects. This also applies to Slavonic as one of the Indo-European dialects. However, the question now is not that the history of Slavonic may be measured by the scale of the II to III millenniums B.C. but that we can hardly date the ‘emergence’ or ‘separation’ of pra-Slavonic or pra-Slavonic dialects from Indo-European dialects because of the proper uninterrupted Indo-European origin of Slavonic].” (Trubačev, O. N.  Ėtnogenez i kul’tura drevnejšix slavjan: Lingvističeskie issledovanija [Ethogenesis and culture of most ancient Slavs: Linguistic studies]. Moskva: “Nauka”, 2003, p.25).

      [2] Vasmer, М. Ėtimologočeskij slovar’ russkogo jazyka [Russian Etymological dictionary]. Moskva: “Progress”, 1964 -1973, vol. 1, pp. 475-476.

      [3] Trubačev, O. N.  Ėtnogenez i kul’tura drevnejšix slavjan: Lingvističeskie issledovanija [Ethogenesis and culture of most ancient Slavs: Linguistic studies]. Moskva: “Nauka”, 2003, pp. 49-51. Russian text: “мы не располагаем пока данными для утвердительного ответа на вопрос, заимствовано ли слав. bogъ из иранского“.

      [4] Trubačev, O. N.  INDOARICA v Severnom Pričernomor’e: Rekonstrukcija reliktov jazyka  [INDOARICA in the Northern Circum-Pontic: Reconstruction of linguistic relics]Москва: Наука, 1999).

      [5] Kuz’mina, E. E. Aryas – Southward Path. Sankt-Perterburg: Letnij Sad, 2008. (also the English  edition: Kuz’mina, E. E. (ed. Mallory, J.) The origin of the Indo-Iranians.  Leiden, The Netherlands; Boston: Brill, 2007 .)

      [6] Pisani, V.  “K  indo-evropeiskoij probleme [To the problem of Indo-European]”. Voprosy Jazykoznanija, 1966, 4, 3-21. p. 19.

      [7] Trubačev, O. N.  Ėtnogenez i kul’tura drevnejšix slavjan: Lingvističeskie issledovanija [Ethogenesis and culture of most ancient Slavs: Linguistic studies]. Moskva: “Nauka”, 2003, p. 51. Russian text: “Правобережная Украина по крайней мере в I тыс. до нашей эры уже была частью (переферией) праславянского лингвоэтнического пространства. Поскольку сейчас сложность древней этногеографии Скифии вырисовывается все более настойчиво и мы приходим к констатации реального сохранения на части (частях) ее территории наряду с иранским (скифским), индоарийского (праиндийского) ее компонента или его реликтов, встает уместный вопрос о реальности также славяно-индоарийских контактов приблизительно в скифское время.

      [8] Burrow, T. The Sanskrit Language. Faber & Faber1955, p.23.

      …..

      https://archive.org/details/BurrowTheSanskritLanguage/page/n0

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: