149 Kopiąc i kpiąc z kpa w czepcu, czy innej czapie, tępy cap sapie i kipi kiepsko klepany cepem,.. czyli kolejne nierozwiązywalne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 01


A domestic sheep

A oto i nawiązanie do tragicznie-przekomicznych i dramatycznych ofitzjalnych fyfodzeń z poprzedniego odcinka. Tym razem znów zestawię ze sobą trochę jakoś tak magicznie bardzo podobnych do siebie Pra-Słowiańskich słów, z tym że… część z nich jest dźwięczna, czyli ma postać tzw. satem, a inna część jest jakoś przedziwnie ubezdźwięczniona, czyli ma postać tzw. kentum… Jak to możliwe? Ano proszę pytać o wytłumaczenie ofitzjalnych jęsykosnaftzóf. Ciekawe co wymyślą i jak to łykną i strawią inne bidne allo-allo pelikany… 🙂

Na pierwszy ogień rzucę słowa, które posiadają postacie dźwięczne tzw. satem w nagłosie. Zacznę od szczerzącej kły tragicznej angielskiej Owiecki / (L”)oW+ieCKi… Zwracam od razu uwagę, że już sama końcówka tego słowa jest bardzo kłopotliwa logicznie. Jej pierwsza części jest dźwięczna, czyli tzw. satem, w przeciwieństwie do części drugiej, ubezdźwięcznionej. czyli tzw. kentum.

Już kfasik,.. a to dopiero początek początku, bo jakoś tak dziwnie składa się, że pewne słowa ciągle odnajdywane w gwarach języka słowiańskiego, mają zarówno postać dźwięczną, czyli tzw. satem, mimo że jej mieć ofitzjalnie nie powinny, patrz postacie np. z  j. czeskiego, j. słowackiego, j. bułgarskiego, j. rosyjskiego, czy serbo-chorwackiego, itp.

Tam ciągle np. CeP CePa CeP+eM Po+GaNia, a nie TeP TePa TeP+eM Po+GaNia

Dlaczego? Czyżby dlatego, że ofitzjalna wykładnia twierdząca o rzekomych tzw. palatalizacjach słowiańskich, które jakoś rzekomo zaszły w średniowieczu,.. no to zwykła lipa jest, a było dokładnie odwrotnie, czyli doszło do utraty dźwięczności, czyli tzw. kentumizacji?

Żeby było zabawniej, no to podobnie brzmiące słowa, używane np. w  j. polskim mają postać ubezdźwięcznioną. Więcej o postaciach ubezdźwięcznionych napiszę w następnej części.

Tymczasem tytuł tego wpisu powinien brzmieć coś jak to:

149 Shield / SHieLD, jako Target / TaRG+eT – Giermański Drag / DRaG i jego pierwotne Pra-Słowiańskie źródłosłowy i znaczenia, czyli tragiczne targnięcie się na najświętsze świętości ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 18

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/sheep

sheep (język angielski)

sheep (1.1)
wymowa:
bryt. (RP), amer.: enPR: shēpIPA/ʃiːp/SAMPA/Si:p/
wymowa brytyjska ?/i
wymowa amerykańska ?/i
nie mylić z: ship
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) zool. owca
odmiana:
(1.1) lp sheep; lm sheep
wyrazy pokrewne:
rzecz. sheepskinsheepy
przym. sheepishsheep-likesheeplikesheepy
związki frazeologiczne:
wolf in sheep’s clothing
etymologia:
średnioang. sheepscheepschepschepe < st.ang. sċēap < pragerm. *skēpą
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski – Ssaki

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sheep

sheep

English

A domestic sheep

Pronunciation

Etymology 1

From Middle English sheepscheepschepschepe, from Old English sċēap, from Proto-Germanic  *skēpą (compare West Frisian skiepNorth Frisian schäipDutch schaapGerman Schaf), beside *keppô (compare Old Norse kjappi (he-goat), dialectal German Kippe (newborn calf)), of unknown origin. Perhaps from the same Scythian word (compare Ossetian цӕу (cæwgoat)Persian چپش‎ (čapišyearling goat))[1] which was borrowed into Albanian as cjapsqap (he-goat) and into Slavic (compare Polish cap). After Kroonen, *skēpą is instead from the root of Proto-Germanic *skabaną (to scratch) via Kluge’s law.[2] (…)


UWAGA!!!

Wg ofitzjalnych jęsykosnaftzóf Pra-Słowiańskie słowo Cap / CaP, zostało jednocześnie zapożyczone do j. słowiańskiego co najmniej 2 albo i nawet 3 razy… Raz od Scytów, Osetyjczyków, czy innych Irańczyków… Drugi raz od Rumunów, a żeby nie było za prosto, no to jest jeszcze trzecia możliwość, że słowo to zapożyczone zostało jakoś, kiedyś od… jakichś Turków.. No tak. Jakie to logicznie oczywiste i jednoznacznie proste, nieprawdaż?


…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cap#Polish

cap

Polish

Etymology


From Romanian țap.


Pronunciation

Noun

cap m anim

  1. billy-goat
  2. buck (male of an antlered animal)

Declension

Derived terms

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/%C8%9Bap#Romanian

țap

Romanian

Etymology


Akin to or derived from Albanian cjap, itself possibly of Scythian origin. Some Slavic languages may have also gotten the word from Scythian or an Indo-Iranian language; compare Ukrainian цап (cap).


Noun

țap m (plural țapi)

  1. he-goat
  2. buck
  3. beer mug

Declension

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cjap#Albanian

cjap

Albanian

Alternative forms

Etymology


From Scythian *čapi (compare Ossetian цӕу (cæw)), from Turkic *čepiš (half-yearling kid) (whence Persian چپش (čapišyearling kid), Azeri çəpiş). Lent Romanian țap. Doublet of sqap, with initial s– identical to Germanic (see sheep).


Pronunciation

  • IPA(key)/t͡sjap/
  • Hyphenation: cjap

Noun

cjap m (indefinite plural cjapedefinite singular cjapidefinite plural cjapet)

  1. he-goatbilly goat

Declension

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Scythian/%C4%8Dapi&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Scythian/čapi.

…..


UWAGA!!!

Czyli jednak Cap / CaP, to nie jest zapożyczenie od-irańskie, czy od-rumuńskie,.. ale od-tureckie, patrz: from Turkic *čepiš (half-yearling kid)… No tak… Jakie to oczywiste,.. jak np. budowa Cepa / CePa

No ładnie, no ale co z tym Cepem / CeP+eM? Od kogo on został zapożyczony wg. ofitzjalnych jęsykosnaftzóf, hm?


…..

https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/cep

Słownik etymologiczny języka polskiego/cep

cep, cepy, cepak, do młócenia, ale i ‚przybór błazna’, »błazen z cepami«. Prasłowo, to samo co w czepić, przyczepić, i w szczepa, szczepić, bo pień skoip- ‚odłupywać, odłamywać’; u nas i na całym Zachodzie tylko cep, cepy, w owem ograniczonem znaczeniu, ale na Południu i Rusi  cěp nierównie szerszy, cerk. cěpiti, ‚szczepać’, bułg. cěpiŭ, ‚rozorywam’, ‚rozdzieram’, serb. cjepka, ‚polano’, słowień. cep, ‚szczep’, drewocep, ‚drzewoszczep’, małorus. cipok, ‚laska’, rus. ociep, ‚ramię (studni)’; tu i cerk. i rus. ocěpěněti, ‚wysychać (jak szczepa)’, ‚zmartwieć’, u Czechów i ‚zdechnąć’, s-ciplina, ‚ścierw’. Pień skoip, skeip i skep, grec. skoipos, ‚koło garncarskie’, niem. Scheibe z skība (stąd nasze skiba i szyba, p.), grec.  skipōn i łac. scipio, ‚pałka’, niemiec. Schiff, ‚okręt'(?); do skep, grec. skeparnos, ‚siekiera’.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/cep

cep (język polski)

cep (1.1)

wymowa:
IPA[ʦ̑ɛp]AS[cep] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. roln. narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zbożaskładające się z dwóch kijówdłuższego trzonka (zwanego dzierżakiemlub cepiskiemi krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwązob. też cep w Wikipedii
(1.2) daw. wojsk. broń drzewcowa używana w średniowieczu podobna do cepa (1.1); zob. też cep bojowy w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. pogard. głupek
odmiana:
(1)

(2.1)

hiperonimy:
(1.1) narzędzie
(1.2) broń drzewcowa
związki frazeologiczne:
prosty jak budowa cepa • prosty jak konstrukcja cepa
tłumaczenia:

cep (język czeski)

cep (1.1)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) cep

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cep

cep

Czech

Etymology

From Proto-Slavic *cěpъ, from Proto-Indo-European *skey-.

Noun

cep m

  1. flail (tool)

Declension


Polish

cep

Etymology

From Proto-Slavic *cěpъ.

Pronunciation

Noun

cep m inan

  1. flail

Declension


Slovak

Etymology

From Proto-Slavic *cěpъ.

Pronunciation

Noun

cep m (genitive singular cepanominative plural cepydeclension pattern of dub)

  1. flail

Declension of cep

Derived terms

Further reading

  • cep in Slovak dictionaries at korpus.sk

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cijep#Serbo-Croatian

cijep

Serbo-Croatian

Etymology 1

From Proto-Slavic *cěpъ (Russian цеп (cep)Polish cepy).

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key)/t͡sijêːp/
  • Hyphenation: ci‧jep

Noun

cijȇp m (Cyrillic spelling ције̑п)

  1. slipgraftscion (shoot or twig containing buds from a woody plant, used in grafting)

Declension

Etymology 2

From cijépati.

Alternative forms

  • (Ekavian)cep

Pronunciation

  • IPA(key)/t͡sîːjep/
  • Hyphenation: ci‧jep

Noun

cȋjep m (Cyrillic spelling ци̑јеп)

  1. This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.
Declension

References

  • cijep”, in Hrvatski jezični portal, 2006–2018
  • cijep”, in Hrvatski jezični portal, 2006–2018

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cepati#Serbo-Croatian

cepati

Serbo-Croatian

Alternative forms

Etymology

From cȇp.

Pronunciation

  • IPA(key)/t͡sěːpati/
  • Hyphenation: ce‧pa‧ti

Verb

cépati impf (Cyrillic spelling це́пати)

  1. (transitiveintransitive) to teartear up
  2. (transitiveintransitive) to rip
  3. (transitiveintransitive) to chop
  4. (transitiveintransitive) to splitbreak (apart)

Conjugation

Derived terms

References

  • cepati”, in Hrvatski jezični portal, 2006–2018

UWAGA!!!

Dlaczego w powyższych gwarach języka słowiańskiego nie zachowała się postać rzekomo pierwotnie ubezdźwięczniona, która powinna brzmieć coś jak Tep / TeP, hm? A no bo ofitzjalni jęsykosnaftzy odtfoszyli to sobie inaczy, bo tak im pasowało…


…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/c%C4%9Bp%D1%8A

Reconstruction:Proto-Slavic/cěpъ

Proto-Slavic

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)kēi-p- : *(s)koi-p-. Compare Lithuanian skiẽpasskiẽpti : skiẽbtiOld High German skivaroOld Norse skīfa, Ancient Greek  σκοῖπος (skoîpos)σκἰπων (skipōn). Probably related to Ancient Greek σκίπων (skípōn)Latin sсīрiōProto-Germanic *skipą  (ship; hollow object), perhaps  Latin scindō (I split)Ancient Greek σχίζω (skhízōI split, cleave)Sanskrit छिनत्ति (chinatti), perhaps  Sanskrit शिफा (śíphāfibrous or flexible root).

Noun

*cěpъ m

  1. stick[1]

Declension

Derived terms

Related terms

Descendants

References

  • Vasmer, Max (1964–1973), “цеп”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačev O. N., Moscow: Progress
  • Černyx, P. Ja. (1999), “цеп”, in Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 2, 3rd reprint edition, Moscow: Russkij jazyk, page 366
  • Trubačev O. N., editor (1976), “*cěpъ”, in Etimologičeskij slovarʹ slavjanskix jazykov [Etymological dictionary of Slavic languages] (in Russian), volume 03, Moscow: Nauka, page 186
  • Vasmer, Max (1964–1973), “цепенеть”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačev O. N., Moscow: Progress

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/(s)k%C4%93i-p-&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/(s)kēi-p-.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/(s)koi-p-&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/(s)koi-p-.

…..

Dziwne? No to czepmy się jeszcze czegoś innego…

…..

https://sjp.pl/czepi%C4%87

czepić

czepić się:
1. chwycić się, zahaczyć się;
2. dopatrzeć się ujemnych cech kogoś lub czegoś, często bez podstaw

…..

https://sjp.pl/czepia%C4%87

czepiać

1. potocznie: nagabywać;
2. czepiać się:
a) chwytać się, zahaczać się;
b) dopatrywać się ujemnych cech kogoś lub czegoś, często bez podstaw

…..

https://sjp.pwn.pl/sjp/sczepic-sie;2519698.html

sczepić się — sczepiać się

1. «złączyć się z czymś, z kimś przez zaczepienie o coś»
2. «objąć jeden drugiego, walcząc»

…..

https://sjp.pwn.pl/slowniki/rozczepi%C4%87.html

rozczepić

rozczepić — rozczepiać «oddzielić od siebie rzeczy ściśle przylegające, sczepione ze sobą»
rozczepić się — rozczepiać się «o połączonych, sczepionych częściach jakiejś całości: oderwać się od siebie»

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/zaczep

zaczep (język polski)

zaczep (1.1)

wymowa:
IPA[ˈzaʧ̑ɛp]AS[začep]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. mechanizmktóry służy do tegoaby coś zaczepić

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lprozk. od: zaczepić
odmiana:
(1.1)

(2.1) zob. zaczepiać
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaczepka żzaczepienie nzaczepianie nczepianie nczepienie n
czas. zaczepiać ndk.zaczepić dk.czepiać ndk.czepić dk.
przym. zaczepowyzaczepnyzaczepialski
tłumaczenia:

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/zaczepia%C4%87#pl

zaczepiać (język polski)

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaczepić)

(1.1) mocować coś na czymś wystającym
(1.2) zawadzać o coś podczas ruchu
(1.3) zatrzymywać kogośpodejmując relację
(1.4) rozpoczynać agresywną prowokację czy bójkę
(1.5) wstępować gdzieś na trochę podczas przemieszczania się

czasownik zwrotny niedokonany zaczepiać się (dk. zaczepić się)

(2.1) zatrzymywać się lub zawisaćzahaczywszy o coś
(2.2) chwytać za cośprzytrzymywać się czego
(2.3) zaczepiać (1.2) siebie nawzajem
(2.4) pot. znajdować tymczasowe mieszkanie lub pracę
synonimy:
(1.1) przyczepiaćprzymocowywaćumocowywaćwieszać
(1.3) zagadywaćzatrzymywać
(2.1) zahaczać się
(2.2) chwytać
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaczep mrzzaczepianie nzaczepienie nzaczepka ż
czas. zaczepić
przym. zaczepny
przysł. zaczepnie
tłumaczenia:

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/czepiec

czepiec (język polski)

czepiec (1.1)

wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑]ASepʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. etn. rodzaj kobiecego nakrycia głowyzob. też czepiec (nakrycie głowy) w Wikipedii
(1.2) anat. zool. jeden z żołądków przeżuwaczyzob. też czepiec (przeżuwacze) w Wikipedii
(1.3) anat. zob. czepiec ścięgnisty
odmiana:
(1.1–3)

przykłady:
(1.1) W czasie oczepin ścinano warkocz i zakładano pannie młodej czepiec.
(1.2) Krowy mają cztery żołądki zwane kolejno żwaczemczepcemksięgami i trawieńcem.
synonimy:
(1.1) czepek
wyrazy pokrewne:
rzecz. czapka żoczepiny nmosczapkowanie n

zdrobn. czepek mczepeczek m
czas. czapkować ndk.
przym. czepcowy
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: czepiec ścięgnisty

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/czepiec

czepiec

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *čepьcь.

Pronunciation

  • IPA(key)/ˈt͡ʂɛ.pʲɛt͡s/

Noun

czepiec m inan (diminutive czepek)

  1. bonnet (type of women’s hat)
  2. reticulum (the second stomach in a cow or other ruminant)

Declension

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/%C4%8Dep%D1%8Cc%D1%8C

Reconstruction:Proto-Slavic/čepьcь

Proto-Slavic

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)kep-

Noun

*čepьcь m

  1. bonnet

Declension

Descendants

  • East Slavic:
  • South Slavic:
    • Old Church Slavonic:
      Cyrillic: [Term?]
      Glagolitic: [Term?]
    • Bulgarian: [Term?]
    • Macedonian: [Term?]
    • Serbo-Croatian:
      Cyrillic: [Term?]
      Latin: [Term?]
    • Slovene: [Term?]

Refrences

  • Ľubor Králik, Stručný etymologický slovník slovenčiny, 2016, ISBN 9788022414937.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/(s)kep-&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/(s)kep-.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/czapa

czapa (język polski)

wymowa:
IPA[ˈʧ̑apa]ASapa] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od: czapka
(1.2) reg. warmiński człowiek wybitnie niezdarnyciamajda
(1.3) gw. przestępcza głowaczaszka[1]
(1.4) gw. przestępcza kara śmierciwyrok śmierci[2]
(1.5) gw. konspiracyjno-partyzancka rozstrzelanie[1]
(1.6) roln. słomiane przykrycie tradycyjnego ula
(1.7) geol. warstwa mineralna bądź gazowa w górnej części jakiegoś złoża
(1.8) geogr. zob. czapa lodowa
(1.9) bud. zob. czapa kominowa
odmiana:
(1.1–9)

synonimy:
(1.2) ciapaciamajdaniezdara
wyrazy pokrewne:
rzecz. czapka żczapeczka żczapkowanie nczapkarstwo nczapnictwo nczapkarz mczapnik mczapica ż
czas. czapkować ndk.
przym. czapkowy
związki frazeologiczne:
dać w czapę • dostać w czapę • oberwać w czapę
uwagi:
zob. też czapa w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zgrubień zobacz listę tłumaczeń w haśle: czapka
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ciamajda
źródła:
  1. ↑ Skocz do:1,0 1,1 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, s. 64, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1995, ISBN 83–214–0993–8.
  2. Skocz do góry Miejski słownik slangu

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/czapka#pl

czapka (język polski)

czapka (1.1)

czapka (1.1)

wymowa:
wymowa ?/iIPA[ˈʧ̑apka]ASapka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiałuczasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszekzob. też czapka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)

przykłady:
(1.1) Kiedy mówisz komuś „dzień dobry”, powinieneś zdjąć czapkę.
kolokacje:
(1.1) zdejmować / zdjąć / zakładać / założyć czapkę • barania / futrzana / wełniana czapka • czapka wojskowa / harcerska / marynarska / … • czapka z nausznikami / z daszkiem / z otokiem • czapka bejsebolowa • czapka kucharska • czapka frygijska • czapka garnizonowa • czapka polowa • czapka studencka • czapka Monomacha
synonimy:
(1.1) reg. boba
hiperonimy:
(1.1) nakrycie głowy
hiponimy:
(1.1) baranicaberetbermycabiretbudionowkabudyniówkabustinacamaurochaperonczakobejsbolówkadekieldesperatkadokerkadżokejkafezfurażerkagiwerglengarryinfułajarmułkakalotkakapuzakaszkietkepikokosznikkołpakkrymkaleninówkalisiurkamagierkamaciejówkamazepinkamyckapakolpilospilotkapapachapiuskarogatywkatoczekszlafmycasztrajmłuszanka
meronimy:
(1.1) daszekdenkonausznikotokpomponściągacz
wyrazy pokrewne:
rzecz. czepek mczepiec moczepiny nmosczapkowanie nczapnik mczapnictwo nczapica żCzapka żczapkarstwo nczapkarz mczapkowany m

zdrobn. czapeczka ż
zgrub. czapa ż
czas. czapkować ndk.
przym. czapkowyczapniczyczapkarskiczepkowy
związki frazeologiczne:
czapka niewidka • czapki z głów! • czapka frygijska • czapką, papką i solą ludzie ludzi niewolą • lisia czapka • na złodzieju czapka gore • cześć i czapka • nisko czapkować
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski – Ubrania
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cap

cap

English

Pronunciation

  • IPA(key)/kæp/
  • Hyphenation: cap
  • Rhymes: -æp

Etymology 1

From Middle English cappe, from Old English cæppe, from Late Latin cappa.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/cappa#Latin

cappa

Latin

Etymology


Perhaps the shortened form of capitulāre (head tax), from caput. Another theory derives it from Ancient Greek [Term?].


Pronunciation

Noun

cappa f (genitive cappae); first declension

  1. (Late Latin) cape, sleeveless coat

Declension

First declension.

Case Singular Plural
nominative cappa cappae
genitive cappae cappārum
dative cappae cappīs
accusative cappam cappās
ablative cappā cappīs
vocative cappa cappae

Derived terms

Descendants

References

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/caput#Latin

caput

Latin

Etymology

From Proto-Italic *kaput, from Proto-Indo-European *kauput-*káput (head)Cognates include German Haupt and English head.

Pronunciation

Noun

caput n (genitive capitis); third declension

  1. head
  2. (New Latin, anatomy) headlike protuberance on an organ or body part, usually bone, for instance caput ulnae
  3. (New Latin, medicine) a disease; a severe swelling of the soft tissues of a newborn’s scalp that develops as the baby travels through the birth canal
  4. (figuratively) the vital part
  5. (of a river) originsourcehead
  6. (figuratively) life
  7. capital city
  8. (poetic) leaderchief
  9. (in writings) divisionsectionparagraphchapter

Usage notes

Caput can be used with either a genitive or a dative in the sense of a capital city.

Inflection

Third declension neuter.

Case Singular Plural
nominative caput capita
genitive capitis capitum
dative capitī capitibus
accusative caput capita
ablative capite capitibus
vocative caput capita

Alternative forms

  • (part or division of a writing): cap.c.

Synonyms

  • (in writings: division, section, paragraph, chapter): capitulum

Derived terms

Descendants

References

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/head#English

head

English

Alternative forms

Etymology

From Middle English hedheedhevedheaved, from Old English hēafod (head; top; source, origin; chief, leader; capital), from Proto-Germanic *haubudą (head), from Proto-Indo-European *kauput-*káput (head), a variant of *kapōlo-(head, bowl).

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Haupt#German

Haupt

Alemannic German

Etymology

From Middle High German houpt, from Old High German houbit, from Proto-Germanic *haubudą, from Proto-Indo-European *kaput-. Cognate with German HauptDutch hoofdSaterland Frisian HööftEnglish headCrimean Gothic hoef.

Noun

Haupt n (diminutive Häuptli)

  1. (Uri, anatomy, of livestock) head

References


German

Alternative forms

Etymology

From Middle High German houbethöubet, from Old High German houbit, from Proto-Germanic *haubudą, ultimately from Proto-Indo-European *kaput-*kauput-. The standardized form without umlaut is from Upper German, in which -ou- did not undergo umlaut before labials. The Central German form with umlaut is preserved in Häuptling and zu Häupten. Cognate with Dutch hoofdLow German HööftEnglish headDanish hovedGothic 𐌷𐌰𐌿𐌱𐌹𐌸 (haubiþ).

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Germanic/haubud%C4%85

Reconstruction:Proto-Germanic/haubudą

Proto-Germanic

Etymology

From Proto-Indo-European *kauput-*káput-, a variant of *kapōlo (head, bowl). Cognate with Latin caput and Sanskrit कपुच्छल  (kapúcchala). The original form in Germanic was *háfudą (or possibly *habúdą), whereas –b– in the other two forms is the result of Verner’s law after a shift in stress onto the following syllable. The secondary –au– of *haubúdą presumably arose by influence from the following stressed –u-.[1] The form haubídą shows variation in the ending possibly also seen in Latin (compare nominative caput vs. genitive capitis, although the genitive is usually thought to descend from *kaputes/-os). The same root but with an alternate ending also appears in Germanic: Old English hafola (head), from *hafulǭ, from Proto-Indo-European *kapōlo. The presence of initial –a– in both words (hafudą and hafulǭ) remains unexplained.

Pronunciation

  • IPA(key)/ˈxɑu̯.βu.ðɑ̃/

Noun

*haubudą n

  1. head

Inflection

Descendants

*haubudą:

*haubidą:

*hafudą (or *habudą):

References

  1. Carl Marstrander, Klodvignavet og den germanske dissimilationslov (Oslow: Dybwad, 1925), 25.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/kauput-&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/kauput-.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/kaput&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/kaput.

…..

Podam teraz źródłosłów dla Pra-Słowiańskiego słowa Czapa / C”aPa.

…..

https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/czub

czub

czub, czubek, czubić, czuba(s)ty; czuba, pogardliwe, ‘dziewka’, ‘chłopka’: »kędy pani w pomietle, wszytkiem rządzi czuba«, »posadzono też  czubę do stołu«, »a moja czuba«, »w niezwykłej stoi czuba szacie«, »na miesiąc mu mało jedna czuba«, Potocki; »czuby słuźyste«, »do owej wiernej czuby«, Jabłonowski 1731 r.; u Serbów czupa, ‘babsko (nieczesane)’, i tak samo u innych Słowian. Obok czub (nawet u Czechów czub, nie *czib, i bynajmniej to nie morawskie, lecz czeskie, choć »głosowni« czeskiej przeczy!) jest wszędzie i czup (u nas tylko w czuprynie, co Rej stale szupryną pisze, np. »szuprynki workom rozwiązać«, ‘pieniądze wydawać’, bo w workach składano je, papierowych nie znając; szupryna, czupryna uchodzi ogólnie za pożyczkę małoruską, czupryna, ale Rej żadnych podobnych pożyczek nie znał!). Nie wiemy więc, co pierwotne; brak dalszych pewnych odpowiedników.

…..

https://sjp.pwn.pl/sjp/czub;2450791.html

czub

1. «kępka sterczących piór na głowie ptaka; też: kępka sierści na głowie innego zwierzęcia»
2. «wysoko upięte włosy»
3. «szpiczaste zakończenie czegoś»

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/czub

czub (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szpiczasty koniec czegoś
(1.2) fryzura z uniesionymi włosami
(1.3) zool. kępka piór lub sierści na głowie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pejor. osoba psychicznie chora
synonimy:
(1.1) szpic
(1.3) grzebień
wyrazy pokrewne:
rzecz. czubacz mzwczubatka żczubek mos/mrz
przym. czubaty
związki frazeologiczne:
mieć w czubie
etymologia:
(2.1) zgrub. od czubek
tłumaczenia:

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/czopek

czopek (język polski)

czopki (1.2)

czopki (1.3)
wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɔpɛk]ASopek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: czop
(1.2) mały czop
(1.3) med. farm. lekarstwo do przyjmowania doodbytniczorzadziej dopochwowo lub docewkowozob. też czopek w Wikipedii
(1.4) anat. światłoczuły receptor siatkówki okazob. też czopki w Wikipedii
(1.5) przen. grub. o kimśkto bezceremonialnie podlizuje się  „włazi w dupę
odmiana:
(1.1–4)

przykłady:
(1.3) To lekarstwo przyjmuje się w formie czopka.
synonimy:
(1.2) szpuncikzatyczka
hiperonimy:
(1.3) lekarstwo
wyrazy pokrewne:
rzecz. czop mczopowanie nczopkowanie nzaczopowanie nzaczopkowanie nczopuch mCzopowice nmosCzop m
czas. czopować ndk.zaczopować dk.czopkować ndk.zaczopkować dk.
przym. czopowyczopkowy
uwagi:
(1.4) por. pręcik • globulka
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: czop

…..

Wystarczy? A co powiecie na to…

…..

https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/capn%C4%85%C4%87

capnąć

capnąć (a jest i cupnąćprzycapnąć i przycupnąć), zacapićcapanka (chapanka) i t. d., łap(u)-cap(u); dźwiękonaśladowcze; tak samo w rus. cap! capat’capnut’, ‘chwycić (po uchu!)’; inni Słowianie używają tego cap, capać, o ‘chodzie ciężkim w błocie’.

…..

https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/ciapa%C4%87

ciapać

ciapać, »ciapu-groch, ciapu-kapusta«, o ‘chodzie niedołężnym (i po błocie)’ i o ‘niedołędze’; dźwiękonaśladowcze; por. wyżej capnąć.

…..

https://sjp.pwn.pl/slowniki/ciapanie.html

ciapanie

ciap pot. «odgłos chodzenia po błocie»

ciapnąć — ciapać

1. pot. «uderzyć lub uciąć coś ostrym narzędziem»
2. ciapać pot. «iść powoli, z trudem, zwłaszcza po błocie»

……

https://pl.wiktionary.org/wiki/ciapa%C4%87

ciapać (język polski)

znaczenia:

czasownik

(1.1) iść z trudemzwłaszcza po błocie[1]
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciapanie n
czas. ciapnąć dk.
tłumaczenia:
źródła:
  1. Skocz do góry publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/ciapa

ciapa (język polski)

wymowa:
IPA[ˈʨ̑apa]ASapa], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski/żeński

(1.1) pot. osoba niezdarna lub ślamazarna
odmiana:
(1.1)

przykłady:
(1.1) Ależ z niego ciapaWszystko robi tak powoli i niezdarnie.
synonimy:
(1.1) ciamajdaślamazaraofermaniezdara
wyrazy pokrewne:
przym. ciapowaty
rzecz. ciapowatość ż
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ciamajda

…..

https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/cipa-i-cipka;8364.html

cipa i cipka

25.06.2007

  Witam serdecznie. Na stronie: http://sjp.pwn.pl/lista.php?co=cipka podane jest następujące znaczenie słowa cipka:

1. pot. «kura, zwłaszcza młoda»
2. posp. «żeński organ płciowy»
3. posp. «o kobiecie, zwłaszcza niezbyt mądrej i traktowanej głównie jako obiekt seksualny».

Bardzo chciałabym się dowiedzieć, jaka jest etymologia tego słowa w znaczeniu nr 2 i od kiedy zaczęto go w takim znaczeniu używać. W jaki sposób znaczenie nr 1 (pochodzące od cip-cip: pot. «wykrzyknik używany w celu przywołania ptactwa domowego») „ewoluowało” w znaczenie nr 2? Nie widzę żadnego związku pomiędzy nimi. I jeszcze jedno pytanie. Dlaczego wyraz cipa (względem którego wyraz cipka – jak sądzę – jest zdrobnieniem) jest zaklasyfikowany jako wulgarny, natomiast cipka – nie. Bo, poprzez analogię, to tak, jakby słowo łapka było przyjęte w pospolitym użyciu, natomiast łapa było już nieprzyzwoite i wulgarne.  Z góry dziękuję za odpowiedź. A w zasadzie to dziękuję za całą Poradnię Językową, bo to jedyne chyba miejsce, gdzie mogę uzyskać odpowiedzi na moje pytania.

Krystyna Długosz-Kurczabowa, Uniwersytet Warszawski

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/cipa

cipa (język polski)

wymowa:
IPA[ˈʨ̑ipa]ASipa], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. (dawniej gw.)[1] żeński narząd rozrodczy
(1.2) wulg. pogardliwie o kobiecie[2]
(1.3) wulg. o osobie niezaradnej
(1.4) gw. kura[3][4]
odmiana:
(1)

przykłady:
(1.1) Z oburzeniem zwierzyła się przyjaciółceże jej ginekolog używa słowa cipa.
(1.2) Ty głupia cipo!” – krzyknęła Iwona.
(1.3) Ależ z niego cipa – niczego załatwić nie potrafi.
synonimy:
(1.1) wulg. pipawulg. pizdawulg. kapawulg. kapskodaw. ciupa[1]kuciapakuciapkapsitadziurapiczkaeufem. muszelkaeufem. brzoskwinkaeufem. myszkaeufem. kotkapochwawaginasrom
antonimy:
(1.1) chuj
wyrazy pokrewne:
rzecz.

zdrobn. cipeczka żcipka ż
czas. ocipieć dk.
przym. cipowy
etymologia:

(1.1–2) pol. cipać < pol. ćpać (w znaczeniu: „jeść żarłocznie”)[5], z prasł. *kŭpŭ (srom)[6] < praindoeur. *gʰwih₂bʰ-


tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Skocz do:1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ciupa w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 341, Warszawa 1900–1927.
  2. Skocz do góry Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 56, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83–01–14631–1, ISBN 978–83–01–14631–3.
  3. Skocz do góry Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. I, s. 238–239, Kraków, Akademia Umiejętności, 1900.
  4. Skocz do góry publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło cipa w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 339, Warszawa 1900–1927.
  5. Skocz do góry A. Bańkowski, Słownik języka polskiego, tom 1, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000
  6. Skocz do góry Vaclav Blazk, Slavic – Tocharian isoglosses

…..

No dobra, a teraz słowa zaczynające się dźwiękiem zapisywanym znakiem T, czyli ubezdźwięcznione, ale… ciągle jakoś istniejące i nie udźwięcznione, czyli tzw. spalatelizowane…

…..

https://sjp.pl/t%C4%99py

tępy

1. mający nieostrą krawędź; źle tnący, stępiony;
2. niemający ostrego zakończenia, ścięty;
3. ograniczony umysłowo, mało inteligentny;
4. apatyczny, odrętwiały, bierny

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/t%C4%99py

tępy (język polski)

wymowa:
IPA[ˈtɛ̃mpɨ]AS[tmpy], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieostrymający nieostrą krawędź bądź końcówkę
(1.2) przen. takiktóry występuje w niewyraźnej formie
(1.3) przen. pot. obraź. głupimało inteligentny
odmiana:
(1.1–3)

przykłady:
(1.1) Golenie się tępą maszynką zmniejsza prawdopodobieństwo skaleczenia.
(1.2) Obudziłem się z tępym bólem głowy.
(1.3) Mój brat to niestety tępy matołek i raczej nie zda z matematyki.
kolokacje:
(1.1) tępy nóż / nożyk • tępa siekiera / krawędź czegoś • tępe narzędzie
(1.2) tępy ból
(1.3) tępy człowiek / uczeń
synonimy:
(1.1) nieostry
(1.3) tępawy
antonimy:
(1.1) ostry
(1.2) ostry
(1.3) bystry
wyrazy pokrewne:
rzecz. tępienie nstępienie nstępianie notępienie notępianie ntępota żtępak mtępaczka żtępawość ż
czas. tępić ndk.stępić dk.otępiać ndk.otępić dk.
przysł. tępotępawo
przym. tępawy
związki frazeologiczne:
koń bosy na lód, but dziurawy na błoto, tępa siekiera na drwa – niebezpieczni są • tępy jak pień • tępa dzida • tępy chuj
etymologia:
(1.1) prasł. *tǫpъ
(1.2–3) od (1.1)
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/t%C4%99py

tępy

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *tǫpъ

Pronunciation

Adjective

tępy m (comparative bardziej tępysuperlative najbardziej tępy)

  1. bluntdull (lacking the ability to cut easily)
  2. dumbdull-witted

Declension

Synonyms

Antonyms

Further reading

  • tępy in Polish dictionaries at PWN

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/t%C7%ABp%D1%8A

Reconstruction:Proto-Slavic/tǫpъ

Proto-Slavic

Etymology

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg

This reconstruction page lacks etymological information.

Adjective

*tǫpъ

  1. dullblunt

Inflection

This adjective needs an inflection-table template.

Descendants

  • South Slavic:

References

  • Vasmer, Max (1964–1973), “тупо́й”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačóv O. N., Moscow: Progress

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/topi%C4%87

topić (język polski)

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym
(1.2) zagłębiać coś w czymś
(1.3) sprawiaćże coś przemieszcza się pod powierzchnię cieczy albo w głąb ciała
(1.4) przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie

czasownik zwrotny niedokonany topić się (dk. brak)

(2.1) tracić życie w płynie lub czymś grząskim
(2.2) znikać pod wodą lub w innym środowisku płynnym
(2.3) przybierać postać płynną
odmiana:
(1.1–4) koniugacja VIa

(2.1–3) koniugacja VIa

synonimy:
(1.3) zanurzaćpuszczać na dno
(1.4) rozpuszczaćroztapiaćstapiać
(2.1) tonąć
(2.2) nurkowaćzanurzać się
(2.3) topnieć
wyrazy pokrewne:
rzecz. topiel żtopielec mostopielica żtopienie ntopik mrztopliwość żutopienie nniezatapialność żzatapialność ż
czas. utopićzatapiać
przym. topliwy
związki frazeologiczne:
topić smutki • topić troski
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/topi%C4%87

topić

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *topiti.

Pronunciation

  • IPA(key)/ˈtɔ.pʲit͡ɕ/

Verb

topić impf (perfective 1. stopić, 2. zatopić, 3. utopić)

  1. (transitive) to melt something
  2. (transitive) to dump into water; to force something underwater
  3. (transitive) to drown someone

Conjugation

Synonyms

Related terms

Further reading

  • topić in Polish dictionaries at PWN

Serbo-Croatian

Pronunciation

  • IPA(key)/tǒpitɕ/
  • Hyphenation: to‧pić

Noun

tòpić m (Cyrillic spelling то̀пић)

  1. small cannon

Declension

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/topiti

Reconstruction:Proto-Slavic/topiti

Proto-Slavic

Etymology 1

From Proto-Balto-Slavic *top-eye-, from Proto-Indo-European *tep-. Indo-European cognates include Sanskrit तापयति (tāpáyatito heat, to torment)Avestan (tāpaiieitito heat). See Proto-Indo-European *tep- for more cognates.

Verb

*topìti ?

  1. to heat

Inflection

Related terms

Descendants

References

  • ЧерныхП. Я. (1999), “тёплый”, in Историко-этимологический словарь русского языка (Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka) [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 2, 3rd reprint edition, Moscow: Русский язык, pages 236–237
  • Derksen, Rick (2008), “*topìti”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 496
  • Vasmer, Max (1964–1973), “топи́ть”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačóv O. N., Moscow: Progress

Etymology 2

Unclear. Vasmer suggests a possible connection with Old Armenian թաթաւեմ (tʿatʿawemto soak (e.g. clothes in blood)), but notes that it’s quite conjectural. Trubachev notes that Zubaty and Stang suggest a connection with Lithuanian tàpti (to become).

Verb

*topìti ?

  1. to drown

Inflection

Descendants

  • West Slavic:
    • Czech: topit (to drown)
    • Polish: topić (to drown, to sink)
    • Slovak: topiť (to drown)
    • Sorbian:

References

  • Derksen, Rick (2008), “*topìti”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 496
  • Vasmer, Max (1964–1973), “топи́ть”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Trubačóv O. N., Moscow: Progress

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/tep-

Reconstruction:Proto-Indo-European/tep-

Proto-Indo-European

Etymology


Has been derived from Proto-Kartvelian *ṭep-*ṭp- (to warm, keep warm).[1] However, the direction of the borrowing may be opposite, or both forms may be cognates within the controversial Nostratic macrofamily together with Proto-Afro-Asiatic *dp-*dpr- (heat, fire).[2]


Root

*tep-[3]

  1. be warm, be hot

Derived terms

References

  1. Gamkrelidze, Th. V.Ivanov, V. V. (1995) Indo-European and the Indo-Europeans. A Reconstruction and Historical Analysis of a Proto-Language and Proto-Culture. Part I: The Text (Trends in linguistics. Studies and monographs; 80), Berlin, New York: Mouton de Gruyter, page 776
  2. ↑ Jump up to:2.0 2.1 2.2 2.3 Abajev, V. I. (1979) Istoriko-etimologičeskij slovarʹ osetinskovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Ossetian Language] (in Russian), volume III, Moscow, Leningrad: USSR Academy of Sciences, pages 236–237, 283
  3. ↑ Jump up to:3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Rix, Helmut, editor (2001) Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, page 629 of 629, 630
  4. Cheung, Johnny (2007) Etymological Dictionary of the Iranian Verb(Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 2), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 378–379
  5. ↑ Jump up to:5.0 5.1 5.2 De Vaan, Michiel (2008), “tepeō”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, page 614
  6. Demiraj, Bardhyl (1997), “ftoh”, in Albanische Etymologien: Untersuchungen zum albanischen Erbwortschatz [Albanian Etymologies: Investigaitons into the Albanian Inherited Lexicon] (Leiden Studies in Indo-European; 7) (in German), Amsterdam, Atlanta: Rodopi, page 173
  7. ↑ Jump up to:7.0 7.1 Derksen, Rick (2008), “*topìti”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 496
  8. Kanga, Kavasji Edalji (1900) A Complete Dictionary of the Avesta Language[1], Bombay: Education society’s steam press, page 220
  9. ↑ Jump up to:9.0 9.1 Matasović, Ranko (2009) Etymological Dictionary of Proto-Celtic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 9), Leiden: Brill, →ISBN, page 375
  10. Derksen, Rick (2008), “*teplъ”, in Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 490
  11. Mayrhofer, Manfred (1956) Kurzgefasstes Etymologisches Wörterbuch des Altindischen [A Concise Etymological Sanskrit Dictionary] (in German), volume I, Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag, page 477

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/tapla%C4%87_si%C4%99

taplać się (język polski)

żołnierz tapla się (1.1) w błocie

wymowa:
IPA[ˈtaplaʨ̑‿ɕɛ]AS[taplać‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• denazal.• zestr. akc.
znaczenia:

czasownik

(1.1) nurzać się w błocie lub płytkiej wodzie
synonimy:
(1.1) reg. pozn. brechtać się
wyrazy pokrewne:
rzecz. taplanie n
tłumaczenia:

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/trzepa%C4%87

trzepać (język polski)

wymowa:
IPA[ˈṭʃɛpaʨ̑]AS[ṭšepać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) usuwać kurz z dywanu poprzez uderzanie w niego np. trzepaczką
(1.2) pot. dokładnie wypytywaćprzesłuchiwać
(1.3) pot. szukaćrewidować
(1.4) pot. machać skrzydłami
(1.5) pot. bić
(1.6) ubijać pianę
(1.7) pot. sypać
(1.8) pot. szybko czymś poruszać

czasownik zwrotny trzepać się

(2.1) miotać się
(2.2) pot. uprawiać samogwałt
przykłady:
(1.1) Jasio trzepie dywan.
(1.2) Ale mnie ta baba od matmy przetrzepała.
(1.2) Ale mnie przetrzepali na komisariacie.
(1.3) Policjanci przetrzepali mi kieszenie szukając dragów.
(1.4) Popatrz jak tamten ptak trzepie skrzydłami.
(1.5) Przestań to powtarzać albo cię trzepnę!
(1.6) Jasio trzepie pianę na masę do placka.
(1.7) Jasio znowu natrzepał mi za dużo pieprzu do zupy.
(1.8) Przestań tak trzepać rzęsamina mnie to nie działa.
(2.1) Popatrz jak ten ptak trzepie się w zaroślach.
(2.2) Jacekty świntuchuprzestań trzepać się pod kołdrą!
synonimy:
(2.2) walić konia
wyrazy pokrewne:
rzecz. trzepaczka żtrzepak mtrzepanie ntrzepnięcie n

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/trzepa%C4%87

trzepać

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *trepati.

Pronunciation

  • IPA(key)/ˈtʂɛ.pat͡ɕ/ [ˈt͡ʂʂɛpat͡ɕ]

Verb

trzepać impf (perfective trzepnąć)

  1. to hit, to strike, to flit
  2. to beat (e.g. a carpet)
  3. to spank

Conjugation

Derived terms

Related terms

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/trepati&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/trepati.

…..

https://sjp.pl/tupa%C4%87

tupać

1. z dużą siłą uderzać stopami, zwykle obutymi, o podłoże;
2. stąpając, powodować powstawanie głośnych odgłosów

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/tupa%C4%87

tupać (język polski)

wymowa:
IPA[ˈtupaʨ̑]AS[tupać]
znaczenia:

czasownik

(1.1) mocno uderzać stopamizwykle obutymio ziemię lub podłogęstąpać głośno
przykłady:
(1.1) Tupię nóżką do rytmu.
synonimy:
(1.1) tupotać
wyrazy pokrewne:
rzecz. tupanie ntupotanie ntupot mtupany mtuptuś mzw
czas. wytupywać ndk.tupotać ndk.tupnąć dk.

…..

No i co moje allo-allo żabulki? Jakieś pomysły? 🙂

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “149 Kopiąc i kpiąc z kpa w czepcu, czy innej czapie, tępy cap sapie i kipi kiepsko klepany cepem,.. czyli kolejne nierozwiązywalne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 01

  1. Pingback: 156 Źródłosłowy Pra-Słowiańskiego słowa Szczodry / S”C”oDRy, jako dowody na wielokrotne wtórne ubezdźwięcznienie, patrz: Proto-Slavic *ščedrъ, itp. 01 | SKRBH

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.