211 Dyēus Phater i jego Pra-Słowiańskie źródłosłowy, jak Opatrzność, Opatrzyć, Zaopatrzyć, Patrzyć, Patrzeć, Zobaczyć, Baczyć 03

pączki (1.3)

…..

Oto i drugi techniczny wpis, czyli ciąg dalszy Przypatrywania się dowodom potwierdzającym tezy, które zawarłem we wpisach:

https://skrbh.wordpress.com/2019/11/03/210-dyeus-phater-i-jego-pra-slowianskie-zrodloslowy-jak-opatrznosc-opatrzyc-zaopatrzyc-patrzyc-patrzec-zobaczyc-baczyc-02/

https://skrbh.wordpress.com/2019/11/02/209-dyeus-phater-i-jego-pra-slowianskie-zrodloslowy-jak-opatrznosc-opatrzyc-zaopatrzyc-patrzyc-patrzec-zobaczyc-baczyc-01/

Wiecie już pewno, że wg ofitzjalnych jęsykosnaftzych fyfotzeń dźwięk wtórnie podwójnie ubezdźwięczniony i zapisywany znakiem F, nie istniał w tym odtfoszonym tzw. PIE… Pewno jednak nie wiecie, że inny dźwięk (bezdźwięczny) zapisywany znakiem P…  także mógł nie istnieć w tym sztucznie odtfoszonym ubezdźwięcznionym języku? Wg nich istniał za to pierwotnie dźwięk (dźwięczny) zapisywany znakiem B

Napiszę to otwartym tekstem:

Dźwięki dźwięczne były znów ofitzjalnie pierwotne dla dźwięków wtórne ubezdźwięcznionych i nie dotyczy to tylko tzw. rough breathing! 🙂

Mówi Wam to może cóś, hm? Tym, co to nic nie mówi, podpowiadam poczytać to co zgromadziłem poniżej. Widać tam ciągłe istnienie postaci słów zaczynających się dźwiękami zapisywanymi znakami B (dźwięczny) i P (bezdźwięczne)… Wtórnie podwójnie ubezdźwięcznionego Pra-Słowiańskiego kfiadu fafroki, czyli dźwięku zapisywanego znakiem F, tradycyjnie ni widu ni słychu.

O tej oboczności B=P piszę poniżej. Tam też dobrze widać, czego ofitzjalni nie dostrzegają… Zaznaczyłem to w cytatach na kolorowo.

Kto ma oko i oczy i ucho i uszy, ten oczywiście zoczy i usłyszy, że pierwotna oboczność w języku polskim, a wcześniej w języku Pra-Słowiańskim, wg Mię tożsamym z tym odtfoszonym tzw. PIE, nie powstała rzekomo jakoś gdzieś w tzw. 13w, a podstępnie od dawien dawna czai się wszędzie!

Jak to ofitzjalnie możliwe, że język Pra-Słowiański powstał później niż np takie języki, jak tzw. Pra-Germański, Pra-Italo-Celtycki, Pra-Grecki, Pra-Indo-Irański, itp. no to ni wim! Nie są przecież przeciw-logicznie przeciw-słowiańsko uprzedzeni, nieprawdaż?

A tak na koniec wstępu, no to wszystkie słowa, o których napiszę poniżej Mię kojarzy się z czymś obocznym, owalnym, obłym, okrągłym,.. jak np. oko, czy oczy,.. oczywiście oboczne, dźwięczne, satemowe, spalatalizowane i jednocześnie ubezdźwięcznione, zkentumizowane i niespalatalizowane

A i żeby było jasne – słowa to rdzenie, a rdzeń to tylko spółgłoski.

Znacie jakieś słowa składające się tylko z samych samogłosek? Ja znam słowa składające się tylko z samych spółgłosek, np. KRK, SMRT, itp. Przypatrzcie się tym odtfoszonym postaciom Pra-Słowiańskim… Jak widać nie tylko ja samogłoski mam domyślacie się może już gdzie…

Inne tytuły tego wpisu:

211 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 08

211 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 19

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Alternacja_(językoznawstwo)

Alternacja (językoznawstwo)

Alternacja – w dziedzinie fonetyki oznacza oboczność tematu lub rdzenia wyrazu, czyli wymianę głosek fonetycznie różnych, lecz pokrewnych pod względem etymologicznym (np. stół – stoledwór – dworzegrób – grobie).

W niektórych językach alternacja pełni funkcję uściślania znaczenia wyrazów. Typowym przykładem są tu języki semickie, w których nośnikiem znaczenia wyrazu jest rdzeń trójspółgłoskowy, określający pole semantyczne wyrazu. Wstawianie określonych samogłosek, a także przyrostkówprzedrostków i międzyrostków, zmienia znaczenie wyrazu w obrębie danego pola. Dla przykładu, w języku arabskim rdzeń d-r-s oznacza uczenie się, a przez alternację samogłosek otrzymujemy następujące wyrazy:

ﺩﺭﺱ (dars): lekcja
ﺃﺩﺭﺱ (adrus): uczę się
ﻤﺪﺭﺱ (mudarris): nauczyciel
ﻤﺪﺭﺳة (madrasa): szkoła (zob. medresa).

językach berberyjskich występują rdzenie dwuspółgłoskowe, na przykład w języku kabylskim:

  • rdzeń f-g oznacza latanie
afeg: leć!
affug: lot
yufeg: odleciał.

Języki stosujące alternację do rozróżniania znaczenia wyrazu nazywane są językami alternacyjnymi.

W języku polskim

Śladami najnowszych procesów fonetycznych w języku polskim są wymiana spółgłosek twardych i miękkich w temacie towarzysząca dodawaniu pewnych końcówek fleksyjnych i przyrostków (żaba – o żabiemata – o macie, również starsze mak – maczekdroga – drodze), a także związane z nią wymiany samogłosek (`e:`owiozła – wieźli (i zapomniane żona – żeński) i `e:`alato – lecie, zobacz przegłos lechicki) oraz oboczności 0:e (psa – pies, związana z zanikiem jerów) i pojawiające się w podobnej sytuacji oboczności o:ó i ę:ą (lód – loduzwierzęta – zwierząt, związane z wzdłużeniem zastępczym i zanikiem iloczasu).

Spotyka się też oboczności związane z prasłowiańską zasadą sylaby otwartej, zależne od tego, czy następna głoska to spółgłoska, czy samogłoska, np.: tnę – ciąć (pie. in ? > ps. ьn:ę > pol. n:`ę(`ą)), -ować – -uję (pie. ou > ps. ov:u > pol.  ow:u), późniejsze zapomniane orać:radło (ps. or > pol. or:ra).


Duże znaczenie mają też oboczności mające źródło w języku praindoeuropejskim (tak zwana apofonia indoeuropejska, spotykana również w innych językach indoeuropejskich), wpływające na znaczenie wyrazu i trudne do uzasadnienia na gruncie zasadniczo aglutynacyjnej struktury praindoeuropejskiego (być może związane ze zlaniem się elementów laryngalnych z samogłoskami (długość) i ruchomym akcentem (e:o:0)).


Np.:

  • aspekt
    • wieźć – wozićszedł – chodził (pie. e:o > ps. e:o > pol. `e(`o,`ó):o(ó))
    • uspokoić – uspokajaćrozbroić – rozbrajaćuosobić – uosabiać (pie. o(a):ō(ā) > ps. o:a > pol. o(ó):a)
    • zamiatać – zamieść (pie. e:ē > ps. e:ě ? > pol. `e(`o,`ó):`e(`a))
    • wycć – wycinaćwytrzeć – wycierać (pie. i:ī > ps. ь(ę):i > pol. 0(`e,`ę,`ą):i(`e))
    • wyrwać – wyrywać (pie. u:ū > ps. ъ:y > pol. 0(e):y)
  • funkcja kauzatywna
    • pić – po(j)ić (poję)żyć – go(j) ‚przywracać życie’ (goję) (pie. ei:oi > ps. i(ej):oj(ě,i) > pol. i:oj)
  • dyszeć – dechtchu – duch (pie. ū:u:ou > ps. y:ъ:u > pol. y:e(0):u)
  • chytać – chwacić ? (dziś skrzyżowane chwytać – chwycić), kisnąć – kwas (pie. ū:wō > ps. y:va > pol. y(i):wa)
Zobacz też

…..

https://en.wikipedia.org/wiki/Alternation_(linguistics)

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Przegłos

Przegłos

Przegłos, inaczej metafoniaapofonia (umlaut – z niem.) – uwarunkowana fonologicznie wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim), powstała na skutek historycznych procesów fonetycznych[1], jak również proces fonetyczny, w wyniku którego pojawia się przegłos, np. przegłos lechicki. Apofonia dzieli się na jakościową, gdzie następuje alternacja całego dźwięku (np. łactego i toga) i ilościową, gdzie zmienia się długość samogłoski: lēgit – lĕgit[1].

Śladem przegłosu w języku praindoeuropejskim jest apofonia (pra)indoeuropejska.

Podobne zjawisko występuje w językach semickich[1].

Zobacz też
Przypisy
  1. ↑ Skocz do:a b c Polański 1999 ↓, s. 50.
Bibliografia

…..

https://en.wikipedia.org/wiki/Apophony

…..

http://www.sjikp.us.edu.pl/pl/publikacje/e-nauczanie/grampol/pomoc/pomoc-gramatyczna/

Pomoc gramatyczna

Oboczności samogłoskowe

e : 0,
e : o,
e : a,
o : ó,
ę : ą.

Wśród oboczności samogłoskowych można wyróżnić oboczności ilościowe i jakościowe.

Oboczności ilościowe:

e : zanik e
np.
sen : sny,
lew : lwy,
pies : psy,
matka : matek,
torba : toreb.

Oboczność ta jest związana z zanikiem jerów, które stały w języku prasłowiańskim w pozycji słabej (np. sn>sny) i wokalizacją, czyli zmianą na pełną samogłoskę e tych jerów, które stały w pozycji mocnej (np. sn>sen).

Oboczności jakościowe:

e : o,
e : a

Powstały w wyniku procesu zwanego „przegłosem polskim”. Samogłoska e występująca między dwiema spółgłoskami miękkimi lub funkcjonalnie miękkimi (czyli takimi, które kiedyś były miękkie, potem stwardniały, ale spełniają dziś nadal funkcje spółgłosek miękkich) zostaje zastąpiona przez o lub a, jeśli po niej występuje spółgłoska twarda przedniojęzykowa (t, d, n, s, z, r, ł), np.: las, lasu, lasowi, las, lasem, ale – lesie. W wyrazie „lesie” l jest spółgłoską funkcjonalnie miękką, ś (tu: w zapisie ortograficznym si) jest spółgłoską miękką, dlatego między nimi w miejscowniku (locativus) występuje samogłoska przednia e (lesie). W pozostałych przypadkach paradygmatu odmiany rzeczownika las z prawej strony pojawia się spółgłoska przedniojęzykowa twarda s, dlatego przed nią, a po wspomnianym funkcjonalnie miękkim l, występuje samogłoska środkowa a.

Z kolei w odmianie np. wyrazu siano (siana, sianu, siano, sianem, sianie) miejscownik (locativus) także zawiera samogłoskę a (sianie), chociaż otaczają ją dwie spółgłoski miękkie: ś, ń. Jest to skutek „wyrównania analogicznego” – temat fleksyjny miejscownika upodobnił się do tematu pozostałych przypadków paradygmatu odmiany tegoż wyrazu.

Nie da się podać żadnych reguł, które pozwoliłyby wskazać, w jakich wyrazach występują dziś oboczności zgodne z historycznym procesem przegłosu polskiego, a w jakich wyrazach one nie występują na skutek np. wyrównań analogicznych.

ę : ą
o : ó

Oboczności te związane są przede wszystkim z zanikiem jerów słabych w sylabie następującej po sylabie z pełną samogłoską. Jeżeli w owej następnej sylabie występował słaby jer, to po zaniku powodował wydłużenie czasu trwania samogłoski w poprzedniej sylabie („wzdłużenie zastępcze”) – powstały w ten sposób długie samogłoski. Długie samogłoski powstawały również dzięki ściągnięciu grup głosek zawierających w środku, między samogłoskami – j (kontrakcja). Wreszcie niektóre długie samogłoski język polski odziedziczył z języka prasłowiańskiego. Około XVI wieku samogłoski w języku polskim traciły różnice związane z czasem ich trwania (zanikał iloczas), zaczęły natomiast różnicować swoją barwę (brzmienie związane z poziomymi i pionowymi ruchami języka w jamie ustnej): krótka samogłoska nosowa stawała się bardziej przednia: ę, a długa – bardziej tylna: ą. Najważniejsze znaczenie miały tu poziome ruchy języka – przy wymowie tych samogłosek język przesuwał się bardziej do przodu lub do tyłu w stosunku do wymowy samogłoski nosowej, która istniała w języku polskim wcześniej, w okresie iloczasu; krótka samogłoska o nie zmieniła swej barwy, natomiast długa samogłoska o podwyższyła swą artykulację i jej brzmienie w rezultacie zrównało się z u; tu z kolei najważniejsze znaczenie miały pionowe ruchy języka – przy wymowie samogłoski zapisywanej jako ó (dziś wymawiana jako u) język przesuwał się do góry.

Oboczności spółgłoskowe

Powstały w wyniku palatalizacji (zmiękczenia, przesuwania miejsca artykulacji) niektórych spółgłosek pod wpływem samogłosek przednich oraz głoski j.

Niektóre palatalizacje dokonały się jeszcze w epoce prasłowiańskiej (dlatego dotyczą wszystkich języków słowiańskich):

I, II, III palatalizacja spółgłosek tylnojęzykowych pod wpływem samogłosek przednich – ich wynikiem są w języku polskim oboczności:

k:cz:c;
g:ż:dz;
ch:sz.

Tzw. palatalizacja przez j, która powodowała zmiany w artykulacji różnych spółgłosek (nie tylko tylnojęzykowych) oraz grup spółgłosek – jej wynikiem są m.in. następujące oboczności w języku polskim:

k:cz,
g:ż,
ch:sz,
r:rz,
ł:l,
n:ń,
st:szcz,
sk:szcz,
m:mi,
p:pi,
b:bi,
w:wi,
t:c,
d:dz.

Niektóre palatalizacje natomiast dokonały się już po wyodrębnieniu języka polskiego ze wspólnego prasłowiańskiego pnia.

Tzw. intensyfikacja palatalizacji (XIII w.), dzięki której ze spółgłosek przedniojęzykowych s, z, t, d, n występujących przed samogłoskami przednimi powstały polskie spółgłoski środkowojęzykowe (ś, ź, ć, dź, ń) – charakterystyczne wyłącznie dla języka polskiego; stąd oboczności:

s:ś [s:ś],
z:ź [z:ź],
t:ć [t:ć],
d:dź,
n:ń [n:ń].

Tzw. „IV polska palatalizacja”, która na skutek pojawienia się w języku polskim nowych, nie odziedziczonych z języka prasłowiańskiego samogłosek przednich, doprowadziła do powstania oboczności:

k:ki (okno:okien, Polska:Polski),
g:gi (gra:gier, droga:drogi).

Oboczności spółgłoskowe, które są wynikiem palatalizacji to np.:

k : c : cz
ch : sz
g : ż : dz
t : c : ć
d : dz : dź
ł : l
n : ń
s : sz : ś
z : ż : ź
st : szcz : ść
zd : żdż : źdź
sk : szcz
zg : żdż
r : rz

ka : męce : męcz
mucha : musze
noga : nodze : nóżka
strata : stracę : stracisz
rada : radzę : radzisz
stół : stole
siano : sianie
kosa : koszę : kosić
wozy : wożę : wozić
miasto:mieszczanin:mieście
jazda : jeżdżę : jeździć
pisk : piszcz
miazga : miażdż
doktor : doktorze.

Język polski dążył i dalej dąży do uproszczeń – to wynik tendencji do ekonomii języka.

Wiele końcówek fleksyjnych i sufiksów słowotwórczych, które powodują oboczności spółgłoskowe w temacie, było i jest zastępowanych przez takie, które oboczności nie powodują, np. końcówka -y dla mianownika (nominativus) liczby mnogiej (pluralis) rzeczowników osobowych, która powoduje oboczność r:rz (profesor:profesorzy) lub g:dz (biolog:biolodzy) ustępuje dziś na rzecz końcówki -owie, która oboczności nie wywołuje: profesor:profesorowie, biolog:biologowie. Historyczną końcówkę -e w wołaczu (vocativus) liczby pojedynczej (singularis) rodzaju męskiego (masculinum), która wywołuje oboczność k:cz (człowiek:człowiecze), wyparła końcówka -u nie powodująca oboczności (człowiek:człowieku).


UWAGA!

NIESPÓJNOŚĆ LOGICZNA!

A niby jak to tłumaczy powstanie tych wszystkich rzekomo jedynie 13 wiecznie spalatalizowanych postaci, odwrotnych wobec upraszczania?!! 

Co spowodowało rzekome palatalizacje?

A czy nie są to jedynie błędy w dopiero co wprowadzonym koślawym łacińskim zapisie?

Dodatkowo dążenie do upraszczania… może nastąpić,.. ale od stanu pierwotnego i mniej uproszczonego, nieprawdaż? 🙂


…..

Wypaczać / Wy+PaC”+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/wypaczać#pl

wypaczać (język polski)

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wypaczyć)

(1.1) deformować kształtzniekształcać
(1.2) przen. przedstawiać niezgodnie z prawdązniekształcać
(1.3) deformować charakterdemoralizować
synonimy:
(1.1) odkształcaćwykrzywiaćwyginaćwichrować
(1.2) przekręcaćprzeinaczaćwykrzywiaćfałszować
(1.3) wynaturzaćzwyradniaćdegenerowaćdeprawować
wyrazy pokrewne:
rzecz. wypaczenie nwypaczanie n
czas. wypaczyć dk.
tłumaczenia:

…..

Wypaczyć / Wy+PaC”+yC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/wypaczyć

wypaczyć (język polski)

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) zmienić wydźwięk także znaczy coś wręcz przeciwnego
(1.2) zdeformować kształt
odmiana:
(1.1) zob. wypaczać
wyrazy pokrewne:
rzecz. wypaczanie nwypaczenie n
czas. wypaczać
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wypaczać

…..

Paczenie / PaC”+eNie

https://pl.wiktionary.org/wiki/paczenie

paczenie (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: paczyć

…..

Paczyć / PaC”+yC’

https://sjp.pwn.pl/sjp/paczyc;2497403.html

pacz

1. «o wilgoci, wodzie: powodować wyginanie się przedmiotów z drewna»
2. «mieć zły wpływ na czyjś charakter»

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/paczyć

paczyć

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *pačiti.

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈpa.t͡ʂɨt͡ɕ/
Verb

paczyć impf (perfective wypaczyć)

  1. (transitive) to warpbuckledistort
  2. (reflexive) to warp
Conjugation
Synonyms
Related terms
Further reading
  • paczyć in Polish dictionaries at PWN

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/pačiti&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/pačiti.

 


UWAGA!

Widać, że dźwięk zapisywany jako č ofitzjalnie istniał w języku Pra-Słowiańskim?!!

Potem, Poceniem itp. zajmę się przy okazji Pieca, Pieczeni i Pieczenia.


…..

Opaczny / o+PaC”+Ny

Opacznie / o+PaC”+Nie

https://sjp.pwn.pl/slowniki/opacznie.html

opaczny «robiony, rozumiany itp. na opak, błędnie, niewłaściwie; też: robiący coś inaczej niż trzeba»
• opacznie

…..

Opak / o+PaK

https://pl.wiktionary.org/wiki/opak

opak (język czeski)

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) przeciwieństwokontrast
odmiana:
(1.1)

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/opak#Polish

opak

Serbo-Croatian

Etymology

From Proto-Slavic *opakъ.

Pronunciation
  • IPA(key)/ôpaːk/
  • Hyphenation: o‧pak
Adjective

ȍpāk (definite ȍpākīcomparative opakijiCyrillic spelling о̏па̄к)

  1. wickedevil
    opak maćeha – wicked stepmother (in fairy tales)
  2. severepernicious (of a disease)
  3. maliciousmalignantspiteful

Declension

Synonyms

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/opakъ&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/opakъ.

…..

Pąk / Pa”K

https://pl.wiktionary.org/wiki/pąk

pąk (język polski)

pąk (1.1) kwiatowy

pąk (1.1)
wymowa:
IPA[pɔ̃ŋk]AS[põŋk], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zawiązek liściapędu lub kwiatu na roślinie[1]zob. też pąk w Wikipedii
odmiana:
(1.1)

synonimy:
(1.1) pączek[2]
wyrazy pokrewne:
rzecz. pąkla żpączkowanie nwypączkowanie n

zdrobn. pączek m
czas. pączkować ndk.wypączkować dk.
przym. pąkowypączkowy
tłumaczenia:
źródła:
  1.  Hasło pąk w: SJP.pl.
  2.  synonimy.ux.pl.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/pąk

pąk

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *pǫkъ.

Pronunciation
Noun

pąk m inan (diminutive pączek)

  1. bud
Declension
Synonyms
Further reading
  • pąk in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pąk in Polish dictionaries at PWN

…..

Pączek / Pa”C”+eK

https://pl.wiktionary.org/wiki/pączek

pączek (język polski)

pączki (1.1)

pączki (1.2)

pączki (1.3)
wymowa:
lp IPA[ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk]AS[põṇček], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.• asynch. ą lm pączki ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) cuk. spoż. wypiek przypominający kształtem kulęsmażony w głębokim tłuszczuczęsto lukrowany lub posypywany cukremzob. też pączek w Wikipedii
(1.2) cuk. spoż. pączek serowy lub wiedeńskizob. oponka
(1.3) zdrobn. od: pąk
odmiana:
(1.1–3)

przykłady:
(1.1) Na ostatki kupiłam dziesięć pączków z dżemem i dwa z czekoladą.
(1.3) Nasza jabłonka wypuszcza pączki zwykle w marcu.
kolokacje:
(1.1) pączek wiedeński • pączek z adwokatem / ajerkoniakiem / cukrem pudrem / dżemem / lukrem / kremem budyniowym / marmoladą / nadzieniem / polewą
synonimy:
(1.1) gw. lwow. pampuchreg. śl. krepel
(1.2) oponkapączek wiedeńskigniazdko
wyrazy pokrewne:
rzecz. pąk mpączkarnia żpączkowanie nwypączkowanie nPączewo n

zdrobn. pączuś mpączuszek m
czas. pączkować ndk.wypączkować dk.
przym. pączkowypąkowy
związki frazeologiczne:
żyć jak pączek w maśle / mieć się jak pączek w maśle • jedzmy pączki, chrusty, bo dziś czwartek tłusty • powiedział Bartek, że dziś tłusty czwartek, a Bartkowa uwierzyła, dobrych pączków nasmażyła • tłusty czwartek pączkami fetuje, a od Popielca ścisły post szykuje • kto w tłusty czwartek nie zje pączków kopy, temu myszy zniszczą pole i będzie miał pustki w stodole
uwagi:
zob. też pączek (ciasto) w Wikicytatach
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: oponka
(1.3) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: pąk

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/pączek#Polish

pączek

Polish

Polish Wikipedia has an article on: pączek

pączki (#1)

pączek (#2)
Etymology

From pąk +‎ -ek.

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈpɔn.t͡ʂɛk/
Noun

pączek m inan (diminutive pączuś or pączuszek)

  1. doughnut
  2. (botany) bud (Diminutive of pąk)
Declension
Derived terms
Descendants
Further reading
  • Wikipedia-logo-v2.svg pączki on Wikipedia.
  • pączek in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pączek in Polish dictionaries at PWN

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/pǫkъ&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/pǫkъ.

…..

Bąk / Ba”K

https://pl.wiktionary.org/wiki/bąk

bąk (język polski)

bąk (1.1)

bąk (1.2)

bąk (1.3)

bąki (1.4)

bąk (1.5)

bąk (1.8)

bąki (1.9)
wymowa:
IPA[bɔ̃ŋk]AS[bõŋk], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. trzmiel lub inny buczący owad
(1.2) ent. Tabanus[1]jedna z muchówekzob. też bąkowate w Wikipedii
(1.3) ornit. Botaurus[2]duży ptak wodny wydający buczeniezob. też Botaurus w Wikipedii
(1.4) rodzaj wirującej zabawkizob. też bąk (zabawka) w Wikipedii
(1.5) fiz. bryła sztywna mająca możliwość obrotuzob. też bąk (fizyka) w Wikipedii
(1.6) pot. śmierdzącygazowy efekt przemiany materii
(1.7) pot. szkrab
(1.8) wiośl. mała łódźbączek
(1.9) daw. wiośl. rodzaj łódkiodmiana pacierzówki[3]
(1.10) daw. ogrod. łodyga cebuli z torebką nasiennąktórą pozostawia się w ziemi jako nasiennik[3]
(1.11) daw. mech. urządzenie do wzbudzania ciągu w kominie[3]
(1.12) daw. przen. o kimś nadętymnadąsanym[3]
(1.13) daw. dudy[3]
(1.14) daw. przen. nieprawdziwazmyślona informacja[3]
(1.15) daw. przen. błądpomyłka[3]
(1.16) gw. (Kraków i Śląsk) nieślubne dziecko[4]
(1.17) pot. grubas[5]
odmiana:
(1.1–17)

przykłady:
(1.4) Stasiek z zachwytem patrzył na wirującego po podłodze bąka.
(1.5) Proszę opisać precesję bąka swobodnego.
(1.6) Fujjak śmierdziKto tu puścił bąka?
(1.7) A wieszmatkaże ja bym tego tam bąka sierotę ze sutereny wziął[6]
kolokacje:
(1.3) bąk zwyczajny • bąk australijski • bąk amerykański • bąk pstry
(1.5) bąk swobodny / symetryczny
(1.6) puścić bąka • puszczać bąki
(1.14) bąk dziennikarski
(1.15) strzelić bąka
synonimy:
(1.1) trzmiel
(1.2) ślepakgiez
(1.4) frygaprzest. cygaprzest. wartałkaprzest. warkotka
(1.6) pierdnięcie
(1.7) dzieckosmykszkrab
(1.8) bajbotbączek
(1.9) gig
(1.10) bąkowie
(1.14) plotkakaczka dziennikarska
(1.15) byk
hiperonimy:
(1.4) zabawka
wyrazy pokrewne:
rzecz. bąkanie nbączekbąknięciebąkojadbąkowate
czas. bąknąćbąkaćprzebąkiwać
przym. bąkowaty
związki frazeologiczne:
opić się jak bąk • puścić bąka • zbijać bąki
etymologia:
(1.5) od (1.4)
(1.16) pol. bękart lub niem. Banhartniem. Bankart < niem. Bank[4]
uwagi:
(1.1–2) zobacz też: Indeks:Polski – Owady
(1.3) zobacz też: Indeks:Polski – Ptaki
(1.10) zwykle w lm
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: trzmiel
(1.7) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szkrab
(1.13) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dudy
(1.15) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: błądpomyłka
(1.17) zobacz listę tłumaczeń w haśle: grubas
źródła:
  1.  publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Tabanus w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2.  publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Botaurus w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  3. ↑ Skocz do:3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 108-109, Warszawa 1900–1927.
  4. ↑ Skocz do:4,0 4,1 Natalija Ewgeniewna Ananiewa, Germanizmy leksykalne w dwóch polskich gwarach wyspowych na Syberii, „Gwary Dziś”, t. 7, 2015, s. 170.
  5.  Anna Piechnik, Stopień znajomości niektórych gwarowych ekspresywizmów osobowych przez młodych mieszkańców wsi, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 333.
  6.  M. Konopnicka: Stróżak.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/bąk

bąk

Polish

Pronunciation
Noun

bąk m anim (diminutive bączek)

  1. Any horsefly of the genus Tabanus.
  2. Any bittern of the genus Botaurus.
  3. (informal) A bumblebee or other buzzing insect.
  4. (colloquial) A fart (an emission of digestive gases).
Declension
Noun

bąk m inan (diminutive bączek)

  1. spinning top
  2. gyroscope wheel
  3. dinghy (boat)
  4. (archaic) gig (boat)
  5. onion stalk with pyxidium
  6. drone (bagpipe bourdon)
  7. (archaic) bagpipes
  8. (archaic) canardmisinformation
  9. (archaic) errormistake
  10. (archaic) A device to stimulate the draught of a chimney.
Declension
Noun

bąk m pers (diminutive bączek)

  1. (affectionate) sonchildlittle one
  2. (archaic) A snooty person.
Declension
Related terms
Further reading
  • bąk in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • bąk in Polish dictionaries at PWN

…..

Bączek / Ba”C”+eK

https://pl.wiktionary.org/wiki/bączek#pl

bączek (język polski)

bączek (1.1)

bączek (2.1) na wodzie

bączek (2.5)

wymowa:
IPA[ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk]AS[bõṇček], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.• asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. Ixobrychus[1]ptak brodzący z rodziny czaplowatychzob. też bączek w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) żegl. niewielka łódź wiosłowazob. też bączek (żeglarstwo) w Wikipedii
(2.2) element broni strzeleckiej łączący lufę z łożem
(2.3) metalowy pierścień służący do mocowania wyposażenia pomocniczego do dawnych dział
(2.4) węzełek na cięciwie łuku służący do celowania
(2.5) zabawka wirująca wokół własnej osi
(2.6) pot. pierdnięcie
(2.7) zdrobn. od zob. bąk
odmiana:
(1.1)

(2.1–7)

przykłady:
(1.1) Bączki najczęściej zakładają gniazda w trzcinach.
(2.1) Obecnie bączki zastąpiono pontonami.
(2.2) Do przedniego bączka często mocowany był koźlik.
(2.3) Przez bączki przesunięty był wycior.
(2.4) Używanie bączka ułatwia celowanie.
(2.5) Pomiędzy siedzącymi na podłodze dziećmi wirował kolorowy bączek.
kolokacje:
(2.3) założyć / zdjąć bączki
(2.6) puścić / puszczać bączka
synonimy:
(2.1) bajbotbąk
(2.5) bąk
wyrazy pokrewne:
rzecz. bąk m
przym. bąkowaty
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski – Ptaki
tłumaczenia:
(2.7) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: bąk
źródła:
  1.  publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Ixobrychus w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/bączek

bączek

Polish

Polish Wikipedia has an article on: bączek

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈbɔn.t͡ʂɛk/
Noun

bączek m anim

  1. Any bittern of the genus Ixobrychus, especially the little bittern.
  2. Diminutive of bąk:
    1. Any horsefly of the genus Tabanus.
    2. Any bittern of the genus Botaurus.
    3. bumblebee or other buzzing insect.
Declension
Noun

bączek m inan

  1. Diminutive of bąk:
    1. dinghy (boat)
    2. spinning top (toy)
    3. (colloquial) fart (an emission of digestive gases)
    4. young shoot of an onion
  2. bowstring knot
Declension
Noun

bączek m pers

  1. (affectionate) Diminutive of bąkchildlittle one.
Declension
Further reading
  • bączek in Polish dictionaries at PWN

…..

Bok / BoK

https://pl.wiktionary.org/wiki/bok

bok (język polski)

lewy bok (1.1)

wymowa:
IPA[bɔk]AS[bok] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lewa lub prawa strona człowiekazwierzęciaprzedmiotu
(1.2) mat. odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta
(1.3) boki – daw. gw. (Kraków)[1]współcz. pot. nieoficjalne dochody
odmiana:
(1.1–2)

przykłady:
(1.1) Lubię spać na boku.
(1.2) Sześciokąt foremny ma sześć boków równej długości.
kolokacje:
(1.1) odwrócić się na drugi bok
(1.3) daw. gw. (Kraków) zarabiać na boki[1]
wyrazy pokrewne:
rzecz. pobocze nbocznica żboczniak mzboczeniec m

zdrobn. boczek m
czas. boczyć sięzboczyćzbaczać
przym. bocznypobocznyzboczony
przysł. boczniepoboczniebokiembokami
związki frazeologiczne:
na bok • na boku • pod bokiem • u boku • z boku • robić bokami • skok w bok • mieć przy boku • trzymać się za boki • ująć się pod boki • wychodzić bokiem • boki zrywać • zrywać boki ze śmiechu
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Skocz do:1,0 1,1 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 258.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/bok

bok

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *bokъ

Pronunciation
Noun

bok m inan

  1. side
    Synonym: strona
Declension
Derived terms
Further reading
  • bok in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • bok in Polish dictionaries at PWN

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/bokъ

Reconstruction:Proto-Slavic/bokъ

Proto-Slavic

Etymology

(This etymology is missing.)

Noun

*bokъ m[1]

  1. side
Declension
Descendants
  • East Slavic:
  • South Slavic:
  • West Slavic:
Further reading
References
  1. Olander, Thomas (2001), “bokъ boka”, in Common Slavic accentological word list, Copenhagen: Editiones Olander: “d (OSA 140; PR 137; RPT 84)”

…..

Zobaczyć / Za+BaC”+yC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/zobaczyć

zobaczyć (język polski)

wymowa:
wymowa ?/iIPA[zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑]AS[zobačyć]
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (dk. brak)

(1.1) dostrzeczauważyćujrzeć coś
(1.2) obejrzeć

czasownik zwrotny dokonany zobaczyć się (dk. brak)

(2.1) spotkać się z kimś
(2.2) ujrzeć własne odbicie w czymś
odmiana:
(1.1–2) koniugacja VIb

(2.1–2) koniugacja VIb

przykłady:
(1.1) Zobaczyłem marynarza idącego brzegiem morza.
(1.2) Jutro zobaczymy nową sztukę w teatrze.
składnia:
(2.1) zobaczyć się z + N.
kolokacje:
(1.1) zobaczyć z bliska / daleka
(1.2) zobaczyć film / przedstawienie / sztukę / występ
(2.2) zobaczyć się w lustrze / zwierciadle
synonimy:
(1.1–2) przest. obaczyćgw. (Górny Śląsk) łobocyć
(2.1–2) przest. obaczyć się
wyrazy pokrewne:
rzecz. zobaczenie n
uwagi:
skrót od „zobacz” to zob.
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/zobaczyć#Polish

zobacz

Polish

Etymology
Pronunciation
  • IPA(key)/zɔˈba.t͡ʂɨt͡ɕ/
Verb

zobaczyć pf (imperfective widzieć)

  1. (transitive) to see, to sight
Conjugation
Related terms
Further reading

…..

Wybaczyć / Wy+BaC”+yC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/wybaczyć

wybaczyć (język polski)

wymowa:
IPA[vɨˈbaʧ̑ɨʨ̑]AS[vybačyć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: wybaczać
odmiana:
(1.1)

przykłady:
(1.1)  one apoteozą majestatu i wszechpotęgi Jahwektóry otacza miłością ludzkość i potrafi wybaczyć jej najcięższe grzechyale także bywa nieubłagany w gniewie i wymierzaniu kar[1].
wyrazy pokrewne:
rzecz. wybaczenie nwybaczanie n
przym. wybaczalny
czas. wybaczać ndk.
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wybaczać
źródła:
  1.  Zenon Kosidowski, Opowieści biblijne, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/wybaczyć#Polish

wybacz

Polish

Etymology

wy- + bacz

Pronunciation
  • IPA(key)/vɨˈba.t͡ʂɨt͡ɕ/
Verb

wybaczyć pf (imperfective wybaczać)

  1. to forgive
    wybaczyć coś komuś — to forgive someone for something
Conjugation
References

wybaczyć in Polish dictionaries at PWN

…..

Wybaczać / Wy+BaC”+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/wybaczać#pl

wybaczać (język polski)

wymowa:
IPA[vɨˈbaʧ̑aʨ̑]AS[vybačać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wybaczyć)

(1.1) dawać przebaczenieodpuszczać winę
odmiana:
(1.1) koniugacja I

przykłady:
(1.1) Kilka razy zdradził  z innymi kobietamiale ona zawsze wybaczała mu wszystkie jego postępki.
składnia:
(1.1) wybaczać + B.
kolokacje:
(1.1) wybaczać winę / zdradę
synonimy:
(1.1) przebaczać
wyrazy pokrewne:
rzecz. wybaczenie nwybaczanie n
czas. wybaczyć dk.
przym. wybaczalny
tłumaczenia:

…..

Wybaczaenie / Wy+BaC”+eNie

https://pl.wiktionary.org/wiki/wybaczenie#pl

wybaczenie (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: wybaczyć
odmiana:
(1.1)

wyrazy pokrewne:
czas. wybaczyć dk.wybaczać ndk.
rzecz. wybaczanie n
przym. niewybaczalnywybaczalny
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/wybaczenie

wybaczenie

Polish

Pronunciation
  • IPA(key)/vɨ.baˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
Noun

wybaczenie n

  1. verbal noun of wybaczyć
Declension
Further reading

…..

Przebaczyć / PR”+BaC”+yC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/przebaczyć#pl

przebaczyć (język polski)

wymowa:
IPA[pʃɛˈbaʧ̑ɨʨ̑]AS[pšebačyć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: przebaczać
odmiana:
(1.1) zob. przebaczać
przykłady:
(1.1) Wiele zostało wyjaśnioneprzebaczone i puszczone w niepamięć[1].
wyrazy pokrewne:
czas. przebaczać
rzecz. przebaczalność żprzebaczenie n
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: przebaczać
źródła:
  1.  Ewa Białołęcka, Tkacz iluzji, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

…..

Przebaczać / PR”+BaC”+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/przebaczać#pl

przebaczać (język polski)

wymowa:
IPA[pʃɛˈbaʧ̑aʨ̑]AS[pšebačać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) odpuszczać winywybaczać
odmiana:
(1.1) koniugacja I

przykłady:
(1.1) Zdaje sięże za szybko i za łatwo przebaczyliśmy NiemcomW historii  takie rzeczyktórych się nie przebacza – nigdybo nie ma powodużeby przebaczać. (J. M. Rymkiewicz Kinderszenen)
kolokacje:
(1.1) zob. wybaczać
synonimy:
(1.1) wybaczaćdarować
wyrazy pokrewne:
rzecz. przebaczenie nprzebaczanie nprzebaczalność ż
czas. dk. przebaczyć
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wybaczać

…..

Przebaczenie / PR”+BAC”+eNie

https://pl.wiktionary.org/wiki/przebaczenie#pl

przebaczenie (język polski)

wymowa:
IPA[ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ]AS[pšebačńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• -ni…• akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odpuszczenie czyichś win
odmiana:
(1.1)

kolokacje:
(1.1) błagać o przebaczenie
synonimy:
(1.1) wybaczenieodpuszczeniedarowanieuniewinnienie
antonimy:
(1.1) odpłataodwetpomstarewanżzemsta
wyrazy pokrewne:
rzecz. przebaczanie nprzebaczalność ż
czas. przebaczać ndk.przebaczyć dk.
etymologia:
pol. przebaczać + -enie
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/przebaczenie

przebaczenie

Polish

Pronunciation
  • IPA(key)/pʂɛ.baˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
Noun

przebaczenie n

  1. forgivenesspardon
Declension
Related terms

…..

Baczność / BaC”+No+S’C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/baczność

baczność (język polski)

wymowa:
IPA[ˈbaʧ̑nɔɕʨ̑]AS[bačność] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) st.pol. uwaga
(1.2) st.pol. rozsądek

wykrzyknik

(2.1) wojsk. harc. komenda nakazująca przyjąć postawę stojącąwyprostowanąz rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała i przylegającymi do bokówstopami złączonymi
odmiana:
(1.1–2)

(2.1) nieodm.
antonimy:
(2.1) spocznij
wyrazy pokrewne:
rzecz. baczenie n
czas. baczyć ndk.
przym. baczny
przysł. baczniena baczność
związki frazeologiczne:
mieć się na baczności
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/baczność

baczność

Polish

Etymology

From baczny +‎ -ość.

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈbat͡ʂ.nɔɕt͡ɕ/
Noun

baczność f

  1. warinessattention
Declension
Interjection

baczność!

  1. (military) attention!
Antonyms
Further reading

…..

Baczenie / BaC”+eNie

https://pl.wiktionary.org/wiki/baczenie#pl

baczenie (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: baczyć
odmiana:
(1.1) blm,

antonimy:
(1.1) niebaczenie
wyrazy pokrewne:
czas. baczyć
rzecz. baczność ż
wykrz. baczność

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/baczenie

baczenie

Polish

Pronunciation
  • IPA(key)/baˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
Noun

baczenie n

  1. verbal noun of baczyć
Declension
Further reading
  • baczenie in Polish dictionaries at PWN

…..

Baczny / BaC”+Ny

https://pl.wiktionary.org/wiki/baczny#pl

baczny (język polski)

wymowa:
IPA[ˈbaʧ̑nɨ]AS[bačny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) czujnyuważny
(1.2) st.pol. rozsądny
odmiana:
(1.1–2)

wyrazy pokrewne:
przysł. bacznie
rzecz. baczność ż
wykrz. baczność

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/baczny#Polish

baczny

Polish

Pronunciation
Adjective

baczny (comparative baczniejszysuperlative najbaczniejszyadverb bacznie)

  1. attentivevigilant
Declension
Further reading
  • baczny in Polish dictionaries at PWN

…..

Baczenie / BaC”+eNie

https://pl.wiktionary.org/wiki/bacznie#pl

bacznie (język polski)

wymowa:
IPA[ˈbaʧ̑ʲɲɛ]AS[bačʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni… wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) uważniez uwagą
(1.2) st.pol. roztropnie
odmiana:
(1.1) st. wyższy baczniej; st. najwyższy najbaczniej
przykłady:
(1.1) Bacznie przyglądał się wszystkim przechodniom.
wyrazy pokrewne:
rzecz. baczność ż
przym. baczny

…..

Baczyć / BaC”+yC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/baczyć

baczyć (język polski)

wymowa:
IPA[ˈbaʧ̑ɨʨ̑]AS[bačyć]
znaczenia:

czasownik

(1.1) przest. uważać
(1.2) st.pol. rozważać
odmiana:
(1) [1] koniugacja VIb

wyrazy pokrewne:
rzecz. baczność żbaczenie n
wykrz. baczność
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: uważać
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rozważać
źródła:
  1.  Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/baczyć

bacz

Polish

Etymology

Backformed from Proto-Slavic *obačiti, perfective of Proto-Slavic *ačiti, reanalysed as *o-bačiti. Compare perfective zobacz. Related to oko.


Pronunciation
  • IPA(key)/ˈba.t͡ʂɨt͡ɕ/
Noun

baczyć impf (perfective zobaczyć)

  1. to look, to pay attention
Conjugation
Synonyms
Derived terms
Further reading
  • baczyć in Polish dictionaries at PWN

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/bačiti&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/bačiti.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/obačiti&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/obačiti.

…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/ačiti&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/ačiti.

…..

No i co, czyż nie ma racji? 🙂

 

2 uwagi do wpisu “211 Dyēus Phater i jego Pra-Słowiańskie źródłosłowy, jak Opatrzność, Opatrzyć, Zaopatrzyć, Patrzyć, Patrzeć, Zobaczyć, Baczyć 03

  1. How did the First Language Begin? The Mystery of the Pirahã

    Sep 22, 2019

    What I’ve Learned
    1.19M subscribers

    Marco Sandoval
    Maybe pirahã has no recursion because it’s has so few sounds.

    Kyle Ramkhelawan
    Sanskrit is the oldest and most scientific language . All other languages that came after are secondary.

    AesopsRetreat
    So, you FAILED to explain where Language actually began. Imagine my sure to find I’ve wasted yet more precious time on a Bait Click topic that appeared to promise one thing – yet DID NOT.

    Camilo Alejandro
    And he talked about very controversial theories, hypothesis and studies as proven facts. Nothing he says is yet proven, even if it makes a lot of sense.

    Draconicrose Gaming
    The whistle speech though, my mind is blown!

    …..

    14:00 Radzę tego posłuchać uważnie! Mowa jest bowiem o gwizdaniu jako komunikacji np. w lasach… No i co niewierne i niewierni?!! Oto dane potwierdzające pierwotną wysokoenergetyczność tzw. PIE, czyli języka Pra-Słowiańskiego!!! hahahaha 🙂

    Polubienie

  2. Pingback: 212 Puścić, Puszczać, Szczać, Chcát, Szczuć, Piszczeć, Piszczel, Szczelina i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i wtórność ubezdźwięcznień | SKRBH

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.