217 Zapinać, Zapiąć, Spiąć, Spinać, Spinacz, Spinka, Spineczka i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i wtórność ubezdźwięcznień


spinka (1.1)

…..

Wspiąłem się na Pionowy Pień po Pnączu Pnącym się po nim i z nim Spiętym.

W tym wpisie zajmę się zamianą znaczenia Pra-Słowiańskiego rdzenia PN+C/T z Piąć / Pia”/oN+C’ na Spinać / Z/S+PiN+aC’,.. czyli łączyć.

Ponownie zwracam uwagę na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni, na ich postacie dźwięczne i bezdźwięczne, jak i na liczne wtórne ubezdźwięcznienia. Przypominam o tym mitycznym odtfoszonym tzw. s-mobile…

Jak to możliwe, że ciągle jednocześnie istnieją:

  • dźwięczne Spinać / Z/S+PiN+aC’, Spinacz / Z/S+PiN+aC”, Spiąć / Z/S+Pia”/oN+C’, Spięcie / Z/S+Pie”/eN+Cie, itp,
  • dźwięczno-bezdźwięczna Spineczka / Z/S+PiN+eC”+Ka,
  • i bezdźwięczne Spinka / Z/S+PiN+Ka, Spięta / Z/S+Pie”/eN+Ta, itp?

To jeszcze nie koniec.

Pisałem już o tym wcześniej kilka razy. W poprzednim wpisie podawałem podobne przykłady, ale nie omawiałem ich wtedy jeszcze szczegółowo. Skupię się na tym czymś teraz. Tym czymś jest inny rodzaju oboczności, związany z tzw. samogłoskami nosowymi, jak M i N i samogłoskami nosowymi, jak ą/a” i ę/e”. Oto nowe ofitzjalne nielogiczności i mam nadzieję, że je polubicie…

A co powiecie na jednoczesne istnienie słów, które są zbudowane na Pra-Słowiańskim rdzeniu PN+, które jednocześnie posiadają lub nie posiadają tzw. samogłosek nosowych?

Dopiąć / Do+Pią/oN+C’, Dopięcie / Do+Pie”/eN+Cie i Dopinać / Do+PiN+aC’, czy Upiąć / o’+Pia”/oN+C’, Upinanie / o’+PiN+aNie i Upinać / o’+PiN+aC’, czy w końcu Wypiąć / Wy+Pia”/oN+C’ i Wypinać / Wy+PiN+aC’

Jak to jest jednocześnie możliwe, hm? Ktoś mundry wi i umi to ofitzjalnie jakosik wytłumacyć, hm?

A wiecie, że samogłoski nosowe ZACHOWAŁY SIĘ W JĘZYKU POLSKIM,.. ale magicznie jakoś zanikły w innych językach, w tym w innych gwarach języka słowiańskiego?!!

A wiecie, że te nosówki, ofitzjalnie istniały w języku Pra-Słowiańskim, ale rzekomo w średniowieczu połączyły się i przekształciły się jakoś, by potem znów jakoś magicznie rozdzielić się, czy coś… i brzmieć po tym w sumie identycznie, jak przed tym połączeniem i przekształceniem?!!

Pamiętacie o podwójnych zamianach dźwięków (spółgłosek), jakie rzekomo ofitzjalnie nastąpiły w języku Pra-Słowiańskim, czy tzw. Ogólno-Słowiańskim / Common Slavic?

Pamiętacie o tym, że coś niby było jakieś, potem jakoś zamieniło się (ubezdźwięczniło lub na odwrót udźwięczniło), by po jakimś czasie zamienić się znów jeszcze raz… i powrócić do pierwotnego stanu (bezdźwięcznego lub na odwrót dźwięcznego, jakikolwiek by on nie był)?

No więc ofitzjalnie działo się tak też i z samogłoskami nosowymi, jak ą/a” i ę/e”

W następnym odcinku jeszcze więcej wzajemnie splątanych i połączonych słów i problemów wynikających z ofitzjalnych rzekomo pierwotnie bezdźwięcznych odtfoszeń…

Choć wcale nie jest mi blisko do zakończenia tej serii wpisów, to z tego co już widzę, Pra-Słowiańskiego kfiatu fafroki także i tam nie ma ani widu, ani słychu., ani nawet tyci tyć.

Inne tytuły tego wpisu:

217 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 13

217 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 25

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Samog%C5%82oska_nosowa

Samogłoska nosowa – samogłoska, podczas wymawiania której strumień powietrza przepływa zarówno przez jamę ustną, jak i jamę nosową. Taki przepływ powietrza spowodowany jest opuszczeniem podniebienia miękkiego, skutkiem czego strumień powietrza uzyskuje też dostęp do jamy nosowej. Samogłoska, która nie jest nosowa, to samogłoska ustna. Charakterystyczny dla samogłosek nosowych efekt nosowości spowodowany jest zaangażowaniem dodatkowej komory rezonansowej – jamy nosowej.

Samogłoski nosowe w językach słowiańskich

języku prasłowiańskim istniały dwie samogłoski nosowe, przednia ę i tylna ǫ. Pochodziły z grup typu enamom itp. W języku staro-cerkiewno-słowiańskim zapisywano je znakami o nazwie jus.

Samogłoski nosowe w języku polskim

Język polski i kaszubski to ostatnie dwa języki słowiańskie, w których zachowały się samogłoski nosowe, inne języki słowiańskie pozamieniały je na samogłoski ustne (polskie dąb, część, mąż, ciężki, ale rosyjskie dub, czast’, muż, tiażkij; czeskie dub, czast, muż, teżky).

W graficznym zapisie języka polskiego istnieją tylko dwie samogłoski nosowe – ą (nosowe o) i ę (nosowe e). W języku polskim nosowość samogłosek ma charakter asynchroniczny, w przeciwieństwie np. do języka francuskiego. Asynchroniczność polega na tym, że gdy następuje artykulacja samogłoski nosowej, podniebienie przygotowuje się już do wypowiedzenia następnej głoski[1].

Wymowa samogłosek nosowych waha się od wymowy nosowej, poprzez denazalizację (czyli utratę nosowości przed ł, l, np. piszemy wziął, wzięła, zaczął, zaczęła, spiął, spięła a wymawiamy najczęściej /wzioł/, /wzieła/, /zaczoł/, /zaczeła/, /spioł/, /spieła/) do wymowy asynchronicznej (rozpad ę i ą na samogłoskę ustną e, o i spółgłoskę nosową m, n, przed p, b, t, d, ć, dź, cz, dż, k, g, czyli zwartymi i zwartoszczelinowymi np. gąbka, wym. /gompka/kąpać /kompać/, kąt /kont/, mądry /mondry/). Wymowa z pełną nosowością zachowała się w praktyce jedynie przed spółgłoskami szczelinowymi (w, f, s, z, ś, ź, sz, ż, h): wąwóz, kęs, kąsać, węszyć, mąż, kąśliwy, więzić, węch, wąchać.

Ciekawym zjawiskiem jest pojawianie się w takiej pozycji również innych samogłosek nosowych w wyrazach zapożyczonych – np. w wyrazach awans (czy fajanspasjansProwansja – wyjątkowo z a nosowym, powstałym ze zlania się co do barwy w jeden dźwięk e nosowego i o nosowego), inspektorkunsztrynsztok, co sprawia, że w języku polskim każda samogłoska ustna ma, przynajmniej w wymowie mniej starannej, swój odpowiednik nosowy[2][3].

Zapis „ą”

Zapis „ą” jest mylący i niekonsekwentny, jako że nazalizacji ulega samogłoska /o/ a nie /a/. Zapis ten jest tradycyjny i pochodzi z początku XVI wieku, kiedy ustalała się polska pisownia. W tym czasie „ą” było wymawiane jako nosowe a, zatem jej wartość ustna była w przybliżeniu równa /a/[4]

Reliktowe a nosowe w języku polskim

A nosowe (zapisywane w IPA i AS jako /ã/, podczas gdy nosowe o zapisywane jest w IPA jako /ɔ̃/, a w AS jako /õ/) zachowało się w swojej konserwatywnej formie w niektórych dialektach, np. zachodniej części dialektów śląskich, gdzie panuje wymowa szeroka ę jak a nosowe, niezależnie od poprzedzającej spółgłoski (np. cianżki ‚ciężki’ wymawiane jest jak „ciã(n)żki”, rzandzie ‚rzędzie’ jak „rzãndzie”, widzã ‚widzę’ jak „widzã”, ciotkã ‚ciotkę’ jak „ciotkã”, itp.), w środkowej zaś części Śląska tylko ę na końcu wyrazu wymawiane jest jak a nosowe (choć często pozbawione jest nosowości, gdzie np. widzã odpowiada wymowa [ˈvʲid͡z̪a], czyli taka jak „widza”)[5]. Podobnie sprawa się przedstawia z kaszubskim nosowym ã//ę: przeważa wymowa szeroka, czyli archaiczna jako a nosowe (zapisywane jako ‹ã›), choć w Puckiem i na północy Wejherowskiego częstsza jest wymowa wąska typu e, oddawana literą ‹ę›[6].

We współczesnym języku polskim nosowe a usłyszeć można, poza pożyczkami z francuskiego, jak np. bransoletka (wymawiane jako „brãsoletka”), również w formie wyłączać (częsta wymowa z a nosowym lub jak „wyłanczać”), ale już nie w wyłączyć (wymowa z o nosowym lub jak „wyłonczyć”) – ta różna wymowa, pozbawiona aprobaty normatywnej na poziomie języka standardowego, związana jest ze zróżnicowaniem znaczeniowym: czasowniki z -o- w temacie mają znaczenie jednokrotne, zaś z -a- wielokrotne, podobnie jak w parach czasowników typu donosićdonaszaćwykończyćwykańczać[7].

Samogłoski nosowe w innych językach

Samogłoski nosowe występują w bardzo wielu językach, między innymi w języku francuskimkaszubskimportugalskimnawaho, czy języku paicî.

Zobacz też
Przypisy
  1.  Nagórko 2007 ↓, s. 37.
  2.  Nagórko 2007 ↓, s. 36.
  3.  Bąk 1977 ↓, s. 60-62.
  4.  Bąk 1977 ↓, s. 61.
  5.  Izabela Winiarska, Cechy językowe dialektu śląskiego
  6.  Jerzy Treder, Fonetyka i fonologia, na podstawie Kaszubszczyzna – Kaszëbizna, pod redakcją Edwarda Brezy, Opole 2001, str. 107-124
  7.  Dlaczego ą to nosowe o?, Poradnia językowa PWN.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
  • Halina Karaś, Samogłoski nosowe, w internetowym leksykonie multimedialnym Gwary polskie

https://en.wikipedia.org/wiki/Nasal_vowel

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jus

https://en.wikipedia.org/wiki/Yus

(…)

In Polish

In Polish, which is a Slavic language written in the Latin alphabet, the letter Ę ę has the phonetic value of little Yus, and Ą ą has that of big Yus. The iotated forms are written ię, ią, ję, ją in Polish. However, the phonemes written ę and ą are not directly descended from those represented by little and big yus but developed after the original nasals merged in Polish and then diverged again. (Kashubian, the closest language to Polish, uses the letter ã instead of ę.) (…)

https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C5%82agolica

(…)

Pochodzenie

Pierwotnie (do końca lat 60 XX w.) przeważał pogląd, iż głagolica powstała na bazie greckiej minuskuły z VIII-IX wieku. Obecnie – choć nie neguje się pewnego wpływu tego źródła, jak również doszukuje się proweniencji w piśmie semickim – większość historyków skłania się ku tezie, że głagolica jest dziełem Cyryla, pismem, które zostało dostosowane do fonetyki słowiańskiego dialektu sołuńskiego (z okolic Salonik) z drugiej połowy IX wieku. Bezspornym jest, że bracia Cyryl i Metody, wykorzystując głagolicę, przełożyli z greki na język słowiański Ewangelię, czym zapoczątkowali intensywny rozwój słowiańskiego piśmiennictwa. (…)


UWAGA!

Czy w powyższym temacie coś jest BEZSPORNIE UDOWODNIONE lub USTALONE, poza tym, że „Bezspornym jest, że bracia Cyryl i Metody, wykorzystując głagolicę, przełożyli z greki na język słowiański Ewangelię„?!!


https://en.wikipedia.org/wiki/Glagolitic_script

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wczesna_cyrylica

https://en.wikipedia.org/wiki/Early_Cyrillic_alphabet

https://pl.wikipedia.org/wiki/Sp%C3%B3%C5%82g%C5%82oska_nosowa

https://en.wikipedia.org/wiki/Nasal_consonant

(Podziękowania dla Lolo 🙂 )

http://koi.tspu.ru/koi_books/kurysheva2/fivog1.htm

https://studopedia.ru/7_24707_utrata-nosovih-glasnih-v-drevnerusskom-yazike-denozalizatsiya-.html

…..

Dopiąć / Do+Pią/oN+C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/dopi%C4%85%C4%87#pl

dopiąć (język polski)

wymowa:
IPA[ˈdɔpʲjɔ̇̃ɲʨ̑]AS[dopʹi ̯o̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ą • i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: dopinać
odmiana:
(1.1) koniugacja Xc

przykłady:
(1.1) Władza sądziłaże zwierając szeregizastraszając i kompromitując przeciwnikówdopnie swego[1].
wyrazy pokrewne:
rzecz. dopięcie n
czas. zapinać
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dopinać
źródła:
  1.  Marcin Wojciechowski, Pomarańczowy majdan, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

…..

Dopięcie / Do+Pie”/eN+Cie

https://pl.wiktionary.org/wiki/dopi%C4%99cie#pl

dopięcie (język polski)

wymowa:
IPA[dɔˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ]AS[dopʹi ̯ė̃ńće], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spowodowanie zapięcia czegoś rozpiętego
(1.2) przen. osiągnięcie czegoś
przykłady:
(1.2) To jego ostatnia szansa na dopięcie swego najbardziej ambitnego celu kadencji.
synonimy:
(1.1) zapięcie
wyrazy pokrewne:
czas. dopiąćzapinać
tłumaczenia:

…..

Spinać / Z/S+PiN+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/spinać

spinać (język polski)

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. spiąć)

(1.1) łączyć za pomocą spinaczaklamerki
(1.2) związywać cośzaciskaćobkręcając sznuremrzemieniem
(1.3) łączyć dwa miejsca ze sobą
odmiana:
(1.1) koniugacja I

wyrazy pokrewne:
rzecz. spinanie nspinacz mrzspięcie nspinka żspineczka żupinanie nupięcie nspina ż
czas. zapinaćspiąć ndk.upinać ndk.upiąć dk.piąć ndk.
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/spinać

spinać

Polish

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈspʲi.nat͡ɕ/
Verb

spinać impf (perfective spiąć)

  1. (transitive) to bind together
  2. (transitive) to connect
  3. (reflexive) to become focusedmotivated; to get ready
  4. (reflexive) to become anxious
Conjugation
Derived terms
Further reading
  • spinać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • spinać in Polish dictionaries at PWN

…..

Spinacz / Z/S+PiN+aC”

https://pl.wiktionary.org/wiki/spinacz#pl

spinacz (język polski)

spinacz (1.1)

spinacz (1.2)
wymowa:
IPA[ˈspʲĩnaʧ̑]AS[spʹĩnač], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieruzob. też spinacz w Wikipedii
(1.2) gw. (Łódź)[1] wsuwana spinka do włosów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) kolej. pracownik kolei zajmujący się spinaniem wagonów
odmiana:
(1.1–2)

(2.1)

przykłady:
(1.1) Przekazywane materiały archiwalne (…) należy przesznurować w teczkach akt po usunięciu spinaczy i innych elementów metalowych;[2]
(1.2) Aby fryzura trzymała sięfryzjerka musiała użyć  czterdziestu spinaczy.
synonimy:
(1.1) spinacz biurowy
(1.2) neutr. wsuwkagw. (Poznań) szpanga
wyrazy pokrewne:
rzecz. spinka żspinanie n
czas. spinać / spiąćupinać
przym. spięty
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wsuwka
źródła:
  1.  Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 73, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.
  2.  Zarządzenie nr 3/MON z dnia 2 lutego 2005 r.

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/spinacz

spinacz

Polish

Polish Wikipedia has an article on: spinacz
Etymology 

From spinać +‎ acz

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈspʲi.nat͡ʂ/
Noun

spinacz m inan

  1. paper clip
Declension
Further reading
  • spinacz in Polish dictionaries at PWN

…..

Spinka / Z/S+PiN+Ka

https://pl.wiktionary.org/wiki/spinka

spinka (język polski)

spinka (1.1)

wymowa:
IPA[ˈspʲĩnka]AS[spʹĩnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) często zdobiony przedmiot do spinania czegośnp. włosówkrawatakołnierzyka lub mankietu
(1.2) posp. slang. spinanie sięnapięcienerwowość
przykłady:
(1.2) Panowiepo co ta spinkaZa dużo kasy zainwestowaliścieczy jak?[1]
kolokacje:
(1.1) spinka do włosów
synonimy:
(1.2) napięcienerwowośćstres
antonimy:
(1.2) wyluzowanieodprężenie
wyrazy pokrewne:
rzecz. spinacz mrzspinanie nspięcie nspineczka żupinanie nupięcie nspina ż
czas. spinać ndk.spiąć ndk.upinać ndk.upiąć dk.piąć ndk.
tłumaczenia:

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/spinka#Polish

spinka

Polish

Etymology

From spinać +‎ ka.

Pronunciation
Noun

spinka f (diminutive spineczka)

  1. fastener
Declension
Related terms
Further reading
  • spinka in Polish dictionaries at PWN

…..

Spineczka / Z/S+PiN+eC”+Ka

https://pl.wiktionary.org/wiki/spineczka

spineczka (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: spinka
odmiana:
(1.1)

wyrazy pokrewne:
rzecz. spinka żspinanie nspięcie nspinacz m
czas. spinać ndk.spiąć dk.
etymologia:
(1.1) pol. spinka + eczka
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: spinka

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/spineczka#Polish

spineczka

Polish

Etymology

From spinać +‎ eczka.

Pronunciation
  • IPA(key)/spʲiˈnɛt͡ʂ.ka/
Noun

spineczka f

  1. Diminutive of spinka
Declension
Further reading

…..

Spięta / Z/S+Pie”/eN+Ta

https://sjp.pwn.pl/slowniki/spi%C4%99ta.html

spięta

spięty; -ęci
spiąć ze•pnę, ze•pniesz, ze•pną; ze•pnij•cie; spiął, spięła, spięli, spięły; spiąwszy; spięty
spięcie; spięć
spięty «odczuwający napięcie psychiczne, zwłaszcza w oczekiwaniu na jakieś wydarzenie»

spiąć — spinać

1. «połączyć coś z czymś za pomocą spinacza, klamry itp.»
2. «ścisnąć coś, związać, otaczając paskiem, sznurkiem itp.»
3. «połączyć ze sobą dwa miejsca»

spięcie

1. «zwarcie elektryczne»
2. «nagły, gwałtowny spór»
Synonimy

…..

Spięte / Z/S+Pie”/eN+Te

https://sjp.pl/spi%C4%99te

spięte

połączyć jakieś rzeczy, dwie części czegoś za pomocą klamerki, szpilki, itp.

spięty

potocznie: stremowany, podenerwowany, zdenerwowany

…..

Spięty / Z/S+Pie”/eN+Ty

https://sjp.pwn.pl/slowniki/spi%C4%99ty.html

spięty

spięty; -ęci
spiąć ze•pnę, ze•pniesz, ze•pną; ze•pnij•cie; spiął, spięła, spięli, spięły; spiąwszy; spięty
spięcie; spięć
spięty «odczuwający napięcie psychiczne, zwłaszcza w oczekiwaniu na jakieś wydarzenie»

spiąć — spinać

1. «połączyć coś z czymś za pomocą spinacza, klamry itp.»
2. «ścisnąć coś, związać, otaczając paskiem, sznurkiem itp.»
3. «połączyć ze sobą dwa miejsca»

spięcie

1. «zwarcie elektryczne»
2. «nagły, gwałtowny spór»
Synonimy

…..

Spiąć / Z/S+Pia”/oN+C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/spi%C4%85%C4%87

spiąć (język polski)

wymowa:
IPA[spʲjɔ̇̃ɲʨ̑]AS[spʹi ̯o̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ą • i → j 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) aspekt dokonany od: spinać
odmiana:
(1.1) koniugacja Xc

wyrazy pokrewne:
rzecz. spinka żspięcie nspinacz mos/mrz
czas. spinać ndk.
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: spinać

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/spi%C4%85%C4%87

spiąć

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *sъpęti (stem *sъpьn-). Can be analysed as z- +‎ piąć.


Pronunciation
Verb

spiąć pf (imperfective spinać)

  1. to bind together
  2. to connect
  3. (reflexive) to become focusedmotivated; to get ready
  4. (reflexive) to become anxious
Conjugation
Further reading
  • spiąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • spiąć in Polish dictionaries at PWN

UWAGA!

Can be analysed as z-+‎piąć.

Widać od czego pochodzi słowo Spiąć / Z/S+Pia”/oN+C’?!! Tym z- zajmę się tym w oddzielnym wpisie. Obiecuję, że będzie wesoło!


…..

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/s%D1%8Ap%C4%99ti&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/sъpęti.

…..

Spięcie / Z/S+Pie”/eN+Cie

https://pl.wiktionary.org/wiki/spięcie

spięcie (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: spiąć
odmiana:
(1.1) blm,

antonimy:
(1.1) niespięcie
wyrazy pokrewne:
czas. spiąćzapinaćspinać
rzecz. spinka żspineczka żspina ż

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/spięcie#Polish

spięcie

Polish

Pronunciation
  • IPA(key)/ˈspʲɛɲ.t͡ɕɛ/
Noun

spięcie n

  1. verbal noun of spiąć
  2. short circuitshorting
  3. (informal) snag, minor conflict
Declension
Synonyms
Further reading
  • spięcie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • spięcie in Polish dictionaries at PWN

…..

Zapięcie / Za+Pie”/eN+Cie

https://pl.wiktionary.org/wiki/zapięcie#pl

zapięcie (język polski)

zapięcie (1.2)

zapięcie (1.2)

…..

Zapiąć / Za+Pia”/oN+C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/zapi%C4%85%C4%87#pl

zapiąć (język polski)

wymowa:
IPA[ˈzapʲjɔ̇̃ɲʨ̑]AS[zapʹi ̯o̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ą • i → j 
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: zapinać
przykłady:
(1.1) Miała  samą sukienkęw której rozpoznał teraz męską koszulęzbyt dużą i niedbale zapiętą[1].
wyrazy pokrewne:
rzecz. zapinka żzapinaniezapięcie
czas. upinać
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zapinać
źródła:
  1.  Bronisław Świderski, Słowa obcego, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

…..

Zapinać / Za+PiN+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/zapinać#pl

zapinać (język polski)

kobieta zapina się (2.1)

wymowa:
IPA[zaˈpʲĩnaʨ̑]AS[zapʹĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zapiąć)

(1.1) łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzikówhaftekzatrzaskówzamka błyskawicznego itp.
(1.2) grub. współżyć z kimś seksualnie[potrzebne źródło]

czasownik zwrotny niedokonany zapinać się (dk. zapiąć się)

(2.1) łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzikówhaftekzatrzaskówzamka błyskawicznego itp.  na własnym ubraniu
(2.2) mieć zdolność łączenia się dwoma brzegami przy pomocy guzikówhaftekzatrzaskówzamka błyskawicznego itp.
odmiana:
(1.1) koniugacja I

(2.1) koniugacja I

przykłady:
(2.2) Chcę taki czerwony sweterktóry zapina się na zamek błyskawicznya nie na guziki.
wyrazy pokrewne:
rzecz. zapinanie nzapięcie nzapinka żupinanie nupięcie nspinanie nspięcie ndopięcie ndopinanie n
czas. upinać ndk.upiąć dk.spinać ndk.spiąć dk.dopinać ndk.dopiąć dk.
tłumaczenia:

…..

Upinanie / o’+PiN+aNie

https://pl.wiktionary.org/wiki/upinanie#pl

upinanie (język polski)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: upinać
odmiana:
(1.1) blm,

antonimy:
(1.1) nieupinanie
wyrazy pokrewne:
czas. spinaćupiąćzapinaćupinać ndk.
rzecz. spinka ż
etymologia:
(1.1) pol. upinać + -anie

…..

Upinać / o’+PiN+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/upina%C4%87#pl

upinać (język polski)

dziewczyna upina (1.1) włosy

wymowa:
IPA[uˈpʲĩnaʨ̑]AS[upʹĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:

czasownik

(1.1) układać cośprzypinając w jakiś specjalny sposób
odmiana:
(1.1) koniugacja I

kolokacje:
(1.1) upinać włosy / zasłony / firanki
wyrazy pokrewne:
rzecz. upinanie nupięcie nspinka żzapinka żspinacz m
czas. upiąćspiąćspinaćzapiąćzapinaćwypiąćwypinaćodpiąćodpinać
przym. spięty

…..

Upiąć / o’+Pia”/oN+C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/upi%C4%85%C4%87#pl

upiąć (język polski)

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: upinać
odmiana:
(1.1)

wyrazy pokrewne:
rzecz. upinanie nupięcie nspinka ż
czas. spinaćzapinaćupinać ndk.
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: upinać

…..

Wypiąć / Wy+Pia”/oN+C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/wypi%C4%85%C4%87#pl

wypiąć (język polski)

wymowa:
IPA[ˈvɨpʲjɔ̇̃ɲʨ̑]AS[vypʹi ̯o̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ą • i → j 
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: wypinać
odmiana:
(1.1) zob. wypinać
wyrazy pokrewne:
rzecz. wypięcie
czas. upinaćwypinać
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wypinać

…..

Wypinać / Wy+PiN+aC’

https://pl.wiktionary.org/wiki/wypina%C4%87#pl

wypinać (język polski)

ona wypina (1.1) pośladki

wymowa:
IPA[vɨˈpʲĩnaʨ̑]AS[vypʹĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) eksponować pośladki lub piersizginając ciało
(1.2) odpinać cośco było zapięte

czasownik zwrotny niedokonany wypinać się

(2.1) wypinać (1.1) swoje pośladki lub piersi
(2.2) wypinać (1.2) siebie samego
(2.3) przen. pot. odwrócić się od kogośignorować kogoś
odmiana:
(1.1–2) koniugacja I

(2.1–3) koniugacja I

antonimy:
(1.1) prostować
(1.2) wpinaćzapinać
(2.1) prostować się
(2.2) wpinać sięzapinać się
wyrazy pokrewne:
rzecz. wypinka żwypinanie nwypięcie n
czas. wypiąć dk.upinać

…..

Na koniec napiszę jeszcze to, że także i ja wypinam się na ofitzjalne jęsykosnaftzfo i jego wnioski o polskich, lechickich, zachodniosłowiańskich nosówkach…

Jedna uwaga do wpisu “217 Zapinać, Zapiąć, Spiąć, Spinać, Spinacz, Spinka, Spineczka i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i wtórność ubezdźwięcznień

  1. Pingback: 219 Piątka, Piątek, Piąty, Pięć, Pięcioro i inne dowody na nielogiczność tzw. palatalizacji słowiańskich i pierwotną oboczności Pra-Słowiańskich rdzeni | SKRBH

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.