246 Sraka, Sraczka, Sraćka, Sračka, Hnačka, Sráč, Sracz, Srak, Sraki, Sraczkowaty, Sranie, Srać, Srát, *sьràti, *sḱer-, *ḱer- i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów i wtórność postaci bałtyckich

piesek leszek sraka ptaka
…..

Co było pierwsze Srokata / SRoKa+Ta Sroka / SRoKa, czy Sraczkowata / SRaC”+Ko+Wa+Ta Sraka / SRaKa,.. a może coś zupełnie innego?

Oto ciąg dalszy wpisów 245 i 244, w których udowodniłem istnienie:

  • przeciw-słowiańskich uprzedzeń i manipulacji ofitzjalnego jęsykosnaftzfa,
  • niespójności i nielogiczności twierdzeń, związanych min. z rzekomym dźwiękiem tzw. PIE, odtfoszonym jako tzw. miękkie */K’.

Tym razem na podstawie już upowszechnionych i powiązanych z nimi nowych danych, wykażę:

Krótka piłka, a właściwie pytanie za 100 punktów:

Jak w ogóle mogą istnieć postacie słowiańskie, jak Sraka / SRaKa, Sra / SRa, itp, rzekomo wtórne wobec postaci bałtyckich, skoro te ostatnie nie istnieją, a rzekomo jeszcze wcześniejsze postacie tzw. Proto-Balto-Slavic nie zostały nawet ofitzjalnie odtfoszone?

Na podstawie ofitzjalnie dostępnych danych, twierdzę, że:

  • Pra-Słowiańska Sroka / SRoKa jest tak samo pierwotna, jak Pra-Słowiańska Sraka / SRaKa,
  • oba te słowa, są zbudowane na Pra-Słowiańskim rdzeniu SRK / SR+K, a różnią się tylko jednym dźwiękiem, zapisywanym znakiem a lub o,
  • jest to dowodem na niedziałanie tzw. prawa Wintera, gdzie ofitzjalnie odtfoszone dźwięki tzw. PIE, zapisywane znakami e/o, w rzekomym tzw. Proto-Balto-Slavic ofitzjalnie miały niby zmienić się w dźwięk zapisywany znakiem a, a następnie pozostać bez zmian w tzw. j. bałtyckich, podczas gdy w tzw. Proto-Slavic miałyby z powrotem przekształcić się w dźwięk zapisywany znakiem o, co może być zapisane jako e/o>a>o,
  • nie można wiarygodnie udowodnić, że postacie słów z j. bałtyckich są starsze / pierwotniejsze od postaci z tzw. Proto-Slavic, czy współczesnych j. słowiańskich, w szczególności względem postaci z j. zachodnio-słowiańskich / lechickich / polskich, patrz przegłos.

Ten wpis jest moją odpowiedzią na twierdzenia Roberta i wszystkich innych, jak np. Sławomir Ambroziak, głoszących podobne (przeciwne temu, co udowadniam), allo-allo teorie. Chcę podkreślić, że bardzo cenię sobie opinie Roberta, z większością których zgadzam się od bardzo dawna, czyli przynajmniej od końca 2014r. W tym jednak przypadku mam i zdanie odmienne i wspierające to dowody i nie zawaham się ich użyć… 🙂

Przykro mi Robercie, ale tak to logicznie i językowo wygląda, czy tego chcesz, czy nie, patrz poniżej. I nie ma tu znaczenia, czy jakiś tam sanskrycki, czy inny ofitzjalny „guru”, coś tam sobie powiedział, czy napisał.

Jeśli Ty (lub ktoś inny) nadal uważasz inaczej, proszę wytknij mi błędy i podważ to co napisałem powyżej i poniżej, a pochylę się nad tym z najwyższą uwagą.

…..

Dowodzenie i metody:

  • Nie wiem, czy słowo Sroka / SRoKa pochodzi od słowa Sraka / SRaKa i znaczeń „srająca” lub „plamiąca”,.. czy było odwrotnie i to Sraczkowata / SRaC”+Ko+Wa+Ta Sraka / SRaKa pochodzi od znaczenia „łaciata”, Srokata / SRoKa+Ta Sroka / SRoKa

  • Wiem, że znaczenia i rdzenie tych słów są takie same SR+K, a różnią się jedynie wypełniającą je jedną samogłoską, a lub o… (Powtarzam to celowo, ponieważ jest to kluczowy fakt).

  • Wiem też, że Sroka / SRoKa, to nie wtórnie udźwięczniony, czyli spalatalizowany Kruk / KRo’K, który zmienił se też płeć i gramatyczny rodzaj, czyli tzw. dżender… 🙂

Żeby udowodnić moje racje wystarczy, że porównam słowa jak Sroka / SRoKa, Sraka / SRaKa, Srać / SRa+C’, Sra / SRa, itp. Istotna w tym porównaniu będzie pierwotna oboczność spółgłosek Pra-Słowiańskich rdzeni, ale jeszcze istotniejsza będzie oboczność wypełniających te rdzenie samogłosek. Jest to tzw. przegłos, zwany też jako: metafonia, apofonia, umlaut, itp.

  1. W poniższych przykładach istnieją obie samogłoski a i o, a ich występowanie tworzy różne znaczenia i pojęcia.

  2. Jest to podobne do działaniem tzw. przegłosu.

  3. Jednoczesne występowanie obu tych samogłosek logicznie zaprzecza twierdzeniom o rzekomej wtórność postaci z j. słowiańskich, względem rzekomo pierwotniejszych postaci z j. bałtyckich.

  4. Szczególnie, że nie istnieją żadne wiarygodne bałtyckie odpowiedniki dla słowiańskiego słowa Sraka / SRaKa, itp.

  5. Dodatkowo rzekoma postać pierwotna tzw. Proto-Balto-Slavic nie została ofitzjalnie odtfoszona.

  6. Nawet jakby została odtfoszona, to zgodnie z niedziałającym tzw. prawem Wintera,.. musiałaby być identyczna ze współcześnie istniejącą postacią słowiańską, zawierająca w sobie samogłoskę zapisywaną znakiem a… 🙂

…..

Zestawienie danych z wpisów 244, 245 i tego wpisu poniżej:

Sroka / SRoKa

a) Proto-Indo-European *er- (crow, raven) / *erh₁ / *reh₁ („to grow, to make grow, to nourish”) > *orh₂wós, *or-h₂k– > Proto-Balto-Slavic *śákāˀ > Lithuanian šárka, Old Prussian sarke > Proto-Slavic *sòrka > *svorka 

b) Proto-Slavic *sòrka > Polish srokaSlovene srakaCzech / Slovak straka > Proto-Slavic *svorka > Serbo-Croatian svrak

Sraka / SRaKa

c) Proto-Indo-European *ser- / *(s)er- / *(s)erd (dung, manure, filth) / *sr / *só  (excrement, dung) > *ermno-*erǝm- (caustic liquid, alkali, urine) > Proto-Balto-Slavic ??? > Lithuanian sar̃ni, Avestan 𐬌𐬌𐬀‎ (sairiia), Sanskrit शर्धते (śárdhate)अवशर्धयति (avaśardhayati), possibly Ancient Greek σκῶρ (skôr), Proto-Germanic *skarną  (manure) (whence Icelandic skarn).

d) Proto-Balto-Slavic ??? > Proto-Slavic *sьrati. > Polish sraka, sraki, sracz, sraczka, sra, Srpskohrvatski sraćka, Czech sračka, Slovak hnačka

Jak widać powyżej:

  • Pra-Słowiański rdzeń SR+ pozostaje niezmienny i dla Sroka / SRoKa i dla Sraka / SRaKa, Sra / SRa, itp, itd,
  • samogłoski a i o są oboczne, zgodnie z tzw. przegłosem, czyli tzw. apofonią indo-europejską / apophony,
  • obie samogłoski a i o występują tylko w j. polskim, gdzie nie dochodzi też do dodatkowych wtórnych zniekształceń (+T lub +V/W),
  • typowe wtórne ubezdźwięcznienie, zgodne z tzw. rough breathing i z tzw. ruki rule, czyli S>(S”)>H, występuje tylko w j. słowackim,
  • dla słowiańskich Sraka / SRaKa, Sra / SRa, itp, nie istnieją (lub nie są opisane) ani współcześnie istniejące postacie bałtyckie, ani postać tzw. Proto-Balto-Slavic, która zgodnie z niedziałającym tzw. prawem Wintera powinna być odtfoszona coś jakoś tak: *sarka / SaRKa lub *sraka / SRaKa,
  • zgodnie z tym „prawem”, postacie słowiańskie powinny były przekształcić się odpowiednio: Sraka / SRaKa > Sroka / SRoKa, Sra / SRa > Sro / SRo,.. ale jakoś tego nie zrobiły,
  • w przypadku a i b jednocześnie doszło i nie doszło do rzekomego wtórnego udźwięcznienia, patrz: Sroka / SRoKa, Karma / KaR+Ma, Karmić / KaR+Mi+C’, itp.,
  • w przypadku c i d doszło i nie doszło do rzekomego wtórnego udźwięcznienia, patrz: Srać / SRa+C’, Sra / SRa, Sraka / SRa+Ka, Szczać / S”C”+aC’, Szczy / S”C”y, Kara / KaRa, Kora / KoRa, Skura / S+Ko’Ra, Kura / Ko’Ra, Kroić / KRoi+C’, Kroi / KRoi, Krój / KRo’J, Kraj / KRaJ, itp.

…..

Definicje i dane szczegółowe:

https://sjp.pwn.pl/sjp/apofonia;2550510

apofonia «oboczność samogłosek w rdzeniach i afiksach wyrazów, będąca wykładnikiem różnic znaczeniowych i gramatycznych»

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Przeg%C5%82os

Przegłos, inaczej metafoniaapofonia (umlaut – z niem.) – uwarunkowana fonologicznie wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim), powstała na skutek historycznych procesów fonetycznych[1], jak również proces fonetyczny, w wyniku którego pojawia się przegłos, np. przegłos lechicki.

Apofonia dzieli się na jakościową, gdzie następuje alternacja całego dźwięku (np. łactego i toga) i ilościową, gdzie zmienia się długość samogłoski: lēgit – lĕgit[1].

Śladem przegłosu w języku praindoeuropejskim jest apofonia (pra)indoeuropejska. Podobne zjawisko występuje w językach semickich[1].

Zobacz też
Przypisy
  1. ↑ Skocz do:a b c Polański 1999 ↓, s. 50.
Bibliografia

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Przeg%C5%82os_lechicki

Przegłos lechicki (przegłos polski) – proces fonetyczny (przegłos), spowodowany zmniejszeniem znaczenia opozycji  samogłoska przednia – samogłoska tylna po palatalizacji spółgłosek. Według chronologii bezwzględnej, opartej na źródłach filologicznych, miał on miejsce w wieku IX i X, a w pierwszej połowie XII wieku był już zakończony. Chronologia względna, oparta na rekonstrukcji i metodzie historycznoporównaczej, sytuuje go około X wieku. Przegłos miał miejsce w dialektach lechickich, to jest: polskopomorskopołabskich. (…)

…..

https://en.wikipedia.org/wiki/Apophony

In linguisticsapophony (also known as ablaut, (vowelgradation, (vowelmutationalternationinternal modification, stem modificationstem alternationreplacive morphologystem mutationinternal inflection etc.) is any sound change within a word that indicates grammatical information (often inflectional). (…)

…..

Sraka / SRa+Ka / SRaKa

https://pl.wiktionary.org/wiki/sraka#sl

sraka (język polski

wymowa:
IPA[ˈsraka]AS[sraka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. rozwolnienie
(1.2) reg. białost. tyłek
synonimy:
(1.1) sraczka
wyrazy pokrewne:
rzecz. sraczka żsracz mrzsraczyk mrzsranie n
przym. sraczkowatysraki
przysł. srak
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sraczka
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tyłek

sraka (język słoweński)

wymowa:
IPA/ˈsràːka/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. sroka

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sraka

sraka

Polish

Pronunciation
Noun

sraka f

  1. (vulgar) the runsdiarrhea
    Synonym: sraczka
  2. (Białystok, vulgar) butt (buttocks)
Declension
Further reading
  • sraka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • sraka in Polish dictionaries at PWN

Slovene

Etymology

From Proto-Slavic *sorka.

Pronunciation
Noun

sráka f

  1. magpie
Inflection
Feminine, a-stem
singular dual plural
nominative sráka sráki sráke
accusative sráko sráki sráke
genitive sráke srák srák
dative sráki srákama srákam
locative sráki srákah srákah
instrumental sráko srákama srákami
Further reading
  • sraka”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU, portal Fran

UWAGA!

Jak to możliwe, że Pra-Słowiańska Sraka / SRa+Ka i Sroka / SRoKa istniały i nadal jednocześnie istnieją?

Przypominam, że:

The original form was *sorka, with non-etymological *-v in some daughters introduced by analogy from *svьrčati (to whistle), possibly in order to avoid confusion with the (reflex of the) verb *sьrati (to defecate).

Zarówno słoweńska sráka, jak i inne postacie tego słowa istniejące na południe od Karpat, w tym OCS / SCS, Old Church Slavonic: сврака (svraka), ale także i wszystkie inne posiadające dźwięk zapisywany znakiem a, są logicznie wtórne wobec postaci z j. polskiego, patrz:

Proto-Slavic *sòrka > Polish srokaSlovene srakaCzech / Slovak straka > Proto-Slavic *svorka > Serbo-Croatian svraka, itp.

Wobec powyższych faktów, żadnego logicznego uzasadnienia nie ma:

  • wykorzystywanie jako podstawy do wywodzenia innych postaci słowiańskich, szczególnie tych zachodnio-słowiańskich / lechickich / polskich, jakichkolwiek wtórnie zniekształconych postaci słów, pochodzących z OCS / SCS,
  • ani przestawka samogłoski w ofitzjalnie odtfoszonej postaci Proto-Slavic *sòrka, która nie ma żadnego znaczenia, ponieważ nie zmienia brzmienia rdzenia SRK.

Przypominam, że sam OCS / SCS, został stworzony przez greckojęzycznych i wrogich Słowianom  Romajów / Bizantyńczyków. Ten język to nic innego, jak zbiór słów wziętych z nieokreślone gwar bułgarskich, czyli późno zeslawizowanych plemion tureckich, dodatkowo zapisany przez ludzi, którzy nie wymawiali pewno połowy dźwięków typowo słowiańskich, patrz:

https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99zyk_staro-cerkiewno-s%C5%82owia%C5%84ski

Język staro-cerkiewno-słowiańskijęzyk s-c-sjęzyk scsjęzyk starobułgarski[1] (scs. словѣньскъ ѩꙁꙑкъ, slověnĭskŭ językŭbułg. старобългарски език) – najstarszy literacki język słowiański, formujący się od połowy IX wieku i oparty głównie na słowiańskich gwarach okolic Sołunia (dzisiejsze Saloniki).

Język s-c-s wpłynął na kształt form literackich współczesnych języków słowiańskich: bułgarskiegorosyjskiegoserbsko-chorwackiego w różnych redakcjach.

Najbliżej spokrewniony jest ze współczesnym językiem bułgarskim[2][3] i macedońskim[4], jakkolwiek standardowe formy tych języków oparte są na innych dialektach i cechują się innymi właściwościami gramatycznymi, wynikającymi z przynależności do bałkańskiej ligi językowej.

Historia

Język s-c-s powstał na podłożu prasłowiańskiego dialektu sołuńskiego, będącego częścią grupy bułgarsko-macedońskiej. Misjonarze SłowianCyryl i Metody, uczynili go językiem liturgicznym chrześcijan obrządku słowiańskiego. Język ten powstał przed rozpadem jedności języka prasłowiańskiego, za którego początek uważa się zmiany w zakresie  półsamogłosek jerowych, tzn. ich zanik i wokalizację.

Według Franciszka Sławskiego język ten nawiązuje ściśle do końcowego okresu języka prasłowiańskiego, oddaje język wspólny wszystkim Słowianom, język prasłowiański, podobną opinię wyrażał Leszek Moszyński przedłużający okres ps. do końca X w., dla Czesława Bartuli język ten ma charakter prasłowiański o podłożu dialektalnym sołuńskim, podobne poglądy wyrażał Henrik Birnbaum[5].

Późniejszą fazę rozwoju tego języka stanowi język cerkiewnosłowiański. Silny wpływ wywarł język s-c-s na język staroruski, a pośrednio także na współczesny, literacki język rosyjski.

Jak potwierdzają źródła, język ten był zrozumiały dla Słowian morawskich, czeskich, słowackich, panońskich i innych. Wszędzie przyjmowany był jako język rodzimy, nazywany po prostu językъ slověnьskъjь/slověnьskъjь językъ, taka bowiem nazwa obok SlověninъSlověnekъnigy slověnьskyję – „pismo słowiańskie”, „księgi słowiańskie”, slověnьsky – „po słowiańsku” występuje w Żywotach Konstantyna i Metodego.

Kanon

Najstarsze teksty s-c-s, pisane przez braci sołuńskich lub ich uczniów jeszcze w IX wieku nie zachowały się do dzisiaj. Znane są natomiast późniejsze ich odpisy, już z X i XI w., zachowujące pewne wspólne, archaiczne cechy językowe, które w dużym stopniu odróżniają je od powstałych w tym samym czasie tekstów w formujących się dopiero językach narodowych. Księgi te nazywane są kanonem s-c-s: poświadczają one szereg charakterystycznych form, odnoszonych do tzw. klasycznego języka s-c-s.

Do cech klasycznego s-c-s należą:

  1. zachowane samogłoski nosowe;
  2. samogłoska jać (zapisywana w transkrypcji najczęściej jako ě);
  3. grupy ra i la będące rezultatem przestawki grup or i ol przed spółgłoskami;
  4. grupy spółgłoskowe št i žd, powstałe z palatalizacji (zmiękczenia) wcześniejszych grup spółgłoskowych *tj/ i dj.
  5. konsekwentnie zapisywane jery.
Pismo

Do zapisu języka s-c-s stosowane były dwa alfabety. Początkowo księgi zapisywano głagolicą, opracowaną przez Cyryla i Metodego. Później w tym samym celu stosowano także cyrylicę. (…)

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/%D1%A2

Jać (Ѣ, ѣ) (scs. ѣть, ros.ukr. ятьbułg. ят lub е двойноserb. јатchorw. jat) – nazwa 32. litery starej cyrylicy oraz głoski oznaczanej tą literą. W transliteracji slawistycznej oznaczana jest literą ě (zapożyczoną z alfabetu czeskiego).

języku prasłowiańskim jać była samogłoską długą. Przyjmuje się, że realizowana była jako dźwięk [æ:], który pochodził z wcześniejszych głosek [e:], [oj], lub [aj].

Znaczące jest zmieszanie już w najwcześniejszych tekstach głosek jać i jotowanego a. Tłumaczyć to można tym, że w dialektach sołuńskich, na których był oparty język staro-cerkiewno-słowiański, doszło do przesunięcia /æ:/ w /ja/ niezależnego od dialektów północnych i wschodnich. Zmieszanie pogłębiło graficzne podobieństwo litery mały jus (Ѧ) w cyrylicy do litery reprezentującej jać w głagolicy (Ⱑ – w unikodzie w. 4.1, Glagolitic yat.svg). (…)

Proszę pamiętaj o tym, co napisałem powyżej. Będę do tych zagadnień powracał w przyszłości…


…..

Sraczka / SRa+C”+Ka

https://pl.wiktionary.org/wiki/sraczka#pl

sraczka (język polski)

wymowa:
IPA[ˈsraʧ̑ka]AS[sračka] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. wulg. biegunkarozwolnienie[1]
odmiana:
(1.1)

przykłady:
(1.1) On ma chyba sraczkębo od godziny siedzi w kiblu.
kolokacje:
(1.1) mieć sraczkę • mieć atak sraczki
synonimy:
(1.1) rozwolnieniebiegunka
antonimy:
(1.1) zatwardzenie
wyrazy pokrewne:
rzecz. sracz mrz

zgrub. sraka ż
czas. srać
przym. sraczkowatysraki
przysł. srak
związki frazeologiczne:
biegać jak ze sraczką • jak nie urok, to sraczka
etymologia:
(1.1) srać + ka
tłumaczenia:
źródła:
  1.  Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 290, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.

UWAGA!

Postacie istniejące na południe od Karpat, jak np.: chorwacki sraćka, czeski sračka, są takie same, jak postać z j. polskiego Sraczka / SRa+C”+Ka. Nie zaszły w tym przypadku żadne wtórne zniekształcenia, patrz powyżej!


…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sraczka

sraczka

Polish

Etymology

From the verb srać (to shit, to defecate).

Pronunciation
Noun

sraczka f

  1. (vulgar) runsshitsdiarrhea
Declension
Further reading
  • sraczka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • sraczka in Polish dictionaries at PWN

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/sra%C4%87ka#hr

sraćka (język chorwacki)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. sraczka

…..

https://sh.wiktionary.org/wiki/sra%C4%87ka

sraćka

Srpskohrvatski

Izgovor
  • IPA/srât͡ɕka/
  • Hifenacija: sra‧ćka
Imenica

srȁćka f (ćirilica сра̏ћка)

Sinonimi:
  1. proliv Novo Miloševo [1]
Deklinacija

Ovoj r(ij)eči nedostaje fleksija.

Reference
  • sraćka” u Hrvatskom jezičnom portalu

 

  •  Rečnik srpskih govora Vojvodine, izmenjeno i dopunjeno izdanje u 4 toma, priredili mr Dejan Miloradov, Katarina Sunajko, mr Ivana Ćelić i dr Dragoljub Petrović, Matica srpska, Novi Sad.

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/sra%C4%8Dka#cs

sračka (język czeski)

wymowa:
IPA[ˈsrat͡ʃka] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. sraczka
(1.2) wulg. jako obelga zasraniec
odmiana:
(1.1–2)

przykłady:
(1.2) Ty sračko! → Ty zasrańcu!
synonimy:
(1.1) průjemběhavka
(1.2) mrdkapiča
wyrazy pokrewne:
rzecz. sráč msranda ż
czas. srát

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sra%C4%8Dka

sračka

Czech

Etymology

srát +‎ čka

Pronunciation
Noun

sračka f

  1. (vulgar) shit (all meanings)
  2. (vulgar) diarrhea
Further reading

…..

A teraz wtórnie ubezdźwięczniona słowacka ciekawostka…

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/hna%C4%8Dka

hnačka (język słowacki)

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. biegunka
wyrazy pokrewne:
przym. hnačkový

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/hna%C4%8Dka

hnačka

Slovak
Pronunciation
Noun

hnačka f (genitive singular hnačkynominative plural hnačkygenitive plural hnačiekdeclension pattern of žena)

  1. diarrhea
Declension

Declension of hnačka

Derived terms
Further reading
  • hnačka in Slovak dictionaries at korpus.sk

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sr%C3%A1%C4%8D

sráč

Czech

Etymology

srát +‎ č

Pronunciation
Noun

sráč m

  1. (vulgar) toilet
  2. (vulgar) fucker (objectionable person)
Declension

Inanimate:

Animate:

Synonyms
Derived terms
Further reading

…..

Sraczkowaty / SRa+C”+Ko+Wa+Ty

https://pl.wiktionary.org/wiki/sraczkowaty#pl

sraczkowaty (język polski)

znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) posp. kolor brudno żółtozielony[1] lub żółtobrązowy
odmiana:
(1.1)

hiperonimy:
(1.1) żółty
wyrazy pokrewne:
rzecz. sracz msranie nsraka żsraczka żwysranie n

zdrobn. sraczyk m
czas. srać ndk.wysrać dk.
przym. sraczowysraki
przysł. srak
tłumaczenia:
źródła:
  1.  publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło sraczkowaty w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

…..

Sracz / SRa+C”

https://pl.wiktionary.org/wiki/sracz#pl

sracz (język polski)

wymowa:
IPA[sraʧ̑]AS[srač] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grub. ubikacja
(1.2) grub. sedes
odmiana:
(1.1–2)

przykłady:
(1.1) Zastanawiam sięczy w tym mieście nie ma ciekawszych tematów dla prasy od kilku skradzionych klamek w sraczu starostwa.[1]
synonimy:
(1.1) sroczkibelklop
wyrazy pokrewne:
rzecz. sranie nsraka żsraczka żwysranie n

zdrobn. sraczyk m
czas. srać ndk.wysrać dk.
przym. sraczkowatysraczowysraki
przysł. srak
tłumaczenia:
źródła:
  1.  z Internetu

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sracz

sracz

Polish

Etymology

srać +‎ -acz

Pronunciation
Noun

sracz m inan

  1. (vulgar) shittershithousetoilet
Declension
Further reading
  • sracz in Polish dictionaries at PWN

…..

Srak / SRa+K

https://pl.wiktionary.org/wiki/srak#pl

srak (język polski)

znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) wulg. nieuprzejmaabstrakcyjna odpowiedź na pytanie „Jak?

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od sraka
odmiana:
(1.1) nieodm.
(2.1) zob. sraka
wyrazy pokrewne:
rzecz. sraka żsraczka żsranie nsranko nobsrywanie nobsranie nobesranie nwysranie npodsrywanie npodesranie nsracz msraczyk mobsraniec mobesraniec msraczkowatość żobsrywacz m
czas. srać ndk.obsrywać ndk.obsrać dk.obesrać dk.wysrać dk.podsrywać ndk.podesrać dk.
przym. sraczkowatysraki
przysł. sraczkowato

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/srak

srak

See also: срак

Slovene

Noun

srak

  1. genitive dual/plural of sraka

…..

Sraki / SRa+Ki

https://pl.wiktionary.org/wiki/sraki#pl

sraki (język polski)

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wulg. nieuprzejmaabstrakcyjna odpowiedź na pytanie „Jaki?

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) M. i B. lm od sraka
odmiana:
(1.1)

(2.1) zob. sraka
wyrazy pokrewne:
rzecz. sraka żsraczka żsranie nsranko nobsrywanie nobsranie nobesranie nwysranie npodsrywanie npodesranie nsracz msraczyk mobsraniec mobesraniec msraczkowatość żobsrywacz m
czas. srać ndk.obsrywać ndk.obsrać dk.obesrać dk.wysrać dk.podsrywać ndk.podesrać dk.
przym. sraczkowaty
przysł. sraczkowatosrak

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sraki

sraki

Polish

Pronunciation
Noun

sraki f

  1. genitive singular of sraka

…..

Sranie / SRa+Nie

https://pl.wiktionary.org/wiki/sranie#pl

sranie (język polski)

wymowa:
IPA[ˈsrãɲɛ]AS[srãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: srać
odmiana:
(1.1) blm;

wyrazy pokrewne:
rzecz. sracz msraczyk msraka żsraczka ż
czas. srać ndk.
przym. sraczkowatysraki
ims. zasrany
przysł. srak
związki frazeologiczne:
sranie w banię • skończyło się babci sranie

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sranie

sranie

Polish

Pronunciation
Noun

sranie n

  1. verbal noun of srać
Declension
Further reading
  • sranie in Polish dictionaries at PWN

…..

Srać / SRa+C’

https://pl.wiktionary.org/wiki/sra%C4%87#pl

srać (język polski)

wymowa:
IPA[sraʨ̑]AS[srać]?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wulg. pot. oddawać stolec
(1.2) wulg. fraz. lekceważyć kogoś lub cośkpić sobie z czegoś

czasownik zwrotny niedokonany srać się (dk. brak)

(2.1) wulg. pot. przesadnie bać się czegoś
(2.2) wulg. pot. mieć o coś pretensje
odmiana:
(1.1–2) koniugacja I

(2.1–2) koniugacja I

przykłady:
(1.1) CholeraTen twój bachor nic tylko żresra i wyje!
(1.2) Sram na waswy skurwysyny!
składnia:
(1.2) srać na + B.
synonimy:
(1.1) defekowaćwypróżniać sięzałatwiać sięoddawać stolecpot. robić kupę
(1.2) bagatelizowaćignorowaćlekceważyćpot. bimbaćgwizdaćkichaćolewaćfraz. mieć gdzieśmieć w nosie
wyrazy pokrewne:
rzecz. sraczka żsracz mrzsraczyk mrzobesraniec moszasraniec mossranie ndosranie ndosrywanie nnasranie nobesranie nobsranie nobsrywanie nosranie nosrywanie npodesranie npodsrywanie nposranie nprzesranie nprzysranie nprzysrywanie nusranie nwysranie nzasranie nzasrywanie nzesranie nzesrywanie n
czas. dosrać dk.dosrywać ndk.nasrać dk.obesrać dk.obsrać dk.obsrywać ndk.osrać dk.osrywać ndk.podesrać dk.podsrywać ndk.posrać się dk.przesrać dk.przysrać dk.przysrywać ndk.usrać się dk.wysrać dk.zasrać dk.zasrywać ndk.zesrać się dk.zesrywać się ndk.
przym. sraczkowatysraczowyzasranysraki
wykrz. sru
przysł. srak
związki frazeologiczne:
mieć nasrane w głowie / mieć nasrane we łbie • mieć przesrane • mieć minę jak kot srający na pustyni • srać na coś • srać pieniędzmi • srać pod siebie • srać w gacie • wyżej sra, niż dupę ma
tłumaczenia:

srać (język górnołużycki)

znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) wulg. srać
wyrazy pokrewne:
rzecz. srawa ż
przym. srany

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sra%C4%87

srać

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *sьrati (stem *ser-).

Pronunciation
Verb

srać impf

  1. (vulgar) to shit (to defecate)
    Dlaczego pani pies tu sra? ― Why is your dog shitting here, ma’am?
  2. (vulgar) to not care [+ na (genitive) = about something]
    Sram na tę robotę. ― I don’t fucking care about this job.
  3. (reflexive, vulgar) to freak out, to be very afraid
    Przez skokiem ze spadochronem srałem się jak nigdy. ― Before the parachute jump I was freaking out like never before.
Conjugation
Derived terms
Further reading
  • srać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • srać in Polish dictionaries at PWN

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/sr%C3%A1t#cs

srát (język czeski)

wymowa:
IPA/sraːt/
znaczenia:

czasownik

(1.1) wulg. srać
wyrazy pokrewne:
rzecz. sračka ż
związki frazeologiczne:
srát na hlavu

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/sr%C3%A1t

srát

Czech

Etymology

From Proto-Slavic *sьrati.

Pronunciation
Verb

srát impf

  1. (vulgar) to shit (to defecate; to expel feces from one’s bowels)
  2. (vulgar) to piss off, to fuck off (to irritate)
  3. (vulgar) to never mindforgetfuck (no longer regard as important)
    Seru na to! ― Fuck that. (literally, “I shit on that!”)
Synonyms
  • (shit, defecate): See also kálet
  • (fuck, lose care for): See also kašlat
Derived terms
Further reading

UWAGA!

Czyż to nie oznacza, że w (jakimś) j. czeskim, dźwięki zapisywane jako T i C” istniały jednocześnie, patrz: srát +‎ čka, srát +‎ č, srát, sráč..?

Dlaczego dźwięk zapisywany jako C”, który rzekomo powstał przez wtórne udźwięcznienie, czyli tzw. palatalizację dźwięku T, nie wyparł całkowicie tego ostatniego, np. z j. czeskiego?

Dlaczego dźwięk zapisywany znakiem a, ale także i inny dźwięk zapisywany znakiem C”, w ogóle istnieją w ofitzjalnie odtfoszonym Proto-Slacic, patrz: *sьràti, czy *čьrnъ,.. gdzie ten ostatni miał rzekomo powstać z dźwięku ofitzjalnie odtfoszonego jako *k/K, a nie *ḱ/K’, czy T?!! Gdzie tu jest jakaś logika?


…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/s%D1%8Crati

Reconstruction:Proto-Slavic/sьrati

Proto-Slavic

Etymology

From Proto-Indo-European *ser- (Pokorny, Vasmer). Compare Lithuanian sar̃niAvestan 𐬌𐬌𐬀‎ (sairiia)Persian سرگین‎  (sargīn)Sanskrit  शर्धते  (śárdhate)अवशर्धयति  (avaśardhayati), possibly Ancient Greek σκῶρ (skôr)Proto-Germanic  *skarną  (manure) (whence Icelandic skarn).

Verb

*sьràti impf[1][2][3]

  1. to shitdefecate
Inflection
Related terms
Descendants
Further reading
  • Vasmer, Max (1964–1973), “срать”, in Etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), translated from German and supplemented by Oleg Trubačóv, Moscow: Progress
  • Černyx, P. Ja. (1999), “сор”, in Istoriko-etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [Historical-Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), volume 2, 3rd reprint edition, Moscow: Russkij jazyk, page 188
References
  1. Olander, Thomas (2001), “sьrati: ser[jǫ ser[j]etь]”, in Common Slavic accentological word list, Copenhagen: Editiones Olander: “b skide (SA 204, 212f.; PR 137)”
  2. Snoj, Marko (2016), “sráti”, in Slovenski etimološki slovar, Ljubljana: Inštitut za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU, →ISBN: “*sьra̋ti, sed. *ser’ǫ̋
  3. Kapović, Mate (2007), “The Development of Proto-Slavic Quantity”, in Wiener Slavistisches Jahrbuch[1], University of Vienna, page 6: “*sъra̋ti”

UWAGA!

To Lithuanian sar̃ni przenosi na to:

https://en.wiktionary.org/wiki/sarni#Lithuanian

sarni

Polish

Etymology

From sarna +‎ -i.

Pronunciation
Adjective

sarni

  1. Of, pertaining to, or characteristic of roe deer.
Declension
Further reading
  • sarni in Polish dictionaries at PWN

….

https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Indo-European/s%E1%B8%B1er-&action=edit&redlink=1

Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Indo-European/ser-.

…..

Widzisz dźwięk zapisywany jako S, nawet nie jako tzw. s-mobile, czyli (S), ale jako „właściwe” S?

W tzw. j. satem dźwięk odtfoszony, jako tzw. *ḱ/K’, sam z siebie bez tego dodatkowego początkowego S powinien już dać dźwięk zapisywany jako S, patrz tzw. PIE *or-h₂k, z którego ofitzjalnie ma rzekomo pochodzić wtórnie udźwięczniona / spalatalizowana Pra-Słowiańska Sroka / SRoKa

Po jakiego grzyba w tym ofitzjalnie odtfoszonym tzw. PIE *ser-, ofitzjalni jęsykosnaftzy dodali sobie do i tak w przyszłości udźwięcznionego / spalatalizowanego dźwięku zapisywanego jako *ḱ/K’, ten dodatkowy dźwięk zapisywany jako S? Czyżby chcieli uzyskać dźwięki zapisywane jako SS? 🙂

…..

To jeszcze nie wszystko. Dalszą część danych upowszechnię w następnych wpisach, gdzie min. ponownie udowodnię moje racje, ale tym razem używając odnośnego przykładu z tzw. j. starogreckiego… 🙂

10 uwag do wpisu “246 Sraka, Sraczka, Sraćka, Sračka, Hnačka, Sráč, Sracz, Srak, Sraki, Sraczkowaty, Sranie, Srać, Srát, *sьràti, *sḱer-, *ḱer- i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów i wtórność postaci bałtyckich

  1. Pingback: 247 Kruk, Sroka, Sraka, *ḱer-, *(s)ker-, zamiana *k na *ḱ i inne oszustwa ofitzjalnego jęsykosnaftzfa | SKRBH

  2. Pingback: 248 Sromotnik, Sromieźliwy, Sromotny, Sromotność, Sromać, Zasromać, Sromota, Srom, срамъ, *sormъ, Shame, *(s)ḱeh₃-, s-mobile i problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa | SKRBH

        • Podasz źródło na to słowo, proszę?

          https://en.wiktionary.org/wiki/rast#Latvian

          Latvian
          Etymology
          This word is the reflex of two different Proto-Indo-European forms: *wer-d-, *wr-ed- (“to bend, to sway”) and *werdʰ-, *wr-edʰ-, *h₃erdʰ- (“to grow; high”), both from the stem *wer- (“to bend, to turn”).[1] Both forms yielded Proto-Baltic *red-, *rad-, from which *rad-ti > *rasti > rast. The present tense form was derived with an extra n: *randuo > *ruodu > rodu; cf. dialectal variants ronu, romu. From the meaning “to bend, to sway” came “to raise, to obtain (by bending down to get it)” > “to obtain, to get, to find.” From the meaning “to grow” came not only the meanings of the Lithuanian reflexive form, but also those of Latvian related forms like raža (“harvest”), rasma (“fecundity”), radīt (“to create”), radi (“relatives”) and the 18th-century adjective rastīgs (“fertile, successful”). This semantic diversity also explains the divergent meanings of the derived prefixed verbs (atrast (“to find; to lose a habit, a skill”), ierast parast, pierast (“to get used to”), etc.). Cognates include Lithuanian ràsti (“to find, to obain by searching; to notice; to determine, to establish; to happen, to be”), reflexive ràstis (“to grow quickly, strongly; to give birth; to rise, to get up; to become; to happen; to come, to arrive; to get somewhere”); from *werd- (“to bend, to sway”), also Gothic 𐍅𐍂𐌰𐍄𐍉 (wratō, “to go, to travel”), Icelandic rata (“to travel, to find one’s way”), Middle High German razzeln (“to turn”); from *werdʰ (“to grow”), Old Church Slavonic расти (rasti, “to grow”), Russian расти (rasti), Polish róść, Sanskrit वर्धति (várdhati), वृधति (vr̥dháti, “to grow, to increase”), Ancient Greek ὀρθός (orthós, “straight, upright”) (and perhaps also, from a possible variant form *Herdʰ, *Hredʰ-, Latin arduus (“lofty, high”), arbor (“tree”)).[2]

          http://www.historycy.org/historia/index.php/t41304.html

          Erzherzogin
          20/11/2017, 21:17
          QUOTE(asank neo @ 18/11/2017, 15:44)
          Ostatnio natknąłem się na tak zwane „Pieśni śratalne”, wykonywane na weselu. Nie wiem dobrze co to znaczy „śratać”, chociaż od razu skojarzyło mi się z sr-chorw sretan np. Sretan Božić! czy coś takiego. W pieśniach śratalnych występują okrzyki „Łado!” i tak dalej, które o ile pamiętam, są poświadczone już w niektórych starych kronikach polskich, teraz tylko nie pamiętam których. Podobno mogą być porównywane starością do rzekomego wieku „Oj, chmielu” ale nie zbadałem sprawy do końca.*

          „Śratać” – jak wiele innych archaizmów – przetrwało w niektórych gwarach w znaczeniu „witać (obejmując kogoś)” i „błogosławić”. Nb. te pieśni śratalne wykonywano podczas błogosławienia młodej pary przez rodziców. Tu mamy przykład:
          Cyfrowa biblioteka polskiej piosenki

          https://bibliotekapiosenki.pl/utwory/Piesni_sratalne/tekst

          Śrataj mnie mamuniu,
          śrataj mnie rodzona,
          oj, śrataj mnie od siebie.
          Ja cie nie bede śratała,
          niech cie Bóg śrataje,
          któremu cie wydaje,
          Moja córuś, ode mnie.
          Śrataj mnie tatuniu,
          śrataj mnie rodzuny,
          oj śrataj mnie od siebie.
          Jo cie nie bede śratał,
          niech cie Bog śrataje,
          któremu cie wydaje,
          moja córuś, ode mnie.
          Pośrataj Boże goście nasze,
          Łado, Łado!
          Pośratajże ich Panie Jezusie,
          Łado, Łado!
          Tatusio wyszedł i pośratał,
          Łado, Łado!
          I pośratawszy rzewnie zapłakał,
          Łado, Łado!
          Jedź z Bogiem, córuś, niech cie Bóg śrata,
          Łado, Łado!
          Niech cie Bóg śrata, dolę dobrą da,
          Łado, Łado![2]

          Bibliografia
          1. Wolański, Ryszard.

          1. http://www.mikolaje.lublin.pl.
            Oficjalna strona Orkiestry św. Mikołaja [odczyt: 12.04.2014].

          Polubienie

            • Bardzo dziękuję!

              https://pl.wikisource.org/wiki/S%C5%82ownik_etymologiczny_j%C4%99zyka_polskiego/%C5%9Brata%C4%87

              Słownik etymologiczny języka polskiego/śratać

              śratać, pośratać, dziś tylko ludowe, ‘witać’, w 15. wieku ogólne, z właściwem rz; w biblji: »śrzatła ji« (u Leopolity: »wybiegła przeciw jemu«), »pośrzatł je« (»potkał się z nimi«, Leopolita), »jegoż pośrzatł« (»któremu zaszedł«, Leopolita); w psałterzu: »pośrzatła jesta« (pośrzatłasta, puławski; »zabieżały sobie«, psałterz z r. 1532). Resztki prasłowiańskiego czasownika rěsti, co już nigdzie sam nie występuje, tylko w złożeniu z przyimkami: obrěsti i sŭrěsti, obrětati, ‘znachodzić’; na Rusi walnie zastąpione: obriest’, priobriesti, itd.; stąd nazwa ‘spotkania – szczęścia’ na Bałkanie: serb. sreća (nesreća, ‘nieszczęście’), stare bułg. sręszta (stąd węg. szerencse); u Czechów na wstrzic, ‘naprzeciw’, strzetnouti, i strzetati, ‘spotykać’. Prasłowo; lit. rasti, randu, ‘znachodzę’ (u Słowian czas teraźniejszy również z nosówką, cerk. obręsztą); dalsze odpowiedniki wątpliwe. U nas i pośrzacaj, ‘powitanie’, z przyrostkiem -jaj (jak rodzaj).

              https://en.wiktionary.org/wiki/%D1%81%D1%8A%D1%80%D1%A7%D1%89%D0%B0

              сърѧща
              Jump to navigationJump to search
              Old Church Slavonic
              Etymology
              From Proto-Slavic *sъręťa.

              Noun
              сърѧща • (sŭręšta) f

              attack
              meeting, rendezvous

              https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=Reconstruction:Proto-Slavic/s%D1%8Ar%C4%99%C5%A5a&action=edit&redlink=1
              Wiktionary does not yet have a reconstruction page for Proto-Slavic/sъręťa.


              Pośrataj, Boże – Polska ludowa pieśń weselna (Polish traditional wedding song)

              Jawor Polny
              5.76K subscribers
              Pieśni śratalne – weselna muzyka ludowa z okolic Lublina w aranżacji i wykonaniu Orkiestry św. Mikołaja. / Polish wedding folk song from Lubelskie voivodeship arranged and performed by Orkiestra św. Mikołaja.

              Śrataj mnie mamuniu,
              śrataj mnie rodzona,
              oj, śrataj mnie od siebie.
              Ja cie nie bede śratała,
              niech cie Bóg śrataje,
              któremu cie wydaje,
              Moja córuś, ode mnie.

              Śrataj mnie tatuniu,
              śrataj mnie rodzuny,
              oj śrataj mnie od siebie.
              Jo cie nie bede śratał,
              niech cie Bog śrataje,
              któremu cie wydaje,
              moja córuś, ode mnie.

              Pośrataj Boże goście nasze,
              Łado, łado!
              Pośratajże ich Panie Jezusie,
              Łado, łado!

              Tatusio wyszedł i pośratał,
              Łado, łado!
              I pośratawszy rzewnie zapłakał,
              Łado, łado!

              Jedź z Bogiem, córuś, niech cie Bóg śrata,
              Łado, łado!
              Niech cie Bóg śrata, dolę dobrą da,
              Łado, łado!

              Pieśń weselna z Woli Sobieskiej k/Lublina. Słowo śratać ma skomplikowaną etymologię. W językach słowiańskich oscyluje ono wokół znaczenia witać, spotykać, ale lokalnie rozumiane jest jako żegnać. Być może dlatego, że pieśni śratalne śpiewano do błogosławieństwa młodych przez rodziców. W tym momencie obrzędu powitanie i pożegnanie mieszają się ze sobą i przeciwstawność znaczenia tych słów jest w pewnym sensie pozorna. Być może witać, żegnać i błogosławić oznacza tu po prostu jedno – akceptować. Pieśni śratalne należą do najstarszych w polskim folklorze. (z: https://bibliotekapiosenki.pl/utwory/Piesni_sratalne

              Guess Who
              Hipnotyzujące, słucham na okrągło.

              MiksusWilk
              Łado to jest Słowiański Bóg sprawiedliwości, więc ten pan Jezus tu nie pasuje troszkę

              TrollDragomir
              „Łado” to tutaj myślę bogini Łada, do której się zwracają. A Jezus na 100% został dodany później 😉

              MiksusWilk
              Oczyyywiście, zgadzam sie. A Łado-Łada to różnie mówią kto jak i po co 😉

              Slavic Culture
              MiksusWilk to jest współczesna wersja, lud już nie wie co znaczy Łada, czy Bóg, czy nie, Jezus wplątany jest w pieśń kiedyś tam, jak wigilia która jest pogańska, a jednocześnie katolicka, i wielu nawet nie wie, że sianko pod obrusem, to wcale nie sianko symbolizujące stajenkę, tylko wróżba udanych plonów.

              sa mir
              łado – ład -porządek, lad ‘zgoda, harmonia

              Mylo Cz
              Tradycje pogańskie bardzo dobrze mają się w wielu aspektach kultu chrześcijańskiego. Jest nimi przesiąknięty, więc nie jest to wcale takie dziwne, ze pojawia się słowo Łado.

              Mariusz Michałek
              Przetrwała tysiąc lat…

              Polubienie

  3. Pingback: 249 διάῤῥοια, diárrhoia, diarrhoea, διά, *duwō, *dwóh₁, *dwís, *dъva, *srew-, utrata tzw. s-mobile, czyli podwójna Sraka po grecku | SKRBH

  4. Pingback: 250 Smardz, Сморчок, Сморкать, Smarkacz, Smarkać, Smark, Smrček, Smrk, *smerkъ, Śmierdzieć, Smrodliwy, Smrodzić, Smród, *smȏrdъ, Merda, Смрад, Смрадъ, *(s)merd-, Mordeo, σμερδνός, Smart, Schmerzen, utrata s-mobil

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.