SL”oW+NiK Za+Po+Z”yC”+eN’ oD-PRa-SL”oW+iaN’+SKi(c)H


plenty (n.) mid-13c., „as much as one could desire,” from Old French plentee, earlier plentet „abundance, profusion” (12c., Modern French dialectal plenté), from Latin plenitatem (nominative plenitas) „fullness,” from plenus „complete, full” (see plenary). Meaning „condition of general abundance” is from late 14c. The colloquial adverb meaning „very much” is first attested 1842. Middle English had parallel formation plenteth, from the older Old French form of the word.

plenary (adj.) 1510s, earlier plenar (mid-13c.), from Old French plenier, from Medieval Latin plenarius „entire, complete,” from Latin plenus „full, filled, greatly crowded; stout, pregnant; abundant, abounding; complete,” from PIE *pele- (1) „to fill” (see poly-). Related: Plenarily.

poly- word-forming element meaning „many, much, multi-, one or more,” from Greek poly-, combining form of polys „much” (plural polloi); cognate with Latin plus, from PIE root *pele- (1) „to fill,” with derivatives referring to multitudinousness or abundance (source also of Sanskrit purvi „much,” prayah „mostly;” Avestan perena-, Old Persian paru „much;” Greek plethos „people, multitude, great number,” polys „much, plenty,” ploutos „wealth;” Lithuanian pilus „full, abundant;” Old Church Slavonic plunu; Gothic filu „much,” Old Norse fjöl-, Old English fela, feola „much, many;” Old English folgian; Old Irish lan, Welsh llawn „full;” Old Irish il, Welsh elu „much”); probably related to root *pele- (2) „to spread.”

Properly used in compounds only with words of Greek origin. In chemical names, usually indicating a compound with a large number of atoms or molecules of the same kind (such as polymer).

polymer (n.) a substance built from a large number of simple molecules of the same kind, 1855, probably from German Polymere (Berzelius, 1830), from Greek polymeres „having many parts,” from polys „many” (see poly-) + meros „part” (see merit (n.)).


merit (n.) c. 1200, „spiritual credit” (for good works, etc.); c. 1300, „spiritual reward,” from Old French merite „wages, pay, reward; thanks; merit, moral worth, that which assures divine pity,” and directly from Latin meritum „a merit, service, kindness, benefit, favor; worth, value, importance,” neuter of meritus, past participle of merere, meriri „to earn, deserve, acquire, gain,” from PIE root *(s)mer- (2) „to allot, assign” (source also of Greek meros „part, lot,” moira „share, fate,” moros „fate, destiny, doom,” Hittite mark „to divide” a sacrifice).

Sense of „worthiness, excellence” is from early 14c.; from late 14c. as „condition or conduct that deserves either reward or punishment;” also „a reward, benefit.” Related: Merits. Merit system attested from 1880. Merit-monger was in common use 16c.-17c. in a sense roughly of „do-gooder.”

merit (v.) late 15c., „to be entitled to,” from Middle French meriter (Modern French mériter), from merite (n.), or directly from Latin meritare „to earn, yield,” frequentative of mereri „to earn (money);” also „to serve as a soldier” (see merit (n.)). Related: Merited; meriting.

See also: Plenty


From Middle English, from Anglo-Norman plenté, from Old French plenté, from Latin plenitatem, accusative of plenitas ‎(“fullness”), from plenus ‎(“complete, full”), from Proto-Indo-European *pl̥h₁nós ‎(“full”) (English full, via Proto-Germanic). Related from Latin to complete, deplete, replete.


(Received Pronunciation) IPA(key): /ˈplɛnti/
(General American) IPA(key): /ˈplɛnti/, [ˈplɛɾ̃i], [ˈplɛni]
(pin–pen merger) IPA(key): [ˈplɪɾ̃i], [ˈplɪni]
Audio (US)
Rhymes: -ɛnti
Homophone: Pliny (pin-pen merger, silent ‚t’)


plenty ‎(countable and uncountable, plural plenties)

A more than adequate amount.  [quotations ▼]

We are lucky to live in a land of peace and plenty.

[hide ▲]a more than adequate amount
Select targeted languages

Arabic: كَثِير m ‎(kaṯīr)
Belarusian: шмат (be) m ‎(šmat)
Bulgarian: изоби́лие (bg) n ‎(izobílie)

Cantonese: 大把 ‎(daai6 baa2)
Mandarin: 豐富 (zh), 丰富 (zh) ‎(fēngfù)

Czech: množství (cs), dost (cs)
Dutch: overvloed (nl) m
Esperanto: abundo (eo)
Finnish: runsaasti (fi)
French: abondance (fr) f
Georgian: სიუხვე ‎(siuxve)
German: Fülle (de) f, Überfluss (de) m
Greek: αφθονία (el) f ‎(afthonía)
Hebrew: שפע m
Hungarian: bőség (hu)
Igbo: oke
Irish: leordhóthain f, flúirse f
Italian: abbondanza (it) f, cuccagna (it) f
Japanese: 沢山 (ja) ‎(たくさん, takusan), 豊富 (ja) ‎(ほうふ, hōfu)
Jersey Dutch: plänti
Korean: 많음 (ko) ‎(maneum)
Macedonian: изо́билство n ‎(izóbilstvo)
Portuguese: abundância (pt) f
Romanian: belşug (ro) n
Russian: изоби́лие (ru) n ‎(izobílije), оби́лие (ru) n ‎(obílije), доста́ток (ru) m ‎(dostátok), мно́жество (ru) n ‎(mnóžestvo), избы́ток (ru) m ‎(izbýtok)
Scottish Gaelic: pailteas m
Spanish: abundancia (es) f
Swedish: riklighet c
Turkish: bolluk (tr)
Ukrainian: доста́ток m ‎(dostátok)
Volapük: bundan (vo)



From *pleh₁- ‎(“to fill”).

*pl̥h₁nós ‎(non-ablauting)[1]


[less ▲]Thematic
masculine singular dual plural
nominative *pl̥h₁nós *pl̥h₁nóh₁ *pl̥h₁nóes
vocative *pl̥h₁né *pl̥h₁nóh₁ *pl̥h₁nóes
accusative *pl̥h₁nóm *pl̥h₁nóh₁ *pl̥h₁nóns
genitive *pl̥h₁nósyo *? *pl̥h₁nóoHom
ablative *pl̥h₁néad *? *pl̥h₁nómos
dative *pl̥h₁nóey *? *pl̥h₁nómos
locative *pl̥h₁néy, *pl̥h₁nóy *? *pl̥h₁nóysu
instrumental *pl̥h₁nóh₁ *? *pl̥h₁nṓys
feminine singular dual plural
nominative *pl̥h₁néh₂ *pl̥h₁néh₂h₁(e) *pl̥h₁néh₂es
vocative *pl̥h₁néh₂ *pl̥h₁néh₂h₁(e) *pl̥h₁néh₂es
accusative *pl̥h₁nā́m *pl̥h₁néh₂h₁(e) *pl̥h₁néh₂n̥s
genitive *pl̥h₁néh₂s *? *pl̥h₁néh₂oHom
ablative *pl̥h₁néh₂s *? *pl̥h₁néh₂mos
dative *pl̥h₁néh₂ey *? *pl̥h₁néh₂mos
locative *pl̥h₁néh₂, *pl̥h₁néh₂i *? *pl̥h₁néh₂su
instrumental *pl̥h₁néh₂h₁ *? *pl̥h₁néh₂bʰi
neuter singular dual plural
nominative *pl̥h₁nóm *pl̥h₁nóy(h₁) *pl̥h₁néh₂
vocative *pl̥h₁nóm *pl̥h₁nóy(h₁) *pl̥h₁néh₂
accusative *pl̥h₁nóm *pl̥h₁nóy(h₁) *pl̥h₁néh₂
genitive *pl̥h₁nósyo *? *pl̥h₁nóoHom
ablative *pl̥h₁néad *? *pl̥h₁nómos
dative *pl̥h₁nóey *? *pl̥h₁nómos
locative *pl̥h₁néy, *pl̥h₁nóy *? *pl̥h₁nóysu
instrumental *pl̥h₁nóh₁ *? *pl̥h₁nṓys

Baltic: *pilnas
Latvian: pilns
Lithuanian: pìlnas
Old Prussian: pilnan
Slavic: *pьlnъ (see there for descendants)
Celtic: *ɸlānos (see there for descendants)
Germanic: *fullaz (see there for descendants)
Ancient Greek: πλέως ‎(pléōs)
Sanskrit: पूर्ण ‎(pūrṇá)
Bengali: পূর্ণ ‎(pūrṇa)
Hindi: पूरा ‎(pūrā)
Kurdish: pirr / پڕ (Sorani and Zazaki: „full”, Kurmanji: „a lot”)
Middle Persian: purr
Persian: پر ‎(por)
Italic: *plēnos
Latin: plēnus (see there for descendants)
Umbrian: plener (ablative plural)


^ Ringe, Don (2006) From Proto-Indo-European to Proto-Germanic, Oxford University Press


From Proto-Balto-Slavic *pilˀnas, from Proto-Indo-European *pl̥h₁nós. Cognates include Latvian pilns, Lithuanian pilnas, Latin plēnus, Proto-Germanic *fullaz, and Sanskrit पूर्ण ‎(pūrṇa).





Accent paradigm a.
[hide ▲]Indefinite declension of *pьlnъ (hard)
Singular Masculine Feminine Neuter
Nominative *pьlnъ *pьlna *pьlno
Accusative *pьlnъ *pьlnǫ *pьlno
Genitive *pьlna *pьlny *pьlna
Locative *pьlně *pьlně *pьlně
Dative *pьlnu *pьlně *pьlnu
Instrumental *pьlnomь *pьlnojǫ *pьlnomь
Vocative *pьlne *pьlno *pьlno
Dual Masculine Feminine Neuter
Nominative *pьlna *pьlně *pьlně
Accusative *pьlna *pьlně *pьlně
Genitive *pьlnu *pьlnu *pьlnu
Locative *pьlnu *pьlnu *pьlnu
Dative *pьlnoma *pьlnama *pьlnoma
Instrumental *pьlnoma *pьlnama *pьlnoma
Vocative *pьlna *pьlně *pьlně
Plural Masculine Feminine Neuter
Nominative *pьlni *pьlny *pьlna
Accusative *pьlny *pьlny *pьlna
Genitive *pьlnъ *pьlnъ *pьlnъ
Locative *pьlněxъ *pьlnaxъ *pьlněxъ
Dative *pьlnomъ *pьlnamъ *pьlnomъ
Instrumental *pьlny *pьlnami *pьlny
Vocative *pьlni *pьlny *pьlna
[hide ▲]Definite declension of *pьlnъ (hard)
Singular Masculine Feminine Neuter
Nominative *pьlnъjь *pьlnaja *pьlnoje
Accusative *pьlnъjь *pьlnǫjǫ *pьlnoje
Genitive *pьlnajego *pьlnyję *pьlnajego
Locative *pьlnějemь *pьlněji *pьlnějemь
Dative *pьlnujemu *pьlněji *pьlnujemu
Instrumental *pьlnyjimi *pьlnǫjǫ *pьlnyjimi
Vocative *pьlnъjь *pьlnaja *pьlnoje
Dual Masculine Feminine Neuter
Nominative *pьlnaja *pьlněji *pьlněji
Accusative *pьlnaja *pьlněji *pьlněji
Genitive *pьlnuju *pьlnuju *pьlnuju
Locative *pьlnuju *pьlnuju *pьlnuju
Dative *pьlnyjima *pьlnyjima *pьlnyjima
Instrumental *pьlnyjima *pьlnyjima *pьlnyjima
Vocative *pьlnaja *pьlněji *pьlněji
Plural Masculine Feminine Neuter
Nominative *pьlniji *pьlnyję *pьlnaja
Accusative *pьlnyję *pьlnyję *pьlnaja
Genitive *pьlnъjixъ *pьlnъjixъ *pьlnъjixъ
Locative *pьlnyjixъ *pьlnyjixъ *pьlnyjixъ
Dative *pьlnyjimъ *pьlnyjimъ *pьlnyjimъ
Instrumental *pьlnyjimi *pьlnyjimi *pьlnyjimi
Vocative *pьlniji *pьlnyję *pьlnaja

East Slavic:
Belarusian: по́ўны ‎(póŭny)
Russian: по́лный ‎(pólnyj)
Ukrainian: по́вний ‎(póvnyj)
South Slavic:
Old Church Slavonic: пльнъ ‎(plĭnŭ)
Bulgarian: пълен ‎(pǎ̀len)
Macedonian: полн ‎(poln)

Cyrillic: пу̏н
Latin: pȕn

Slovene: pôln
West Slavic:
Czech: plný
Polabian: påunĕ
Polish: pełny
Slovak: plný

Lower Sorbian: połny
Upper Sorbian: połny



smear (v.) Old English smerian, smierwan „to anoint or rub with grease, oil, etc.,” from Proto-Germanic *smerwjan „to spread grease on” (source also of Old Norse smyrja „to anoint, rub with ointment,” Danish smøre, Swedish smörja, Dutch smeren, Old High German smirwen „apply salve, smear,” German schmieren „to smear;” Old Norse smör „butter”), from PIE *smeru- „grease” (source also of Greek myron „unguent, balsam,” Old Irish smi(u)r „marrow,” Old English smeoru „fat, grease, ointment, tallow, lard, suet,” Lithuanian smarsas „fat”).

Figurative sense of „assault a public reputation with unsubstantiated charges” is from 1879. Related: Smeared; smearing. Smear-word, one used regardless of its literal meaning but invested with invective, is from 1938.

smear (n.) „mark or stain left by smearing,” 1610s, from smear (v.). Sense of „small quantity prepared for microscopic examination” is from 1903. Meaning „a quantity of cream cheese, etc., smeared on a bagel” is by 1999, from Yiddish shmir. The earliest noun sense in English is „fat, grease, ointment” (c. 1200), from Old English had smeoru „fat, grease,” cognate with Middle Dutch smere, Dutch smeer, German Schmer „grease, fat” (Yiddish schmir), Danish smør, Swedish smör „butter.”

delikatnie dotykać, pocierać opuszkami palców lub jakimiś przedmiotami, np. piórem, wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, powodując śmiech u tego kogoś; łaskotać, gilgotać, gilgać

medi18 # 2006-07-22
smerać to łaskotać czemu tego nie ma??



From smar.

IPA(key): /s̪maˈrɔvat͡ɕ/


smarować impf ‎(perfective posmarować)

to smear, to spread
to butter
to lubricate
to grease

Conjugation of smarować impf
singular plural
person m f n m pers m anim, m inan, f, n
infinitive smarować
present tense 1st smaruję smarujemy
2nd smarujesz smarujecie
3rd smaruje smarują
past tense 1st smarowałem smarowałam smarowaliśmy smarowałyśmy
2nd smarowałeś smarowałaś smarowaliście smarowałyście
3rd smarował smarowała smarowało smarowali smarowały
future tense 1st będę smarował1 będę smarowała1 będziemy smarowali1 będziemy smarowały1
2nd będziesz smarował1 będziesz smarowała1 będziecie smarowali1 będziecie smarowały1
3rd będzie smarował1 będzie smarowała1 będzie smarowało1 będą smarowali1 będą smarowały1
conditional 1st smarowałbym smarowałabym smarowalibyśmy smarowałybyśmy
2nd smarowałbyś smarowałabyś smarowalibyście smarowałybyście
3rd smarowałby smarowałaby smarowałoby smarowaliby smarowałyby
imperative 1st — smarujmy
2nd smaruj smarujcie
3rd niech smaruje niech smarują
active adjectival participle smarujący smarująca smarujące smarujący smarujące
passive adjectival participle smarowany smarowana smarowane smarowani smarowane
contemporary adverbial participle smarując
impersonal past smarowano
verbal noun smarowanie
1 or: będę smarować, będziesz smarować etc.
Derived terms


smarować (język polski)

piekarz smaruje (1.1) bułki masłem

IPA: [smaˈrɔvaʨ̑], AS: [smarovać]


czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną
(1.2) mech. dostarczać do ruchomych części smar
(1.3) pot. dawać łapówkę
(1.4) pot. gryzmolić, pisać

(1) koniugacja IV

forma liczba pojedyncza liczba mnoga
1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os.
bezokolicznik smarować
czas teraźniejszy smaruję smarujesz smaruje smarujemy smarujecie smarują
czas przeszły m smarowałem smarowałeś smarował smarowaliśmy smarowaliście smarowali
f smarowałam smarowałaś smarowała smarowałyśmy smarowałyście smarowały
n smarowałom smarowałoś smarowało

pozostałe formy
czas przyszły m będę smarował,
będę smarować będziesz smarował,
będziesz smarować będzie smarował,
będzie smarować będziemy smarowali,
będziemy smarować będziecie smarowali,
będziecie smarować będą smarowali,
będą smarować
f będę smarowała,
będę smarować będziesz smarowała,
będziesz smarować będzie smarowała,
będzie smarować będziemy smarowały,
będziemy smarować będziecie smarowały,
będziecie smarować będą smarowały,
będą smarować
n będę smarowało,
będę smarować będziesz smarowało,
będziesz smarować będzie smarowało,
będzie smarować
czas zaprzeszły m smarowałem był smarowałeś był smarował był smarowaliśmy byli smarowaliście byli smarowali byli
f smarowałam była smarowałaś była smarowała była smarowałyśmy były smarowałyście były smarowały były
n smarowałom było smarowałoś było smarowało było
forma bezosobowa czasu przeszłego smarowano
tryb rozkazujący niech smaruję smaruj niech smaruje smarujmy smarujcie niech smarują
tryb przypuszczający m smarowałbym,
byłbym smarował smarowałbyś,
byłbyś smarował smarowałby,
byłby smarował smarowalibyśmy,
bylibyśmy smarowali smarowalibyście,
bylibyście smarowali smarowaliby,
byliby smarowali
f smarowałabym,
byłabym smarowała smarowałabyś,
byłabyś smarowała smarowałaby,
byłaby smarowała smarowałybyśmy,
byłybyśmy smarowały smarowałybyście,
byłybyście smarowały smarowałyby,
byłyby smarowały
n smarowałobym,
byłobym smarowało smarowałobyś,
byłobyś smarowało smarowałoby,
byłoby smarowało
imiesłów przymiotnikowy czynny m smarujący, niesmarujący
f smarująca, niesmarująca smarujące, niesmarujące
n smarujące, niesmarujące
imiesłów przymiotnikowy bierny m smarowany smarowani
f smarowana smarowane
n smarowane
imiesłów przysłówkowy współczesny smarując, nie smarując
rzeczownik odczasownikowy smarowanie, niesmarowanie

(1.1) Kucharka smaruje bułki masłem.
(1.4) Adaś, przestań już smarować po tym blacie!

wyrazy pokrewne:
rzecz. smarowanie n, smar m, smark m, smarowidło n, posmarowanie n, wysmarowanie n
czas. posmarować dk., podsmarowywać ndk., osmarować dk., osmarowywać ndk., rozsmarować dk., rozsmarowywać ndk., usmarować dk., wysmarować dk., wysmarowywać ndk.
przym. smarowy, smarowny

związki frazeologiczne:
kto smaruje, ten jedzie • smaruj chłopa miodem, zawsze czuć go smrodem


angielski: (1.1) smarować masłem butter, margaryną, dżemem spread, maścią, lekarstwem apply, klejem paste; (1.2) oil, grease, lubricate ; (1.3) oil/grease sb’s palm; (1.4) scribble
hiszpański: (1.1) untar, embadurnar; (1.2) lubricar, aceitar; (1.3) untar, sobornar; (1.4) garrapatear
rosyjski: (1.2) смазывать; (1.4) стряпать
włoski: (1.1) smarować masłem imburrare, smalcem ungere, spalmare, kremem ungersi; (1.2) lubrificare; (1.3) ungere le ruote; (1.4) scarabocchiare