273 Kinąć, skinąć, skinienie, kidać, kiwka, kiwanie, kiwnąć, kiwać, ceveo, kować, skuwać, skuwanie, skuwka, zakuwać, zakuwanie, czuwanie, czuwać, чувам i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

ojciec czuwa (1.2) przy dziecku

…..

Jak obiecałem poprzednio, zabieram się za rozbiór na części pierwsze ofitzjalnej „logiki” allo-allo dotyczącej tego, jak to  niby powstały ofitzjalnie odtfoszone oboczne postacie Pra-Słowiańskich, jak i współczesne słowiańskich słów.

Wszystkie one zbudowane są na rdzeniach z lub bez tzw. s-mobile, jak KW lub (S)+KW, (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, CW, (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD.

Przypominam, że wszystkie one, jak i słowa omawiane w kilku poprzednich wpisach, te widoczne poniżej, a także i te, które będą opisane we wpisach kolejnych, mają ofitzjalnie rzekomo pochodzić z Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, to perceive). 

Przypominam też, że ja jednak twierdzę, że logicznie muszą one pochodzić z pierwotniejszej postaci *(s)kew (to cover, hide). To z niej,.. ale tak naprawdę to z tych powyższych jednocześnie obocznych Pra-Słowiańskich rdzeni, pochodzą słowa, jak: Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, Kuwiek / Ko’Wie+K, Kuwiekać / Ko’Wie+K+aC’, Kuwikać / Ko’Wi+K+aC’, ale także i Skuwać / S/Z+Ko’Wa+C’, Kować / KoWa+C’,.. czy Czuwać / C”o’Wa+C’, itp.

Ofitzjalnie wytłumaczenia rzekomych przekształceń dźwięków rdzeni, jak np. KW lub (S)+KW > (c)HW lub (S/Z)+(c)HW Proto-Slavic *skovati > *xovati nie mają żadnego sensu, patrz powyżej. Przekształcenia takich samych rdzeni i dźwięków czasem nie zachodzą zupełnie, a czasem zachodzą w dokładnie odwrotne logicznie sposób, raz jako wtórne udźwięcznienie, a raz jako wtórne ubezdźwięcznienie. Żadne ofitzjalne prawa językowe nie tłumaczą logicznie i wiarygodnie takich przekształceń, patrz poniżej.

Myślę, że Sławomir Ambroziak i inni allo-allo powinni o tym wszystkim też choćby odrobinkę pomyśleć. Dobrze jednak wiem, ze nigdy tego nie zrobią, no bo i po co? Ja przecież nie mogę mieć racji, a wszystko to jest już rzekomo dokładnie wyjaśnione i opisane przez ich nieomylnych starszych fielko-germańskich kolegów…

Krótka piłka jest taka:

Ofitzjalne odtfoszenia i tfierdzenie dotyczące min. tzw. palatalizacji słowiańskich i rzekomego powstania dźwięków wysokoenergetycznych CC’C”SS’S”ZZ’Z”DzDz’, Dz”, jako wtórnych udźwięcznień rzekomo pierwotnych dźwięków nisko-energetycznych K, H, G, T, D są niewiarygodnie wręcz niespójne i nielogiczne.

Tzw. laryngały nawet jeśli rzeczywiście istniały i jakoś niby tam zmieniały brzmienie samogłosek, to logicznie nie mogły mieć żadnego wpływu na budowę i brzmienie żadnych rdzeni, które same są zbudowane tylko z spółgłosek.

Pisałem o tym znów ostatnio, więc teraz przypomnę coś, co było i nadal jest używane w j. słowiańskich, czyli tzw. przegłos, który jest niczym innym, jak zwykłą wymianą samogłosek. Wymiana tych mniej istotnych od spółgłosek dźwięków zachodzi naturalnie. Żadne tzw. laryngały, czy inna ofitzjalnie odtfoszona magia, wcale nie jest tu do niczego potrzebna, patrz:

https://en.wikipedia.org/wiki/Apophony

https://pl.wikipedia.org/wiki/Przeg%C5%82os

Przegłos, inaczej metafoniaapofonia (umlaut – z niem.) – uwarunkowana fonologicznie wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim), powstała na skutek historycznych procesów fonetycznych[1], jak również proces fonetyczny, w wyniku którego pojawia się przegłos, np. przegłos lechicki. Apofonia dzieli się na jakościową, gdzie następuje alternacja całego dźwięku (np. łactego i toga) i ilościową, gdzie zmienia się długość samogłoski: lēgit – lĕgit[1]. Śladem przegłosu w języku praindoeuropejskim jest apofonia (pra)indoeuropejska. Podobne zjawisko występuje w językach semickich[1]. (…)

Dodatkowe problemy:

  • pojawianie się i znikanie tzw. s-mobile, ale także i dźwięków zapisywanych jako W i R, co dzieje się zwyczajowo w ofitzjalnie odtfaszanych postaciach Pra-Słowiańskich, jak i we współczesnych postaciach słowiańskich,
  • brak ofitzjalnie odtfoszonych postaci Proto-Balto-Slavic, a także bałtyckich postaci współczesnych…

Szczególnie to ostatnie jest ważne, ponieważ bez tych postaci tfierdzenia o rzekomej tzw. bałto-słowiańskiej, czy nawet i bałto-germano-słowiańskiej wspólnocie językowej są bezpodstawne.

Powtarzam pytanie na podsumowanie:

Jak to jest więc możliwe, że te same rdzenie i dźwięki KW lub (S)+KW, raz rzekomo ofitzjalnie przekształcają się przez wtórne ubezdźwięcznienie w (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, a innym razem nie przekształcają się wcale, by jeszcze innym razem rzekomo wtórnie udźwięcznić się do postaci CW , (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD, hm?

Powrócę do tego zagadnienia w kolejnych wpisach. Najpierw jednak przypomnę trochę danych z poprzedniego wpisu. Potem zaczynem trochę od tyłu, ale tak znów nakazuje mi logika. Wytłumaczenie początku znajduje się na samym końcu. Czytaj dalej

272 Show, sceawian, schauen, sheen, caution, cautio, caveo, kûdos, κοέω, koéō, kaví i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

Cave canem Beware of the dog

…..

Oto dalsza część danych, które zostały już częściowo wspomniane we wpisie poprzednim. Tym razem dla porównania zestawię ze sobą postacie fielko-germańskie, fielko-greckie i fielko-indo-irańskie, itd.

Twierdzę, że doszło w nich do tradycyjnie ofitzjalnego odwrócenia pojęć, gdzie pierwotnym znaczeniem były Proto-Indo-European, czyli tak naprawdę Pra-Słowiańskie:

  • *(s)kew (to cover, hide), czyli Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, itp, 
  • *(s)ew (to heed, look, feel, take note of). (Zagadnienia z tym związane omówię w następnych wpisach).

A oto kolejne skrajnie nieodpowiednie i niewłaściwe pytania:

Dlaczego nagle nie wiadomo skąd ofitzjalnie pojawia się postać z tzw. miękkim k, zapisywanym jako *ḱ/K’, patrz:

(…) From Middle High German schouwen, from Old High German scouwōn, from Proto-Germanic *skawwōną (to look, see, watch), from Proto-Indo-European *(s)ew (to heed, look, feel, take note of). Cognate with Old English scēawian (to look at, examine, show). Compare English show. (…)?

Czyżby był to jedynie kolejny ofitzjalny błąd, ponieważ dokładnie to samo było wcześniej ofitzjalnie odtfoszone z dźwiękiem zapisywanym jak *k/K, patrz:

(…) from Proto-Germanic *skawwōną (to look, see), from Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, look, feel, take note of) (…)..?

Dlaczego postacie indo-irańskie, jak Proto-Indo-Aryan *kawHíṣ, from Proto-Indo-Iranian *káwH (seer, saint, poet), Sanskrit कवि (kavíwise, poet, seer, sage), Avestan kauui wtórnie nie zsatemizowały / spalatalizowały / udźwięczniły się,.. skoro tak rzekomo zrobiły postacie jak np. Polish cześć (glory), czy cud (miracle)?

Przypominam, że wszystkie te wspomniane powyżej postacie mają ofitzjalnie rzekomo pochodzić z Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, to perceive).

Przypominam też, że ja twierdzę, że pochodzą one raczej z pierwotnej postaci *(s)kew (to cover, hide). To niej, a właściwie z Pra-Słowiańskich obocznych rdzeni, jak KW, (S)+KW, (c)HW, (S/Z)+(c)HW, CW , (S/Z)+CW, CD, (S/Z)+CD, pochodzą też słowa, jak: Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, Kuwiek / Ko’Wie+K, Kuwiekać / Ko’Wie+K+aC’, Kuwikać / Ko’Wi+K+aC’, ale także i Skuwać / S/Z+Ko’Wa+C’, Kować / KoWa+C’,.. czy Czuwać / C”o’Wa+C’, itp.

Powtarzam pytanie na podsumowanie:

Jak to jest więc możliwe, że te same rdzenie i dźwięki KW lub (S)+KW, raz rzekomo ofitzjalnie przekształcają się przez wtórne ubezdźwięcznienie w (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, a innym razem nie przekształcają się wcale, by jeszcze innym razem rzekomo wtórnie udźwięcznić się do postaci CW , (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD, hm?

Powrócę do tego zagadnienia w kolejnych wpisach. Szczególnie skupię się w nich na:

  • Pra-Słowiańskich słowach i postaciach powiązanych (lub przeciwnie jakoś dziwnie ofitzjalnie nie powiązanych) z tzw. miękkim k, zapisywanym jako *ḱ/K’,
  • tzw. s-mobile, które jak już dobrze widać było i nadal jest niczym innym, jak typowo słowiańskim przedrostkiem.

Sławomir Ambroziak i inni allo-allo myślę, że mogą ponownie już zacząć odczuwać pewien taki niewygodny stan ducha i umysłu. Najpierw jednak przypomnienie najważniejszych danych z poprzedniego wpisu… Czytaj dalej

270 Kieszeń, kieszonka, kiść, кишка, kiszka, kisić, kiszenie, kisior, kiszonka, kisiel, kisel, skisły, skisnąć, zakisić, zakiszać, kwasić, zakwasić, kwas, zakwas, kwaśnica, kwaszonka, kwaśny, caseus, kváthate i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

kiesz (1.1)

…..

Oto druga część Pra-Słowiańskich źródłosłowów postaci fielko-germańskich, fielko-greckich, fielko-indo-irańskich, itd., wymienionych we wpisie 268.

Przypominam, że ofitzjalnie:

  • pojawiają się i znikają w nich i tzw. s-mobile i dźwięki zapisywane jako THRW,
  • wszystkie one mają pochodzić od ofitzjalnie odtfoszonego tzw. PIE *(s)kew (to cover, hide).

W tym wpisie omówię Pra-Słowiańskie słowa (niektóre już poprzednio wspomniane w ofitzjalnych danych), a zbudowane na rdzeniach (Z/S)+KS, (Z/S)+KS+N i (Z/S)+KWS, (Z/S)+KWS+N, czyli i z tzw. s-mobile i dodatkowym dźwiękiem zapisywanym jako W lub bez…

W zależności jak odczytamy sobie to ofitzjalnie odtfoszone W, mogą to być słowa jak Skóra, Kora, Skryć, Kryć, Ryć, Ścielić, Zaścielić, Zasłonić, Chować, Schować, itp. Powrócę do tych zagadnień w następnych wpisach.

I znów okazuje się, że postacie Pra-Słowiańskie są takie same, jak ofitzjalnie odtfoszone postacie tzw. PIE, podczas gdy brak jest ofitzjalnie odtfoszonych postaci Proto-Balto-Slavic. Podobnych niespójności jest więcej, patrz np. brak odpowiedników słów Kieszeń / KieS”+eN’, czy Kiść / KiS’C’ w innych językach słowiańskich.

Skąd zatem wzięła się ofitzjalnie odtfoszona postać Proto-Slavic *kystь i dźwięki zapisywane jako y i T..? Ano, bo tak to se wtórnie ubezdźwięcznieni ofitzjalni jęsykosnaftzy jakoś wydumali? Czytaj dalej

268 Hide, sky, sceo, hose, shoe, hood, hat, custos, cutis, cassis, obscurus, cuddio, κύτος, σκῦτος, κεύθω, κύστις, skunā́ti i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

A blue sky

…..

Oto ciąg dalszy zestawiania danych, wspomnianych już we wpisach 267 i 266.

W następnych częściach opiszę kolejne wtórne ubezdźwięcznione i zniekształcone postacie fielko-germańskie itp., ale przede wszystkim przedstawię ich pierwotne źródłosłowy, czyli postacie  Pra-Słowiańskie…

Zwróć uwagę na pojawiające się i znikające tzw. s-mobile, ale także różne dźwięki zapisywane jako T, H, R, W. Powrócę do tego zagadnienia w następnych wpisach…

Przypomnę, że na podstawie danych już porównanych, ale także i tych zamieszczonych poniżej twierdzę że:

  • oboczne postacie Pra-Słowiańskie są pierwotne wobec wtórnie ubezdźwięcznionych postaci fielko-germańskich, czy rzekomych indo-irańskich,
  • rzekome tzw. zapożyczenia od-irańskie, czy of-fielko-germańskie odnajdywane w j. słowiańskich mogą być o tyle prawdziwe,.. o ile wtórnie ubezdźwięcznione i zniekształcone postacie Pra-Słowiańskie, same wcześniej zostały zapożyczone do tych języków…

Czytaj dalej

267 Heap, куча, куща, chata, хата, hut, house, chyżość, chyżo, chyży i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

chata (1.1)

…..

Ten wpis jest ciągiem dalszym wpisu poprzedniego. Także i w tym wypadku wszystko jest proste jak budowa cepa, a ja jestem bez grzechu. To dlatego bez lęku rzucam kolejny kamień na tę sporą już kupkę problemów ofitzjalnego jęsykosnaftzfa…

Krótka piłka jest taka:

Dźwięk zapisywany jako K jest pierwotny wobec dźwięku zapisywanego jako H, czy (c)H., czyli np. i Chata / (c)HaTa i House pochodzą od wcześniejszych jednocześnie obocznych postaci Pra-Słowiańskich, jak *kùča, *kǫťa, czy *kuka

Przy okazji pytania za 100 punktów:

  • Jak to jest w ogóle ofitzjalnie możliwe, że w ofitzjalnie odtfoszonym tzw. Proto-Slavic jednocześnie istniały oboczne postacie słów, zawierające dźwięki zapisywane jako C, T i K, hm?
  • Dlaczego te ciągle oboczne i niezmienione postacie, zarówno tzw. satem, jak np. Kuc / Ko’C i tzw. kentum, jak np. Kąt / Ka”T, itp., ciągle istnieją w j. słowiańskich, ale szczególnie w j. polskim, hm?
  • Gdzie podziały się i dlaczego nie zadziałały te rzekome tzw. palatalizacje słowiańskie?

Zgodnie z powyższym twierdzę że:

  • poniższe oboczne postacie Pra-Słowiańskie są pierwotne wobec wtórnie ubezdźwięcznionych postaci fielko-germańskich, czy rzekomych indo-irańskich,
  • rzekome poniższe tzw. zapożyczenia od-irańskie, czy of-fielko-germańskie odnajdywane w j. słowiańskich mogą być o tyle prawdziwe,.. o ile wtórnie ubezdźwięcznione i zniekształcone postacie Pra-Słowiańskie, same wcześniej zostały zapożyczone do tych języków…

Czytaj dalej