273 Kinąć, skinąć, skinienie, kidać, kiwka, kiwanie, kiwnąć, kiwać, ceveo, kować, skuwać, skuwanie, skuwka, zakuwać, zakuwanie, czuwanie, czuwać, чувам i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

ojciec czuwa (1.2) przy dziecku

…..

Jak obiecałem poprzednio, zabieram się za rozbiór na części pierwsze ofitzjalnej „logiki” allo-allo dotyczącej tego, jak to  niby powstały ofitzjalnie odtfoszone oboczne postacie Pra-Słowiańskich, jak i współczesne słowiańskich słów.

Wszystkie one zbudowane są na rdzeniach z lub bez tzw. s-mobile, jak KW lub (S)+KW, (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, CW, (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD.

Przypominam, że wszystkie one, jak i słowa omawiane w kilku poprzednich wpisach, te widoczne poniżej, a także i te, które będą opisane we wpisach kolejnych, mają ofitzjalnie rzekomo pochodzić z Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, to perceive). 

Przypominam też, że ja jednak twierdzę, że logicznie muszą one pochodzić z pierwotniejszej postaci *(s)kew (to cover, hide). To z niej,.. ale tak naprawdę to z tych powyższych jednocześnie obocznych Pra-Słowiańskich rdzeni, pochodzą słowa, jak: Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, Kuwiek / Ko’Wie+K, Kuwiekać / Ko’Wie+K+aC’, Kuwikać / Ko’Wi+K+aC’, ale także i Skuwać / S/Z+Ko’Wa+C’, Kować / KoWa+C’,.. czy Czuwać / C”o’Wa+C’, itp.

Ofitzjalnie wytłumaczenia rzekomych przekształceń dźwięków rdzeni, jak np. KW lub (S)+KW > (c)HW lub (S/Z)+(c)HW Proto-Slavic *skovati > *xovati nie mają żadnego sensu, patrz powyżej. Przekształcenia takich samych rdzeni i dźwięków czasem nie zachodzą zupełnie, a czasem zachodzą w dokładnie odwrotne logicznie sposób, raz jako wtórne udźwięcznienie, a raz jako wtórne ubezdźwięcznienie. Żadne ofitzjalne prawa językowe nie tłumaczą logicznie i wiarygodnie takich przekształceń, patrz poniżej.

Myślę, że Sławomir Ambroziak i inni allo-allo powinni o tym wszystkim też choćby odrobinkę pomyśleć. Dobrze jednak wiem, ze nigdy tego nie zrobią, no bo i po co? Ja przecież nie mogę mieć racji, a wszystko to jest już rzekomo dokładnie wyjaśnione i opisane przez ich nieomylnych starszych fielko-germańskich kolegów…

Krótka piłka jest taka:

Ofitzjalne odtfoszenia i tfierdzenie dotyczące min. tzw. palatalizacji słowiańskich i rzekomego powstania dźwięków wysokoenergetycznych CC’C”SS’S”ZZ’Z”DzDz’, Dz”, jako wtórnych udźwięcznień rzekomo pierwotnych dźwięków nisko-energetycznych K, H, G, T, D są niewiarygodnie wręcz niespójne i nielogiczne.

Tzw. laryngały nawet jeśli rzeczywiście istniały i jakoś niby tam zmieniały brzmienie samogłosek, to logicznie nie mogły mieć żadnego wpływu na budowę i brzmienie żadnych rdzeni, które same są zbudowane tylko z spółgłosek.

Pisałem o tym znów ostatnio, więc teraz przypomnę coś, co było i nadal jest używane w j. słowiańskich, czyli tzw. przegłos, który jest niczym innym, jak zwykłą wymianą samogłosek. Wymiana tych mniej istotnych od spółgłosek dźwięków zachodzi naturalnie. Żadne tzw. laryngały, czy inna ofitzjalnie odtfoszona magia, wcale nie jest tu do niczego potrzebna, patrz:

https://en.wikipedia.org/wiki/Apophony

https://pl.wikipedia.org/wiki/Przeg%C5%82os

Przegłos, inaczej metafoniaapofonia (umlaut – z niem.) – uwarunkowana fonologicznie wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim), powstała na skutek historycznych procesów fonetycznych[1], jak również proces fonetyczny, w wyniku którego pojawia się przegłos, np. przegłos lechicki. Apofonia dzieli się na jakościową, gdzie następuje alternacja całego dźwięku (np. łactego i toga) i ilościową, gdzie zmienia się długość samogłoski: lēgit – lĕgit[1]. Śladem przegłosu w języku praindoeuropejskim jest apofonia (pra)indoeuropejska. Podobne zjawisko występuje w językach semickich[1]. (…)

Dodatkowe problemy:

  • pojawianie się i znikanie tzw. s-mobile, ale także i dźwięków zapisywanych jako W i R, co dzieje się zwyczajowo w ofitzjalnie odtfaszanych postaciach Pra-Słowiańskich, jak i we współczesnych postaciach słowiańskich,
  • brak ofitzjalnie odtfoszonych postaci Proto-Balto-Slavic, a także bałtyckich postaci współczesnych…

Szczególnie to ostatnie jest ważne, ponieważ bez tych postaci tfierdzenia o rzekomej tzw. bałto-słowiańskiej, czy nawet i bałto-germano-słowiańskiej wspólnocie językowej są bezpodstawne.

Powtarzam pytanie na podsumowanie:

Jak to jest więc możliwe, że te same rdzenie i dźwięki KW lub (S)+KW, raz rzekomo ofitzjalnie przekształcają się przez wtórne ubezdźwięcznienie w (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, a innym razem nie przekształcają się wcale, by jeszcze innym razem rzekomo wtórnie udźwięcznić się do postaci CW , (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD, hm?

Powrócę do tego zagadnienia w kolejnych wpisach. Najpierw jednak przypomnę trochę danych z poprzedniego wpisu. Potem zaczynem trochę od tyłu, ale tak znów nakazuje mi logika. Wytłumaczenie początku znajduje się na samym końcu. Czytaj dalej

272 Show, sceawian, schauen, sheen, caution, cautio, caveo, kûdos, κοέω, koéō, kaví i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

Cave canem Beware of the dog

…..

Oto dalsza część danych, które zostały już częściowo wspomniane we wpisie poprzednim. Tym razem dla porównania zestawię ze sobą postacie fielko-germańskie, fielko-greckie i fielko-indo-irańskie, itd.

Twierdzę, że doszło w nich do tradycyjnie ofitzjalnego odwrócenia pojęć, gdzie pierwotnym znaczeniem były Proto-Indo-European, czyli tak naprawdę Pra-Słowiańskie:

  • *(s)kew (to cover, hide), czyli Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, itp, 
  • *(s)ew (to heed, look, feel, take note of). (Zagadnienia z tym związane omówię w następnych wpisach).

A oto kolejne skrajnie nieodpowiednie i niewłaściwe pytania:

Dlaczego nagle nie wiadomo skąd ofitzjalnie pojawia się postać z tzw. miękkim k, zapisywanym jako *ḱ/K’, patrz:

(…) From Middle High German schouwen, from Old High German scouwōn, from Proto-Germanic *skawwōną (to look, see, watch), from Proto-Indo-European *(s)ew (to heed, look, feel, take note of). Cognate with Old English scēawian (to look at, examine, show). Compare English show. (…)?

Czyżby był to jedynie kolejny ofitzjalny błąd, ponieważ dokładnie to samo było wcześniej ofitzjalnie odtfoszone z dźwiękiem zapisywanym jak *k/K, patrz:

(…) from Proto-Germanic *skawwōną (to look, see), from Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, look, feel, take note of) (…)..?

Dlaczego postacie indo-irańskie, jak Proto-Indo-Aryan *kawHíṣ, from Proto-Indo-Iranian *káwH (seer, saint, poet), Sanskrit कवि (kavíwise, poet, seer, sage), Avestan kauui wtórnie nie zsatemizowały / spalatalizowały / udźwięczniły się,.. skoro tak rzekomo zrobiły postacie jak np. Polish cześć (glory), czy cud (miracle)?

Przypominam, że wszystkie te wspomniane powyżej postacie mają ofitzjalnie rzekomo pochodzić z Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, to perceive).

Przypominam też, że ja twierdzę, że pochodzą one raczej z pierwotnej postaci *(s)kew (to cover, hide). To niej, a właściwie z Pra-Słowiańskich obocznych rdzeni, jak KW, (S)+KW, (c)HW, (S/Z)+(c)HW, CW , (S/Z)+CW, CD, (S/Z)+CD, pochodzą też słowa, jak: Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, Kuwiek / Ko’Wie+K, Kuwiekać / Ko’Wie+K+aC’, Kuwikać / Ko’Wi+K+aC’, ale także i Skuwać / S/Z+Ko’Wa+C’, Kować / KoWa+C’,.. czy Czuwać / C”o’Wa+C’, itp.

Powtarzam pytanie na podsumowanie:

Jak to jest więc możliwe, że te same rdzenie i dźwięki KW lub (S)+KW, raz rzekomo ofitzjalnie przekształcają się przez wtórne ubezdźwięcznienie w (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, a innym razem nie przekształcają się wcale, by jeszcze innym razem rzekomo wtórnie udźwięcznić się do postaci CW , (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD, hm?

Powrócę do tego zagadnienia w kolejnych wpisach. Szczególnie skupię się w nich na:

  • Pra-Słowiańskich słowach i postaciach powiązanych (lub przeciwnie jakoś dziwnie ofitzjalnie nie powiązanych) z tzw. miękkim k, zapisywanym jako *ḱ/K’,
  • tzw. s-mobile, które jak już dobrze widać było i nadal jest niczym innym, jak typowo słowiańskim przedrostkiem.

Sławomir Ambroziak i inni allo-allo myślę, że mogą ponownie już zacząć odczuwać pewien taki niewygodny stan ducha i umysłu. Najpierw jednak przypomnienie najważniejszych danych z poprzedniego wpisu… Czytaj dalej

264 Cięcie, Cięty, Ciętość, Cieśla, Ciąć, *tęti , Tít, Stít, Tnout, Tinti, Tinte, Odcinek, Odciąć, Odcięcie, Odcinać, Ściąć, Ścinać, Ścięcie, Cięciwa, цеціва, Tętent, Tętno, Tętnica – dowody na wtórność ubezdźwięcznień

ccie (1.1) deski

…..

A teraz obocznie Tnij Cciwo!

Oto w końcu ciąg dalszy wpisu 262 i wcześniejszych, szczególnie tych poświęconych słowom, jak Strumień / Z/S+TRo’+MieN’, Struna / Z/S+TRo’+Na, Strzała / Z/S+TR”a+L”a, itp., ale nie tylko ich, patrz poniżej.

A oto o co na podstawie zebranych w niem danych Mię rozchodzi się… 🙂

Twierdzę, że:

  • ofitzjalne jęsykosnaftzfo nie rozróżnia znaczeń Ciąć / Cia”C’ i Ciąg / Cia”G, a na ich podstawie dowolnie wywodzi źródłosłowy innych słów,
  • poniższe postacie bałtyckie i ich znaczenia, logicznie w żaden sposób nie mogły być pierwotne wobec postacie Pra-Słowiańskich / Proto-Slavic, patrz: Proto-Balto-Slavic *titei,
  • brak jest „atestowanej” postaci słowa Ciąć / Cia”C’ w SCS / OSC,
  • a nawet jeśli ona istniała, nie może ona być dowodem na rzekomą pierwotność postaci bezdźwięcznych i wtórność palatalizacji słowiańskich, patrz zachowane w j. polskim oboczne postacie jak np. Tnij / TNiJ, Tnę / TNe”, Tnie / TNie, Tną / TNa”, itp. (Przypominam wpisy 250246, itp.),
  • brak jest obecnie używanych postaci wschodnio i południowo-słowiańskich słowa Ciąć / Cia”C’,
  • postacie tego słowa w j. polskim są oboczne, czyli zarówno dźwięczne, jak i bezdźwięczne,
  • wymowa w j. czeskim zachowała dźwięki wysokoenergetyczne, mino tego, że zapis ich nie zachował, patrz: tít [ˈciːt]stít [ˈsciːt], tnout [ˈtnou̯t],
  • ofitzjalne odtfoszenie postaci Pra-Słowiańskich z użyciem samogłoski nosowej ę/e”, dowodzi pierwotności postaci zachodnio-słowiańskich / lechickich / polskich,
  • postacie z j. polskiego, jak np. Tną / TNa”, Tnij / TNij, Tnie / TNie, Tnę / TNe”, itp., są identyczne jak postacie tzw. PIE, patrz: Proto-Slavic *tęti  (stem *tьn-), from Proto-Indo-European  *tn̥-e,
  • wymiana samogłosek w rdzeniu, czyli tzw. przegłos, tzw. przegłos lechicki, czyli tzw. apofonia indoeuropejska nie zmienia znaczenia słów Ściąć / Z/S’+Cia”C’, Ścinać / Z/S’+CiNa+C’, Ścięcie / Z/S’+Cie”Cie, Ścięty / Z/S’+Cie”Ty, Zetnij, / Ze+TNij, itp..
  • w j. polskim istnieją inne podobnie brzmiące słowa, które jakoś wtórnie nie udźwięczniły / spalatalizowały się, patrz Tętent / Te”Te+NT, Tętno / Te”T+No, Tętnica / Te”T+Ni+Ca, Tętnić / Te”T+Ni+C’, itp.

W tej części zestawię ze sobą Pra-Słowiańskie słowa odnoszące się do pojęcia Ciąć / Cia”C’. Podobnymi słowami z innych języków, a także słowami związanymi z pojęciem Ciąg, zajmę się w częściach kolejnych.

Przypominam o pierwotności dźwięków nosowych ofitzjalnie odtfaszonych w Proto-Slavic i „atestowanych” w OCS / SCS, a obecnie zachowanych jedynie w j. polskim. Wobec powyższego nie będę dodatkowo zapisywał tu ułomnych postaci, które nie zawierają tych dźwięków!

Pisałem już o podobnych zagadnieniach i niektórych słowach min. w tej serii wpisów, które ostatnio poprawiłem, patrz:

https://skrbh.wordpress.com/2018/12/26/156-zrodloslowy-pra-slowianskiego-slowa-szczodry-scodry-jako-dowody-na-wielokrotne-wtorne-ubezdzwiecznienie-patrz-proto-slavic-scedr%d1%8a-itp-01/

Słowami jak Cny / CNy, Ciemno / CieM+No zajmę się w oddzielnych wpisach.

Już dziś na podstawie porównanych tu danych twierdzę, że zarówno te jak i inne podobne słowa, jak np. Tnij / TNiJ, itp. logicznie zaprzeczają kuper allo-allo twierdzeniom S. Ambroziaka, o rzekomym pierwszeństwie dźwięku tzw. PIE, ofitzjalnie odtfoszonego jako tzw. miękkie k, zapisywanego jako */K’.

Czytaj dalej

262 Schade, Scathe, Scado, ἀσκηθής, Cut, Kat, Katowanie, Katusza, Katowski, Katować i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

kat (1.1)

…..

Ten i następne wpisy będą traktowały o zapożyczeniach od-fielko-germańskich, które są odnajdywane w j. słowiańskich, ale też i o Pra-Słowiańskich źródłosłowach tych wtórnych od-fielko-germańskich zapożyczeń. Polecam to uwadze szczególnie zakompleksionym wyznawcom pustynno-prusko-nazistowskich przeciw-słowiańskich kłamstw

Jak napisałem w poprzednim wpisie, w trakcje opracowywania ostatnich danych natrafiłem na wiele ciekawostek. Jedna z nich nieoczekiwanie, na jeden wieczór, zabiła mi tęgiego ćwieka w głowę. Nie ukrywam, że trochę kwiczałem kwikiem żałośnie obocznym, ale do czasu…

Chodzi o słowo Szkoda / Z/S”+KoDa i jego pochodne, które ofitzjalnie mają rzekomo być zapożyczeniem od-fielko-germańskim, ale jednak pochodzącym od tzw. PIE, patrz: From Old High German scado, from Proto-Germanic  *skaþô, from Proto-Indo-European *(s)kēt (damage, harm).

Sprawdziłem jak to wygląda i twierdzę, że:

Tak, tak! 🙂 Co ciekawe są one jednocześnie i współcześnie używane, jak i oboczne, czyli występują zarówno jako postacie:

  • pierwotnie niespalatalizowane / bezdźwięczne, (nie wtórnie ubezdźwięcznione), czyli tzw. kentum,
  • pierwotnie dźwięczne, (nie wtórnie spalatalizowane / udźwięcznione), czyli tzw. satem.

Te pierwsze przedstawię poniżej. Tymi drugimi zajmę się w części następnej…

Tak, czy srak piję do tzw. palatalizacji słowiańskich, do pierwotności zachowanych jedynie w j. polskim samogłosek nosowych, a także do wtórności rzekomo pierwotnych postaci słowiańskich słów, „atestowanych” w tzw. SCS / OCS. Przypominam wpisy 250, 246, itp. Czytaj dalej

261 Skot, скот, скотина, скотник, скотница, Szkodnik, Szkoda, Szkodzić, Przeszkoda, Przeszkadzać, Przeszkodzić, Uszkodzenie, Uszkodzić, Uszkadzać i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

скот (1.1)

…..

A oto i druga część wpisu poprzedniego… Także i w niej zajmę się słowami wywodzącymi się z postaci tzw. PIE, ofitzjalnie odtfoszonej jako Proto-Indo-European *(s)kewd (to throw, shoot, pursue, rush). Tym razem skupię się na słowach, które rzekomo wywodzą się z Proto-Germanic *skattaz (cattle, treasure), które samo ofitzjalnie pochodzi z Proto-Germanic *skeutaną,.. a to z tego pierwszego… 🙂

Ale żeby było zabawniej, to *skattaz (cattle, treasure) ofitzjalnie jest wywodzone jednocześnie także i z nieopisanego Proto-Indo-European *skat (to jump, hop, splash out), do którego powrócę w kolejnych wpisach.

Można? Ano można. Ofitzjalnie nie takie cuda są możliwe… 🙂

Przy okazji cudów, przypominam o tzw. wysokoniemieckiej przesuwce spółgłoskowej i o tzw. prawach Raska / Grimma, Vernera, itp. Pisywałem już o tym min. w tej serii wpisów:

https://skrbh.wordpress.com/2018/06/07/128-giermanski-drag-drag-i-jego-pierwotne-pra-slowianskie-zrodloslowy-i-znaczenia-czyli-tragiczne-targniecie-sie-na-najswietsze-swietosci-ofitzjalnego-jesykosnaftzfa-01/

Uwaga na oboczności dźwięków zapisywanych jako D i T, występujące w postaciach Pra-Słowiańskich.

Nie będę ukrywał, że w trakcje opracowywania danych do tego wpisu natrafiłem na wiele ciekawostek. Jedna z nich zabiła mi tęgiego ćwieka w głowę. Chodzi mi o słowo Szkoda / Z/S”+KoDa i jego pochodne, które ofitzjalnie mają rzekomo być zapożyczeniem od-fielko-germańskim, ale jednak pochodzącym od tzw. PIE, patrz: From Old High German scado, from Proto-Germanic  *skaþô, from Proto-Indo-European *(s)kēt (damage, harm).

Dałem jednak radę sobie z nim poradzić. Opisuję ten problem poniżej, ale jego wyjaśnienie zawarłem w części następnej.  Do innych wspomnianych ciekawostek powrócę w oddzielnym wpisie.

Okazuje się także, że musi powstać więcej części tego wpisu. Także i takie nawiązujące do skocznego charakteru tematu tego tekstu. Wykażę w nich ponownie wtórność postaci tzw. Proto-Germanic, w stosunku do pierwotnych postaci tzw. PIE.

Pewno powiesz, że to nic dziwnego, ponieważ postacie tzw. PIE zgodnie z ofitzjalną logiką MUSZĄ być wcześniejsze od późniejszych tzw. Proto-Germanic.

Nie mylisz się. Problem jest niestety w tym, że postacie Pra-Słowiańskie, rzekomo dużo późniejsze niż postacie tzw. Proto-Germanic… „MAGICZNIE” SĄ TAKIE SAME, jak postacie tzw. PIE! Dodatkowo postacie Proto-Germanic wyglądają na odwrócone znaczeniowo, czyli zamiast np. kucać, sterczą wysoko… 🙂 Czytaj dalej