216 Piąć, Pion, Pnącze, Pień, Kmien, Kuna, Piana, Wspinać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i wtórność ubezdźwięcznień

bluszcz pnie się (1.2) po pniu

…..

A teraz powrót do „korzeni”, a właściwie do nieskończonych pni… Pisałem już o tym, ale nie skończyłem, patrz:

https://skrbh.wordpress.com/2019/10/13/205-peys-piasta-piescic-pizda-piesc-piec-piedz-pieta-petac-i-inne-dowody-na-pierwotna-obocznosc-pra-slowianskich-rdzeni-02/

Teraz niby coś innego, ale jednak dalej to samo. Różnica to przejście jednego znaczenia w inne, a właściwie rozszerzenie pierwotnego znaczenia, patrz Pęd / Pe”/eN+D > Pnącze / PNa”/oN+C”e, czy Pień / PieN’.

Przy okazji Pni / PNi, które Pną / PNa”/oN się w górę, jak i utraty niektórych dźwięków, znaczeń, czy zamiany jednych dźwięków na inne, mam kilka uwag. O Panu / PaNo’ i innych Żupanach / Z”o’+PaN+a(c)H napiszę oddzielny wpis.

…..

Wielokrotnie już pisywałem, nie zgadzam się z ofitzjalnym fyfotzeniem dźwięków wysokoenergetycznych, tzw. sibilantów / świstaczo-gwizdaczy od rzekomego pierwotnego odtfoszonego tzw. miękkiego k’/K’. Taki sposób myślenia o powstawaniu dźwięków jest jednym z podstawowych założeń logiki ofitzjalnego jęsykosnaftzfa.

Ofitzjalnie zakłada się, że właściwie większość dźwięków wysokoenergetycznych powstała w wyniku „wtórnego udźwięcznienia”, czyli spalatalizowania, patrz tzw. palatalizacje słowiańskie. Wyjątkiem jest dźwięk zapisywany znakiem S, który nawet wg ofitzjalnych jęsykosnaftzów często istniał, a nawet więcej, bywał podstawą do późniejszych postaci wtórnie ubezdźwięcznionych. Przypominam tzw. „s-mobile„, czy tzw. rough breathing, patrz Pra-Słowiański rdzeń SD, jak np. Siad / SiaD i późniejszą wtórnie ubezdźwięcznioną tzw. starogrecką HeD+Ra, itp.

Pisałem już o tym wielokrotnie np. w tym wpisie:

https://skrbh.wordpress.com/2019/03/28/178-katedra-i-hedra-jako-dowody-na-wtorne-ubezdzwiecznienie-czyli-kentumizacje-pra-slowianskiego-rdzenia-sd/

To tzw. miękkie k’/K’ jest wygodną wymówką, coś jak te nie wiadomo jakie tzw. laryngały. Wszystko można tym poupychać, tak żeby ofitzjalnie wszystko mogło być odtfoszone, jako postacie pierwotnie bezdźwięczne.

Przypominam, że Sławomir Ambroziak poszedł w tych domniemaniach jeszcze dalej. Wg niego wszystkie dźwięki wysokoenergetyczne powstały właśnie z tego rzekomo pierwotnego ofitzjalnie odtfoszonego tzw. miękkiego k’/K’. Dla niego w języku słowiańskim wszystko wtórnie udźwięczniło się. Dyskutowaliśmy o tym tu:

https://skribh.wordpress.com/2017/05/13/484-skrbh-48-dnieper-donets-culture-czyli-pra-slowianie-ktorzy-zyli-jeszcze-przed-yamnaya/

https://skribh.wordpress.com/2017/07/18/519-skrbh-57-the-satem-centum-error-a-humorous-poem-in-german-by-andis-kaulins/

Nawet Miód / Mio’D to dla niego jedynie (K’)+Mio’D (czy jakoś tak), który rzekomo stracił swój pierwotny dźwięk zapisywany znakiem K’. To nic, że nic tego nie potwierdza, nawet ofitzjalne jęsykosnaftzfo… tak to sobie to słowo odtfoszył…

Powtarzam, że to takie językowe nazi allo-allo kuper ultra max! A to, że utraty lub zamiany dźwięków nastąpiły, a czasem jednak nie nastąpiły, co oczywiście nic nie zmienia w tych jego kuper allo-allo pomysłach, patrz KieN’, jako PieN’, PaN, ale także i CieN’, CNy, SieN’, SeN, SiNy, So’N’, SyN, DzieN’, GiN’, GoN’, KoN’, itp…

Pierwotna oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni jest bardzo niewygodnym problemem dla wszelkiej maści wyznawców nazistowskich przeciw-słowiańskich teorii. Słowa takie jak np. Kuna / Ko’Na, czy Kum / Ko’M nie utraciły dźwięku zapisywanego znakiem K, a jeszcze mogą pochodzić albo od ofitzjalnie odtfoszonego dźwięku zapisywanego znakiem S, patrz:

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/s%D1%8A(n)

Reconstruction:Proto-Slavic/sъ(n)

(…) From Proto-Indo-European *om (cognate with Lithuanian su) or from *sem-. (…)

Jak widać nawet ofitzjalnie mogło być różnie… i ponownie udowodnię to pod koniec tego wpisu.

W języku słowiańskim magicznie istnieją i dźwięczne Pięść / Pie”/eN+S’C’, Pięcie / Pie”/eN+Cie i bezdźwięczna Pięta / Pie”/eN+Ta, itp. Ofitzjalnie Pięść / Pie”/eN+S’C’ ma pochodzić od Pięć / Pie”/eN+C’. No a ciągle bezdźwięczne Piąte / Pia”/oN+Te Piątki / Pią/oN+T+Ki, itp?! Co z nimi?! Dlaczego te słowa pozostały ciągle bezdźwięczne i nie spalatalizowały się jakoś w tym 13 w, zgodnie z ofitzjalną wykładnią?

Powrócę do tego niebawem… Piątka i Piątek do zrobienia jak najszybciej, jak i Wpiąć, Wypiąć, Wypić, Wbić, Wybić, Pić, Piać, itd,.. ale to kolejna oboczna bajka na inny wieczór.

Inne tytuły tego wpisu:

216 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 12

216 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 24

Czytaj dalej

72 Foam / FoaM czyli Piana / PiaNa, czyli znów źródłosłowem dla sanskryckiego, łacińskiego, greckiego, czy angielskiego słowa jest prasłowiański rdzeń! :-)


Seafoam


A oto kolejny wpis, który wskazuje że postać słowiańskiego słowa PiaNa jest starsza niż jakakolwiek inna, w tym i germańska, łacińska, grecka, czy sanskrycka…

Powtarzam tzw. PIE = PS, czyli język Pra-Słowiański!


https://www.etymonline.com/word/foam

foam (n.)
Middle English fom, fome (c. 1300), from Old English fam „foam, saliva froth; sea,” from West Germanic *faimo- (source also of Old High German veim, German Feim), from PIE root *(s)poi-mo- „foam, froth” (source also of Sanskrit phenah; Latin pumex „pumice,” spuma „foam;” Old Church Slavonic pena „foam;” Lithuanian spaine „a streak of foam”). The plastic variety used in packaging, etc., so called from 1937.

foam (v.)
Old English famgian „to emit foam, to boil,” from the source of foam (n.). Sense of „become foamy, to froth” is from late 14c. Transitive sense is from 1725. Related: Foamed; foaming.

Related Entries: foamy, pumice, spume, styrofoam


UWAGA! Widać że w sanskrycie do pierwotnego Pra-Słowiańśkiego rdzenia PN i słowa PeNa dodano dźwięki zapisywany znakiem H, patrz PeNa -> P(H)eNa(H)!

Proszę o to zapamiętać, że to zniekształcenie jest bardzo powszechne i nie tylko w tym języku!

UWAGA! Widać, że w j. litewskim (a także i w łacinie, patrz poniżej) do pierwotnego rdzenia PN i słowa PeNa dodano początkowy dźwięk zapisywany znakiem S!


Czytaj dalej