237 Brzeg, Brzegowy, Brześć, Brzesko, Brzeski, Brzeżek, Wybrzeże, Nadbrzeże, Obrzeże i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów

brzeg (1.2) liścia

…..

Dzisiejszy wpis jest moim podarkiem na Jare Gody. Opiszę w nim straszne i podstępne Pra-Słowiańskie słowo, które dla oficjalnego jęsykosnaftzfa jest śmiertelnym problemem…

Właściwie chodzi tu o jego Pra-Słowiański pierwotnie oboczny rdzeń, który jest podstawą dla wielu innych ofitzjalnie kłopotliwych słów. Pisałem już o podobnych zagadnieniach min. w poprzednim wpisie, patrz:

Prawdopodobnie pochodzi z Proto-Indo-Europejskiego *bʰerǵʰos, z rdzenia *bʰerǵʰ. Jednak *g znalezione w słowiańskim nie jest oczekiwanym wynikiem PIE *ǵʰ, który byłaby *z. Dlatego słowo to mogło być zapożyczone z innego języka, takiego jak germański lub wenecko-iliryjski.

„Prawdopodobnie pochodzi,.. nie jest oczekiwanym wynikiem PIE,.. mogło być zapożyczone z innego języka”… Taa… A dlaczego by nie napisać, że pewno było i se spadło z kosmosu, albo powstało z niczego jak wszechświat..?

Można i ofitzjalna wyobraźnia jest niezmierzona… Tyle tylko, że ja zaraz udowodnię, że to są nic innego jak kolejne ofitzjalne brednie, wyssane z brudnej prusko-nazistowskiej, sami domyślcie się czego…

Poniżej przedstawiam dowody na to, że ofitzjalni jęsykosnaftzy są nie tylko przeciw-słowiańsko uprzedzeni. Oni są zwyczajnie ślepi, głusi i niedouczeni. Dlaczego? Ano dlatego, że… w j. polskim, (ale nie tylko w nim), jednocześnie istnieją takie słowa:

  • bezdźwięczne (tzw. centum), jak Brzeg / B+R”eG, Brzegowy / B+R”eG+oWy,

  • dźwięczne (tzw. satem), jak Brześć / B+R”eS’C’, Brzesko / B+R”eS+Ko, Brzeski / B+R”eS+Ki, Brzeżek / B+R”eZ”+eK, Wybrzeże / Wy+B+R”eZ”e, Nadbrzeże / NaD+B+R”eZ”e, Obrzeże / o+B+R”eZ”e, itp…

Proszę, porównajcie przedstawione przeze mnie dane i pomyślcie sami przez chwilę…

Gdyby Pra-Słowiańskie słowo Brzeg / B+R”eG było naprawdę zapożyczeniem np. z jakiegoś j. germańskiego (jak to se domniema ofitzjalne jęsykosnaftzfo), to:

  • Jak, skąd i najważniejsze kiedy, to zapożyczenie niby nastąpiło?!

  • Jak w różnych gwarach j. słowiańskiego powstało tyle pierwotnych, prostych i jednoznacznych znaczeń, jak: początek lub koniec czegoś, skraj, krawędź, czy wzniesienie, pagórek, itp., (tylko południowo-słowiańskie),.. ale już nie góra, jak w większości j. germańskich?!

  • Dlaczego najstarsze postacie germańskie mają wyraźnie inne znaczenia od nowszych, patrz koniec tego wpisu?!

Dodatkowo poniższe przykłady świadczą i o pierwotnej oboczności Pra-Słowiańskich rdzeni, jak i o skrajnej niewiedzy i lenistwie intelektualnym ofitzjalnych jęsykosnaftzóf i tych, którzy bezmyślnie powołują się na ich idiotyczne ustalenia…

O różnych źródłosłowach dla tych powyższych słów będę pisał w następnych wpisach. Jest tego tyle, że postanowiłem w jednym wpisie pisać  tylko o jednym znaczeniu na raz. Pozwoli mi to na skrócenie moich tekstów, a tym samym na ich szybsze ładowanie się.

Przypomnę, że we wpisie 233 pisałem już o Progu / P+RoGo’, ale czeka Mię jeszcze pisanie o jego źrodłosłowie, czyli o wystającym, ostrym, ale jednocześnie i pustym Rogu / RoGo’

Od razu zaznaczę, że rdzeń P+RG i B+RG, czy P+RZ i B+RZ no to w sumie jedno i to samo jest. Dźwięk zapisywany znakiem P wymienia się na dźwięk zapisywany znakiem B, ale i także z W, podczas gdy dźwięki zapisywane znakami C/S/Z wymieniają się min. z K/T/H/G/D

A i proszę porównać sobie różne wtórne ubezdźwięcznienia i inne zniekształcenia postaci z innych gwar j. słowiańskiego, jakie występują w zamieszczonych tu przykładach. Zaznaczyłem je jak zwykle odpowiednimi kolorkami.

Dziwne jest to, że brak jest jakichkolwiek zapożyczeń Od-Pra-Słowiańskich w j. bałtyckich, co można zobaczyć na przykładach z czeskiej wikipedii. (No chyba,.. że te wszystkie bałtyckie postacie, są jednak zapożyczone z j. Pra-Słowiańskiego,.. ale od słowa Kres / KReS)…

A i jeszcze na koniec. W różnych gwarach j. słowiańskiego jakoś dziwnie zachowały się dźwięki zapisywane znakami R” i Z”, jak np:

brȇžjepobrežienábrežie, bezbřehýpobřežínábřežíbřehovýbezbřehý

Ponownie pytam o zasadność twierdzeń o rzekomych tzw. palatalizacjach słowiańskich, szczególnie tej trzeciej, tzw. lechickiej.

Inne tytuły tego wpisu:

237 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 32

237 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 44

Czytaj dalej

236 *bʰerǵʰ-, Brahman, Brahma, Flamen, Fortis, Force, Berg, Burg, Borough, Bury i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów

Brahma-Indian deity with four faces

…..

Najpierw aktualizacja 08/04/2020, a dopiero potem coś Pra-Słowiańskiego dla porównania.

https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%99towit

Świętowit (połabskie: Svątevit; prawdop. od „święty” – dawniej tyle co „potężny” i „wit” – „pan”) – główne bóstwo czczone przez plemię  Słowian połabskich – Ranów, zamieszkujące na wyspie Rugii w grodzie Arkona. Relacja duńskiego kronikarza Saxo Gramatyka zawarta w dziele Gesta Danorum podaje, że w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. (…)

Nie będę jednak tego zagadnienia teraz rozwijał. Myślę, że kto miał coś zrozumieć, ten już zrozumiał…

W tym i kilku kolejnych wpisach zestawię trochę nowych danych, związanych z kolejnym źródłosłowem dla słów PoRT, FoRD, PRaH, itp. Nawiązuję tu do wpisów nr 235, 234, 233, 232 i wcześniejszych.

Na początku taka zagadka. Ktoś może wie, o jakim Pra-Słowiańskim słowie jest mowa poniżej?

Thought to be from Proto-Indo-European *bʰerǵʰos, from the root *bʰerǵʰ. However, the *g found in Slavic is not the expected outcome of PIE *ǵʰ, which would be *z. Therefore, the word may have been borrowed from another language, such as Germanic or a Venetic-Illyrian language.

Prawdopodobnie pochodzi z Proto-Indo-Europejskiego *bʰerǵʰos, z rdzenia *bʰerǵʰ. Jednak *g znalezione w słowiańskim nie jest oczekiwanym wynikiem PIE *ǵʰ, który byłaby *z. Dlatego słowo to mogło być zapożyczone z innego języka, takiego jak germański lub wenecko-iliryjski.

Zagadkę wyjaśnię w następnym wpisie, a teraz zadam jedno proste pytanie:

Widać ofitzjalnie odtfoszony dźwięk tzw. PIE tzw. miękkie *g’,.. i rzekomo również pierwotny dźwięk zapisywany znakiem h?

Jeśli widać, to proszę odnaleźć te dźwięki w poniższych przykładach, szczególnie w słowach tzw. atestowanych w najstarszych językach tzw. indo-europejskich. Dziwne, ponieważ jakoś poza słowami wziętymi z sanskrytu, no to jakoś ich nigdzie nie widać…

Tu trochę oszukałem. Tego tzw. miękkiego *g’, a szczególnie *g’h nie można przecież zobaczyć. To drugie rzekomo ofitzjalnie albo „połączyło” się z *g’, w językach tzw. centum, albo przeszło w dźwięk zapisywany znakiem Z, Z’, Z”, w językach  tzw. satem…

Tyle tylko że to, jak i ten przetłumaczony tekst powyżej, to zwyczajna bujda jest, co udowodnię w tym i następnych wpisach.

Dodatkowo widać wtórność dźwięków tzw. PIE e/o > indo-irańskie i inne a?

Widać, że sanskrycki BRaH+Ma był wcześniej BReG+Ma”, a nie np. BReJ/Z+Ma”?!!

Tymczasem twierdzę, że:

  • podstawa do odtfaszania dźwięków ofitzjalnie odtfaszanych jako np. *gʷʰ, *gʰ, *ǵʰ, itp, jest wtórne ubezdźwięcznienie, atestowane (czyli rzeczywiście występujące) tylko w sanskrycie, może to być zapisane jako: +H i G>H,

  • ofitzjalne odtfoszenia, jak np: *ǵ, *ǵʰ, *bʰerǵʰ, itp., podział na tzw. centum i satemteoria laryngalna, itp., czyli w sumie całe to ofitzjalne jęsukosnaftzfo, to jedno wielkie nielogiczne krętactwo,

  • pierwotna oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów jest udowodnionym faktem.

Przypomnę jeszcze raz to:

https://en.wikipedia.org/wiki/Centum_and_satem_languages

Map showing the approximate extent of the centum (blue) and satem (red) areals. The origin of satemization according to von Bradke’s hypothesis is shown in darker red (marked as the range of the Sintashta/Abashevo/Srubna archaeological cultures), but that hypothesis is not accepted by the majority of linguists.

Centum and satem languages

Languages of the Indo-European family are classified as either centum languages or satem languages according to how the dorsal consonants (sounds of „K” and „G” type) of the reconstructed Proto-Indo-European language (PIE) developed.

An example of the different developments is provided by the words for „hundred” found in the early attested Indo-European languages. In centum languages, they typically began with a /k/ sound (Latin centum was pronounced with initial /k/), but in satem languages, they often began with /s/ (the example satem comes from the Avestan language of Zoroastrian scripture).

The table below shows the traditional reconstruction of the PIE dorsal consonants, with three series, but according to some more recent theories there may actually have been only two series or three series with different pronunciations from those traditionally ascribed.

In centum languages, the palatovelars, which included the initial consonant of the „hundred” root, merged with the plain velars. In satem languages, they remained distinct, and the labiovelars merged with the plain velars.[1]

*kʷ *gʷ *gʷʰ labiovelars Merged in satem languages
Merged in centum languages *k *g *gʰ plain velars
* *ǵ *ǵʰ palatovelars Assibilated in satem languages

The centum–satem division forms an isogloss in synchronic descriptions of Indo-European languages.

It is no longer thought that the Proto-Indo-European language split first into centum and satem branches from which all the centum and all the satem languages, respectively, would have derived.

Such a division is made particularly unlikely by the discovery that while the satem group lies generally to the east and the centum group to the west, the most eastward of the known IE language branches, Tocharian, is centum.[2] (…)

O tym tzw. miękkim */K‚ pisałem już też nie raz, ale tym razem nie będę się nad nim pastwił… 🙂

Inne tytuły tego wpisu:

236 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 31

236 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 43

Czytaj dalej

211 Dyēus Phater i jego Pra-Słowiańskie źródłosłowy, jak Opatrzność, Opatrzyć, Zaopatrzyć, Patrzyć, Patrzeć, Zobaczyć, Baczyć 03

pączki (1.3)

…..

Oto i drugi techniczny wpis, czyli ciąg dalszy Przypatrywania się dowodom potwierdzającym tezy, które zawarłem we wpisach:

https://skrbh.wordpress.com/2019/11/03/210-dyeus-phater-i-jego-pra-slowianskie-zrodloslowy-jak-opatrznosc-opatrzyc-zaopatrzyc-patrzyc-patrzec-zobaczyc-baczyc-02/

https://skrbh.wordpress.com/2019/11/02/209-dyeus-phater-i-jego-pra-slowianskie-zrodloslowy-jak-opatrznosc-opatrzyc-zaopatrzyc-patrzyc-patrzec-zobaczyc-baczyc-01/

Wiecie już pewno, że wg ofitzjalnych jęsykosnaftzych fyfotzeń dźwięk wtórnie podwójnie ubezdźwięczniony i zapisywany znakiem F, nie istniał w tym odtfoszonym tzw. PIE… Pewno jednak nie wiecie, że inny dźwięk (bezdźwięczny) zapisywany znakiem P…  także mógł nie istnieć w tym sztucznie odtfoszonym ubezdźwięcznionym języku? Wg nich istniał za to pierwotnie dźwięk (dźwięczny) zapisywany znakiem B

Napiszę to otwartym tekstem:

Dźwięki dźwięczne były znów ofitzjalnie pierwotne dla dźwięków wtórne ubezdźwięcznionych i nie dotyczy to tylko tzw. rough breathing! 🙂

Mówi Wam to może cóś, hm? Tym, co to nic nie mówi, podpowiadam poczytać to co zgromadziłem poniżej. Widać tam ciągłe istnienie postaci słów zaczynających się dźwiękami zapisywanymi znakami B (dźwięczny) i P (bezdźwięczne)… Wtórnie podwójnie ubezdźwięcznionego Pra-Słowiańskiego kfiadu fafroki, czyli dźwięku zapisywanego znakiem F, tradycyjnie ni widu ni słychu.

O tej oboczności B=P piszę poniżej. Tam też dobrze widać, czego ofitzjalni nie dostrzegają… Zaznaczyłem to w cytatach na kolorowo.

Kto ma oko i oczy i ucho i uszy, ten oczywiście zoczy i usłyszy, że pierwotna oboczność w języku polskim, a wcześniej w języku Pra-Słowiańskim, wg Mię tożsamym z tym odtfoszonym tzw. PIE, nie powstała rzekomo jakoś gdzieś w tzw. 13w, a podstępnie od dawien dawna czai się wszędzie!

Jak to ofitzjalnie możliwe, że język Pra-Słowiański powstał później niż np takie języki, jak tzw. Pra-Germański, Pra-Italo-Celtycki, Pra-Grecki, Pra-Indo-Irański, itp. no to ni wim! Nie są przecież przeciw-logicznie przeciw-słowiańsko uprzedzeni, nieprawdaż?

A tak na koniec wstępu, no to wszystkie słowa, o których napiszę poniżej Mię kojarzy się z czymś obocznym, owalnym, obłym, okrągłym,.. jak np. oko, czy oczy,.. oczywiście oboczne, dźwięczne, satemowe, spalatalizowane i jednocześnie ubezdźwięcznione, zkentumizowane i niespalatalizowane

A i żeby było jasne – słowa to rdzenie, a rdzeń to tylko spółgłoski.

Znacie jakieś słowa składające się tylko z samych samogłosek? Ja znam słowa składające się tylko z samych spółgłosek, np. KRK, SMRT, itp. Przypatrzcie się tym odtfoszonym postaciom Pra-Słowiańskim… Jak widać nie tylko ja samogłoski mam domyślacie się może już gdzie…

Inne tytuły tego wpisu:

211 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 08

211 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 19

Czytaj dalej

210 Dyēus Phater i jego Pra-Słowiańskie źródłosłowy, jak Opatrzność, Opatrzyć, Zaopatrzyć, Patrzyć, Patrzeć, Zobaczyć, Baczyć 02

oni patrzą (1.1) na nas

…..

Czy wiesz, że słowo Patrzeć / PaTR”+eC’ nie występuje w żadnym ze współczesnych języków słowiańskich, za wyjątkiem języka polskiego!?

Twierdzę, że jest to kolejnym dowodem, że język zachodniosłowiański / lechicki / polski jest najpierwotniejszą postacią ze wszystkich obecnych, ale także i sztucznie odtfoszonych języków słowiańskich, jak Staro-Cerkiewno-Słowiański SCS / Old Church Slavonic OCS., czy język czeski, itp.

Ten wpis jest pierwszym technicznym rozwinięciem wpisu poprzedniego, poświęconego wywiedzeniu znaczenia i źródłosłowu słowa z tzw. PIE, odtfoszonego jako *Dyēus Phater, czy jak mu tam,.. czyli Króla Bogów…

Przy okazji podważa to ofitzjalne fyfietzenia, o których pisałem wcześniej, dotyczące rzekomego źródłosłowu tego słowa, pochodzącego rzekomo od słowa Pas, Paść, Pasać, Pastuch, Pasterz, itp.

Inne tytuły tego wpisu:

210 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 07

210 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 18

Czytaj dalej

209 Dyēus Phater i jego Pra-Słowiańskie źródłosłowy, jak Opatrzność, Opatrzyć, Zaopatrzyć, Patrzyć, Patrzeć, Zobaczyć, Baczyć 01

The Eye of Providence can be seen on the reverse of the Great Seal of the United States, seen here on the US $1 bill.

…..

D(z)euS PaTeR = DziW / DzieN’ PaTR”+a”Cy

…..

Podziękowania dla annaM i redneck za pomysły i pomoc 🙂

redneck ostatnio napisał:

Bez przesady pater zajmuje się zaopatrzeniem i opatrunkiem. Nie o futrowanie tu chodzi, a opatrzność.
Oprócz Piotra jest jeszcze pietruszka – skalnyseler i góry Fatra.

W sumie zgoda, tyle, że jakoś ofitzjalnie nikt nic o tym nie pisze, patrz dane z poprzedniego wpisu.

Zobaczcie co można zrozumieć i do jakich wniosków można dojść, jak tylko odrzuci się bezsensowne przeciw-słowiańskie zahamowania i przesądy i najważniejsze… fielko-germańskie, nazistowskie, pustynne, czy inne uprzedzenia! 🙂

Poniżej część komentarza annaM, który napisała już w 2017r, patrz:

(…) Ten pater to powinien u nas być pacierz, jak macierz. W jednej z twoich def. jest “parental care over another”. Zwróć uwage na słowo opieka, bo już dawno uważałam, ze „pater” ma etymologię „patrz”. No nie?

„Pochodzenie: Od XV w.; pochodzi od psłow. dialektalnego *patriti ‘kierować wzrok na coś, spoglądać, patrzeć, wypatrywać; dbać o coś, troszczyć się’; brak potwierdzonej dalszej etymologii.”

Wygląda, że poza spoglądaniem słowo to miało szersze znaczenie. A dbanie, troska, pilnowanie to opieka przecież. Opatrzyć ranę, zaopatrzenie – jest rdzeń „patrz”. „czasownik patrzeć (patrzyć). Od niego powstał opatrzyć ‘zadbać, zatroszczyć się’, od którego z kolei utworzono przymiotnik opatrzny ‘troszczący się o coś’, który stał się podstawą rzeczownika opatrzność ‘doglądanie, opiekowanie się, dbałość o coś’. „symbol opatrzności w postaci oka zamkniętego w trójkąt, z którego wychodzą promienie”.

Ojciec to wg logiki jakiś przekręcony „oczyc”, „oczca”, ten co ma nas na oku. Baczy.(…)

Uważam, że to na co wpadła annaM JEST OCZYWIŚCIE GENIALNE. I jak obiecałem, robię o tym wpis, ten i inne z nim powiązane. Najpierw trochę ofitzjalnych danych, jako taka przystawka przed daniem głównym…

W tej serii wpisów będę zajmował się jedynie drugim członem nazwy *Dyēus Phter. Pierwszym zajmę się przy innej okazji.

Zwracam uwagę, na tradycyjnie typowe wtórne fielko-germańskie ubezdźwięcznienia, jak:

Tuesday, Tiwesdæg, Tiw’s Day, tívar, Tiveden, Týr, Thor, czy inny Tīwaz

Zwracam tyż uwagę na dziwnie jakoś niknące odtfaszaszane tzw. laryngały, patrz:

Dyēus Phter (Proto-Indo-European*dyḗws ph₂tḗr, also *Dyḗus Ph2tḗr, *Dyḗus Patḗr, or Dyēus Pətḗr,

Inne tytuły tego wpisu:

209 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 06

209 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 17

…..

https://en.wikipedia.org/wiki/Dyeus

Dyēus or Dyēus Phter (Proto-Indo-European*dyḗws ph₂tḗr, also *Dyḗus Ph2tḗr, *Dyḗus Pḥatḗr, or Dyēus Pətḗr, alternatively spelled dyēws) is believed to have been the chief deity in Proto-Indo-European mythology. Part of a larger  pantheon, he was the god of the daylit sky, and his position may have mirrored the position of the patriarch or monarch  in Proto-Indo-European society.

This deity is not directly attested; rather, scholars have reconstructed this deity from the languages and cultures of later Indo-European peoples such as the Greeks, Latins, and Indo-Aryans. According to this scholarly reconstruction, Dyeus was known as Dyḗus Ph2tḗr, literally „sky father” or „shining father”, as reflected in Latin IūpiterDiēspiter, possibly Dis Pater and deus pater, Greek Zeus Pater, Vedic Dyáuṣ Pitṛ́. Czytaj dalej