259 Skuδat, Σκολοτοι / Skolotoi, Σκύθης / Skúthēs, Scithae / Scythae, Scytowie / Skytowie, Скѵѳы, Sakowie, Massageci, rzekome tzw. zapożyczenia od-irańskie i inne fantastyczne bajeczki o rzekomym słowiańskim stepie

Massageci (Massagetae) na mapie Azji w 323 p.n.e. (Zwracam uwagę na Venedae, zaznaczonych jako Slavs… 🙂 )

…..

Jak obiecywałem poprzednio, tekst ten traktować będzie o źródłosłowach nazwy Scytowie / Skytowie, itp, pochodzących rzekomo od rdzenia tzw. PIE, ofitzjalnie odtfoszonego jako *(s)kewd (to shoot, throw) lub (to drive, fall upon, rush), patrz:

*ćáwdati, चोदति, códati, Σάκαι, Σκυθία, Σκυθική, Σκύθαι, Σκύθαινα, Σκύθης, Σκολοτοι, Massageci, Massagetae, Saka, Sakowie, Scithae, Scythae, Scythia, Scythians, Scytowie, Skúthaina, Skúthēs, Skýthai, Скифы, Скѵѳы, Skify, Skolotoi, Skuδat, Skuthíā, Skytoi, Skytowie, Škūča…

Najsampierw cytat, a następnie pytania za 100 punktów:

(…) Scytowie (gwoli ścisłości Skytowie, tak jak i Keltowie; obecna polska forma Scytowie, Celtowie pochodzi od współcześnie odczytywanego łacińskiego Scithae / Scythae, Celtae [pomimo greckiego Skytoi, Keltoi][3]starosłowiańskie Скѵѳы / Skiþy, stąd współczesne rosyjskie Скифы / Skify) to nazwa (Σκύθαι / Skýthai) tego ludu przyjęta przez Greków, a zasłyszana w Azji Mniejszej (staroperska nazwa tego ludu brzmiała Škūča; być może od *Skūtra „na przedzie”), według Herodota sami siebie nazywali Skolotami (Σκολοτοι), a  Persowie według tego samego autora nazywali ich Sakami  (Σάκαι). (…)

No to skąd pochodzą ci tzw. Skytowie,.. z zachodu np. znad Wisły, czy ze wschodu, np. z okolic Załtaju, hm?

…..

Jak uważasz, czy powyższe pytanie jest z tych trudnych, czy raczej takie z tych prostszych, hm?

Wg Mię jest raczej bardzo proste, jak zwoje mózgowe, np. co niektórych wyznaftzów kronik… Tak się jakoś „dziwnie” zdarzyło, że mimo, że zadawałem to pierwsze pytanie wiele razy, np. zwolennikom rzekomo słowiańskiego stepu, to jakoś także i nikt z nich nie zechciał nigdy na nie odpowiedzieć…

Tu i tam próbowałem wyciągnąć z nich ich jakąś logiczną odpowiedź, ale bezskutecznie.  Nie żebym jej nie znał. Chciałem „tę prawdę” „usłyszeć z ich nieomylnych ust”.

Czekałem i czekałem, mimo że już dawno temu przestało mi na tym zależeć… Dobrze rozumiałem, że nigdy nic takiego nie nastąpi. Żaden z nich nigdy nie odważy się napisać min. tego. I nie dlatego, że odpowiedzi nie znali…

Zakładam, że ta ogólnie dostępna wiedza jest im dobrze znana, ale… prawda była i jest im zwyczajnie bardzo nie na rękę. Uważam, że powód był i nadal jest ten sam.

Myślę, że ci „potomkowie królów scytyjskich” za bardzo wkręcili się nawzajem w tzw. sarmatyzm, czyli nic innego jak bajkowe scytyjsko-sarmackie fantazje. Zrobili to za biskupami Długoszem, Kromerem i innymi jak Orzechowski, Bielski, Miechowita, itp. Teraz nie stać ich żeby je wszystkie wywalić do śmietnika historii. No bo co by im wtedy zostało w rękach? „Od biedy jedynie przaśni” Wenedowie, Słewowie, Wandalowie, itp…

Nie mogliby się już odwołać do żadnych władców i królów wielkiego stepu, ciągnącego się od Pustej Puszty, do Oceanu Spokojnego, a nawet i dalej w niezmierzone kosmosy świadomości nieskończonych…

Pisałem o tym zagadnieniu min. tu: https://skrbh.wordpress.com/?s=scytowie&submit=Szukaj

W nawiązaniu do powyższego, we wpisie 249 obiecywałem, że napiszę moje podsumowanie do „toczonej wtedy dyskusji”, dotyczącej powstania Pra-Słowiańszczyzny. Po tym, jak ta „dyskusja” się zakończyła uznałem jednak,.. że nie ma o czym pisać…

Mógłbym to ująć w krótkich żołnierskich słowach, ale po co? Zamiast tego napiszę tylko to:

Czyli co, nie tylko ludowa etymologia tłumacząca źródłosłów znaczenie słowa Scyta, Scytia, jako rzekomo pochodzący od słowa Szczyt / S”C”yT, czyli tarcza… poszła się bohatersko paść? 🙂

Dla ciągle wątpiących i niewiernych mam jeszcze taką oto zagadkę:

A skąd wzięła się postać Proto-Scythian/Skuδat,.. czyżby z j. starogreckiego,.. no bo przecież nie z Proto-Indo-Aryan *ćáwdati, Proto-Indo-Iranian *čáwdati, Iranian *cáwdati(to incite), Persian چست‎ (čostquick, active), czy sanskryckiego चोदति códati?!

Nawiążę do tego w następnym odcinku, przy okazji kończenia omawianie źródłosłowów Pra-Słowiańskiej Strzały / Z/S+TR”a+L”y, itp. Pokarzę tam więcej dowodów na nieprawdziwość twierdzeń o rzekomych tzw. zapożyczeniach od-irańskich, itp.

Dr Makuch, dr Jamroszko, a także bajkopisarze scytyjsko-sarmaccy, zwolennicy i ich i słowiańskiego, tureckawatego, czy ugro-fińskiego stepu, a także inni allo-allo, miejcie się na baczności, bo oto Pra-Słowiańsko bezlitośnie nadciągam…

Świst i stuk…

Na koniec pytanie, żeby miłosiernie dobić, kto tam żyw i dycha jeszcze…

Ktoś wie skąd w j. staro-cerkiewno-słowiańskim wzięła się litera przedstawiająca dźwięk, coś jak F, patrz: starosłowiańskie Скѵѳы / Skiþy,.. no bo w tzw. PIE no to go nie było… 😈😈😈 Czytaj dalej

255 Agneyastra, Astra, Castro, Stella, Star, Śreń, *h₂eHs-, Ozd, Ozdownia, Ozdabiać, Ozdobić, Zdobić, Zieren,

Arjuna uses the Agneyastra against Angaraparna

…..

Ten wpis jest min. rozwinięciem wpisu 254. Zestawiłem w nim słowa z języków innych niż słowiański, nawiązujące do rdzenia Z/S+TR i znaczenia „coś jakby strzała”… W części kolejnej zestawię ze sobą jeszcze inne słowa z różnych języków tzw. indo-europejskich, które odwołują się do tego samego pojęcia, ale nie wywodzą się już z tego samego rdzenia…

Postaram się napisać ten tekst ostro i prosto. Chcę żeby był on zrozumiały dla wszystkich, którzy normalnie rozumieją tylko przeciw-słowiańską gówno prowdę, najlepiej taką napisaną w języku nazistów, podlaną sosem z pustynnych rzygowin i podsuniętą im na srebrnej tacy pod nos, tak jak pomyje w korycie podaje się pod ryje świniom w chlewie…

Żartowałem. Nic z tego nie będzie, ponieważ nie znam języka zrozumiałego dla istot, które jak knury, czy kury potrafią jedynie ryć i dziobać sfałszowane kroniki i srać tym co wyryją i wydziobią gdzie im wypadnie,.. także w swoje gniazdo.

Tyle tytułem wstępu. A teraz zamiast przetrawionej i przeżutej ofitzjalnej papki dla fielko-germańskich bezzębnych papug, coś niecoś dla myślących, czyli niewygodne pytanie za 100 punktów:

Agneyastra, a wcześniej coś jak Ogneyostro,.. czy to Ogniowa Ostrość?

Niewiernym i wątpiącym przypominam o działającym tzw. prawie Brugmanna, gdzie dźwięk tzw. PIE, zapisywany jako e/o, w j. indo-irańskich (choć jak ja twierdzę nie tylko w nich, bo i min. w j. bałtyckich), przeszedł w dźwięk zapisywany jako a.

Przypominam też i o Vadavagni, czyli Wodzie W Ogniu, patrz:

https://skrbh.wordpress.com/2018/01/08/96-vadavagni-czyli-pra-slowianski-zrodloslow-sanskryckiej-nazwy-wedyjskiego-boga-ognia-agni/

Przy okazji przypominam i o oboczności Pra-Słowiańskich rdzeni i o kuper allo-allo pomysłach Sławomira Ambroziaka, patrz rzekome pierwszeństwo tzw. miękkiego k, zapisywanego jako */K’… Ponieważ to samo wyłazi na cel, no to dla wprawy poszyję sobie też i do tego…

Świst i stuk all-allo,.. świst i stuk… 🙂 Czytaj dalej

238 *bʰergʰ-, Bróg, Brożek, Brożyna, Barłóg, Barłożyć, Bargain, Barrow, Borrow, Burrow i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów

Suszarnia tytoniu oraz bróg we wsi Ciotusza Nowa (1977)

…..

Krótka piłka wynikająca z danych opisanych tu, jak i we wpisach nr 237 i 236, jest w Mię mniej więcej jakoś taka:

W każdej z gwar słowiańskich, powstałych z języka Pra-Słowiańskiego, każdy istniejący dźwięk zapisywany znakiem G, pochodzący z ofitzjalnie odtfoszonych dźwięków zapisywanych jako *g*g’*gh*g’h, który obocznie wymienia się na dźwięk zapisywany znakiem Z” lub C”, itp., jednocześnie potwierdza pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni, jak i zaprzecza wiarygodności twierdzeń ofitzjalnego jęsykosnaftzfa, dotyczących zarówno prawidłowości ofitzjalnych odtfoszeń, jak i rzekomych tzw. palatalizacji słowiańskich.

Długie zdanie, ale krócej bez wzoru nie umiem. Oto więc i wzór:

(Slavic) G / Z / C”= (PIE ) *g / *g’ / *gh / *g’h, gdzie *bʰer*bʰerǵʰ  

Jest udowodnionym faktem, że Pra-Słowiańskie rdzenie i zbudowane na nich słowa były i nadal są zwyczajnie oboczne, a ofitzjalne jęsykosnaftzfo nie radzi sobie zupełnie ze swoimi własnymi wymysłami.

Nie jest to żadna wiedza tajemna. Dokładnie to samo pokazują dane, które zabrałem i przedstawiam poniżej. Zwyczajnie zestawiam ze sobą to,.. co ofitzjalne jęsykosnaftzfo samo przecież stworzyło!

Tyle tylko, że to ofitzjalne jęsykosnaftzfo z „jakichś dziwnych powodów” od ponad 150 lat nie było, (i co jest śmiszne) nadal nie jest zdolne do zdania sobie sprawy z tego oczywistego faktu.

Oficjalnie zwyczajnie nie mogą istnieć, choć przecież istnieją i bezdźwięczne Brzeg / B+R”eG, Bróg / B+Ro”G, itp., jak i dźwięczne Obrzeże / o+B+R”eZ”e, Brożek / B+RoZ”+eK, czy Brożyna / B+RoZ”+yNa…

A co, może ni mom racji? Jeśli tak myślisz, no to porównaj te wszystkie dane, także te z dwóch ostatnich wpisów i  spróbuj podważyć coś z tego, co (od dawna) twierdzę…

Przy okazji, to sam pamiętam taki Bróg / BRo’G, kiedy jeździłem na lubelską wieś do Moich Dziadków, którzy jeszcze ze 20 lat temu mówili lokalną gwarą. Mówili np. „Chodźwa”, a nie Chodźmy, itp. a także używali np. liczby podwójnej. Wtedy Mię to śmieszyło, dziś wiem, że zwyczajnie nie rozumiałem tego, co miałem szczęście słyszeć. Dwie łzy w obu mych oczach były i Mię zakręciły się… Piękne czasy…

Inne tytuły tego wpisu:

238 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 33

238 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 45

…..

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/b%CA%B0erg%CA%B0-

Reconstruction:Proto-Indo-European/bʰer

Proto-Indo-European

Root

*bʰergʰ-[1]

  1. to safeguard, to protect
  2. to preserve

Czytaj dalej

237 Brzeg, Brzegowy, Brześć, Brzesko, Brzeski, Brzeżek, Wybrzeże, Nadbrzeże, Obrzeże i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów

brzeg (1.2) liścia

…..

Dzisiejszy wpis jest moim podarkiem na Jare Gody. Opiszę w nim straszne i podstępne Pra-Słowiańskie słowo, które dla oficjalnego jęsykosnaftzfa jest śmiertelnym problemem…

Właściwie chodzi tu o jego Pra-Słowiański pierwotnie oboczny rdzeń, który jest podstawą dla wielu innych ofitzjalnie kłopotliwych słów. Pisałem już o podobnych zagadnieniach min. w poprzednim wpisie, patrz:

Prawdopodobnie pochodzi z Proto-Indo-Europejskiego *bʰerǵʰos, z rdzenia *bʰerǵʰ. Jednak *g znalezione w słowiańskim nie jest oczekiwanym wynikiem PIE *ǵʰ, który byłaby *z. Dlatego słowo to mogło być zapożyczone z innego języka, takiego jak germański lub wenecko-iliryjski.

„Prawdopodobnie pochodzi,.. nie jest oczekiwanym wynikiem PIE,.. mogło być zapożyczone z innego języka”… Taa… A dlaczego by nie napisać, że pewno było i se spadło z kosmosu, albo powstało z niczego jak wszechświat..?

Można i ofitzjalna wyobraźnia jest niezmierzona… Tyle tylko, że ja zaraz udowodnię, że to są nic innego jak kolejne ofitzjalne brednie, wyssane z brudnej prusko-nazistowskiej, sami domyślcie się czego…

Poniżej przedstawiam dowody na to, że ofitzjalni jęsykosnaftzy są nie tylko przeciw-słowiańsko uprzedzeni. Oni są zwyczajnie ślepi, głusi i niedouczeni. Dlaczego? Ano dlatego, że… w j. polskim, (ale nie tylko w nim), jednocześnie istnieją takie słowa:

  • bezdźwięczne (tzw. centum), jak Brzeg / B+R”eG, Brzegowy / B+R”eG+oWy,

  • dźwięczne (tzw. satem), jak Brześć / B+R”eS’C’, Brzesko / B+R”eS+Ko, Brzeski / B+R”eS+Ki, Brzeżek / B+R”eZ”+eK, Wybrzeże / Wy+B+R”eZ”e, Nadbrzeże / NaD+B+R”eZ”e, Obrzeże / o+B+R”eZ”e, itp…

Proszę, porównajcie przedstawione przeze mnie dane i pomyślcie sami przez chwilę…

Gdyby Pra-Słowiańskie słowo Brzeg / B+R”eG było naprawdę zapożyczeniem np. z jakiegoś j. germańskiego (jak to se domniema ofitzjalne jęsykosnaftzfo), to:

  • Jak, skąd i najważniejsze kiedy, to zapożyczenie niby nastąpiło?!

  • Jak w różnych gwarach j. słowiańskiego powstało tyle pierwotnych, prostych i jednoznacznych znaczeń, jak: początek lub koniec czegoś, skraj, krawędź, czy wzniesienie, pagórek, itp., (tylko południowo-słowiańskie),.. ale już nie góra, jak w większości j. germańskich?!

  • Dlaczego najstarsze postacie germańskie mają wyraźnie inne znaczenia od nowszych, patrz koniec tego wpisu?!

Dodatkowo poniższe przykłady świadczą i o pierwotnej oboczności Pra-Słowiańskich rdzeni, jak i o skrajnej niewiedzy i lenistwie intelektualnym ofitzjalnych jęsykosnaftzóf i tych, którzy bezmyślnie powołują się na ich idiotyczne ustalenia…

O różnych źródłosłowach dla tych powyższych słów będę pisał w następnych wpisach. Jest tego tyle, że postanowiłem w jednym wpisie pisać  tylko o jednym znaczeniu na raz. Pozwoli mi to na skrócenie moich tekstów, a tym samym na ich szybsze ładowanie się.

Przypomnę, że we wpisie 233 pisałem już o Progu / P+RoGo’, ale czeka Mię jeszcze pisanie o jego źrodłosłowie, czyli o wystającym, ostrym, ale jednocześnie i pustym Rogu / RoGo’

Od razu zaznaczę, że rdzeń P+RG i B+RG, czy P+RZ i B+RZ no to w sumie jedno i to samo jest. Dźwięk zapisywany znakiem P wymienia się na dźwięk zapisywany znakiem B, ale i także z W, podczas gdy dźwięki zapisywane znakami C/S/Z wymieniają się min. z K/T/H/G/D

A i proszę porównać sobie różne wtórne ubezdźwięcznienia i inne zniekształcenia postaci z innych gwar j. słowiańskiego, jakie występują w zamieszczonych tu przykładach. Zaznaczyłem je jak zwykle odpowiednimi kolorkami.

Dziwne jest to, że brak jest jakichkolwiek zapożyczeń Od-Pra-Słowiańskich w j. bałtyckich, co można zobaczyć na przykładach z czeskiej wikipedii. (No chyba,.. że te wszystkie bałtyckie postacie, są jednak zapożyczone z j. Pra-Słowiańskiego,.. ale od słowa Kres / KReS)…

A i jeszcze na koniec. W różnych gwarach j. słowiańskiego jakoś dziwnie zachowały się dźwięki zapisywane znakami R” i Z”, jak np:

brȇžjepobrežienábrežie, bezbřehýpobřežínábřežíbřehovýbezbřehý

Ponownie pytam o zasadność twierdzeń o rzekomych tzw. palatalizacjach słowiańskich, szczególnie tej trzeciej, tzw. lechickiej.

Inne tytuły tego wpisu:

237 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 32

237 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 44

Czytaj dalej

236 *bʰerǵʰ-, Brahman, Brahma, Flamen, Fortis, Force, Berg, Burg, Borough, Bury i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów

Brahma-Indian deity with four faces

…..

Najpierw aktualizacja 08/04/2020, a dopiero potem coś Pra-Słowiańskiego dla porównania.

https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%99towit

Świętowit (połabskie: Svątevit; prawdop. od „święty” – dawniej tyle co „potężny” i „wit” – „pan”) – główne bóstwo czczone przez plemię  Słowian połabskich – Ranów, zamieszkujące na wyspie Rugii w grodzie Arkona. Relacja duńskiego kronikarza Saxo Gramatyka zawarta w dziele Gesta Danorum podaje, że w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. (…)

Nie będę jednak tego zagadnienia teraz rozwijał. Myślę, że kto miał coś zrozumieć, ten już zrozumiał…

W tym i kilku kolejnych wpisach zestawię trochę nowych danych, związanych z kolejnym źródłosłowem dla słów PoRT, FoRD, PRaH, itp. Nawiązuję tu do wpisów nr 235, 234, 233, 232 i wcześniejszych.

Na początku taka zagadka. Ktoś może wie, o jakim Pra-Słowiańskim słowie jest mowa poniżej?

Thought to be from Proto-Indo-European *bʰerǵʰos, from the root *bʰerǵʰ. However, the *g found in Slavic is not the expected outcome of PIE *ǵʰ, which would be *z. Therefore, the word may have been borrowed from another language, such as Germanic or a Venetic-Illyrian language.

Prawdopodobnie pochodzi z Proto-Indo-Europejskiego *bʰerǵʰos, z rdzenia *bʰerǵʰ. Jednak *g znalezione w słowiańskim nie jest oczekiwanym wynikiem PIE *ǵʰ, który byłaby *z. Dlatego słowo to mogło być zapożyczone z innego języka, takiego jak germański lub wenecko-iliryjski.

Zagadkę wyjaśnię w następnym wpisie, a teraz zadam jedno proste pytanie:

Widać ofitzjalnie odtfoszony dźwięk tzw. PIE tzw. miękkie *g’,.. i rzekomo również pierwotny dźwięk zapisywany znakiem h?

Jeśli widać, to proszę odnaleźć te dźwięki w poniższych przykładach, szczególnie w słowach tzw. atestowanych w najstarszych językach tzw. indo-europejskich. Dziwne, ponieważ jakoś poza słowami wziętymi z sanskrytu, no to jakoś ich nigdzie nie widać…

Tu trochę oszukałem. Tego tzw. miękkiego *g’, a szczególnie *g’h nie można przecież zobaczyć. To drugie rzekomo ofitzjalnie albo „połączyło” się z *g’, w językach tzw. centum, albo przeszło w dźwięk zapisywany znakiem Z, Z’, Z”, w językach  tzw. satem…

Tyle tylko że to, jak i ten przetłumaczony tekst powyżej, to zwyczajna bujda jest, co udowodnię w tym i następnych wpisach.

Dodatkowo widać wtórność dźwięków tzw. PIE e/o > indo-irańskie i inne a?

Widać, że sanskrycki BRaH+Ma był wcześniej BReG+Ma”, a nie np. BReJ/Z+Ma”?!!

Tymczasem twierdzę, że:

  • podstawa do odtfaszania dźwięków ofitzjalnie odtfaszanych jako np. *gʷʰ, *gʰ, *ǵʰ, itp, jest wtórne ubezdźwięcznienie, atestowane (czyli rzeczywiście występujące) tylko w sanskrycie, może to być zapisane jako: +H i G>H,

  • ofitzjalne odtfoszenia, jak np: *ǵ, *ǵʰ, *bʰerǵʰ, itp., podział na tzw. centum i satemteoria laryngalna, itp., czyli w sumie całe to ofitzjalne jęsukosnaftzfo, to jedno wielkie nielogiczne krętactwo,

  • pierwotna oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów jest udowodnionym faktem.

Przypomnę jeszcze raz to:

https://en.wikipedia.org/wiki/Centum_and_satem_languages

Map showing the approximate extent of the centum (blue) and satem (red) areals. The origin of satemization according to von Bradke’s hypothesis is shown in darker red (marked as the range of the Sintashta/Abashevo/Srubna archaeological cultures), but that hypothesis is not accepted by the majority of linguists.

Centum and satem languages

Languages of the Indo-European family are classified as either centum languages or satem languages according to how the dorsal consonants (sounds of „K” and „G” type) of the reconstructed Proto-Indo-European language (PIE) developed.

An example of the different developments is provided by the words for „hundred” found in the early attested Indo-European languages. In centum languages, they typically began with a /k/ sound (Latin centum was pronounced with initial /k/), but in satem languages, they often began with /s/ (the example satem comes from the Avestan language of Zoroastrian scripture).

The table below shows the traditional reconstruction of the PIE dorsal consonants, with three series, but according to some more recent theories there may actually have been only two series or three series with different pronunciations from those traditionally ascribed.

In centum languages, the palatovelars, which included the initial consonant of the „hundred” root, merged with the plain velars. In satem languages, they remained distinct, and the labiovelars merged with the plain velars.[1]

*kʷ *gʷ *gʷʰ labiovelars Merged in satem languages
Merged in centum languages *k *g *gʰ plain velars
* *ǵ *ǵʰ palatovelars Assibilated in satem languages

The centum–satem division forms an isogloss in synchronic descriptions of Indo-European languages.

It is no longer thought that the Proto-Indo-European language split first into centum and satem branches from which all the centum and all the satem languages, respectively, would have derived.

Such a division is made particularly unlikely by the discovery that while the satem group lies generally to the east and the centum group to the west, the most eastward of the known IE language branches, Tocharian, is centum.[2] (…)

O tym tzw. miękkim */K‚ pisałem już też nie raz, ale tym razem nie będę się nad nim pastwił… 🙂

Inne tytuły tego wpisu:

236 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 31

236 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 43

Czytaj dalej