159 Źródłosłowy Pra-Słowiańskiego słowa Szczodry / S”C”oDRy, jako dowody na wielokrotne wtórne ubezdźwięcznienie, patrz: Proto-Slavic *ščedrъ, itp. 04

siekiera (1.1)

…..

Aktualizacja 27.07.2020.

Jak zapowiedziałem wcześniej, w tym wpisie omówię zagadnienia związane ze słowem Siekiera / SieK+ieRa.

Samo istnienie tego słowa LOGICZNIE PRZECZY ofitzjalnym twierdzeniom, o rzekomych tzw. palatalizacjach słowiańskich. Przeczy dlatego, że to słowo NIE SPALATALIZOWAŁO SIĘ, czyli udźwięczniło, jak niby powinno było, np. do postaci coś jak np. Sieciera / SieC+ieRa, Siecziera / SieC”+ieRa, czy Siesiera / SieS+ieRa itp…

Występowanie oboczność rdzeni tj. istnienie jednocześnie obu postaci dźwięków, zarówno tych dźwięcznych tzw. satem i tych bezdźwięcznych, tzw. centum / kentum/ hentum / gentum, NIE JEST DOWODEM NA TZW. PALATALIZACJĘ,.. ponieważ istnieją przecież ciągle postacie niespalatalizowane, czyli ciągle bezdźwięczne!

Pierwotna oboczność rdzeni jest dowodem na PIERWOTNE WYSTĘPOWANIE OBU POSTACI TYCH DŹWIĘKÓW! Dźwięczne wyjątki są dowodami na PIERWOTNOŚĆ POSTACI DŹWIĘCZNYCH!

Jest faktem, że:

  • jedne postacie słów i rdzeni Pra-Słowiańskich, ofitzjalnie odtfoszone są jako postacie pierwotnie bezdźwięczne, czyli zawierają w sobie dźwięki zapisywane np. jako T, D, K,
  • podczas gdy w innych podobnych przypadkach, są one ofitzjalnie odtfaszane, jako postacie pierwotnie dźwięczne, czyli takie, które zawierają w sobie dźwięki zapisywane jako C, S, Z, itp.

Postacie Pra-Słowiańskie, zgodnie z ofitzjalną wykładnią rzeczywistości POWINNY BYŁY WSZYSTKIE BYĆ BEZDŹWIĘCZNE, by rzekomo stopniowo palatalizować, czyli jakoś udźwięcznić się w średniowieczu…

Tyle tylko, że postacie odnajdywane np. w j. czeskim, słoweńskim, słowackim, czy bułgarskim, itp, PIERWOTNIE BYŁY POSTACIAMI DŹWIĘCZNYMI, co świadczy o średniowiecznej utracie dźwięczności!

Takich kwiatków jest więcej. O typowych irańskich i greckich ubezdźwięcznieniach jedynie napominam napomykając. Odnajdziecie je pod koniec tego wpisu, którego tytuł powinien wyglądać, coś jak to:

159 Shield / SHieLD, jako Target / TaRG+eT – Giermański Drag / DRaG i jego pierwotne Pra-Słowiańskie źródłosłowy i znaczenia, czyli tragiczne targnięcie się na najświętsze świętości ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 24

Czytaj dalej

158 Źródłosłowy Pra-Słowiańskiego słowa Szczodry / S”C”oDRy, jako dowody na wielokrotne wtórne ubezdźwięcznienie, patrz: Proto-Slavic *ščedrъ, itp. 03


kobieta
 szyje (1.2)

…..

Aktualizacja 25.07.2020

A oto moje źródłosłowy dla Proto-Slavic/sětь / S”eT,.. których ofitzjalne jęsykosnaftzfo ofitzjalnie NIE ZNA, do czego samo przyznaje się patrz tu:

https://skrbh.wordpress.com/2018/12/29/157-zrodloslowy-pra-slowianskiego-slowa-szczodry-scodry-jako-dowody-na-wielokrotne-wtorne-ubezdzwiecznienie-patrz-proto-slavic-scedr%d1%8a-itp-02/

Także i w tym wpisie odpowiednio zaznaczone zostały postacie dźwięczne i bezdźwięczne, czyli OBOCZNE i ciągle jakoś „magicznie” występujące w różnych gwarach języka słowiańskiego, patrz np:


Dowód 01

Szyć / S”yC’, Szycie / S”yCie,.. i  Szyto / S”yTo, Szyta / S”yTa, Szyte / S”yTe, Szyty / S”yTy, itp.

Dlaczego jedne postacie tego samego słowa rzekomo jakoś spalatalizowały się lechicko, czyli udźwięczniły się w średniowieczu, a inne nie, hm?


Podobnie „magicznie” nie jest to podstawowe przecież zagadnienie, jakoś zupełnie dostrzegane przez ofitzjalne jęsykosnaftzfo… Ciekawe dlaczego, co nie? 😉

Na sam koniec tego wpisu, tradycyjnie kilka przykładów wtórnych tzw. greckich ubezdźwięcznień (nieoczekiwanych akurat), czyli tzw. rough breathing rządzi,.. hehehe

W temacie tem, dla allo-allo i innych niewiernych także jedna definicja, czegoś o czym nie za wiele osób chce wiedzieć, a jeszcze mniej to badać i wyciągać z tego logiczne wnioski…

…..

https://pl.wiktionary.org/wiki/Aneks:J%C4%99zyk_polski_-_wymowa_-_zasady#Utrata_d%C5%BAwi%C4%99czno%C5%9Bci

Utrata dźwięczności

Utrata dźwięczności jest procesem odwrotnym do udźwięcznienia, także wynikającym z zasady jednorodności grup spółgłoskowych. W wyniku tego spółgłoska dźwięczna staje się bezdźwięczna. Utrata dźwięczności zachodzi najczęściej w pozycji wygłosu, czyli na końcu słowa (np. w wyrazie róg, czytanym [ruk]). Zdarza się też, że zachodzi pod wpływem innej spółgłoski w danej zbitce (np. w słowie trwać, gdzie [v] przechodzi w [f] pod wpływem głoski [t], znajdującej się w tej samej zbitce). Wyjątkiem jest słowo kontrwywiad, gdzie zrostki kontr- i wywiad funkcjonują jak oddzielne słowa i ani t nie ubezdźwięcznia w, ani w nie udźwięcznia t. Generalnie jednak tak nie jest, np. w przedrostkach w-bez-roz-przed-pod-dźwięczność ostatniej głoski zależy od dźwięczności pierwszej głoski po przedrostku. Przedrostki z- oraz wz- zmieniają pod wpływem wymowy pisownię na s-ś-ws- w przypadku, gdyby miały utracić swą dźwięczność. (…)

I znów, ten wpis powinien mieć tytuł, coś jak to:

158 Shield / SHieLD, jako Target / TaRG+eT – Giermański Drag / DRaG i jego pierwotne Pra-Słowiańskie źródłosłowy i znaczenia, czyli tragiczne targnięcie się na najświętsze świętości ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 23

Czytaj dalej