273 Kinąć, skinąć, skinienie, kidać, kiwka, kiwanie, kiwnąć, kiwać, ceveo, kować, skuwać, skuwanie, skuwka, zakuwać, zakuwanie, czuwanie, czuwać, чувам i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

ojciec czuwa (1.2) przy dziecku

…..

Jak obiecałem poprzednio, zabieram się za rozbiór na części pierwsze ofitzjalnej „logiki” allo-allo dotyczącej tego, jak to  niby powstały ofitzjalnie odtfoszone oboczne postacie Pra-Słowiańskich, jak i współczesne słowiańskich słów.

Wszystkie one zbudowane są na rdzeniach z lub bez tzw. s-mobile, jak KW lub (S)+KW, (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, CW, (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD.

Przypominam, że wszystkie one, jak i słowa omawiane w kilku poprzednich wpisach, te widoczne poniżej, a także i te, które będą opisane we wpisach kolejnych, mają ofitzjalnie rzekomo pochodzić z Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, to perceive). 

Przypominam też, że ja jednak twierdzę, że logicznie muszą one pochodzić z pierwotniejszej postaci *(s)kew (to cover, hide). To z niej,.. ale tak naprawdę to z tych powyższych jednocześnie obocznych Pra-Słowiańskich rdzeni, pochodzą słowa, jak: Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, Kuwiek / Ko’Wie+K, Kuwiekać / Ko’Wie+K+aC’, Kuwikać / Ko’Wi+K+aC’, ale także i Skuwać / S/Z+Ko’Wa+C’, Kować / KoWa+C’,.. czy Czuwać / C”o’Wa+C’, itp.

Ofitzjalnie wytłumaczenia rzekomych przekształceń dźwięków rdzeni, jak np. KW lub (S)+KW > (c)HW lub (S/Z)+(c)HW Proto-Slavic *skovati > *xovati nie mają żadnego sensu, patrz powyżej. Przekształcenia takich samych rdzeni i dźwięków czasem nie zachodzą zupełnie, a czasem zachodzą w dokładnie odwrotne logicznie sposób, raz jako wtórne udźwięcznienie, a raz jako wtórne ubezdźwięcznienie. Żadne ofitzjalne prawa językowe nie tłumaczą logicznie i wiarygodnie takich przekształceń, patrz poniżej.

Myślę, że Sławomir Ambroziak i inni allo-allo powinni o tym wszystkim też choćby odrobinkę pomyśleć. Dobrze jednak wiem, ze nigdy tego nie zrobią, no bo i po co? Ja przecież nie mogę mieć racji, a wszystko to jest już rzekomo dokładnie wyjaśnione i opisane przez ich nieomylnych starszych fielko-germańskich kolegów…

Krótka piłka jest taka:

Ofitzjalne odtfoszenia i tfierdzenie dotyczące min. tzw. palatalizacji słowiańskich i rzekomego powstania dźwięków wysokoenergetycznych CC’C”SS’S”ZZ’Z”DzDz’, Dz”, jako wtórnych udźwięcznień rzekomo pierwotnych dźwięków nisko-energetycznych K, H, G, T, D są niewiarygodnie wręcz niespójne i nielogiczne.

Tzw. laryngały nawet jeśli rzeczywiście istniały i jakoś niby tam zmieniały brzmienie samogłosek, to logicznie nie mogły mieć żadnego wpływu na budowę i brzmienie żadnych rdzeni, które same są zbudowane tylko z spółgłosek.

Pisałem o tym znów ostatnio, więc teraz przypomnę coś, co było i nadal jest używane w j. słowiańskich, czyli tzw. przegłos, który jest niczym innym, jak zwykłą wymianą samogłosek. Wymiana tych mniej istotnych od spółgłosek dźwięków zachodzi naturalnie. Żadne tzw. laryngały, czy inna ofitzjalnie odtfoszona magia, wcale nie jest tu do niczego potrzebna, patrz:

https://en.wikipedia.org/wiki/Apophony

https://pl.wikipedia.org/wiki/Przeg%C5%82os

Przegłos, inaczej metafoniaapofonia (umlaut – z niem.) – uwarunkowana fonologicznie wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim), powstała na skutek historycznych procesów fonetycznych[1], jak również proces fonetyczny, w wyniku którego pojawia się przegłos, np. przegłos lechicki. Apofonia dzieli się na jakościową, gdzie następuje alternacja całego dźwięku (np. łactego i toga) i ilościową, gdzie zmienia się długość samogłoski: lēgit – lĕgit[1]. Śladem przegłosu w języku praindoeuropejskim jest apofonia (pra)indoeuropejska. Podobne zjawisko występuje w językach semickich[1]. (…)

Dodatkowe problemy:

  • pojawianie się i znikanie tzw. s-mobile, ale także i dźwięków zapisywanych jako W i R, co dzieje się zwyczajowo w ofitzjalnie odtfaszanych postaciach Pra-Słowiańskich, jak i we współczesnych postaciach słowiańskich,
  • brak ofitzjalnie odtfoszonych postaci Proto-Balto-Slavic, a także bałtyckich postaci współczesnych…

Szczególnie to ostatnie jest ważne, ponieważ bez tych postaci tfierdzenia o rzekomej tzw. bałto-słowiańskiej, czy nawet i bałto-germano-słowiańskiej wspólnocie językowej są bezpodstawne.

Powtarzam pytanie na podsumowanie:

Jak to jest więc możliwe, że te same rdzenie i dźwięki KW lub (S)+KW, raz rzekomo ofitzjalnie przekształcają się przez wtórne ubezdźwięcznienie w (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, a innym razem nie przekształcają się wcale, by jeszcze innym razem rzekomo wtórnie udźwięcznić się do postaci CW , (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD, hm?

Powrócę do tego zagadnienia w kolejnych wpisach. Najpierw jednak przypomnę trochę danych z poprzedniego wpisu. Potem zaczynem trochę od tyłu, ale tak znów nakazuje mi logika. Wytłumaczenie początku znajduje się na samym końcu. Czytaj dalej

272 Show, sceawian, schauen, sheen, caution, cautio, caveo, kûdos, κοέω, koéō, kaví i inne logiczne problemy ofitzjalnego jęsykosnaftzfa

Cave canem Beware of the dog

…..

Oto dalsza część danych, które zostały już częściowo wspomniane we wpisie poprzednim. Tym razem dla porównania zestawię ze sobą postacie fielko-germańskie, fielko-greckie i fielko-indo-irańskie, itd.

Twierdzę, że doszło w nich do tradycyjnie ofitzjalnego odwrócenia pojęć, gdzie pierwotnym znaczeniem były Proto-Indo-European, czyli tak naprawdę Pra-Słowiańskie:

  • *(s)kew (to cover, hide), czyli Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, itp, 
  • *(s)ew (to heed, look, feel, take note of). (Zagadnienia z tym związane omówię w następnych wpisach).

A oto kolejne skrajnie nieodpowiednie i niewłaściwe pytania:

Dlaczego nagle nie wiadomo skąd ofitzjalnie pojawia się postać z tzw. miękkim k, zapisywanym jako *ḱ/K’, patrz:

(…) From Middle High German schouwen, from Old High German scouwōn, from Proto-Germanic *skawwōną (to look, see, watch), from Proto-Indo-European *(s)ew (to heed, look, feel, take note of). Cognate with Old English scēawian (to look at, examine, show). Compare English show. (…)?

Czyżby był to jedynie kolejny ofitzjalny błąd, ponieważ dokładnie to samo było wcześniej ofitzjalnie odtfoszone z dźwiękiem zapisywanym jak *k/K, patrz:

(…) from Proto-Germanic *skawwōną (to look, see), from Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, look, feel, take note of) (…)..?

Dlaczego postacie indo-irańskie, jak Proto-Indo-Aryan *kawHíṣ, from Proto-Indo-Iranian *káwH (seer, saint, poet), Sanskrit कवि (kavíwise, poet, seer, sage), Avestan kauui wtórnie nie zsatemizowały / spalatalizowały / udźwięczniły się,.. skoro tak rzekomo zrobiły postacie jak np. Polish cześć (glory), czy cud (miracle)?

Przypominam, że wszystkie te wspomniane powyżej postacie mają ofitzjalnie rzekomo pochodzić z Proto-Indo-European *(s)kewh₁ (to heed, to perceive).

Przypominam też, że ja twierdzę, że pochodzą one raczej z pierwotnej postaci *(s)kew (to cover, hide). To niej, a właściwie z Pra-Słowiańskich obocznych rdzeni, jak KW, (S)+KW, (c)HW, (S/Z)+(c)HW, CW , (S/Z)+CW, CD, (S/Z)+CD, pochodzą też słowa, jak: Chów / (c)Ho’W, Chować / (c)HoWa+C’, Schować / S/Z+(c)HoWa+C’, Kuwiek / Ko’Wie+K, Kuwiekać / Ko’Wie+K+aC’, Kuwikać / Ko’Wi+K+aC’, ale także i Skuwać / S/Z+Ko’Wa+C’, Kować / KoWa+C’,.. czy Czuwać / C”o’Wa+C’, itp.

Powtarzam pytanie na podsumowanie:

Jak to jest więc możliwe, że te same rdzenie i dźwięki KW lub (S)+KW, raz rzekomo ofitzjalnie przekształcają się przez wtórne ubezdźwięcznienie w (c)HW lub (S/Z)+(c)HW, a innym razem nie przekształcają się wcale, by jeszcze innym razem rzekomo wtórnie udźwięcznić się do postaci CW , (S/Z)+CW lub CD, (S/Z)+CD, hm?

Powrócę do tego zagadnienia w kolejnych wpisach. Szczególnie skupię się w nich na:

  • Pra-Słowiańskich słowach i postaciach powiązanych (lub przeciwnie jakoś dziwnie ofitzjalnie nie powiązanych) z tzw. miękkim k, zapisywanym jako *ḱ/K’,
  • tzw. s-mobile, które jak już dobrze widać było i nadal jest niczym innym, jak typowo słowiańskim przedrostkiem.

Sławomir Ambroziak i inni allo-allo myślę, że mogą ponownie już zacząć odczuwać pewien taki niewygodny stan ducha i umysłu. Najpierw jednak przypomnienie najważniejszych danych z poprzedniego wpisu… Czytaj dalej

255 Agneyastra, Astra, Castro, Stella, Star, Śreń, *h₂eHs-, Ozd, Ozdownia, Ozdabiać, Ozdobić, Zdobić, Zieren,

Arjuna uses the Agneyastra against Angaraparna

…..

Ten wpis jest min. rozwinięciem wpisu 254. Zestawiłem w nim słowa z języków innych niż słowiański, nawiązujące do rdzenia Z/S+TR i znaczenia „coś jakby strzała”… W części kolejnej zestawię ze sobą jeszcze inne słowa z różnych języków tzw. indo-europejskich, które odwołują się do tego samego pojęcia, ale nie wywodzą się już z tego samego rdzenia…

Postaram się napisać ten tekst ostro i prosto. Chcę żeby był on zrozumiały dla wszystkich, którzy normalnie rozumieją tylko przeciw-słowiańską gówno prowdę, najlepiej taką napisaną w języku nazistów, podlaną sosem z pustynnych rzygowin i podsuniętą im na srebrnej tacy pod nos, tak jak pomyje w korycie podaje się pod ryje świniom w chlewie…

Żartowałem. Nic z tego nie będzie, ponieważ nie znam języka zrozumiałego dla istot, które jak knury, czy kury potrafią jedynie ryć i dziobać sfałszowane kroniki i srać tym co wyryją i wydziobią gdzie im wypadnie,.. także w swoje gniazdo.

Tyle tytułem wstępu. A teraz zamiast przetrawionej i przeżutej ofitzjalnej papki dla fielko-germańskich bezzębnych papug, coś niecoś dla myślących, czyli niewygodne pytanie za 100 punktów:

Agneyastra, a wcześniej coś jak Ogneyostro,.. czy to Ogniowa Ostrość?

Niewiernym i wątpiącym przypominam o działającym tzw. prawie Brugmanna, gdzie dźwięk tzw. PIE, zapisywany jako e/o, w j. indo-irańskich (choć jak ja twierdzę nie tylko w nich, bo i min. w j. bałtyckich), przeszedł w dźwięk zapisywany jako a.

Przypominam też i o Vadavagni, czyli Wodzie W Ogniu, patrz:

https://skrbh.wordpress.com/2018/01/08/96-vadavagni-czyli-pra-slowianski-zrodloslow-sanskryckiej-nazwy-wedyjskiego-boga-ognia-agni/

Przy okazji przypominam i o oboczności Pra-Słowiańskich rdzeni i o kuper allo-allo pomysłach Sławomira Ambroziaka, patrz rzekome pierwszeństwo tzw. miękkiego k, zapisywanego jako */K’… Ponieważ to samo wyłazi na cel, no to dla wprawy poszyję sobie też i do tego…

Świst i stuk all-allo,.. świst i stuk… 🙂 Czytaj dalej

241 Róża, Rosa, Rat, Gryzoń, Gryźć, Zgryz i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni i słów

rosa na rožy

…..

W poprzednim wpisie napisałem:

„Ofitzjalne jęsykosnaftzfo wywodzi źródłosłów słowa Róża / Ro’Z”a od łacińskiego, a właściwie greckiego, a właściwie to „wschodniego”, a właściwie to z… hm…  jakiegoś magicznego źródła skądś tam.”

W tym wpisie wyjaśniam jak to ofitzjalnie jest… i jednocześnie temu zaprzeczam. 🙂

Twierdzę, że:

  • źródłosłów słowa Róża / Ro’Z”a pochodzi od jej kolców / Rogów / RoG+o’W, (choć nie tylko od nich),
  • zgodnie z logiką i ofitzjalnymi danymi, źródłosłów słowa Róża / Ro’Z”a łączy się ze słowami, jak Rożen / RoZ”+eN (jako Róg / Ro’G), albo jako Raz / RaZ, jak Razić / RaZ+iC’, czy Gryźć / G+RyZ’+C’),.. albo jako Wzrost / WZ+RoS+T, itp.

Będę te wszystkie znaczenia tłumaczył jedno po drugim.

Tak, czy owak, w sumie wychodzi ofitzjalnie na to, że Róża / Ro’Z”a Kłuje / KL+”o’Je, jak Kieł / KieL” (czy Róg / Ro’G) i Gryzie / G+RyZie, jak Gryzoń / G+RyZ+oN’, czyli… germański szczur…

Myślisz, że wymyślam sobie jakieś niestworzone kocopały? Świetnie! Sama / sam przekonaj się poniżej, jak to z tym jest… Spróbuj też coś z tego co tu udowadniam podważyć. Odważysz się? Odwagi! 😈 😈 😈

To jeszcze nie koniec. W następnych wpisach będzie tego obocznego Pra-Słowiańskiego dobra jedynie więcej. 🙂

Inne tytuły tego wpisu:

241 Peys, Piasta, Pieścić, Pizda, Pięść, Pięć, Piędź, Pięta, Pętać i inne dowody na pierwotną oboczność Pra-Słowiańskich rdzeni 36

241 Wtórnie ubezdźwięcznione liczebniki indogermańskie i ich wysokoenergetyczne PieRwotne PRa-Słowiańskie rdzenie, PieR+WS”y, PRW, PR 48

Czytaj dalej

159 Źródłosłowy Pra-Słowiańskiego słowa Szczodry / S”C”oDRy, jako dowody na wielokrotne wtórne ubezdźwięcznienie, patrz: Proto-Slavic *ščedrъ, itp. 04

siekiera (1.1)

…..

Aktualizacja 27.07.2020.

Jak zapowiedziałem wcześniej, w tym wpisie omówię zagadnienia związane ze słowem Siekiera / SieK+ieRa.

Samo istnienie tego słowa LOGICZNIE PRZECZY ofitzjalnym twierdzeniom, o rzekomych tzw. palatalizacjach słowiańskich. Przeczy dlatego, że to słowo NIE SPALATALIZOWAŁO SIĘ, czyli udźwięczniło, jak niby powinno było, np. do postaci coś jak np. Sieciera / SieC+ieRa, Siecziera / SieC”+ieRa, czy Siesiera / SieS+ieRa itp…

Występowanie oboczność rdzeni tj. istnienie jednocześnie obu postaci dźwięków, zarówno tych dźwięcznych tzw. satem i tych bezdźwięcznych, tzw. centum / kentum/ hentum / gentum, NIE JEST DOWODEM NA TZW. PALATALIZACJĘ,.. ponieważ istnieją przecież ciągle postacie niespalatalizowane, czyli ciągle bezdźwięczne!

Pierwotna oboczność rdzeni jest dowodem na PIERWOTNE WYSTĘPOWANIE OBU POSTACI TYCH DŹWIĘKÓW! Dźwięczne wyjątki są dowodami na PIERWOTNOŚĆ POSTACI DŹWIĘCZNYCH!

Jest faktem, że:

  • jedne postacie słów i rdzeni Pra-Słowiańskich, ofitzjalnie odtfoszone są jako postacie pierwotnie bezdźwięczne, czyli zawierają w sobie dźwięki zapisywane np. jako T, D, K,
  • podczas gdy w innych podobnych przypadkach, są one ofitzjalnie odtfaszane, jako postacie pierwotnie dźwięczne, czyli takie, które zawierają w sobie dźwięki zapisywane jako C, S, Z, itp.

Postacie Pra-Słowiańskie, zgodnie z ofitzjalną wykładnią rzeczywistości POWINNY BYŁY WSZYSTKIE BYĆ BEZDŹWIĘCZNE, by rzekomo stopniowo palatalizować, czyli jakoś udźwięcznić się w średniowieczu…

Tyle tylko, że postacie odnajdywane np. w j. czeskim, słoweńskim, słowackim, czy bułgarskim, itp, PIERWOTNIE BYŁY POSTACIAMI DŹWIĘCZNYMI, co świadczy o średniowiecznej utracie dźwięczności!

Takich kwiatków jest więcej. O typowych irańskich i greckich ubezdźwięcznieniach jedynie napominam napomykając. Odnajdziecie je pod koniec tego wpisu, którego tytuł powinien wyglądać, coś jak to:

159 Shield / SHieLD, jako Target / TaRG+eT – Giermański Drag / DRaG i jego pierwotne Pra-Słowiańskie źródłosłowy i znaczenia, czyli tragiczne targnięcie się na najświętsze świętości ofitzjalnego jęsykosnaftzfa 24

Czytaj dalej